پرش به محتوا

لینزی گراهام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لینزی گراهام
Lindsey Graham
گراهام در ۲۰۲۴
سناتور ایالات متحده
از کارولینای جنوبی
آغاز به کار
۳ ژانویه ۲۰۰۳
همکار با تیم اسکات
پس ازاستروم ثورموند
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از کارولینای جنوبی حوزهٔ 3rd
دوره مسئولیت
۳ ژانویه ۱۹۹۵ – ۳ ژانویه ۲۰۰۳
پس ازButler Derrick
پیش ازJ. Gresham Barrett
عضو
مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی
از حوزهٔ انتخابیهٔ دوم
دوره مسئولیت
۱۹۹۳ – ۱۹۹۵
اطلاعات شخصی
زاده
Lindsey Olin Graham

۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۵ ‏(۷۰ سال)
سنترل، کارولینای جنوبی
حزب سیاسیحزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
اقامتگاهسنیکا، کارولینای جنوبی
محل تحصیلدانشگاه کارولینای جنوبی (B.A., J.D.)
پیشهAttorney
امضا
وبگاه
خدمات نظامی
خدمت/شاخهنیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت۱۹۸۲–۱۹۸۸ (active)
۱۹۸۸ – present (فرماندهی ذخیره نیروی هوایی)
درجهسرهنگ (ایالات متحده)
یگانJudge Advocate General's Corps

لینزی اولین گرام (انگلیسی: Lindsey Olin Graham؛ زادهٔ ۹ ژوئیه ۱۹۵۵) سیاستمدار و وکیل آمریکایی است که از سال ۲۰۰۳ به عنوان سناتور ارشد ایالات متحده از ایالت کارولینای جنوبی خدمت می‌کند.[۱] او عضو حزب جمهوری‌خواه است و از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ ریاست کمیته قضایی سنا را بر عهده داشت.

پیش از ورود به سیاست، گراهام از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۸ عضو سپاه وکلای نظامی (Judge Advocate General's Corps) نیروی هوایی ایالات متحده بود و به عنوان وکیل مدافع و دادستان ارشد در اروپا فعالیت می‌کرد. او بعدها در حالی که عضو کنگره بود، در نیروی هوایی ذخیره ایالات متحده خدمت کرد. در سال ۲۰۱۴ مدال ستاره برنزی برای خدمات شایسته دریافت کرد و درجه سرهنگی داشت. او در طول خدمت خود در هیچ عملیات جنگی شرکت نکرد.[۲] گراهام پیش از ورود به سیاست، به عنوان وکیل در بخش خصوصی فعالیت می‌کرد و سپس از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ نماینده مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی و از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۳ نماینده حوزه سوم کنگره ایالات متحده از کارولینای جنوبی بود. در سال ۲۰۰۲، گراهام برای حضور در مجلس سنا انتخاب شد و در سال‌های ۲۰۰۸، ۲۰۱۴ و ۲۰۲۰ مجدداً انتخاب گردید.

گراهام یک نومحافظه‌کار است و به عنوان باز جنگجو و حامی قوی سیاست خارجی مداخله‌جویانه شناخته می‌شود.[۳] او به دلیل تمایل به همکاری با دموکرات‌ها در مسائلی مانند اصلاح مهاجرت، نامزدهای قضایی و برنامه تجارت انتشار کربن شهرت داشت.[۴] او در انتخابات حزب جمهوری‌خواه برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ نامزد شد اما پیش از آغاز رقابت‌های مقدماتی انصراف داد.[۵] گراهام منتقد جنبش تی پارتی بود، به‌ویژه در مسائل مالیات و مهاجرت، و یکی از منتقدان صریح نامزدی دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ به‌شمار می‌رفت.[۶][۷][۸] پس از دیدار مارس ۲۰۱۷ با ترامپ، گراهام به یکی از متحدان سرسخت او تبدیل شد، اغلب بیانیه‌های عمومی در دفاع از ترامپ صادر می‌کرد و این تغییر، اعضای هر دو حزب را شگفت‌زده کرد. مفسران اشاره کرده‌اند که آشتی عمومی گراهام با ترامپ با افزایش نفوذ او در سیاست خارجی همزمان بود، جایی که از مداخلات نظامی، افزایش بودجه دفاعی و نقش تهاجمی‌تر ایالات متحده در جهان حمایت می‌کرد.[۸][۹]

اوایل زندگی

[ویرایش]

گراهام در سنترل، کارولینای جنوبی، که پدر و مادرش میلی و فلورنس جیمز گراهام در آن یک رستوران-بار-باشگاه بیلیارد و فروشگاه مشروبات الکلی به نام «کافه سنیتری» را اداره می‌کردند به دنیا آمد.[۱۰] گراهام نخستین عضوی از خانواده اش بود که به دانشگاه رفت و به سپاه تربیت افسران ذخیره پیوست. ۲۱ ساله بود که مادرش در ۵۲ سالگی در اثر لنفوم هوچکین در گذشت و پدرش ۱۵ ماه بعد در ۶۹ سالگی درگذشت.[۱۰] از آنجا که خواهر ۱۳ ساله اش یتیم شده بود، اجازه یافت در دانشگاه کارولینای جنوبی در کلمبیا تحصیل کند تا نزدیک خانه باشد و از خواهرش، که سرپرستیش را تقبل کرده بود، مراقبت کند.

او در سال ۱۹۷۷ با مدرک لیسانس روان‌شناسی از دانشگاه کارولینای جنوبی فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۸۱ از مدرسه حقوق دانشگاه کارولینای جنوبی جی.دی. دریافت کرد.[۱۱]

نظامی گری

[ویرایش]

پس از فارغ‌التحصیلی گراهام در سال ۱۹۸۲ به عنوان قاضی نظامی به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا پیوست. در ۱۹۸۴ به وظیفهٔ فعال گماشته شد و به عنوان دادستان و وکیل نظامی به اروپا فرستاده شد و در یک پایگاه هوایی در فرانکفورت، آلمان مشغول به کار شد.[۱۲]

در حال دریافت تقدیر از نیروی هوایی

در سال ۲۰۰۴ در مراسمی در کاخ سفید توسط رئیس‌جمهور جرج دبلیو بوش به درجه سرگرد در نیروی هوایی ذخیره آمریکا ارتقاء یافت.

گراهام در مقاطعی کوتاه در آوریل و اوت ۲۰۰۷ به عنوان ذخیره در وظیفهٔ فعال در عراق به کار گرفته شد و در زمینه امور بازداشت شدگان و حکومت قانون فعالیت کرد.[۱۳] او همچنین در دوره تعطیلی سنا در سال ۲۰۰۹ در افغانستان فعالیت کرد.[۱۴]

به همراه سناتور سابق هیلاری کلینتون

نظرات

[ویرایش]

او در یکی از برنامه‌های شبکه «فاکس نیوز» به نام «فاکس و دوستان» درحالی که با حالتی شوخ طبعانه می‌خندید گفته بود که «اسفناک» خواهد بود اگر آزمایش‌های دی ان ای نشان دهد اصل و نسب او ایرانی است.[۱۵][۱۶] سناتور گراهام بعداً به شبکه فاکس گفت که آن سخن کنایه ای طنزآمیز به «آیت‌الله» بود، نه مردم ایران و تأکید کرد که برای مردم این کشور احترام کامل قائل است و آنها را مردمی «شجاع» و «با فرهنگ» می‌داند.[۱۵]

مدل خلع سلاح هسته‌ای لیبی

[ویرایش]

گراهام در جریان نشست خبری در ۱۷ فوریه ۲۰۲۵ در تل‌آویو گفت: «دو گزینه در مورد برنامه هسته‌ای ایران وجود دارد؛ یا به اسرائیل باید کمک کرد تا تأسیسات هسته‌ای ایران را بمباران کند و او این مسیر را ترجیح می‌دهد یا گزینه مذاکرات است که مقامات ایرانی را قانع کرد که «جاه‌طلبی‌های هسته‌ای» خود را کنار بگذارند.» او در ارتباط با گزینه دوم توضیح داد اگر حکومت ایران مسیر مذاکره را انتخاب کند باید برای آن زمان مشخصی تعیین شود. این سناتور سنا «مدل خلع سلاح هسته‌ای لیبی» را پیشنهاد کرد که از نظر «دیپلماتیک» هم مورد قبول جامعه بین‌الملل است. «مدل لیبی» شامل تخریب کامل زیرساخت‌های هسته‌ای و دست کشیدن از جمع‌آوری اورانیوم غنی‌سازی‌شده است.[۱۷]

حمایت از خیزش ۱۴۰۴ مردم ایران

[ویرایش]

او در جریان خیزش ۱۴۰۴ ایران به شکل فعالانه از مردم ایران حمایت کرد.[۱۸] او سرکوب مردم ایران را محکوم کرد.[۱۹] او همچنین چند بار دیگری دربارهٔ خیزش صحبت کرد:

  • در تاریخ ۱۸ دی، او به تظاهرات در ایران اشاره کرد و ضمن ابراز حمایت از معترضان، گفت که برخلاف باراک اوباما، سیاست‌های او از مردم ایران پشتیبانی می‌کند. او همچنین به رهبر جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای هشدار داد که ادامه سرکوب معترضان می‌تواند عواقب جدی برای رژیم داشته باشد و تأکید کرد که تغییر در ایران در راه است. او اقدامات علیه رژیم را به عنوان فرصتی برای تحولات بزرگ در خاورمیانه و کمک به مردم ایران توصیف کرد.[۲۰]
  • در پیامی دیگر، او خواستار آزادی برای مردم ایران شد و با اشاره به رنج‌های طولانی مردم، به انتقاد از حکومت آیت‌الله پرداخت و بر اهمیت بازگرداندن شکوه به ایران تأکید کرد.[۲۱]
  • در شامگاه ۲۲ دی، او در شبکهٔ اجتماعی ایکس از دونالد ترامپ خواست دستور اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران را صادر کند. او با اشاره به سرکوب معترضان، اعلام کرد که حکومت ایران از «خط قرمز» تعیین‌شده عبور کرده و خواستار اقدام نظامی هدفمند شد، بدون استفاده از نیروی زمینی.[۲۲]
  • در ۱ بهمن، لیندزی گراهام با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که دستیابی به توافق با علی خامنه‌ای امکان‌پذیر نیست. او با اشاره به سابقه حکومت ایران، مذاکره با رهبر جمهوری اسلامی را بی‌نتیجه دانست و تأکید کرد کسانی که به تغییر رفتار حکومت امیدوارند، پیشینه آن را نادیده می‌گیرند. گراهام در پایان بر ضرورت مقابله با جمهوری اسلامی و حمایت از مردم ایران تأکید کرد.[۲۳]
  • گراهام همچنین جمهوری اسلامی را رژیمی «افراطی» خواند و تأکید کرد که سرنگونی آن می‌تواند به صلح و ثبات در خاورمیانه کمک کند.[۲۴]
  • او در دیداری با رضا پهلوی، ضمن ابراز حمایت از آینده ایران، اعلام کرد که ایالات متحده در کنار مردم است. در تجمعی از ایرانیان در کانفرانس امنیت مونیخ نیز حضور یافت و بار دیگر بر این حمایت تأکید کرد.[۲۵][۲۶]
  • گراهام از اعمال فشارهای گسترده، از جمله اقدامات نظامی، سایبری و روانی، علیه ساختارهای رژیم ایران بدون استفاده از نیروی زمینی حمایت کرد و خواستار تخریب زیرساخت‌هایی شد که به سرکوب مردم کمک می‌کنند.[۲۷]
  • لیندسی گراهام در اظهارات عمومی و در رسانه‌ها از علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، با تعبیر «نازی مذهبی» یاد کرده است و سیاست‌های رژیم ایران را شدیداً محکوم کرده است.[۲۸]

زندگی شخصی

[ویرایش]

گراهام ۲۲ ساله و خواهرش ۱۳ ساله بود که مادر و پدرشان در فاصله ۱۵ ماه از یکدیگر درگذشتند. او در این زمان به بزرگ کردن خواهرش دارلاین گراهام نوردون کمک کرد.[۲۹] گراهام گفته است که مرگ زودرس والدینش باعث شد او زودتر بالغ شود. نوردون، که در اعلام نامزدی ریاست‌جمهوری برادرش در سال ۲۰۱۶ او را معرفی کرد، گفت امیدوار است در طول کمپین انتخاباتی اغلب همراه او باشد تا به رأی‌دهندگان جنبه نرم‌تر و مهربان‌تر او را نشان دهد. نوردون گفت: «او چیزی شبیه به برادر، پدر و مادر در یک نفر است. من همیشه به لیندزی نگاه کرده‌ام و از او الگو گرفته‌ام.»[۳۰]

گراهام که هرگز ازدواج نکرده و فرزندی نداشته،[۳۱] گفته است: «هرگز وقت نکردم دختر مناسبی پیدا کنم، یا دختر مناسبی آن‌قدر باهوش بود که برای من وقت نداشته باشد.» طبق خاطراتش، در دوران دانشکده حقوق دوست‌دختری به نام دبی داشت و در زمان خدمت در نیروی هوایی در آلمان دو دوست‌دختر دیگر: یکی افسر JAG به نام کارول که بعدها در کادر کالین پاول خدمت کرد، و دیگری مهماندار پرواز به نام سیلویا که او به فکر خواستگاری از او بود.[۳۲]

در جریان شهادت قسم‌خورده لورا لومر در یک دادرسی در سال ۲۰۲۵، او ادعا کرد که گراهام گی است و افزود که اعضای کادر رئیس‌جمهور ترامپ این موضوع را به‌طور محرمانه به او گفته‌اند.[۳۳][۳۴] گراهام این ادعا را رد کرده و گفته که گی نیست.[۳۵]

گراهام در شهر سنیکا، کارولینای جنوبی زندگی می‌کند. او یک باپتیست جنوبی و عضو کلیسای باپتیست کورینث در سنیکا است.[۱۲]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "Senators of the 113th Congress" (به انگلیسی). U.S. Senate. Retrieved 6 July 2013.
  2. ↑ Whitlock, Craig (August 2, 2015). "Sen. Graham moved up in Air Force Reserve ranks despite light duties". The Washington Post. Archived from the original on November 17, 2020. Retrieved June 12, 2017.
  3. ↑ Dann, Carrie (December 21, 2015). "South Carolina Sen. Lindsey Graham Ends Republican Presidential Bid". NBC News. Retrieved September 28, 2020.
  4. ↑
  5. ↑ Rappeport, Alan (June 21, 2015). "Lindsey Graham Announces Presidential Bid". The New York Times. Archived from the original on November 17, 2020. Retrieved June 21, 2015.
  6. ↑ Sources describing Graham’s conflict with the Tea Party movement include:
  7. ↑ Hains, Tim (June 7, 2016). "Lindsey Graham Takes The Off-Ramp: "I'm Not Supporting Mr. Trump"". RealClearPolitics (citing NBC news). Archived from the original on March 27, 2019. Retrieved November 17, 2020.
  8. 1 2 Miller, Lisa (September 16, 2018). "The "Little Jerk" Once defined by his loathing for Trump, Lindsey Graham is now all-in for the president. Why?". New York. Archived from the original on November 17, 2020. Retrieved September 28, 2020.
  9. ↑ Parker, Kathleen (January 15, 2019). "What did they do with Lindsey Graham?". The Washington Post. Archived from the original on November 17, 2020. Retrieved September 28, 2020.
  10. 1 2 Lloyd Grove (October 7, 1998). "Lindsey Graham, a Twang of Moderation". The Washington Post. Retrieved October 9, 2014.
  11. ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۵.
  12. 1 2 "United States Senator Lindsey Graham, South Carolina: About Senator Graham". lgraham.senate.gov. Retrieved October 12, 2014.
  13. ↑ After Tour of Duty in Iraq, Graham Backs 'Surge' – washingtonpost.com
  14. ↑ Day, Thomas L. (September 6, 2009). "Military Notebook: Robins to hold birthday bash for Air Force". The Sun News. Archived from the original on 14 September 2009. Retrieved September 7, 2009. {{cite news}}: Italic or bold markup not allowed in: |newspaper= (help)
  15. 1 2 http://www.bbc.com/persian/iran-45897850
  16. ↑ https://www.independent.co.uk/news/world/americas/lindsey-graham-iran-heritage-fox-friends-racism-republican-senate-elizabeth-warren-native-american-a8587906.html
  17. ↑ «سناتور گراهام: مدل لیبی یا بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران». دویچه وله.
  18. ↑ «لیندزی گراهام خطاب به مردم ایران: کمک در راه است؛ کابوس طولانی شما به‌زودی به پایان می‌رسد». صدای آمریکا. ۲۰۲۶-۰۱-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۱۴.
  19. ↑ «تجمع‌های اعتراضی ایرانیان خارج کشور در شهرهای مختلف جهان در حمایت از انقلاب ملی». www.iranintl.com. ۲۰۲۶-۰۱-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۱-۱۴.
  20. ↑ «سناتور گراهام به خامنه‌ای: اگر به کشتن مردم ادامه دهی، ترامپ تو را خواهد کشت». www.iranintl.com. ۲۰۲۶-۰۱-۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۲-۱۵.
  21. ↑ «لیندزی گراهام: مرگ بر حکومت آیت‌الله، شکوه را دوباره به ایران بازگردانیم». www.iranintl.com. ۲۰۲۶-۰۱-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۲-۱۵.
  22. ↑ «لیندزی گراهام از ترامپ خواست دستور اقدام نظامی علیه سرکوبگران در ایران را صادر کند». www.iranintl.com. ۲۰۲۶-۰۱-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۲-۱۵.
  23. ↑ «لیندزی گراهام: نمی‌توان با آیت‌الله توافق کرد؛ نمی‌توان با شر معامله کرد؛ باید کنار مردم ایران ایستاد». صدای آمریکا. ۲۰۲۶-۰۱-۲۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۲-۱۵.
  24. ↑ "'Help is on the way for Iran' becoming more real by day, US senator says". www.iranintl.com (به انگلیسی). 2026-02-10. Retrieved 2026-02-15.
  25. ↑ "US senator meets Iran's exiled crown prince, voices support for protesters". EDNEWS (به انگلیسی). Retrieved 2026-02-15.
  26. ↑ "US senator meets Iran's exiled crown prince, voices support for protesters". EDNEWS (به انگلیسی). Retrieved 2026-02-15.
  27. ↑ modern.az. "A "fatal blow" to the Iranian regime - NEW CALL FROM AMERICA". Modern.az (به ترکی آذربایجانی). Retrieved 2026-02-15.
  28. ↑ Yeşilada، Atilla (۲۰۲۶-۰۲-۱۰). «PA Turkey» (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۲-۱۵.
  29. ↑ Self, Jamie (May 20, 2014). "Lindsey Graham's sister discusses childhood, losing parents in senator's new campaign ads". The State. Archived from the original on November 17, 2020. Retrieved January 16, 2016.
  30. ↑ Rappeport, Alan (June 1, 2015). "Lindsey Graham Enters White House Race With Emphasis on National Security". The New York Times. Archived from the original on November 17, 2020. Retrieved July 20, 2019.
  31. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام maverick وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  32. ↑ McAfee, Tierney (17 June 2025). "Presidential Candidate Lindsey Graham Explains Why He Never Married in New Memoir". People. Retrieved 14 February 2026.
  33. ↑ Fiallo, Josh (13 August 2025). "Laura Loomer: I 'Outed' GOP Senator Because I Was Under Oath". The Daily Beast. Retrieved 14 February 2026.
  34. ↑ Ogles, Jacob (14 August 2025). "Laura Loomer, in wild court testimony, says Trump staff told her Lindsey Graham is gay". Advocate. Retrieved 14 February 2026.
  35. ↑ Goldstein, Joelle (12 October 2018). "Lindsey Graham Says 'I'm Not Gay' After Chelsea Handler Trolls Him on National Coming Out Day". People. Retrieved 14 February 2026.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=لینزی_گراهام&oldid=43561559»