لیلا زمردیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

لیلا (صدیقه) زمردیان (اسفند ۱۳۲۸–۱۴ دی ۱۳۵۵) از اعضای زن سازمان مجاهدین خلق بود که به ادعای هواداران تقی شهرام در سال ۱۳۵۴ مارکسیست شده است. نامه دستنویسی که از او در دست است اوج فشارهای تشکیلاتی و سردرگمی وی را نشان می‌دهد و اینکه او به ترور مجید شریف واقفی توسط جریان تقی شهرام تمایلی نداشته است. در صفحه ۳۶ یاداشت یادشده لیلا زمردیان نوشته است:

«دلم می‌خواست گفتن من (خبردادن در مورد فعالیت مجید شریف واقفی و دوستانش) برای حیات بچه‌ها (برای آنها) خطری نداشته باشد. یعنی من به A (شریف واقفی و دوستانش) خیانتی نکرده باشم…» لیلا زمردیان: به داستان زندگی من گوش کنید. با این حال، نمی‌شود به طور قطع از مارکسیست شدن او اطمینان حاصل کرد. طبق رهنمود سازمان، با قراری که از طریق لیلا زمردیان به شریف واقفی (همسرش) ابلاغ شد، وحید افراخته و او در ساعت ۴ بعد از ظهر روز ۱۶ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ در سه راه بوذرجمهری نو (۱۵ خرداد شرقی)، باید یکدیگر را می‌دیدند. همان روز حسین سیاه کلاه و وحید افراخته، مجید شریف واقفی را به قتل می‌رسانند. لیلا زمردیان از برنامه قتل محید شریف واقفی برکنار بود و تصور اینکه آنروز چه اتفاقی قرار است روی بدهد را هم نداشت. وی بعد از واقعه بارها از چرایی واقعه می‌پرسید و به آن معترض بود. بنا بر اظهارات وحید افراخته[۱] سازمان در سال ۱۳۵۴ به فکر ترور لیلا زمردیان هم بوده که عملی نمی‌شود و در صدد فرستادن وی به خارج از کشور (افغانستان) بوده‌اند.[۲]

لیلا زمردیان ۱۴ دی ۵۵ در تعقیب گشتهای ساواک مورد اصابت گلوله قرار گرفت و با جویدن سیانور کشته شد. مأموران ساواک در خیابان ری در حوالی میدان شاه سابق به وی که چادر به سر داشت ظنین شده و چون قصد تعیین هویت او را داشتند، لیلا با استفاده از ازدحام جمعیت و ترافیک سنگین گریخته و به اخطارهای مأموران توجهی نمی‌کند. عاقبت در کوچه شترداران از ناحیه لگن خاصره و پا مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد و از فرار بازمی‌ماند و با جویدن قرص سمی سیانور جان می‌بازد.

بر سنگ قبر او نوشته شده:

در خاک به جستجوی من آمده ای

من محو خدا شدم که پیدا نشوم[۳]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]