لیلا (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لیلا
Leila.jpg
کارگردان داریوش مهرجویی
تهیه‌کننده داریوش مهرجویی
فرامرز فرازمند
نویسنده داریوش مهرجویی
بر اساس داستانی از مهناز انصاریان
بازیگران لیلا حاتمی
علی مصفا
جمیله شیخی
توران مهرزاد
امیر پایور
شقایق فراهانی
محمدرضا شریفی‌نیا
موسیقی کیوان جهانشاهی، فریدون شهبازیان
تدوین مصطفی خرقه‌پوش
تاریخ‌های انتشار
۱۳۷۶
مدت زمان
۱۱۰ دقیقه
کشور ایران
زبان فارسی

لیلا دوازدهمین فیلم بلند داریوش مهرجویی است که در سال ۱۳۷۵ ساخته شد و در سالی که به نمایش درآمد، تمام جوایز اصلی جشنواره فیلم فجر را از آن خود کرد. این فیلم همچنین به عنوان بهترین فیلم سال در دوره ۱۲ منتخب نویسندگان و منتقدان در سال ۱۳۷۶ قرار گرفت. این فیلم را می‎توان به نوعی تکمیل کننده سه‌گانه سارا و پری محسوب کرد که فیلم‌نامه آن هم‌چون دو اثر قبلی اقتباسی است و بر اساس داستانی نوشته مهناز انصاریان به نگارش درآمده است. «لیلا» اولین فیلمی است که لیلاحاتمی در آن مقابل دوربین داریوش مهرجویی قرار گرفته‌است و این همکاری سال‌ها بعد با فیلم نارنجی‌پوش تکرار شد. علی مصفا دیگر بازیگر این فیلم اما پیش از آن در فیلم پری با مهرجویی همکاری کرده‌ بود و این همراهی در فیلم‌هایی چون دختر دایی گمشده و میکس تکرار شد. مدیریت فیلم‌برداری این فیلم را محمود کلاری برعهده داشت و تدوین آن با مصطفی خرقه‌پوش بود. موسیقی فیلم نیز توسط کیوان جهانشاهی و فریدون شهبازیان ساخته شد.[۱]

داستان فیلم[ویرایش]

لیلا (لیلا حاتمی) و رضا (علی مصفا) در یک مراسم شله‌زرد پزان همدیگر را می‌بینند و چندی بعد با هم ازدواج می‌کنند. آن دو، بعد از مدتی زندگی متوجه می‌شوند که لیلا نمی‌تواند فرزندی به دنیا بیاورد. آنها درمان‌های متعدد و آزمایش‌های گوناگونی را دنبال می‌کنند اما همه بدون نتیجه می‌ماند. در این میان هر چند برای رضا بچه‌دار نشدن لیلا اهمیتی ندارد، اما مادرش با وجود این احساس رضایت و خوشبختی رضا از زندگی بدون فرزند، لیلا را تحت فشارهای شدید قرار می‌دهد و از او می‌خواهد که اجازه دهد برای رضا همسری بگیرند تا فرزندی برای او بیاورد و سپس همسر دوم رضا از زندگی آنها خارج شود. فشارهای مادر رضا بالاخره کارگر می‌افتد و لیلا، رضا را راضی می‌کند. بدون اطلاع خانواده لیلا ازدواج مجدد رضا با گیتی (شقایق فراهانی) انجام می‌شود. اما شب عروسی، لیلا به خانه مادرش پناه می‌برد و حاضر نمی‌شود به زندگی رضا برگردد. رضا این عمل را خلاف قول‌های قبلی لیلا می‌داند و مدتی بعد همسر دومش را طلاق داده و فرزند دختری را که از او دارد به مادرش می‌سپارد و خود تنها زندگی می‌کند. گیتی مجدداً ازدواج می‌کند و رضا هم با خواهش‌های مکرر از لیلا و خانوادهٔ او، روزی در همان مراسم شله‌زرد پزان با دخترش باران به دیدار لیلا می‌رود.

جوایز[ویرایش]

  • برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن (جمیله شیخی) در پانزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۷۵
  • برنده دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول زن (لیلا حاتمی) در پانزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۷۵
  • برنده تندیس بهترین کارگردانی (داریوش مهرجویی) در اولین دوره جشنواره خانه سینما - ۱۳۷۶
  • برنده تندیس بهترین فیلمنامه (داریوش مهرجویی) در اولین دوره جشنواره خانه سینما - ۱۳۷۶
  • برنده تندیس بهترین صدای فیلم (جهانگیر میرشکاری و اصغر شاهوردی) در اولین دوره جشنواره خانه سینما - ۱۳۷۶
  • برنده تندیس نخل زرین نقش اول مرد (علی مصفا) در دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم اجتماعی آبادان - ۱۳۷۹

منابع[ویرایش]


پیوند به بیرون[ویرایش]