مارتین بالسام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
مارتین بالسام
Martin-balsam-trailer.jpg
نام اصلی مارتین هنری بالسام
تولد ۴ نوامبر ۱۹۱۹
برانکس، نیویورک
مرگ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۹۶ (۷۶ سال)
رم، ایتالیا
ملیت آمریکایی
پیشه بازیگر
سال‌های فعالیت ۱۹۴۷-۱۹۹۵
فرزندان تالیا
صفحه در وبگاه IMDb

مارتین هنری بالسام (به انگلیسی: Martin Henry Balsam) بازیگر آمریکایی (۴ نوامبر ۱۹۱۹- ۱۳ فوریه ۱۹۹۶)[۱]

زندگینامه[ویرایش]

کار در سینما را با نقشی بسیار کوتاه در فیلم در بارانداز (۱۹۵۴) الیا کازان آغاز کرد وی پس از آن در فیلمهای محدودیت زمان (۱۹۵۷) کارل مالدن ، ۱۲ مرد خشمگین (۱۹۵۷) سیدنی لومت، نیمه‌ای از شب (۱۹۵۹) دلبرت مان ایفای نقش کرد.

اما بی شک اولین حضور تأثیرگذار بالسام در سینما ایفای نقش میلتون آربوگاست در فیلم روانی اثر بی نظیر آلفرد هیچکاک می‌باشد که وی به نقش کاراگاهی در جستجوی ماریون کرین (جانت لی) که مدتیست ناپدید شده، خود در دام نورمن بیتس (آنتونی پرکینز) گرفتار می‌شود و در یکی از زیباترین صحنه‌های فیلم به قتل می‌رسد.

بالسام در دههٔ ۶۰ در فیلمهای متعددی نقش‌های مکمل را ایفا نمود که از جمله این فیلمها می‌توان به صبحانه در تیفانی (۱۹۶۱) بلیک ادواردز، تنگه وحشت (۱۹۶۲) جی لی تامسون، هفت روز در ماه می(۱۹۶۴) جان فرانکن هایمر و یکصد دلقک (۱۹۶۵، جایزه اسکار نقش مکمل مرد) فرد کو اشاره کرد. دهه هفتاد برای بالسام با فیلم جذاب و دیدنی بزرگمرد کوچک (۱۹۷۰) آرتور پن آغاز گردید وی در این فیلم نقش یک شعبده باز را ایفا می‌کند که در هر سکانسی که حاضر می‌شود، عضوی از بدنش را از دست داده‌است. این نقش کمیک در مقابل نقش دوست داشتنی جک کراب با بازی داستین هافمن موقعیت‌های طنز فراوانی در فیلم خلق می‌کند. گرفتن ۲۲ ساخته مایک نیکولز، براساس کتاب مشهور جوزف هلر دیگر کار مهم بالسام در سال ۱۹۷۰ است که وی در این فیلم نقش کلنل کاسکارت را به زیبایی به تصویر می‌کشد. در سال ۱۹۷۱ بالسام پس از سال‌ها همکاری دیگری را با سیدنی لومت در فیلم نوارهای آندرسون تجربه می‌کند. وی همچنین در سال ۱۹۷۴ برای آخرین بار با سیدنی لومت در فیلم قتل در قطار سیع السیر شرق همکاری کرد. بالسام در این فیلم به نقش بیانچی مسئول قطار از هرکول پوارو می‌خواهد تا پیش از رسیدن به مقصد قاتل یا قاتلین را پیدا کند و خود نیز شاهد بازجویی از مسافرین می‌باشد.

همه مردان رئیس جمهور (۱۹۷۶) آلن جی پاکولا آخرین فیلم مهم بالسام در دههٔ ۷۰ می‌باشد که وی در این فیلم نقش هاوارد سیمونز سردبیر روزنامه واشینگتن پست را ایفا می‌کند.[۲]

وی در دههٔ ۸۰ در کارهای نازلی ایفای نقش کرد. اما در سال ۹۱ مارتین اسکورسیزی در بازسازی نوستالژیک خود از فیلم تنگه وحشت به سراغ بالسام هفتاد و دو ساله می‌رود و او را در کنار بزرگانی چون گریگوری پک، رابرت میچم و رابرت دنیرو قرار می‌دهد و فیلم فروش قابل توجه $۷۹٬۱۰۰٬۰۰۰ را در گیشه‌های آمریکا بدست می‌آورد.

بالسام سرانجام در ۱۳ فوریه ۱۹۹۶ در سن هفتاد و شش سالگی بر اثر سکته ناگهانی در شهر رم درگذشت.[۳]

از دیگر کارهای مهم وی: به دنبال روباه (۱۹۶۶ ، به نقش مباشر تونی پاول)، مرد (۱۹۶۷)، من، ناتالی (۱۹۶۹)، تورا! تورا! تورا! (۱۹۷۰).

فیلم‌ها[ویرایش]

سال نام فیلم نقش کارگردان
۱۹۵۴ در بارانداز الیا کازان
۱۹۵۷ محدودیت زمان کارل مالدن
۱۹۵۷ ۱۲ مرد خشمگین سیدنی لومت
۱۹۵۹ نیمه‌ای از شب دلبرت مان
۱۹۵۹ آل کاپون ریچارد ویلسون
۱۹۶۰ روانی میلتون آربوگاس آلفرد هیچکاک
۱۹۶۱ صبحانه در تیفانی بلیک ادواردز
۱۹۶۲ تنگه وحشت جی لی تامسون
۱۹۶۴ هفت روز در ماه می جان فرانکن هایمر
۱۹۶۵ یکصد دلقک آرنولد فرد کو
۱۹۶۶ به دنبال روباه هری گرانوف ویتوریو دسیکا
۱۹۶۷ مرد مارتین ریت
۱۹۶۹ من، ناتالی عمو هارولد فرد کو
۱۹۷۰ تورا! تورا! تورا! ریچارد فلیشر
۱۹۷۰ بزرگمرد کوچک آرتور پن
۱۹۷۰ گرفتن ۲۲ کلنل کاسکارت مایک نیکولز
۱۹۷۱ نوارهای آندرسون سیدنی لومت
۱۹۷۴ قتل در قطار سیع السیر شرق سیدنی لومت
۱۹۷۶ همه مردان رییس جمهور آلن جی پاکولا
۱۹۸۵ آتش سنت المو جوئل شوماخر
۱۹۹۱ تنگه وحشت قاضی مارتین اسکورسیزی

منابع[ویرایش]

  1. "Balsam, Martin Henry". Who Was Who in America : with World Notables, v. XI (1993–1996). New Providence, N.J.: Marquis Who's Who. 1996. p. 13. ISBN 0837902258.
  2. All the President's Men (1976)
  3. "Sometimes the Grave Is a Fine and Public Place". New York Times. March 28, 2004. |access-date= requires |url= (help)

پیوند به بیرون[ویرایش]

Martin Henry Balsam (* 4. November 1919 in New York; † 13. Februar 1996 in Rom) war ein US-amerikanischer Schauspieler. Zwischen den 1950er und 1970er Jahren spielte er profilierte Charakterrollen in einigen Filmklassikern, darunter Die zwölf Geschworenen, Psycho und Frühstück bei Tiffany. Für seinen Auftritt in Tausend Clowns wurde er 1966 mit dem Oscar als bester Nebendarsteller ausgezeichnet.

Leben und Karriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Martin Balsam wurde als Sohn des Damenmoden-Verkäufers Albert Balsam und dessen Frau Lillian Weinstein in der New Yorker Bronx geboren.[1] Einige Quellen gaben auch das Geburtsjahr 1914 an, diese gelten jedoch inzwischen als widerlegt. Er diente im Zweiten Weltkrieg und wurde 1947 im Actors Studio von Lee Strasberg aufgenommen, an dem er unter dem berühmten Schauspiellehrer und Regisseur Elia Kazan studierte. Seine Mitstudenten waren unter anderem Marlon Brando und Rod Steiger.

1954 erhielt Martin Balsam von seinem ehemaligen Schauspiellehrer Kazan in dessen Film Die Faust im Nacken seine erste Filmrolle. 1957 machte er als gutmütiger, aber überforderter Juryvorsteher der zwölf Geschworenen in dem gleichnamigen Filmklassiker auf sich aufmerksam. Seine vielleicht bekannteste Rolle spielte er 1960 in Psycho, in dem er als Privatdetektiv Arbogast einer klassischen Messerattacke zum Opfer fällt. Ab Mitte der 1950er Jahre trat er in vielen bekannten Filmen als Charakterdarsteller in prägnanten Nebenrollen auf. Er spielte einen Hollywood-Produzenten in Frühstück bei Tiffany (1961) und verkörperte einen Polizeichef in Ein Köder für die Bestie (1962). Balsam war auch in Sieben Tage im Mai (1964), Man nannte ihn Hombre (1967), Catch-22 – Der böse Trick (1970), Stoppt die Todesfahrt der U-Bahn 123 (1974) und Mord im Orient-Expreß (1974) zu sehen. Zu seinen Hauptrollen zählt die des Husband E. Kimmel im Kriegsfilm Tora! Tora! Tora! (1970).

In den 1970er Jahren war Martin Balsam ein bevorzugter Darsteller im italienischen Film und spielte zum Beispiel 1971 einen Mafia-Ermittler in dem bekannten Politthriller Der Clan, der seine Feinde lebendig einmauert. Später trat er regelmäßig als Fernsehschauspieler in Erscheinung. Während seiner über 40-jährigen Karriere war Balsam in fast 170 Kino- und Fernsehfilmen zu sehen.

Ab 1952 war Balsam dreimal verheiratet. Er hinterließ drei Kinder; seine Tochter Talia Balsam aus der Ehe mit der Schauspielerin Joyce Van Patten ist ebenfalls Schauspielerin. Balsam starb überraschend in seinem Hotelzimmer in Rom, als er sich dort zu Dreharbeiten aufhielt.

Filmografie (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Auszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Martin Balsam – Sammlung von Bildern

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. http://www.nytimes.com/1996/02/14/nyregion/martin-balsam-is-dead-at-76-ubiquitous-character-actor.html