ماریو آدورف
ماریو آدورف | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۸ سپتامبر ۱۹۳۰ (۹۵ سال) |
| درگذشت | ۸ آوریل ۲۰۲۶ (۹۵ سال) پاریس، فرانسه |
| ملیت | آلمانی |
| سالهای فعالیت | ۱۹۵۴–اکنون |
ماریو آدورف (آلمانی: Mario Adorf؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۳۰) بازیگر و نویسنده اهل آلمان است.
از فیلمها یا برنامههای تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، میتوان به ارتباط ایتالیایی، شاه، بیبی، سرباز، مینو، شیطان در شب آمد، پیمان هالکرافت، کالیبر ۹، چادر قرمز، فرانچسکو و گنجینه سان جنارو اشاره کرد
اوایل زندگی و حرفه
[ویرایش]آدورف در ۸ سپتامبر ۱۹۳۰ در زوریخ، سوئیس، به عنوان فرزند نامشروع ماتئو منیتی، یک جراح ایتالیایی، و آلیس آدورف، یک دستیار پزشکی آلمانی، متولد شد. او در زادگاه پدربزرگ مادریاش، ماین، بزرگ شد، جایی که توسط مادر مجردش بزرگ شد.[۱][۲]
او تحصیلات جرمشناسی را رها کرد تا حرفه بازیگری را دنبال کند.[۳] موفقیت او در سال ۱۹۵۷ با بازی در نقش اصلی برونو لودکه، قاتل مظنون، در فیلم «شیطان در شب حمله میکند» ساخته رابرت سیودماک،[۴] که نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شد، حاصل شد.[۵] او در اروپا و به ویژه آلمان به شهرت رسید و همچنین در فیلمهای بینالمللی، از جمله نسخه ۱۹۶۵ «ده سرخپوست کوچک»[۶] و «حس برف» ساخته اسمیلا در سال ۱۹۹۷، ظاهر شد.[۷]
آدورف نقشهای متنوعی را بازی کرد، اما بیشتر به خاطر ایفای نقشهای شروری که میتوانستند کاریزماتیک یا قابل درک برای مخاطب باشند، شناخته میشد. در طول دهه ۱۹۶۰، او در چندین اقتباس سینمایی از آثار کارل می و وسترنهای اسپاگتی ظاهر شد. او در سال ۱۹۷۲ در فیلم «میلانو کالیبرو ۹» با باربارا بوشه همبازی شد. آدورف برای بیبیسی در سال ۱۹۸۱ نقش اصلی فیلم «دنیای کوچک دن کامیلو» و همچنین نقش کوچکی در اقتباس بیبیسی از رمان «مردم اسمایلی» اثر جان لو کاره در سال ۱۹۸۲ در نقش صاحب یک باشگاه آلمانی را بازی کرد. او همچنین در تعدادی از فیلمهای ایتالیایی، از جمله فیلمهای مافیایی مانند «ارتباط ایتالیایی» ظاهر شد.
آدورف در سال ۱۹۷۱
[ویرایش]در طول سینمای جدید آلمان، او با فولکر شلوندورف در فیلمهای «آبروی از دست رفته کاترینا بلوم» (۱۹۷۵) و «طبل حلبی» (۱۹۷۹) همکاری کرد. در فیلم دوم که جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی را دریافت کرد، او نقش پدر خانواده، آلفرد ماتزرات، را به تصویر کشید. در سال ۱۹۸۱، او نقش شوکرت را در فیلم لولا (۱۹۸۱) ساخته راینر ورنر فاسبیندر بازی کرد. آدورف با ایفای نقشهای اصلی در تعدادی از مینیسریالهای تلویزیونی آلمانی به کارگردانی دیتر ودل، از جمله هتل بزرگ بلهایم (۱۹۹۲)، مرد سایه (۱۹۹۵) و ماجرای سملینگ (۲۰۰۲) بسیار موفق بود. همچنین بازی او در نقش یک تولیدکننده چسب در سریال تلویزیونی طنز هلموت دیتل با نام کیر رویال - از زندگی یک خبرنگار شایعات (۱۹۸۵) محبوب بود.
او از اینکه نقشهایی را در فیلم پدرخوانده (۱۹۷۲) ساخته فرانسیس فورد کاپولا و فیلم یک، دو، سه (۱۹۶۱) ساخته بیلی وایلدر نپذیرفته بود، ابراز پشیمانی کرد. او بعداً با وایلدر در فیلم فدورا (۱۹۷۸) همکاری کرد و نقش یک مدیر هتل را بازی کرد. آدورف همچنین نقش ژنرال ماپاچه را در فیلم «گروه وحشی» (۱۹۶۹) ساخته سم پکینپا رد کرد، زیرا احساس میکرد این شخصیت بیش از حد خشن است. او پیش از این در فیلم «سرگرد داندی» (۱۹۶۵) ساخته پکینپا در نقش یک گروهبان آمریکایی در کنار چارلتون هستون ظاهر شده بود.
آدورف همچنین گاهی اوقات به عنوان صداپیشه فعالیت میکرد. در سال ۱۹۹۶، او صدای دوبله آلمانی شخصیت دراکو را در فیلم «دراگونهارت» (قلب اژدها) با بازی شان کانری، بر عهده داشت.
زندگی شخصی و مرگ
[ویرایش]در دهه ۱۹۶۰، او با لیس ورهوفن ازدواج کرد. این زوج قبل از طلاقشان صاحب فرزندی به نام استلا شدند. در سال ۱۹۸۵، او پس از معرفی شدن توسط دوست مشترکشان، بریژیت باردو، با مونیک فی ازدواج کرد. قبل از مرگ او، این زوج در پاریس، مونیخ و سن تروپه اقامت داشتند.
آدورف پس از یک دوره کوتاه بیماری در پاریس، در ۸ آوریل ۲۰۲۶، در سن ۹۵ سالگی درگذشت.[۸]
منابع
[ویرایش]- ↑ Beck-Loibl, Karin (9 April 2026). "Trauer um Ikone des deutschen Films". heute (به آلمانی). Retrieved 9 April 2026.
- ↑ "Mario Adorf erzählt von kuriosem Vater-Treffen: "Wechselten nur ein paar Fetzen Latein"". Münchner Merkur (به آلمانی). 31 August 2025. Retrieved 9 April 2026.
- ↑ Töniges, Sven (2026-04-09). "Veteran German actor Mario Adorf dies at age 95". Deutsche Welle (به انگلیسی). Retrieved 2026-04-10.
- ↑ Hemingway, Bernard (December 2003). "The Devil Strikes at Night". Senses of Cinema. Retrieved 9 April 2026.
- ↑ "Mario Adorf ist tot: Schauspieler wurde 95 Jahre alt". Der Spiegel (به آلمانی). 9 April 2026. ISSN 2195-1349. Retrieved 9 April 2026.
- ↑ "Ten Little Indians". KINO (به آلمانی). 9 September 1965. Retrieved 9 April 2026.
- ↑ Bidermann, Ann (3 April 2017). "Fräulein Smillas Gespür für Schnee (1996)". kino-zeit.de (به آلمانی). Retrieved 9 April 2026.
- ↑ "Mario Adorf ist tot". sueddeutsche.de, 9 April 2026 (in German). Retrieved 9 April 2026.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Mario Adorf». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۴.
پیوند به بیرون
[ویرایش]
 | این یک مقالهٔ خرد بازیگر است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
- افراد آلمانی ایتالیاییتبار
- افراد آلمانی کالابریاییتبار
- افراد زنده
- اهالی زوریخ
- بازیگران مرد تئاتر اهل آلمان
- بازیگران مرد تئاتر اهل ایتالیا
- بازیگران مرد تلویزیونی اهل آلمان
- بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایتالیا
- بازیگران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان
- بازیگران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
- بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل آلمان
- بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
- بازیگران مرد فیلم اهل آلمان
- بازیگران مرد فیلم اهل ایتالیا
- بازیگران مرد فیلمهای وسترن اسپاگتی
- برندگان جایزه فیلم آلمان
- زادگان ۱۹۳۰ (میلادی)
- فرماندهان دریافتکننده نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان