مارگارت نیوتن
مارگارت نیوتن | |
|---|---|
![]() | |
| زادهٔ | ۲۰ آوریل ۱۸۸۷ |
| درگذشت | ۶ آوریل ۱۹۷۱ (۸۳ سال) |
| ملیت | کانادا |
| محل تحصیل | کالج مکدونالد (دانشگاه مکگیل) |
| شناختهشده برای | تحقیق در مورد زنگ ساقه |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | بیماریشناسی گیاهی، قارچشناسی |
| پایاننامه | مطالعات مربوط به زنگ ساقه گندم (Puccinia graminis tritici) (۱۹۲۲) |
مارگارت براون نیوتن (انگلیسی: Margaret Newton; ۲۰ آوریل ۱۸۸۷ – ۶ آوریل ۱۹۷۱) گیاهپزشک و قارچشناس کانادایی بود که بهخاطر تحقیقات پیشگامانهاش در زمینه زنگ ساقه (پوچینا گرامینیس) و تأثیر آن بر گندم به عنوان محصول اصلی کشاورزی کانادا، در سطح بینالمللی شناخته شده بود.[۱]
زندگی شخصی
[ویرایش | اشتراکگذاری]نیوتن هرگز ازدواج نکرد و به عنوان فردی دوستداشتنی، پیگیر، پرانگیزه و با شخصیتی گرم توصیف شده است. او اغلب «تا حد خستگی مفرط کار میکرد».[۲][۳]
زندگی اولیه و تحصیلات
[ویرایش | اشتراکگذاری]نیوتن در ۲۰ آوریل ۱۸۸۷ در مونترال از جان نیوتن و الیزابت براون متولد شد. او چهار خواهر و برادر کوچکتر داشت: رابرت، جان، ویلیام و دوروتی. پدرش شیمیدانی بود که به کاربرد علم در کشاورزی علاقه داشت. تحصیلات رسمی او در یک مدرسه تکاتاقه در نورث نیشن میلز آغاز شد، شهرکی با حدود ۳۰۰ سکنه در رودخانه پتیت-نیشن شمال پلزانس. خانواده پس از انتقال پدر به شغل پردرآمدتر به مونترال بازگشتند، جایی که نیوتن دوره راهنمایی و دو سال دبیرستان را گذراند. سپس خانواده به پلزانس بازگشتند و او دبیرستان را در آنجا به پایان رساند، دو سال دیگر در مدرسه روستایی تحصیل کرد و یک سال در مدرسه نورث نیشن میلز تدریس نمود.[۴] نیوتن سپس به ونکلیک هیل در انتاریو نقل مکان کرد و تحصیلات خود را در مؤسسه کالجییت ونکلیک هیل ادامه داد و آموزش معلمی را در مدرسه عادی تورنتو به پایان رساند. او سه سال در لاچین و یک سال در مدرسه نورث نیشن میلز تدریس کرد و پسانداز خود را صرف تحصیلات دانشگاهی نمود.[۵]
تحصیلات دانشگاهی
[ویرایش | اشتراکگذاری]نیوتن که به هنر علاقهمند بود، ابتدا در برنامه هنر دانشگاه مکمستر در همیلتون، انتاریو ثبتنام کرد، اما پس از یک سال به مونترال بازگشت و در برنامه کشاورزی کالج مکدونالد ثبتنام کرد. در آنجا تنها زن در کلاس ۵۰ نفره بود و مدال تحصیلی فرماندار کل برای بهترین عملکرد علمی را دریافت کرد.[۶] او اولین عضو زن انجمن حفاظت از گیاهان کبک شد و در انجمن مناظره عضو بود و یک سال ریاست انجمن ادبی را بر عهده داشت. در سال دوم تحصیل در کالج مکدونالد، او دوره قارچشناسی دبلیو. پی. فریزر را گذراند و به تحقیقات او دربارهٔ بیماریهای زنگ غلات علاقهمند شد که منجر به علاقه و مطالعه او در آسیبشناسی گیاهی گردید.[۷]
تحقیقات پیشگامانه
[ویرایش | اشتراکگذاری]در سال ۱۹۱۷، استاد راهنمای او دبلیو. پی. فریزر برای تحقیق دربارهٔ اپیدمی ویرانگر زنگ ساقه در سال ۱۹۱۶ که ۱۰۰ میلیون بوشل گندم به ارزش حدود ۲۰۰ میلیون دلار را نابود کرده بود، به غرب کانادا سفر کرد. او نیوتن را مأمور مطالعه نمونههای جمعآوری شده کرد. نیوتن تنها پس از لغو محدودیت استفاده زنان از امکانات آزمایشگاهی در شب توسط رئیس دانشکده این مسئولیت را پذیرفت، اگرچه هنوز با محدودیت ساعت ۲۲ خوابگاه خود مواجه بود.[۸] در طول تحقیقات، او کشف کرد که هاگهای زنگ ساقه با شدتهای مختلفی گندم را آلوده میکنند.[۹]
نیوتن و دوستش پرل کلیتون استنفورد در سال ۱۹۱۸ با مدرک لیسانس علوم کشاورزی (B.S.A.) فارغالتحصیل شدند و اولین زنانی بودند که از این کالج مدرک گرفتند.[۱۰] سال بعد، او مدرک کارشناسی ارشد علوم (M.Sc.) را با پایاننامهای با عنوان «مقاومت انواع گندم به پوچینا گرامینیس» دریافت کرد که به «اشکال مختلف هاگ در قارچ زنگ ساقه» میپرداخت. در تمام این مدت، او از نظر موفقیتهای علمی سرآمد کلاس خود بود.[۱۱]
پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Forster 2004, p. 197.
- ↑ Forster 2004, p. 198.
- ↑ Dale-Burnett & Mlazagar 2006, p. 135.
- ↑ Kolmer 2005.
- ↑ Library and Archives Canada.
- ↑ Canadian Phytopathological Society 2004, p. 18.
- ↑ Arnason 2008.
- ↑ University of Saskatchewan Library.
- ↑ Royal Society of Canada.
- ↑ McCallum 2006, p. S5.
- ↑ Parks Canada: Backgrounders.
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- Arnason, Robert (2008-08-14). "Rust scientist remembered for pioneering work". The Western Producer. Retrieved 2013-01-30.
- Dale-Burnett, Lisa Lynne; Mlazagar, Brian, eds. (2006). Saskatchewan Agriculture: Lives Past and Present. Trade Books Based in Scholarship. Vol. 17. Canadian Plains Research Center. ISBN 978-0-88977-169-7.
- Forster, Merna (2004). 100 Canadian Heroines: Famous And Forgotten Faces. Vol. 1. Dundurn. ISBN 978-1-55002-514-9.
{{cite book}}: از|work=صرفنظر شد (کمک) - Kolmer, James A. (2005). "Margaret Newton: Pioneering Cereal Rust Researcher". Apsnet Feature Articles. doi:10.1094/APSnetFeature-2005-0305. Archived from the original on 2015-10-03. Retrieved 2013-01-30.
- McCallum, Brent (2006). "Margaret Newton (1887–1971)". Canadian Journal of Plant Pathology. 28 (Supplement 1): S5. doi:10.1080/07060660609507342. S2CID 87371430.
- Beagle Ristaino, Jean, ed. (2008). Pioneering Women in Plant Pathology. APS Press. ISBN 978-0-89054-359-7.
- "The Hall". Canadian Science and Engineering Hall of Fame. Canada Science and Technology Museum. Archived from the original on 2014-11-09. Retrieved 2013-01-30.
- "Margaret Newton" (PDF). CPS News. 48 (1). March 2004. Archived from the original (PDF) on 2013-11-10.
- "Induction of Margaret Newton, Ph.D. , into the Manitoba Agricultural Society Hall of Fame" (PDF). CPS News. 52 (4). December 2008. Archived from the original (PDF) on 2013-11-10.
- "Margaret Newton (Ph.D)". Manitoba Agricultural Hall of Fame. Archived from the original on 2009-06-23. Retrieved 2013-01-30.
- "Margaret Newton Monument (University of Manitoba)". Historic Sites of Manitoba. The Manitoba Historical Society. Retrieved 2013-01-30.
- "Margaret Newton, (1887-1971)". Backgrounders. Parks Canada. Retrieved 2013-01-30.
- "Newton, Margaret National Historic Person". Parks Canada. Retrieved 2013-01-30.
- "1948 - Margaret Newton, FRSC". Flavelle Medal Award. Royal Society of Canada. Archived from the original on 2007-10-13.
- "Margaret Newton (1887-1971), Plant pathologist". Library and Archives Canada. Archived from the original on 2019-11-26. Retrieved 2013-01-30.
- "Margaret Newton, M.S.A. , Ph.D." Honorary degree recipients. University of Saskatchewan. Archived from the original on 2005-09-13. Retrieved 2013-01-30.
- "Agriculture: Margaret Newton". Herstory: An Exhibition. University of Saskatchewan Library. Retrieved 2013-01-30.
- "Craigdarroch Residences (1964 and 1967)". University of Victoria Art Collections. Retrieved 2013-01-30.
