مایکل نبیل سند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مایکل نبیل سند جوانی آتئیست (بی‌خدا) و ۲۵ ساله است. او مشهورترین وبلاگ‌نویس مصری است که عقایدش را در وبلاگش به سه زبان انگلیسی، عربی و عبری منتشر می‌کرد.

دستگیری[ویرایش]

مایکل نبیل سند در پاییز سال ۲۰۱۰، به علت سرپیچی از خدمت سربازی به طور موقت بازداشت می‌شود. ۶ ماه بعد در روز ۲۸ مارس ۲۰۱۱ مایکل نبیل دوباره دستگیر و کمی پس از دستگیری محاکمه شد. مایکل نبیل سند به اتهام «توهین به ارتش»، «انتشار اطلاعات غلط» و «به خطر انداختن امنیت عمومی» به سه سال زندان محکوم شد.

وی از روز ۲۲ اوت در زندانی در قاهره دست به اعتصاب غذا زد و یک هفته بعد، از نوشیدن مایعات و از پذیرش دارو برای درمان ناراحتی قلبی‌اش هم خودداری کرد. برادر او روز جمعه در مصاحبه با دیلی نیوز اجیپت گفت که مایکل در کماست و در بهداری زندان به سر می‌برد.

فعالیت‌ها[ویرایش]

مایکل نبیل سند با استناد به تحقیقاتی بی‌نظیر که خود انجام داده، «این افسانه» را که «اسطورهٔ ارتش» در نبردی شانه به شانهٔ ملت مصر تا آزادی می‌جنگد، پاره‌پاره می‌کند. او می‌نویسد: «این افسانه واقعیت ندارد» و ادامه می‌دهد، «انقلاب تا این مرحله تنها موفق شده است که مصر را از دست دیکتاتور برهاند نه از دست دیکتاتوری.»

مایکل نبیل با جزییات فراوان تلاش می‌کند که ثابت کند ارتش در جریان انقلاب چگونه در نمونه‌های متعدد کوشیده تاکتیک و ادبیات خود را تغییر دهد، اما در پست پرده با مشت آهنین همچنان در حال سرکوب است. مایکل اشاره می‌کند: «در همدستی با نیروهای امنیتی و اطلاعاتی و باندهای تبهکار هزاران معترض مصری ناپدید، شکنجه و مورد تجاوز قرار گرفتند.» مایکل نبیل در فوریه هم به طور موقت دستگیر شده بود. مورد ضرب و شتم قرار گرفته و تهدید به شکنجه و تجاوز شده بود. او نوشتهٔ وبلاگی خود را با این جمله به پایان برد که: «من همهٔ این‌ها را نمی‌نویسم برای این‌که انتقام بگیرم. می‌نویسم که مردم بدانند، اگر انقلابشان شکست بخورد چه در انتظار آنهاست.»[۱]

منابع[ویرایش]

  1. یلدا کیانی. «زمستان عربی برای فعالان آنلاین در مصر». سایت رسمی دویچه وله، 06.09.2011. 

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]