مانفرد فون ریشتهوفن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

مانفرد آلبراخت فریهرر فون ریشتوفن (به آلمانی: Manfred Albrecht Freiherr von Richthofen ) متولد 2 مه 1892 در حومه برسلاو در کلاینبورگ ؛ † 21 آوریل 1918 در نزدیکی واکس-سور-سامه ، بخش Somme) یک افسر آلمانی و خلبان جنگنده در جنگ جهانی اول بود. او به عنوان یک خلبان به بیشترین تعداد پیروزی هوایی در این جنگ دست یافت. ریشتهوفن به یکی از مشهورترین خلبانان جهان تبدیل شد که تا امروز در میان او فیلم ها ، کتاب ها و سایر رسانه ها به یادگار مانده است. نام های مستعار مانند Red Baron را می توان در رنگ سیگنال قرمز هواپیمای او جستجو کرد.

مانفرد فون ریشتوفن
Manfred von Richthofen Signature.svg




زندگی[ویرایش]

مانفرد فون ریشتهوفن از خانواده اشرافی ریشتهوفن بود. وی دومین فرزند از چهار فرزند افسر سوارکار، آلبرشت فریهرر فون ریشتهوفن (1859–1920) و همسرش کونیگونده، متولد فون اسکیکفوس و نئودورف (1868–1962) و از نوادگان مارشال میدانی پروس(نام قدیم آلمان) بود، لئوپولد فون آنهالت-دساو، سرتیپ و یوهان فیلیپ فون بوست، مشاور جنگ بود. او نام خود را به نام عموی بزرگ خود ژنرال و وابسته، اعلیحضرت مانفرد فون ریشتهوفن (1939-1855) هاوس برزدورف گرفت. خواهران و برادران او لوتار (1922-1894)، خلبان جنگنده ، بولکو (1973-1993) و الیزابت (1963-1890) به نام ایلزه بودند.

او سالهای اولیه زندگی خود را در املاک پدربزرگش شلوس رومبرگ گذراند، اما مشکلات اقتصادی پدربزرگش را مجبور به اجاره دادن و سرانجام فروختن املاک خود کرد. او تا ۹ سالگی شهریه خصوصی می گرفت. سپس خانواده اش به ویلایی در حومه شهر شویدنیتس نقل مکان کردند. مانفرد جوان به مدت یک سال در مدرسه شویدنیتس تحصیل کرد و از کودکی علاقه زیادی به شکار و اسب سواری داشت. در یازده سالگی در مهمانی های بزرگ شکار شرکت می کرد. بسیار جسور بود و دوست داشت به دنبال چالشی با همبازی هایش باشد. وی به درخواست پدرش از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۸ در موسسه کادتهای والستات حضور یافت، اما انگیزه خاصی برای یادگیری نداشت. او یک ورزشکار مشتاق بود که با جاه طلبی به وظایفی می پرداخت که حتی تلاش مربیان را نیز می طلبید. در این مدت او با پشتکار فراوان، ورزش سوارکاری خود را پرورش داده و در نمایش های با اسب شرکت می کرد و با اسب به همراه نزدیکترین دوستانش سفر های زیادی داشت.

از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ در (Hauptkadettenanstalt Lichterfelde) شرکت کرد و در بهار ۱۹۱۱ به هنگ شماره ۱ احلان "قیصر الكساندر سوم”(پروس غربی) در (Militsch) پیوست. پس از حضور در مدرسه جنگ؛ در ۱۹ نوامبر ۱۹۱۲، درجه ستوانی گرفت و به فرماندهی دسته ۳ در استروو منصوب شد.

شروع جنگ جهانی اول[ویرایش]

در آغاز جنگ جهانی اول ، ریشتهوفن و گروهانش ابتدا در مرز روسیه مستقر و پس از چند روز به جبهه غرب منتقل شدند. هنگ او با استفاده از منطقه مرزی دیدنوفن به لوکزامبورگ عبور کرده و سپس از این طریق به بلژیک لشکر کشیدند. وی در طی این مدت سوار بر گشتی های شناسایی مشغول جمع آوری اطلاعات از خطوط پشتی دشمن بود. در اول سپتامبر ۱۹۱۴ ، پس از نبردهای مرزی در وردون به عنوان افسر اطلاعات به ارتش چهارم منتقل شد. ریشتهوفن در اول ژانویه ۱۹۱۵ برای فرار از یکنواخت بودن جنگ موضعی، درخواست انتقال خود را داده و در تاریخ ۱۵ ژانویه به عنوان یک افسر منظم به تیپ ۱۸ پیاده منتقل شد. از آنجایی که فعالیتهای جدید او در منطقه پشت جبهه و به دور از خطوط مقدم انجام می شد ، وقت بیشتری داشت که مشغول شکار باشد. در آنجا نیز او احساس می کرد که فعالیتهایش هیچ چالش و هیجانی ندارد. عطش او برای عمل سرانجام او را بر آن داشت تا به نیروی هوایی منتقل شود. در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۱۵، آموزش خود را به عنوان ناظر در یک دوره در بخش ۷ جایگزینی هواپیمایی در کلن آغاز کرد. ابتدا یک دوره ۳۰ روزه را در کُلن و سپس یک دوره عملی ۱۴ روزه را در (Grossenhain) نزدیک درسدن گذراند. در ۲۱ ژوئن ۱۹۱۵، ریشتهوفن به عنوان افسر (Feldflieger -teilung 69) که در جبهه شرقی در نزدیکی لمبرگ مستقر بود منصوب شده و وظیفه انجام پروازهای شناسایی، بیش از حرکات نیروهای روسی در لهستان و گالیسیای روسیه را داشت. در طول پروازهای شناسایی ریشتهوفن با چندین سرباز جبهه روسی در مواضع خود جنگید.

در آگوست ۱۹۱۵ ، از جبهه شرقی به جبهه غربی منتقل شد و به بخش کبوتران حامل اوستنده منصوب شد. این واحد که دارای استتار نام داشت، در واقع اولین اسکادران رزمی (OHL) بود که هدف آن پرواز و بمباران مواضع انگلیس بود. از آنجا که دامنه پرواز بمب افکن های (AEG G) کافی نبود، انجام عملیات محدود به کانال و مناطق داخلی فرانسه شده بود. در سپتامبر ۱۹۱۵ ، ریشتهوفن درخواست انتقال به بخش کبوتران حامل متس را داد. هنگام سوار شدن به قطار متز ، در واگن ناهار خوری اسوالد بوئلکه را ملاقات کرد. ریشتهوفن آموزش خلبانی خود را در متس، به پایان رسانده و سومین تلاش را پشت سر گذاشت. در ۲۴ دسامبر سال ۱۹۱۵ مجوز پرواز را دریافت کرد. ریشتهوفن اول مارس ۱۹۱۶ به عنوان عضو اسکادران ۸ از اسکادران دوم رزمی در عملیات وردون بازگشت. در سپتامبر ۱۹۱۶ به یگان ( Jagdstaffel (Jasta) 2 ) که تحت فرماندهی اسوالد بوئلكه بود، پیوست و در ۱۷ سپتامبر ۱۹۱۶ اولین موفقیت پروازی خود را در جنگ علیه کامبری به دست آورد. برای تقدیر، بزرگداشت و غسل تعمید خلبانان با آتش، بوئلکه به هر یک از خلبانان موفق خود یک جام افتخاری اهدا کرد. ریشتهوفن پس از هر پیروزی هوایی، یک جام نقره ای کوچک خریداری و روی آن تاریخ و نوع هواپیمای ساقط شده را حک می کرد. بعدها او این فنجان ها را به همراه یک جواهر مشهور در برلین تحویل داد.

ریشتهوفن یک کاربَلد ماهر بود که اصول مندرج توسط معلم خود (Dicta Boelcke) را به دقت رعایت می کرد و معمولاً قبل از جنگ سگها تمام مزایای طرف خود را به ارمغان می آورد. بوئلکه در ۲۸ اکتبر ۱۹۱۶ در یک مأموریت رزمی و در حین مانور فرار، با هواپیمای دوستش اروین برخورد کرد که این تصادف باعث آسیب رساندن به بال هواپیمای بوئلکه و در نهایت منجر به سقوط و کشته شدن وی می گردد. در ۲۳ نوامبر ۱۹۱۶، ریشتهوفن ماموریت دیگری را با سایر خلبانان انجام داد. در طی عملیات با (جاستا ۲) که توسط اسکادران (Le Sars) انجام می شد، با خلبان مشهور انگلیسی (Lanoe Hawker) مواجه می شود و باعث وقوع یک جنگ منحنی بین دو خلبان می گردد. ریشتهوفن سوار بر یک هواپیمای دوطرفه (Albatros D.II) با هاوکر که سوار بر یک فروند(Airco D.H.2)بود درگیر می شود. باد غربی این دو را بر فراز خاک آلمان سوق می دهد؛ به همین دلیل هاوکر تلاش می کند تا خود را به صورت زیگزاگ به سرزمین های تحت تصرف متفقین برگرداند، اما تلاشهایش ثمری نداشت و در نهایت ریشتهوفن هواپیمای هاوکر را (که سرعت آن از آلباتروس کندتر بود) هدف قرار داد که باعث سرنگونی و کشته شدن وی گردید.

ریشتهوفن در ۱۲ ژانویه ۱۹۱۷؛ پس از شانزدهمین پیروزی هوایی خود، نشان افتخار (Pour le Mérite) را که بالاترین نشان در پروس بود، دریافت کرد.

در ژانویه ۱۹۱۷ ، فرماندهی (Jagdstaffel 11) به ریشتهوفن داده شد. وی از برادرش لوتار، که در سال ۱۹۱۵ به عنوان خلبان نظامی درخواست انتقال کرده بود، خواست که به (Jagdstaffel 11) بپیوندد و در ۲۴ مارس اولین مأموریت رزمی مشترک با برادرش را انجام داد. در ۲۲ مارس ۱۹۱۷، ریشتهوفن به درجه ستوان یکمی و در ۶ آوریل ۱۹۱۷ به ریتمیستر ارتقا یافت. اعطای درجات به دلیل شایستگی های خاص وی سریعتر از حد معمول انجام شد.

پس از مرگ ماکس ایملمان در ۱۸ ژوئن ۱۹۱۶ و اسوالد بوئلکه در ۲۸ اکتبر ۱۹۱۶ ، ریشتهوفن موفق ترین خلبان جنگنده آلمانی بود. اینکه انگلیس به هواپیمایی که ریشتهوفن را صلیب ویکتوریا سرنگون کرد یا اسیر کرد ، یک جایزه تبلیغاتی ، یک هواپیمای شخصی به عنوان هدیه ، 5000 پوند و یک جایزه ویژه از کارخانه هواپیماسازی که هواپیمای وی را به عنوان پاداش استفاده کرده است ، بحث برانگیز است. مطمئن. هنوز مشخص نیست که آیا تبلیغات آلمانی یا انگلیسی مسئول اختراع "اسکادران ضد ریشتهوفن" بوده است که رسماً هرگز وجود نداشته است.

در ماه هایی که ریچتوفن (Jasta 11) را هدایت کرد ، به یک واحد نخبه تبدیل شد. وی خود بیش از 20 هواپیمای انگلیسی را سرنگون کرد و افرادش نیز تعداد بسیار زیادی کشتار داشتند. این فصل نقش مهمی در انگلیسی ها داشت که آوریل 1917 را "آوریل خونین" (آلمانی: "Blutiger April") نامیدند. میانگین امید به زندگی یک خلبان در (Royal Flying Corps) و (Royal Naval Air Service) از 295 ساعت خدمت به 92 ساعت کاهش یافته است. ریشتهوفن به مناسبت سرنگونی پنجاهمین دشمن خود توسط ویلهلم دوم پذیرفته و به وی تبریک گفت. وی در میان جمعیت غیرنظامی آلمان بسیار محبوب بود. با این حال ، در این مدت ، وی به طور فزاینده ای توسط تبلیغات جنگی مورد استفاده و ستایش قرار گرفت.

در ژوئن 1917 ، Jagdgeschwader 1 از اسکادران های جنگنده 4 ، 6 ، 10 و 11 تشکیل شد. هر چهار اسکادران تحت فرماندهی ریشتهوفن فعالیت داشتند. در ژوئیه سال 1917 در طی نبرد هوایی از ناحیه سر به شدت زخمی شد و مجبور شد فرود اضطراری کند و به طور موقت کور شود. او به طور کامل از این زخم بهبود نیافت.در دوران نقاهت،زندگینامه ریشتهوفن(Der Rote Kampfflieger)توسط (Ullsteinverlag Berlin) منتشر شد. پزشکان به او توصیه کردند این کار را آسان انجام دهد و فقط دوباره سالم شود.

وی به همراه برادرش لوتار فون ریختوفن در 26 دسامبر 1917 به عنوان ناظر در مذاکرات صلح به برست-لیتوفسک احضار شد. از آنجا که مذاکرات زودهنگام قطع شد ، فرمانده ارشد شرق به برادران اجازه داد تا در جنگلهای بیالوویینا ، اختصاصی ترین شکارگاه خانه تزاری روسیه سابق ، شکار کنند. پس از از سرگیری مذاکرات ، هر دو تا اواسط ژانویه 1918 در برست-لیتوفسک ماندند. سپس مانفرد فون ریچتوفن برای بررسی نمونه های اولیه جدید در مرکز آزمایشگاه نگهداری هواپیما ، به مانفرد فون ریختوفن دستور داده شد. وی سپس در برخی از وقایع تبلیغاتی در کارخانه های تسلیحات برلین شرکت کرد.




منابع[ویرایش]

مارکت کنندگان ویکی پدیا آلمانی : ((Manfred von Richthofen))

پیوند به بیرون[ویرایش]