پرش به محتوا

لیگ قهرمانان مردان اقیانوسیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لیگ قهرمانان مردان اقیانوسیه
پرونده:Ofc-champions-league-logo-(2013).png
سازماناواف‌سی
سال بنیان‌گذاری۱۹۸۷؛ ۳۹ سال پیش (۱۹۸۷-خطا: زمان نامعتبر}})
منطقهاقیانوسیه
شمار تیم‌های حاضر۸ (مرحله گروهی)
۱۸ (مجموعا)
مقدماتی برایجام جهانی باشگاه‌ها
جام بین قاره‌ای فیفا
قهرمان کنونینیوزیلند اوکلند سیتی (سیزدهمین قهرمانی)
(۲۰۲۴)
موفق‌ترین تیمنیوزیلند اوکلند سیتی (۱۳ قهرمانی)
پخش تلویزیونیفیفا+ (پخش زنده)
وبگاهhttp://www.oceaniafootball.com/
لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۵

لیگ قهرمانان اقیانوسیه بالاترین رقابت فوتبال باشگاهی مردان در اقیانوسیه است. این سازمان توسط اواف‌سی، هیئت حاکمه فوتبال اقیانوسیه برگزار می‌شود. این مسابقات که با نام مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه (۲۰۰۶–۱۹۸۷) افتتاح شد، از سال ۲۰۰۷ با فرمت فعلی آن سازماندهی شده است.

چهار عنوان اول قهرمانی مسابقات توسط باشگاه‌های استرالیا به دست آمد. از سال ۲۰۰۶، ۱۵ عنوان مسابقات توسط باشگاه‌هایی از نیوزیلند، یک باشگاه از پاپوآ گینه نو و یک باشگاه از کالدونیای جدید به دست آمده است.

جوایز برندگان مسابقات توسط نقره‌سازان مستقر در لندن، توماس لایت، ساخته می‌شود.[۱]

تاریخچه

[ویرایش]
فصل قهرمان‌ها
مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه
۱۹۸۷ استرالیا آدلاید سیتی
۱۹۸۸–۱۹۹۸: برگزار نشد
۱۹۹۹ استرالیا ملبورن جنوبی
۲۰۰۰: برگزار نشد
۲۰۰۱ استرالیا ولونگونگ وولفس
۲۰۰۲–۲۰۰۴: برگزار نشد
۲۰۰۵ استرالیا سیدنی
۲۰۰۶ نیوزیلند اوکلند سیتی
لیگ قهرمانان اقیانوسیه
۲۰۰۷ نیوزیلند ویتاکر یونایتد
۰۸–۲۰۰۷ نیوزیلند ویتاکر یونایتد (۲)
۰۹–۲۰۰۸ نیوزیلند اوکلند سیتی (۲)
۱۰–۲۰۰۹ پاپوآ گینه نو هیکاری یونایتد
۱۱–۲۰۱۰ نیوزیلند اوکلند سیتی (۳)
۱۲–۲۰۱۱ نیوزیلند اوکلند سیتی (۴)
۱۳–۲۰۱۲ نیوزیلند اوکلند سیتی (۵)
۱۴–۲۰۱۳ نیوزیلند اوکلند سیتی (۶)
۱۵–۲۰۱۴ نیوزیلند اوکلند سیتی (۷)
۲۰۱۶ نیوزیلند اوکلند سیتی (۸)
۲۰۱۷ نیوزیلند اوکلند سیتی (۹)
۲۰۱۸ نیوزیلند تیم ولینگتون
۲۰۱۹ کالدونیای جدید هیانگن اسپورت
۲۰۲۰۲۰۲۱: برگزار نشد
۲۰۲۲ نیوزیلند اوکلند سیتی (۱۰)
۲۰۲۳ نیوزیلند اوکلند سیتی (۱۱)
۲۰۲۴ نیوزیلند اوکلند سیتی (۱۲)
۲۰۲۵ نیوزیلند اوکلند سیتی (۱۳)

مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه

[ویرایش]

مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه در یک یا دو مکان، در یک کشور میزبان برگزار شد. دو یا سه گروه همراه با مراحل نیمه نهایی و فینال با فرمت رفت و برگشت تک‌بازی برگزار شد. این مسابقات معمولاً حدود ۱۰ روز به طول می‌انجامید و مسابقات هر ۲ روز یکبار برگزار می‌شد.

این مسابقات در ابتدا به صورت تک بازی پلی آف بین قهرمانان نیوزیلند و استرالیا برگزار شد. آن مسابقه در سال ۱۹۸۷ برگزار شد و آدلاید سیتی برنده فصل افتتاحیه شد. سپس ۱۲ سال مکث شد، تا اینکه اواف‌سی در جام بعدی، تمام اقیانوسیه را سازمان داد. در ژانویه ۱۹۹۹، مسابقات قهرمانی باشگاه‌های اقیانوسیه در شهرهای نادی و لائوتوکا فیجی برگزار شد. ۹ تیم شرکت کردند که تیم استرالیایی ملبورن جنوبی برنده جام شد. آنها همچنین جواز حضور در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان را در سال بعد دریافت کردند.

مسابقه بعدی دو سال بعد برگزار شد و یک تیم استرالیایی دوباره عنوان قهرمانی را به دست آورد. ولونگونگ وولفس با شکست دادن نماینده تافئا از وانواتو در فینال، آن را به دست آورد. دو دوره دیگر با این نام و قالب برگزار شد که سیدنی و اوکلند سیتی عناوین قهرمانی را کسب کردند. اواف‌سی تصمیم گرفت فرمت و نام مسابقات را تغییر دهد، به طوری که از سال ۲۰۰۷ این مسابقات به عنوان لیگ قهرمانان اقیانوسیه شناخته می‌شود.

لیگ قهرمانان اقیانوسیه

[ویرایش]

۰۰۷–۲۰۱۴

[ویرایش]

اواف‌سی تصمیم گرفت فرمت مسابقات را تغییر دهد تا رقابت اصلی خود را برای باشگاه‌های رقیب جالب‌تر و مهم‌تر کند.

دو فصل اول شاهد رقابت با دو گروه سه تیمی و از دوره سوم به بعد شامل دو گروه چهار تیمی بود. برندگان گروه به فینال راه می‌یافتند که در قالب دو پلی آف بازی می‌شد و برنده عنوان قهرمانی را به دست می آورد. برخلاف فرم قبلی، او لیگ بیش از نیم سال به طول می‌انجامید و از اکتبر شروع می‌شد و در آوریل بعد به پایان می‌رسید. برنده او لیگ جواز حضور در جام باشگاه‌های جهان را کسب می‌کرد و در مرحله پلی آف وارد رقابت می‌شد.

برای فصل ۱۳–۲۰۱۳ او لیگ، با معرفی مرحله مقدماتی فرمت خود را تغییر داد و قهرمانان چهار لیگ ضعیف برای یک مکان پلی آف با نماینده کشوری با بدترین رکورد از مسابقات قبلی رقابت می‌کردند. بعداً برنامه ریزی و قالب مسابقات اصلی نیز تغییر کرد. آن مسابقه بین مارس و مه ۲۰۱۳ با معرفی مرحله نیمه نهایی و فینال در محل بی‌طرف برگزار شد. اولین فینال تک‌بازی او لیگ در اوکلند برگزار شد و اولین فینال او لیگ بین دو تیم از یک کشور بود که اوکلند سیتی با شکست ویتاکر یونایتد، پنجمین قهرمانی خود را بدست آورد.

لیگ قهرمانان اقیانوسیه شاهد تغییر دیگری برای فصل ۱۴–۲۰۱۳ بود، با بازی مرحله گروهی در مکانی از پیش تعیین شده و نیمه نهایی و فینال به صورت خانگی و خارج از خانه انجام شد. فیجی به عنوان میزبان انتخاب شد. مرحله مقدماتی شش ماه قبل از مرحله گروهی برگزار شد و برنده وارد مرحله گروهی شد.

در سال ۲۰۱۴، هر دو فینالیست لیگ قهرمانان اقیانوسیه در جام پرزیدنت اقیانوسیه شرکت کردند، یک تورنمنت دعوتی که توسط اواف‌سی برگزار شد. با این حال جام پرزیدنت فقط یک بار برگزار شد.

۲۰۱۴–تاکنون

[ویرایش]

در فصل ۱۵–۲۰۱۴، مسابقات توسط فیجی ایرویز حمایت مالی شد و در آن فصل به لیگ قهرمانان اقیانوسیه فیجی ایرویز تغییر نام داد.[۲]

تغییر فرمت دیگری در سال ۲۰۱۷ رخ داد که مرحله گروهی به ۱۶ تیم افزایش یافت و کل مسابقات در یک سال برگزار شد (مرحله مقدماتی و سپس مرحله گروهی و بعداً مرحله حذفی). هر یک از چهار گروه توسط یکی از تیم‌های گروه میزبانی می‌شد که شامل کشورها و تیم‌های بیشتری بود. برندگان گروه به مرحله نیمه نهایی راه یافتند. نیمه نهایی و فینال هر دو به صورت خانگی برگزار شد. پس از موفقیت در فصل ۲۰۱۷، اواف‌سی مرحله یک چهارم نهایی را برای نسخه ۲۰۱۸ اضافه کرد، به این معنی که دو تیم برتر از هر گروه به مرحله حذفی راه می‌یافتند.

فینال ۲۰۱۹ که بین هیانگن اسپورت و مجنتا (هر دو از کالدونیای جدید)، اولین بار در تاریخ مسابقات بود که هیچ طرفی از نیوزیلند حضور نداشت.

فرمت

[ویرایش]

لیگ قهرمانان اقیانوسیه در قالب فعلی خود دارای ۸ تیم در مرحله گروهی است که در ۳ دور در دو گروه برگزار می‌شود تا ۲ تیم برتر هر گروه به مرحله حذفی راه پیدا کنند.

تعداد تیم‌هایی که هر فدراسیون وارد لیگ قهرمانان اقیانوسیه می‌کند بر اساس معیارهای توسعه فدراسیون‌ها قبل از اواف‌سی است، جایی که انجمن‌های توسعه‌یافته ۲ سهمیه دریافت می‌کنند که عبارتند از فیجی، کالدونیای جدید، نیوزیلند، پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان، تاهیتی و وانواتو، و آن‌هایی که انجمن‌های در حال توسعه در نظر گرفته می‌شوند، یک سهیمه واحد دریافت می‌کنند. این انجمن‌ها عبارتند از ساموآی آمریکا، جزایر کوک، ساموآ و تونگا.

در فرمت فعلی، دو نماینده کشورهای توسعه یافته در یک پلی آف ملی به مصاف هم می‌روند و برنده آن دیدار به مرحله گروهی راه می‌یابد. تیم‌های کشورهای درحال توسعه، به یک گروه ۴ تیمی فرستاده می‌شوند که تیم اول به مرحله گروهی راه می‌یابد.

فهرست فینال‌ها

[ویرایش]
راهنما
dagger مسابقه بعد از وقت اضافه تمام شد
* مسابقه بعد از ضربات پنالتی تمام شد
& برنده بر اساس گل زده در خانه حریف تعیین شد
فصل کشور قهرمان نتیجه نایب قهرمان کشور ورزشگاه تماشاگران
مسابقات باشگاهی قهرمانی اقیانوسیه
۱۹۸۷  استرالیا آدلاید سیتی ۱–۱*

(۴–۱ پ)

دانشگاه مونت ولینگتون  نیوزیلند استرالیا ورزشگاه هیندمارش, آدلاید ۳,۵۰۰
۱۹۹۹  استرالیا ملبورن جنوبی ۵–۱ نادی  فیجی فیجی پرنس چارلز پارک, نادی ۱۰,۰۰۰
۲۰۰۱  استرالیا ولونگونگ وولفس ۱–۰ تافئا  وانواتو پاپوآ گینه نو ورزشگاه لوید رابسون اووال, پورت مورزبی ۳,۰۰۰
۲۰۰۵  استرالیا سیدنی ۲–۰ مجنتا کالدونیای جدید کالدونیای جدید پلی‌نزی فرانسه ورزشگاه پاتر, پاپه ته ۴,۰۰۰
۲۰۰۶  نیوزیلند اوکلند سیتی ۳–۱ پیرائه پلی‌نزی فرانسه تاهیتی نیوزیلند ورزشگاه نورث هاربر, اوکلند ۲,۰۰۰
لیگ قهرمانان اقیانوسیه
۲۰۰۷  نیوزیلند ویتاکر یونایتد ۱–۲ ۴آر الکتریکال با  فیجی فیجی گوویند پارک, با ۱۰,۰۰۰
۱–۰& نیوزیلند ورزشگاه مونت اسمارت, اوکلند ۹,۰۰۰
۰۸–۲۰۰۷  نیوزیلند ویتاکر یونایتد ۱–۳ کوسا  جزایر سلیمان جزایر سلیمان ورزشگاه لاسون تاما, هونیارا ۲۰,۰۰۰
۵–۰ نیوزیلند ورزشگاه تراستس آرنا, اوکلند ۶,۰۰۰
۰۹–۲۰۰۸  نیوزیلند اوکلند سیتی ۷–۲ کولواله  جزایر سلیمان جزایر سلیمان ورزشگاه لاسون تاما, هونیارا ۲۰,۰۰۰
۲–۲ نیوزیلند کیتیوی استریت, اوکلند ۱,۲۵۰
۱۰–۲۰۰۹  پاپوآ گینهٔ نو هیکاری یونایتد ۳–۰ ویتاکر یونایتد  نیوزیلند پاپوآ گینه نو ورزشگاه پی‌ام‌آرال, پورت مورزبی ۱۵,۰۰۰
۱–۲ نیوزیلند فرد تیلور پارک, اوکلند ۳,۰۰۰
۱۱–۲۰۱۰  نیوزیلند اوکلند سیتی ۲–۱ آمیکال  وانواتو وانواتو ورزشگاه پورت ویلا مونیسیپال, پورت ویلا ۷,۹۲۵
۴–۰ نیوزیلند کیتیوی استریت, اوکلند ۳,۰۰۰
۱۲–۲۰۱۱  نیوزیلند اوکلند سیتی ۲–۱ تیفانا پلی‌نزی فرانسه تاهیتی نیوزیلند کیتیوی استریت, اوکلند ۱,۵۰۰
۱–۰ پلی‌نزی فرانسه ورزشگاه لوئیس گانیو, فااا ۱,۹۰۰
۱۳–۲۰۱۲  نیوزیلند اوکلند سیتی ۲–۱ ویتاکر یونایتد  نیوزیلند نیوزیلند ورزشگاه مونت اسمارت (آرنا ۲), اوکلند ۳,۰۰۰
۱۴–۲۰۱۳  نیوزیلند اوکلند سیتی ۱–۱ آمیکال  وانواتو وانواتو ورزشگاه پورت ویلا مونیسیپال, پورت ویلا ۱۰,۰۰۰
۲–۱ نیوزیلند کیتیوی استریت, اوکلند ۳,۰۰۰
۱۵–۲۰۱۴  نیوزیلند اوکلند سیتی ۱–۱*

(۴–۳ پ)

تیم ولینگتون  نیوزیلند فیجی ورزشگاه ای‌ان‌زی, سووا ۳,۰۰۰
۲۰۱۶  نیوزیلند اوکلند سیتی ۳–۰ تیم ولینگتون  نیوزیلند نیوزیلند ورزشگاه کیوبی‌ای, اوکلند ۱,۵۰۰
۲۰۱۷  نیوزیلند اوکلند سیتی ۳–۰ تیم ولینگتون  نیوزیلند نیوزیلند پارک ورزشی دیوید فارینگتون, ولینگتون ۱,۰۰۰
۲–۰ نیوزیلند کیتیوی استریت, اوکلند ۱,۰۰۰
۲۰۱۸  نیوزیلند تیم ولینگتون ۶–۰ لائوتوکا  فیجی نیوزیلند پارک ورزشی دیوید فارینگتون, ولینگتون ۱,۲۰۰
۴–۳ فیجی چرچیل پارک, لائوتوکا ۱,۰۰۰
۲۰۱۹ کالدونیای جدید کالدونیای جدید هیانگن اسپورت ۱–۰ مجنتا کالدونیای جدید کالدونیای جدید کالدونیای جدید ورزشگاه نومئا دالی مجنتا, نومئا ۷,۰۰۰
۲۰۲۰ مسابقات به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ نیمه تمام ماند[۳]
۲۰۲۱ مسابقات به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ برگزار نشد[۴]
۲۰۲۲  نیوزیلند اوکلند سیتی ۳–۰ ونوس پلی‌نزی فرانسه تاهیتی نیوزیلند ورزشگاه گاههو رزرو, اوکلند ۴۰۰
۲۰۲۳  نیوزیلند اوکلند سیتی ۴–۲dagger سووا  فیجی وانواتو ورزشگاه فرشواتر, پورت ویلا ۵,۴۲۰
۲۰۲۴  نیوزیلند اوکلند سیتی ۴–۰ پیرائه پلی‌نزی فرانسه تاهیتی پلی‌نزی فرانسه ورزشگاه پاتر, پاپه ته ۸۱۹
۲۰۲۵  نیوزیلند اوکلند سیتی ۲–۰ هیکاری یونایتد  پاپوآ گینهٔ نو جزایر سلیمان ورزشگاه ملی, هونیارا ۶,۰۰۰

قهرمانان

[ویرایش]

باشگاهی

[ویرایش]
باشگاه قهرمانی‌ها نایب‌قهرمانی‌ها فصل‌های قهرمانی فصل‌های نایب‌قهرمانی
نیوزیلند اوکلند سیتی ۱۳ ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۲۲، ۲۰۲۳، ۲۰۲۴، ۲۰۲۵
نیوزیلند ویتاکر یونایتد ۲ ۲ ۲۰۰۷، ۲۰۰۸ ۲۰۱۰، ۲۰۱۳
نیوزیلند تیم ولینگتون ۱ ۳ ۲۰۱۸ ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷
پاپوآ گینه نو هیکاری یونایتد ۱ ۱ ۲۰۱۰ ۲۰۲۵
استرالیا آدلاید سیتی ۱ ۱۹۸۷
استرالیا ملبورن جنوبی ۱ ۱۹۹۹
استرالیا ولونگونگ وولفس ۱ ۲۰۰۱
استرالیا سیدنی ۱ ۲۰۰۵
کالدونیای جدید هیانگن اسپورت ۱ ۲۰۱۹
کالدونیای جدید مجنتا ۲ ۲۰۰۵، ۲۰۱۹
وانواتو آمیکال ۲ ۲۰۱۱، ۲۰۱۴
پلی‌نزی فرانسه پیرائه ۲ ۲۰۰۶، ۲۰۲۴
نیوزیلند دانشگاه مونت ولینگتون ۱ ۱۹۸۷
فیجی نادی ۱ ۱۹۹۹
وانواتو تافئا ۱ ۲۰۰۱
فیجی با ۱ ۲۰۰۷
جزایر سلیمان کوسا ۱ ۲۰۰۸
جزایر سلیمان کولواله ۱ ۲۰۰۹
پلی‌نزی فرانسه تیفانا ۱ ۲۰۱۲
فیجی لائوتوکا ۱ ۲۰۱۸
پلی‌نزی فرانسه ونوس ۱ ۲۰۲۲
فیجی سووا ۱ ۲۰۲۳

کشوری

[ویرایش]
باشگاه قهرمانی نایب قهرمانی
 نیوزیلند ۱۶ ۶
 استرالیا ۴
 کالدونیای جدید ۱ ۲
 پاپوآ گینه نو ۱ ۱
 فیجی ۴
پلی‌نزی فرانسه تاهیتی ۴
 وانواتو ۳
 جزایر سلیمان ۲

نکته:

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. «Oceania Football Confederation». web.archive.org. ۲۰۱۵-۱۲-۰۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ دسامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۵.
  2. «Oceania Football Confederation». web.archive.org. ۲۰۱۵-۰۴-۰۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ آوریل ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۴-۱۵.
  3. "OFC Champions League 2020 cancelled". Oceania Football Confederation. 4 September 2020. Archived from the original on 27 November 2020. Retrieved 4 September 2020.
  4. "OFC competitions calendar rescheduled". Oceania Football Confederation. 4 June 2021. Archived from the original on 5 June 2021. Retrieved 5 June 2021.

پیوند به بیرون

[ویرایش]