لولوه القطامی
لولوه القطامی | |
|---|---|
لولوة القطامی | |
.jpg) | |
| زادهٔ | ۱۹۳۳/۱۹۳۴ (۹۱–۹۳ سال) |
| تحصیلات | دانشگاه ادینبرا |
| کارفرما(ها) | مدرسه دخترانهٔ میرقاب دانشگاه کویت |
| سازمان(ها) | انجمن فرهنگی و اجتماعی زنان کویت |
| جوایز | جایزه صلح نوبل (نامزد) |
| افتخارات | نشان لژیون دونور |
لولْوه القَطامی (به زبان عربی: لولوة القطامی؛ زادهٔ ۱۹۳۳/۳۴[۱]) یک فعال و آموزگار است که نخستین زن اهل کویت بود که برای تحصیل به خارج از کشور رفت. او مدیر پیشین دانشگاه کویت و سفیر یونسکو بوده است. وی در سال ۲۰۰۵ نامزد جایزه صلح نوبل شد و در سال ۲۰۱۹ بهدلیل خدماتش به آموزش و توانمندسازی زنان، نشان لژیون دونور را دریافت کرد. او بنیانگذار و رئیس پیشین انجمن فرهنگی و اجتماعی زنان کویت است.
زندگینامه
[ویرایش]در سال ۱۹۳۸، در سن چهارسالگی، لولوه القطامی وارد مهدکودک شد.[۱] او تحصیلات ابتدایی خود را پس از مهاجرت خانوادهاش از کویت ادامه داد.[۱] در سال ۱۹۵۲، برای تحصیل در مدرسهای وابسته به صومعهای فرانسوی به انگلستان سفر کرد و در آنجا زبانهای فرانسوی و انگلیسی را آموخت.[۲] دو سال بعد، به پیشنهاد پدرش، که باور داشت آموزش انگلیسی در بازگشت به کویت برایش سودمندتر خواهد بود، به مدرسهای انگلیسی رفت تا برای دریافت مدارک سطح (اُ) و سطح (اِی) تحصیل کند.[۲][۳] او زبانهای انگلیسی و فرانسوی را در دانشگاه ادینبرا آموخت.[۳] در طول دوران تحصیلش در آنجا، نایبرئیس اتحادیه دانشجویان بود.[۲] او نخستین زن کویتی بود که در خارج از کشور به دانشگاه رفت.[۳][۴]
در اوایل دههٔ ۱۹۶۰، او رهبری یک سفر دانشجویی برای دختران کویتی به اورشلیم را برعهده گرفت.[۳] فعالیت حرفهایاش را با تدریس زبانهای انگلیسی و فرانسوی در مدرسه دخترانهٔ میرقاب آغاز کرد، جایی که نخستین معلم زنی بود که در محل کار عبا نپوشید.[۳] در آن زمان، پوشیدن عبا سیاه برای تمامی معلمان زن اجباری بود. لولوه القطامی رهبری اعتراضاتی را علیه این قانون برعهده گرفت که شامل سوزاندن علنی عباها نیز بود.[۳] این اعتراضات در کویت جنجالآفرین شد، اما در نهایت به لغو این قانون انجامید و زنان توانستند لباسهای دیگر بپوشند.[۳] او بعدها عبا را «ابزاری برای استعمار» توصیف کرد.[۵] در جریان بازدید انقلابی الجزایری جمیله بوحیرد از این مدرسه، لولوه القطامی دانشآموزان را تشویق کرد تا جواهرات خود را برای حمایت از آرمان او اهدا کنند.[۶]
در سال ۱۹۶۳، لولوه القطامی از بنیانگذاران انجمن فرهنگی و اجتماعی زنان کویت بود.[۷][۸][۳] نخستین رئیس این انجمن، دلال المشعان بود، اما بعدها لولوه القطامی ریاست آن را برعهده گرفت.[۲] او از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۹۲ عضو مجمع عمومی انجمن بود.[۹] بخشی از فعالیتهای او در این انجمن، تضمین برگزاری کلاسها و فراهمکردن منابع برای دختران جوانی بود که توانایی پرداخت شهریهٔ مدارس خصوصی را نداشتند.[۳] افزون بر برنامههای آموزشی، انجمن به فعالیتهای امدادی برای پناهندگان لبنان و سودان نیز کمک مالی میکرد.[۳] لولوه القطامی برای ساخت اردوگاهی در سودان جهت پناهجویان جنگ اریتره و اتیوپی، اقدام به جمعآوری کمک مالی کرد. این اردوگاه شامل مدرسهای برای هزار کودک و نانواییای بود که روزانه ۵۰٬۰۰۰ عدد نان تولید میکرد.[۳]
در سال ۱۹۷۵، لولوه القطامی با حکم وزیر آموزش، بهعنوان نخستین مدیر دانشکدهٔ زنان دانشگاه کویت منصوب شد.[۲] او در سال ۱۹۹۳ در اعتراض به افزایش استفاده از نقاب در دانشگاه، از سمت خود استعفا داد.[۱۰] با این حال، در دوران مسئولیتش در دانشگاه، اتاقی ویژه برای نماز دانشجویان دختر ایجاد کرد.[۱۰] در سال ۱۹۹۰، وی بهعنوان سفیر یونسکو در زمینهٔ سوادآموزی منصوب شد.[۱۱][۹] القطامی دربارهٔ تأثیرات منفی استعمار بریتانیا بر کویت، بهویژه در حوزهٔ آموزش و بهطور خاص آموزش زنان، سخن گفته است.[۱۲]
جوایز و افتخارات
[ویرایش]جایزهٔ صلح نوبل
[ویرایش]در سال ۲۰۰۵، لولوه القطامی بهدلیل فعالیتهای انساندوستانهاش، بهویژه در زمینهٔ حقوق اجتماعی و آموزشی زنان در کویت، نامزد جایزهٔ صلح نوبل شد.[۱۳]
جایزهٔ تقدیر دولتی
[ویرایش]در سال ۲۰۰۹، او جایزهٔ تقدیر دولتی کویت را به همراه جایزهٔ نقدی ۱۰٬۰۰۰ دیناری دریافت کرد.[۱]
نشان لژیون دونور
[ویرایش]در سال ۲۰۱۹، دولت فرانسه بهپاس تلاشهای او در معرفی دستاوردهای زنان در کویت، نشان لژیون دونور را به وی اهدا کرد.[۷][۱۴][۱۵]
منابع
[ویرایش]- 1 2 3 4 "رائدة العمل النسائی فی الکویت لولوة القطامی بنت النوخذة…". Laha Magazine. 2009-04-23. Retrieved 2021-09-06.
- 1 2 3 4 5 "جریدة الأنباء الکویتیة | لولوة القطامی بنت النوخذة لـ الأنباء کنت أول کویتیة تسافر". 2013-04-16. Archived from the original on 2013-04-16. Retrieved 2021-09-06.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 "A Kuwaiti Pioneer: An Interview with Lulwa Al-Qatami" (PDF). The Kuwait Digest. July - September 2016: 11.
- ↑ Qattan, Lidia (12 May 2014). "Lulua a women's rights champion". Arab Times. Retrieved 22 September 2021 – via PressReader.
- ↑ ""العباءة الکئیبة" تثیر عاصفة جدل ضد أکادیمیة کویتیة". اندبندنت عربیة (به عربی). 2020-05-12. Retrieved 2021-09-06.
- ↑ ""Bint Al-Nokhatha" by Lulwa Al-Qatami: My father broke the family laws and asked me to go to the end of the world to get education... and the war broke out". alwatan.kuwait.tt. 29 November 2013. Retrieved 2021-09-06.
- 1 2 "Amir congratulates Al-Qatami for honorary French order" (PDF). Arab Times. 8 April 2019.
- ↑ Ghabra, Shafeeq (1991). "Voluntary Associations in Kuwait: The Foundation of a New System?". Middle East Journal. 45 (2): 199–215. ISSN 0026-3141. JSTOR 4328273.
- 1 2 "شقائق الرجال لولوة القطامی.. بنت النوخذة". جریدة القبس. Retrieved 2021-09-06.
- 1 2 "المسلمون لا یلبسون هذا... أکادیمیة کویتیة تُرجع استقالتها إلی انتشار العباءة والنقاب". رصیف 22. 2020-05-12. Retrieved 2021-09-06.
- ↑ "Kuwait Business: Kuwait grants women full political, constitutional rights". www.gdnonline.com. 5 December 2017. Retrieved 2021-09-06.
- ↑ "لولوة القطامی: عائلتنا فی الأصل نواخذة.. وجذورنا تمتد للعنوز". جریدة القبس. Retrieved 2021-09-06.
- ↑ "المرشحة لجائزة نوبل للسلام عن العمل التطوعی تنتقد وضع حقوق الإنسان فی الکویت لولوة القطامی لـ القبس: لو ملکت القرار لعدلت المناهج لینشأ الطفل علی الولاء لوطنه واحترام شقیقاته". جریدة القبس. Retrieved 2021-09-06.
- ↑ "Kuwait's Al-Qatami receives honorary French order". KUNA.
- ↑ "Major breakthroughs witnessed in 2019". www.timeskuwait.com. 26 December 2019. Retrieved 2021-09-06.