ماجد نواز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ماجد نواز
Maajid Nawaz speaking at LibDem campaign event.jpg
زاده Maajid Usman Nawaz
۲ نوامبر ۱۹۷۷ ‏(۴۱ سال)
وست‌کلیف-آن-سی
شغل نویسنده • مؤسس Quilliam • سیاستمدار حزب لیبرال دموکرات
ملیت بریتانیا
قومیت پاکستانی
آموزش حقوق و عربی (بی‌ای ۲۰۰۷)
نظریه سیاسی (M.Sc. 2008)
آلما ماتر مدرسه مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا
مدرسه اقتصاد لندن
ژانر غیر داستانی
موضوع‌ها نقد اسلام‌گرایی • لیبرالیسم
آثار برجسته Radical
On Blasphemy
Islam and the Future of Tolerance
همسر(ان) Rabia Ahmed (ازدواج ۱۹۹۹–۲۰۰۸)
Rachel Maggart (ازدواج ۲۰۱۴)
فرزندان ۲

امضا
وب‌گاه
maajidnawaz.com

ماجد نواز (اردو: ماجد نواز)؛ (زادهٔ ۲ نوامبر ۱۹۷۷) سیاست‌مدار، ستون نویس، میزبان رادیو، و کنشگر بریتانیایی است. او نامزد پارلمانی حزب لیبرال دموکرات برای حوزه همستد و کیلبرن لندن در انتخابات سراسری بریتانیا (۲۰۱۵) بود.[۱]

او متولد ساوتند-آن-سی، اسکس در خانواده‌ای پاکستانی بریتانیایی است. نواز از اعضای سابق گروه اسلامگرای حزب التحریر است. او به این خاطر در سال ۲۰۰۱ در مصر دستگیر شد و تا سال ۲۰۰۶ زندانی بود. او با مطالعه کتبی در خصوص حقوق بشر و در تماس با عفو بین‌الملل تغییر نگرش داد و با محکوم کردن گذشتهٔ اسلامگرای خود خواهان اسلامی سکولار شد.[۲]

او هر هفته برای دیلی بیست, ستون می‌نویسد و هر آخر هفته میزبان شوی خود در رادیوی ال بی سی است.[۳]

نوشته جات او در روزنامه‌های متعدد بین‌المللی چون نیویورک تایمز, گاردین, فایننشیال تایمز, دیلی میل و وال‌استریت جورنال منتشر شده‌اند. او در برنامه‌هایی چون لری کینگ لایو, گفتگوی صریح, چارلی رز, ۶۰ دقیقه, نیوزنایت و پخش زنده با بیل مار حضور یافته‌است.

در سال ۲۰۱۴ نواز عضو افتخاری انجمن سکولار ملی شد.[۴] او به همراه سم هریس، کتابی دربارهٔ آیندهٔ اسلام و مدارا نوشته که در سال ۲۰۱۵ منتشر شده‌است.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "UK vote could create cross-border dynasty". Al Jazeera. 15 January 2014.
  2. "Former Islamist Maajid Nawaz to fight marginal parliamentary seat for Lib Dems in 2015 election".
  3. "Maajid Nawaz". LBC.
  4. National Secular Society "New Honorary Associates", National Secular Society Bulletin Summer 2014, June 2014
  5. "Islam and the Future of Tolerance".

پیوند به بیرون[ویرایش]