لیگ قهرمانان مردان اقیانوسیه
| پرونده:Ofc-champions-league-logo-(2013).png | |
| سازمان | اواف‌سی |
|---|---|
| سال بنیان‌گذاری | ۱۹۸۷ |
| منطقه | اقیانوسیه |
| شمار تیم‌های حاضر | ۸ (مرحله گروهی) ۱۸ (مجموع) |
| قهرمان کنونی |  اوکلند سیتی (چهاردهمین عنوان) |
| موفق‌ترین تیم | اوکلند سیتی (۱۴ قهرمانی) |
| پخش تلویزیونی | فیفا+ (پخش زنده) |
| وبگاه | http://www.oceaniafootball.com/ |
 لیگ قهرمانان مردان اقیانوسیه ۲۰۲۶ | |
لیگ قهرمانان اقیانوسیه بالاترین رقابت فوتبال باشگاهی مردان در اقیانوسیه است. این سازمان توسط اواف‌سی، هیئت حاکمه فوتبال اقیانوسیه برگزار می‌شود. این مسابقات که با نام مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه (۲۰۰۶–۱۹۸۷) افتتاح شد، از سال ۲۰۰۷ با فرمت فعلی آن سازماندهی شده است. چهار عنوان اول قهرمانی مسابقات توسط باشگاه‌های استرالیا به دست آمد. از سال ۲۰۰۶، ۱۶ عنوان مسابقات توسط باشگاه‌هایی از نیوزیلند، یک باشگاه از پاپوآ گینه نو و یک باشگاه از کالدونیای جدید به دست آمده است.
جوایز برندگان مسابقات توسط نقره‌سازان مستقر در لندن، توماس لایت، ساخته می‌شود.[۱] باشگاه برنده قبلاً برای جام بین قاره‌ای فیفا واجد شرایط می‌شد و در مرحله پلی‌آف جام آفریقا-آسیا-اقیانوس آرام شرکت می‌کرد. علاوه بر این، باشگاه فوتبال اوکلند سیتی، که بهترین رتبه را در یک دوره ۴ ساله کسب کرده بود، به جام جهانی باشگاه‌ها ۲۰۲۵ راه یافت. اکنون صلاحیت این مسابقات توسط لیگ حرفه‌ای اقیانوسیه انجام می‌شود.[۲]
تاریخچه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]| فصل | قهرمان‌ها | |
|---|---|---|
| مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه | ||
| ۱۹۸۷ |  آدلاید سیتی | |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۸: برگزار نشد | ||
| ۱۹۹۹ | ملبورن جنوبی | |
| ۲۰۰۰: برگزار نشد | ||
| ۲۰۰۱ | ولونگونگ وولفس | |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴: برگزار نشد | ||
| ۲۰۰۵ | سیدنی | |
| ۲۰۰۶ | اوکلند سیتی | |
| لیگ قهرمانان اقیانوسیه | ||
| ۲۰۰۷ | ویتاکر یونایتد | |
| ۰۸–۲۰۰۷ | ویتاکر یونایتد (۲) | |
| ۰۹–۲۰۰۸ | اوکلند سیتی (۲) | |
| ۱۰–۲۰۰۹ |  هیکاری یونایتد | |
| ۱۱–۲۰۱۰ | اوکلند سیتی (۳) | |
| ۱۲–۲۰۱۱ | اوکلند سیتی (۴) | |
| ۱۳–۲۰۱۲ | اوکلند سیتی (۵) | |
| ۱۴–۲۰۱۳ | اوکلند سیتی (۶) | |
| ۱۵–۲۰۱۴ | اوکلند سیتی (۷) | |
| ۲۰۱۶ | اوکلند سیتی (۸) | |
| ۲۰۱۷ | اوکلند سیتی (۹) | |
| ۲۰۱۸ | تیم ولینگتون | |
| ۲۰۱۹ |  هیانگن اسپورت | |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱: برگزار نشد | ||
| ۲۰۲۲ | اوکلند سیتی (۱۰) | |
| ۲۰۲۳ | اوکلند سیتی (۱۱) | |
| ۲۰۲۴ | اوکلند سیتی (۱۲) | |
| ۲۰۲۵ | اوکلند سیتی (۱۳) | |
| ۲۰۲۵ | اوکلند سیتی (۱۴) | |
مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه در یک یا دو مکان، در یک کشور میزبان برگزار شد. دو یا سه گروه همراه با مراحل نیمه نهایی و فینال با فرمت رفت و برگشت تک‌بازی برگزار شد. این مسابقات معمولاً حدود ۱۰ روز به طول می‌انجامید و مسابقات هر ۲ روز یکبار برگزار می‌شد.
این مسابقات در ابتدا به صورت تک بازی پلی آف بین قهرمانان نیوزیلند و استرالیا برگزار شد. آن مسابقه در سال ۱۹۸۷ برگزار شد و آدلاید سیتی برنده فصل افتتاحیه شد. سپس ۱۲ سال مکث شد، تا اینکه اواف‌سی در جام بعدی، تمام اقیانوسیه را سازمان داد. در ژانویه ۱۹۹۹، مسابقات قهرمانی باشگاه‌های اقیانوسیه در شهرهای نادی و لائوتوکا فیجی برگزار شد. ۹ تیم شرکت کردند که تیم استرالیایی ملبورن جنوبی برنده جام شد. آنها همچنین جواز حضور در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان را در سال بعد دریافت کردند.
مسابقه بعدی دو سال بعد برگزار شد و یک تیم استرالیایی دوباره عنوان قهرمانی را به دست آورد. ولونگونگ وولفس با شکست دادن نماینده تافئا از وانواتو در فینال، آن را به دست آورد. دو دوره دیگر با این نام و قالب برگزار شد که سیدنی و اوکلند سیتی عناوین قهرمانی را کسب کردند. اواف‌سی تصمیم گرفت فرمت و نام مسابقات را تغییر دهد، به طوری که از سال ۲۰۰۷ این مسابقات به عنوان لیگ قهرمانان اقیانوسیه شناخته می‌شود.
لیگ قهرمانان اقیانوسیه
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]۰۰۷–۲۰۱۴
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]اواف‌سی تصمیم گرفت فرمت مسابقات را تغییر دهد تا رقابت اصلی خود را برای باشگاه‌های رقیب جالب‌تر و مهم‌تر کند.
دو فصل اول شاهد رقابت با دو گروه سه تیمی و از دوره سوم به بعد شامل دو گروه چهار تیمی بود. برندگان گروه به فینال راه می‌یافتند که در قالب دو پلی آف بازی می‌شد و برنده عنوان قهرمانی را به دست می آورد. برخلاف فرم قبلی، او لیگ بیش از نیم سال به طول می‌انجامید و از اکتبر شروع می‌شد و در آوریل بعد به پایان می‌رسید. برنده او لیگ جواز حضور در جام باشگاه‌های جهان را کسب می‌کرد و در مرحله پلی آف وارد رقابت می‌شد.
برای فصل ۱۳–۲۰۱۳ او لیگ، با معرفی مرحله مقدماتی فرمت خود را تغییر داد و قهرمانان چهار لیگ ضعیف برای یک مکان پلی آف با نماینده کشوری با بدترین رکورد از مسابقات قبلی رقابت می‌کردند. بعداً برنامه ریزی و قالب مسابقات اصلی نیز تغییر کرد. آن مسابقه بین مارس و مه ۲۰۱۳ با معرفی مرحله نیمه نهایی و فینال در محل بی‌طرف برگزار شد. اولین فینال تک‌بازی او لیگ در اوکلند برگزار شد و اولین فینال او لیگ بین دو تیم از یک کشور بود که اوکلند سیتی با شکست ویتاکر یونایتد، پنجمین قهرمانی خود را بدست آورد.
لیگ قهرمانان اقیانوسیه شاهد تغییر دیگری برای فصل ۱۴–۲۰۱۳ بود، با بازی مرحله گروهی در مکانی از پیش تعیین شده و نیمه نهایی و فینال به صورت خانگی و خارج از خانه انجام شد. فیجی به عنوان میزبان انتخاب شد. مرحله مقدماتی شش ماه قبل از مرحله گروهی برگزار شد و برنده وارد مرحله گروهی شد.
در سال ۲۰۱۴، هر دو فینالیست لیگ قهرمانان اقیانوسیه در جام پرزیدنت اقیانوسیه شرکت کردند، یک تورنمنت دعوتی که توسط اواف‌سی برگزار شد. با این حال جام پرزیدنت فقط یک بار برگزار شد.
۲۰۱۴–تاکنون
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]در فصل ۱۵–۲۰۱۴، مسابقات توسط فیجی ایرویز حمایت مالی شد و در آن فصل به لیگ قهرمانان اقیانوسیه فیجی ایرویز تغییر نام داد.[۳]
تغییر فرمت دیگری در سال ۲۰۱۷ رخ داد که مرحله گروهی به ۱۶ تیم افزایش یافت و کل مسابقات در یک سال برگزار شد (مرحله مقدماتی و سپس مرحله گروهی و بعداً مرحله حذفی). هر یک از چهار گروه توسط یکی از تیم‌های گروه میزبانی می‌شد که شامل کشورها و تیم‌های بیشتری بود. برندگان گروه به مرحله نیمه نهایی راه یافتند. نیمه نهایی و فینال هر دو به صورت خانگی برگزار شد. پس از موفقیت در فصل ۲۰۱۷، اواف‌سی مرحله یک چهارم نهایی را برای نسخه ۲۰۱۸ اضافه کرد، به این معنی که دو تیم برتر از هر گروه به مرحله حذفی راه می‌یافتند.
فینال ۲۰۱۹ که بین هیانگن اسپورت و مجنتا (هر دو از کالدونیای جدید)، اولین بار در تاریخ مسابقات بود که هیچ طرفی از نیوزیلند حضور نداشت. پس از لغو مسابقات به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱، این مسابقات در سال ۲۰۲۲ از سر گرفته شد و باشگاه فوتبال اوکلند سیتی با کسب عناوین قهرمانی متوالی تا سال ۲۰۲۵ به سلطه خود ادامه داد.[۴] در سال ۲۰۲۴، این مسابقات رسماً به لیگ قهرمانان مردان اقیانوسیه تغییر نام داد.
فرمت
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]لیگ قهرمانان اقیانوسیه در قالب فعلی خود دارای ۸ تیم در مرحله گروهی است که در ۳ دور در دو گروه برگزار می‌شود تا ۲ تیم برتر هر گروه به مرحله حذفی راه پیدا کنند.
تعداد تیم‌هایی که هر فدراسیون وارد لیگ قهرمانان اقیانوسیه می‌کند بر اساس معیارهای توسعه فدراسیون‌ها قبل از اواف‌سی است، جایی که انجمن‌های توسعه‌یافته ۲ سهمیه دریافت می‌کنند که عبارتند از فیجی، کالدونیای جدید، نیوزیلند، پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان، تاهیتی و وانواتو، و آن‌هایی که انجمن‌های در حال توسعه در نظر گرفته می‌شوند، یک سهیمه واحد دریافت می‌کنند. این انجمن‌ها عبارتند از ساموآی آمریکا، جزایر کوک، ساموآ و تونگا.
در فرمت فعلی، دو نماینده کشورهای توسعه یافته در یک پلی آف ملی به مصاف هم می‌روند و برنده آن دیدار به مرحله گروهی راه می‌یابد. تیم‌های کشورهای درحال توسعه، به یک گروه ۴ تیمی فرستاده می‌شوند که تیم اول به مرحله گروهی راه می‌یابد.
فهرست فینال‌ها
[ویرایش | اشتراک‌گذاری] |
مسابقه بعد از وقت اضافه تمام شد |
| * | مسابقه بعد از ضربات پنالتی تمام شد |
| & | برنده بر اساس گل زده در خانه حریف تعیین شد |
قهرمانان
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]باشگاهی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]| باشگاه | قهرمانی | نایب‌قهرمانی | فصل‌های قهرمانی | فصل‌های نایب‌قهرمانی |
|---|---|---|---|---|
| اوکلند سیتی |
۱۴ | — | ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۲۲، ۲۰۲۳، ۲۰۲۴، ۲۰۲۵، ۲۰۲۶ | — |
| ویتاکر یونایتد |
۲ | ۲ | ۲۰۰۷، ۲۰۰۸ | ۲۰۱۰، ۲۰۱۳ |
| تیم ولینگتون |
۱ | ۳ | ۲۰۱۸ | ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ |
| هیکاری یونایتد |
۱ | ۱ | ۲۰۱۰ | ۲۰۲۵ |
| آدلاید سیتی |
۱ | — | ۱۹۸۷ | — |
| ملبورن جنوبی |
۱ | — | ۱۹۹۹ | — |
| ولونگونگ وولفس |
۱ | — | ۲۰۰۱ | — |
| سیدنی |
۱ | — | ۲۰۰۵ | — |
| هیانگن اسپورت |
۱ | — | ۲۰۱۹ | — |
| مجنتا |
— | ۲ | — | ۲۰۰۵، ۲۰۱۹ |
 آمیکال |
— | ۲ | — | ۲۰۱۱، ۲۰۱۴ |
 پیرائه |
— | ۲ | — | ۲۰۰۶، ۲۰۲۴ |
| دانشگاه مونت ولینگتون |
— | ۱ | — | ۱۹۸۷ |
 نادی |
— | ۱ | — | ۱۹۹۹ |
| تافئا |
— | ۱ | — | ۲۰۰۱ |
| با |
— | ۱ | — | ۲۰۰۷ |
 کوسا |
— | ۱ | — | ۲۰۰۸ |
| کولواله |
— | ۱ | — | ۲۰۰۹ |
| تیفانا |
— | ۱ | — | ۲۰۱۲ |
| لائوتوکا |
— | ۱ | — | ۲۰۱۸ |
| ونوس |
— | ۱ | — | ۲۰۲۲ |
| سووا |
— | ۱ | — | ۲۰۲۳ |
| سنترال کوست |
— | ۱ | — | ۲۰۲۶ |
کشوری
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]| باشگاه | قهرمانی | نایب قهرمانی |
|---|---|---|
| نیوزیلند |
۱۷ | ۶ |
| استرالیا |
۴ | — |
| کالدونیای جدید |
۱ | ۲ |
| پاپوآ گینه نو |
۱ | ۱ |
| فیجی |
— | ۴ |
| تاهیتی |
— | ۴ |
| وانواتو |
— | ۳ |
| جزایر سلیمان |
— | ۳ |
نکته:
استرالیا دیگر عضو اواف‌سی نیست.
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ↑ «Oceania Football Confederation». web.archive.org. ۲۰۱۵-۱۲-۰۸. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۸ دسامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ "Expressions of interest open for inaugural OFC Professional League". Oceania Football Confederation. Retrieved 28 September 2025.
The OFC Professional League will become the qualifying pathway for Oceania's representative at the FIFA Intercontinental Cup and the newly formatted, quadrennial FIFA Club World Cup 2029
- ↑ «Oceania Football Confederation». web.archive.org. ۲۰۱۵-۰۴-۰۳. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۳ آوریل ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ Schöggl, Hans. "Oceania Club Cups - Overview File". RSSSF. Retrieved 28 July 2026.
- ↑ "OFC Champions League 2020 cancelled". Oceania Football Confederation. 4 September 2020. Archived from the original on 27 November 2020. Retrieved 4 September 2020.
- ↑ "OFC competitions calendar rescheduled". Oceania Football Confederation. 4 June 2021. Archived from the original on 5 June 2021. Retrieved 5 June 2021.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
| |
| مسابقات |
|
| مقدماتی | |
| فینال‌ها | |
| بازیکنان | |
| آمار | |
.png){kind=link}
| جهانی |
|  | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| آفریقا |
| ||||||||
| آسیا |
| ||||||||
| اروپا |
| ||||||||
| آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب |
| ||||||||
| اقیانوسیه |
| ||||||||
| آمریکای جنوبی |
| ||||||||
| بین قاره‌ای |
| ||||||||
جستار وابسته: باشگاهی فوتبال مردان | |||||||||
مسابقات قهرمانی فوتبال | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| مردان |
| | ||||
| زنان |
| |||||
| دیگر | ||||||