پرش به محتوا

مبارز خیابانی (فیلم ۱۹۹۴)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مبارز خیابانی
پوستر فیلم
کارگرداناستیون ئی. د سوزا
تهیه‌کننده
نویسندهاستیون ئی. د سوزا[۱]
بر پایهمبارز خیابانی ۲
اثر کپ‌کام
بازیگران
موسیقیگریم رول
فیلم‌بردارویلیام ای. فریکر
تدوینگر
  • ادوارد ام. آبرومز
  • دان آرون
  • داو هوئنیگ
  • آنتونی ردمن
  • رابرت اف. شانگرو
شرکت
تولید
توزیع‌کنندهآمریکا
یونیورسال استودیوز[۲]
بین‌المللی
کلمبیا پیکچرز[۳]
تاریخ‌های انتشار
  • ۲۳ دسامبر ۱۹۹۴ (۱۹۹۴-۱۲-۲۳) (ایالات متحده)
  • ۶ مه ۱۹۹۵ (۱۹۹۵-۰۵-۰۶) (ژاپن)
مدت زمان
۱۰۲ دقیقه
کشور
  • ایالات متحده[۱]
  • ژاپن
زبانانگلیسی
ژاپنی
هزینهٔ فیلم۳۵ میلیون دلار[۴]
فروش گیشه۹۹٫۴ میلیون دلار[۴]

مبارز خیابانی (به انگلیسی: Street Fighter) یک فیلم اکشن و رزمی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۴ به نویسندگی و کارگردانی استیون ئی. د سوزا است که بر اساس مجموعه بازی‌های ویدیویی به همین نام ساخته و منتشر شده توسط کپ‌کام ساخته شده است. این فیلم یکی از دو فیلمی بود که در سال ۱۹۹۴ به‌طور خاص با اقتباس از مبارز خیابانی ۲، پس از مبارز خیابانی ۲: فیلم پویانمایی، منتشر شد. این فیلم با بازی ژان-کلود ون دام و رائول خولیا (در آخرین نقش سینمایی‌اش) به همراه اجراهای فرعی بایرون من، دامیان چاپا، کایلی مینوگ، مینگ-نا ون و وس استودی ساخته شده است. این اقتباس بر تلاش‌های سرهنگ گایل (ون دام) برای سرنگونی ژنرال ام. بایسون (خولیا)، دیکتاتور نظامی و سلطان مواد مخدر شهر شادالو، که آرزوی فتح جهان را با ارتشی از ابرسربازان ژنتیکی دارد، تمرکز دارد، در حالی که از مبارزان خیابانی ریو (بایرون من) و کن (چاپا) برای نفوذ به امپراتوری بایسون و کمک به نابودی آن از درون کمک می‌گیرد.

این فیلم از نظر تجاری موفق بود و تقریباً سه برابر هزینه تولید خود در گیشه جهانی فروش داشت. پخش خانگی و تلویزیونی آن نیز سودآور بود. اگرچه این فیلم ۱۵٫۵ میلیارد ین (۱۶۵ میلیون دلار) از گیشه و رسانه‌های خانگی برای کپ‌کام سودآوری داشت، اما به دلیل لحن کلیشه‌ای، عدم وفاداری به منبع اصلی و جلوه‌های اغراق‌آمیز، مورد استقبال ضعیف منتقدان و طرفداران قرار گرفت. با این حال، بازی خولیا در نقش ام. بیسون مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت و نامزدی پس از مرگ او را برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در جوایز ساترن به ارمغان آورد و از آن زمان، این فیلم به عنوان یک اثر هواداران سرسخت شناخته می‌شود. این فیلم آخرین اجرای خولیا در سینما بود، زیرا او دو ماه قبل از اکران فیلم بر اثر سکته مغزی درگذشت. این فیلم به یاد او تقدیم شده است.

خلاصه داستان

[ویرایش]

در بحبوحه جنگ داخلی در جنوب شرقی آسیا، یک ژنرال با ربودن ۶۳ نماینده سازمان ملل، فضای خشونت را تشدید می‌کند. برای آزادی گروگان‌ها، یک سرهنگ گروهی از جنگجویان را رهبری می‌کند که برای موفقیت باید از تمام مهارت‌های خود استفاده کنند.

بازیگران

[ویرایش]

ساخت

[ویرایش]

کپ‌کام مدت‌ها بود که ژان کلود ون دام را برای نقش گیل در نظر داشت و از او درخواست بازیگری کرده بود. رائول خولیا گفت که نقش بایسون را پذیرفته است زیرا فرزندانش از طرفداران پروپاقرص این مجموعه بازی ویدیویی هستند. پس از انتخاب ون دام و خولیا برای نقش‌های گیل و بایسون، بیشتر بودجه بازیگری خرج شده بود. دستمزد ون دام به تنهایی نزدیک به ۸ میلیون دلار از بودجه ۳۵ میلیون دلاری فیلم را به خود اختصاص داد. این بدان معنا بود که اکثر نقش‌های دیگر باید به بازیگران کمتر شناخته شده یا ناشناخته می‌رسید.

تمرینات بدنی بازیگران توسط مربی هالیوود و قهرمان کاراته جهان، بنی ارکیدز، انجام شد که در فیلم به عنوان یکی از نوچه‌های ساگات نیز ظاهر می‌شود.

کارگردان اظهار داشت که نمی‌خواهد یک فیلم رزمی کلیشه‌ای بسازد و این فیلم را ترکیبی از جنگ ستارگان، جیمز باند و یک فیلم جنگی توصیف کرد.

فیلم مبارز خیابانی عمدتاً در کوئینزلند، استرالیا در امتداد ساحل معروف گلد کوست، در طول سه‌ماهه دوم و سوم سال ۱۹۹۴ فیلمبرداری شد و بیشتر صحنه‌های داخلی و خارجی در استودیوهای صدا در بریزبن فیلمبرداری شدند. برخی از صحنه‌های خارجی در بانکوک، تایلند فیلمبرداری شدند که به عنوان پس‌زمینه شهر خیالی شادالو مورد استفاده قرار گرفتند. صحنه‌های بانکوک ابتدا در سه‌ماهه دوم سال ۱۹۹۴ فیلمبرداری شدند، و فیلمبرداری در استرالیا پس از سه هفته در بانکوک آغاز شد. د کارگردان حمله به مخفیگاه بیسون را با استفاده از هلیکوپتر در نظر داشت، اما به دلیل بی‌ثباتی سیاسی در میانمار، کشور همسایه، نتوانست این کار را انجام دهد، به همین دلیل نیروهای AN به جای آن از طریق قایق حمله کردند. این موضوع در فیلمنامه نهایی فیلم نیز ذکر شده است.

انجمن سینمایی آمریکا به اولین نسخه ارائه شده از فیلم، رده‌بندی سنی R داد. این رده‌بندی برای کپکام، که از ابتدا گفته بود باید فیلم PG-13 باشد، غیرقابل قبول بود. پس از اعمال چندین برش، به گفته د سوزا، رده‌بندی سنی G داده شد که با اضافه شدن یک کلمه رکیک در مرحله پس از تولید به PG-13 ارتقا یافت.

بازخوردها

[ویرایش]
  • در وب‌سایت جمع‌آوری نقد و بررسی راتن تومیتوز از ۴۴ نقد منتقدان میانگین امتیاز فیلم ۳٫۴ از ۱۰ است.[۵]
  • در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظرات ۲۱ منتقد، امتیاز ۳۴ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داده است که نشان‌دهنده نقدهای «به‌طورکلی نامطلوب» است.[۶]
  • در نظرسنجی مخاطبان توسط سینماسکور به فیلم امتیاز متوسط "B-" را در مقیاس A+ تا F داد.[۷]

گیشه

[ویرایش]

این فیلم در روز افتتاحیه خود ۳٫۱۲۴٫۷۷۵ دلار فروش داشت.[۸] در آخر هفته افتتاحیه خود ۹٫۵۰۸٫۰۳۰ دلار فروش داشت و در رتبه سوم پس از خنگ و خنگ‌تر و بابانوئل در گیشه قرار گرفت. در آخر هفته دوم خود ۷٫۱۷۸٫۳۶۰ دلار فروش داشت و به رتبه هفتم سقوط کرد.[۹][۱۰] این فیلم در گیشه داخلی ۳۳٫۴۲۳٫۵۲۱ دلار و در گیشه بین‌المللی ۶۶٫۰۰۰٫۰۰۰ دلار فروش داشت که در مجموع ۹۹٫۴۲۳٫۵۲۱ دلار در سراسر جهان فروش داشت.[۱۱]

طبق جلسه سهامداران ۲۰۲۴ در کپ‌کام، این فیلم هنوز هم هر ساله ده‌ها میلیون ین درآمد دارد.[۱۲]

حواشی فیلم

[ویرایش]
  • طبق گفته بازیگران و عوامل فیلم، کار کردن با ژان-کلود ون دام به دلیل ترکیبی از غرور حرفه‌ای و سوءمصرف مواد مخدر آسان نبود. ون دام به عنوان بزرگ‌ترین ستاره فیلم، یک سوئیت هتل ریاست جمهوری با یک باشگاه ورزشی در اتاقش داشت، اما اغلب تا زمانی که احساس آمادگی نمی‌کرد، از هتل یا تریلر خود بیرون نمی‌آمد. وقتی بیرون می‌آمد، اغلب الکل به محل فیلمبرداری می‌آورد یا ساعت‌ها برای فیلمبرداری صحنه‌هایش وقت می‌گذاشت. در مقابل، همه عاشق کایلی مینوگ بودند و او را به خاطر حرفه‌ای بودن و سخاوتش، مانند اجاره یک کلوپ و خرید نوشیدنی برای کل بازیگران و عوامل فیلم برای آسان‌تر کردن فیلمبرداری سخت، ستایش می‌کردند. به همین ترتیب، از رائول خولیا که به دلیل بیماری لاعلاج سرطان معده، خانواده‌اش او را همراهی می‌کردند، ستایش می‌شد. با وجود سلامتی رو به زوال و وضعیت وخیمش، همه گزارش دادند که جولیا همیشه متمرکز بود، اغلب بعد از فیلمبرداری با بازیگران و عوامل فیلم بازی می‌کرد و همکاری با او لذت‌بخش بود.
  • استیون ئی. د سوزا، کارگردان فیلم، دستمزد خود را برای پرداخت هزینه‌های بازیگرانش به تعویق انداخت.
  • ژان کلود ون دام بعداً فاش کرد که در طول فیلمبرداری، مشکل مواد مخدر داشته (هفته‌ای ۱۰ هزار دلار کوکائین مصرف می‌کرده) و با کایلی مینوگ رابطه داشته است. استیون ئی. د سوزا، کارگردان، در سال ۲۰۱۸ تأیید کرد که اعتیاد ون دام به کوکائین باعث ایجاد اختلالات مداوم در طول فیلمبرداری شده است. استودیو یک مأمور را برای مراقبت از ون دام استخدام کرده بود، اما آن شخص خودش تأثیر بدی داشت. این ستاره اکشن اغلب به دلیل بیماری سر صحنه حاضر نمی‌شد، صحنه را ترک می‌کرد، دیر می‌رسید یا اصلاً سر صحنه نمی‌آمد و د سوزا را مجبور می‌کرد صحنه‌های دیگری را برای فیلمبرداری پیدا کند تا زمان از دست رفته را جبران کند.
  • طبق یک مصاحبه آنلاین با ام‌تی‌وی، در ابتدا به ژان-کلود ون دام نقش گایل در فیلم مبارزان خیابانی: افسانه چون-لی (۲۰۰۹) پیشنهاد شده بود. او تنها بازیگر اصلی بود که این نقش را در نسخه بازسازی شده مبارز خیابانی تکرار می‌کرد. ون دام این پیشنهاد را رد کرد. قرار بود «افسانه چون-لی» بهتر و موفق‌تر از نسخه اصلی باشد، اما در گیشه فروش کمتری داشت و بسیاری از طرفداران و منتقدان آن را فیلم بدتری می‌دانستند.

دنباله و بازسازی‌های لغو شده

[ویرایش]

تا سال ۲۰۰۳، برنامه‌هایی برای دنباله، این فیلم، در حال تدوین بود. شایعات حاکی از آن بود که ون دام، دولف لاندگرن و هولی والانس از جمله بازیگران این فیلم هستند.[۱۳] این پروژه هرگز محقق نشد.

در سال ۲۰۰۹، شرکت فاکس قرن بیستم، فیلم مبارزان خیابانی: افسانه چون-لی را منتشر کرد که با استقبال کمتری نسبت به نسخه اصلی مواجه شد.

در ۳ آوریل ۲۰۲۳، گزارش شد که لجندری انترتینمنت حق ساخت فیلم بازی‌های استریت فایتر را به دست آورده و کار بر روی یک فیلم لایو اکشن جدید را آغاز کرده است. در سپتامبر ۲۰۲۵، تاریخ جدیدی برای اکران آن تعیین شد و ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ به آن اختصاص داده شد و پارامونت پیکچرز پس از انعقاد توافق جدید با لجندری، توزیع‌کننده فیلم مبارز خیابانی شد.[۱۴]

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 Felperin, Leslie (May 1995). "Street Fighter". Sight & Sound. British Film Institute. pp. 54–55. ISSN 0037-4806.
  2. Frook, John Evan (April 26, 1994). "Damme good 'Street' price". Variety. Retrieved August 12, 2022.
  3. "Legendary Has Acquired Both Film, TV Rights to Street Fighter | Console Creatures". April 3, 2023. Retrieved April 4, 2024.
  4. 1 2 Street Fighter در باکس آفیس موجو
  5. "Street Fighter (1994)". Rotten Tomatoes. Fandango. Retrieved October 6, 2021. ویرایش در ویکی‌داده
  6. "Street Fighter (1994)". Metacritic.
  7. "CinemaScore". cinemascore.com.
  8. "Street Fighter". Box Office Mojo. Retrieved October 24, 2013.
  9. "Weekend Box Office Results for December 23–26, 1994". Box Office Mojo. Retrieved May 27, 2012.
  10. Natale, Richard (December 27, 1994). "Dumb and Streetfighter Doing Up the Holidays: Box office: Jim Carrey's film takes in an estimated $15.7 million, while Jean-Claude Van Damme's movie earns $11.8 million". Los Angeles Times. Retrieved December 28, 2021.
  11. "Weekend Box Office Results for December 30-January 2, 1995". Box Office Mojo. January 2, 1995. Retrieved May 27, 2012.
  12. Zotomayor, Carlos (June 24, 2024). "1994 Street Fighter movie starring Van Damme is still a money maker, according to latest Capcom shareholder meeting". Automation Media. Retrieved July 29, 2024.
  13. Linder, Brian (May 20, 2003). "Lundgren, Van Damme in Street Fighter 2?". IGN. Archived from the original on October 12, 2012.
  14. Couch, Aaron (2025-09-04). "'Street Fighter' Moves to Paramount as Legendary Deal Becomes Official". The Hollywood Reporter (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-04.

پیوند به بیرون

[ویرایش]