لوسین اولیویه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آرامگاه قبر لوسین اولیویه، که در قدیم مردم اثری از قبر وی پیدا نکرده بودند، سرانجام در سال مه ۲۰۰۸ میلادی قبر او در گورستان پیدا شد.

لوسین اولیویه (Lucien Olivier) متولد سال ۱۴ نوامبر ۱۸۳۸ میلادی یک آشپز بلژیکی - فرانسوی تبار،

که صاحب رستوران معروفی در زمان شوروی و در روسیه به نام هرمیتاژ بود. او با یکی از دوستان روس خود، رستورانی به نام «هرمیتاژ» در مسکو راه اندازی می‌کنند. یکی از ابتکارات و نوآوری او سالاد الویه بود که شهرت جهانی پیدا کرد.

در کشورهای غربی سالاد اولیویه را بیشتر به سالاد روسی می‌شناسند.

دستور ساخت[ویرایش]

دستور این غذا بخصوص دستور سس آن همچون یک مسئله امنیتی حفاظت می‌شد، و سرآشپز لوسین اولیویه همیشه در خفا و به تنهایی این سالاد و سس را تهیه می‌کرد. اما مشخص بود که سالاد حاوی گوشت پرنده سیاه خروس، زبان گوساله، خاویار، کاهو، گوشت دم خرچنگ دراز، گیاه کَبَر/ خیارشنگ (Caper) و گوشت دودی اردک بود. البته مواد سالاد تا حدی تابع تغییر فصل نیز بود.

سس اورجینال اولیویه با سرکه شراب فرانسوی، خردل و روغن زیتون پروونچال تهیه می‌شد. البته دستور دقیق این سس همچنان ناشناخته است.

سرقت دستور ساخت[ویرایش]

در آستانه قرن بیستم، یکی از کارگران سرآشپز اولیویه، آشپزی به نام ایوان ایوانف جرأت اقدام به سرقت دستور این غذا را به خود داد. این اتفاق زمانی افتاد که سرآشپز اولیویه مشغول تهیه آن بود، سپس به علت یک کار فوری و فوتی به جایی فراخوانده شد. ایوانف از فرصت استفاده کرد و به آشپزخانه خصوصی سرآشپز اولیویه که هیچ‌کس به هیچ عنوان حق ورود به اون رو نداشت وارد شد. با دیدن مواد لازم جهت تهیه سالاد الویه بر روی میز به ترکیب تقریبی این سس و سالاد پی برد.

پس از این موضوع ایوانف استعفا کرد و به عنوان سرآشپز به رستوران محلی دیگری به نام ماسکووا که از رستوران محل کار قبلی او از لحاظ پرستیژ پائین‌تر بود مشغول به کار شد و سالادی به نام سالاد پایتخت (Capital Salad) به روسی (капитал салат) که شباهت شبهه برانگیزی به سالاد اولیویه داشت در رستوران سرو کرد.

از غذا دوستان آن دوران چنین نقل شده که این سالاد کیفیتی پایین‌تر از سالاد الویه دارد و انگار چیزی کم دارد.

بعدها ایوانف دستور تهیه سالاد را به انتشارات مختلفی جهت چاپ فروخت.

اولین دستور سالاد اولیویه توسط الکساندروا در سال ۱۸۹۴ چاپ شد که به شرح ذیل می‌باشد.

  • نصف یک پرنده درّاج اروپاپی (Hazel grouse)
  • دو عدد سیب زمینی
  • یک عدد خیار کوچک (با یک عدد خیار ترشی بزرگ)
  • سه الی چهار عدد برگ کاهو
  • سه عدد گوشت دم خرچنگ آبهای شیرین بزرگ
  • یک چهارم پیمانه گیاه اسطوخدوس (استوخدوس) خرد شده
  • یک قاشق چایخوری پودر گیاه کَبَر/ خیارشنگ (Caper)
  • سه الی پنج عدد زیتون و سس مایونز پرونچال

البته با گذشت زمان و مثل اغلب دستور غذاها به تدریج مواد گران، فصلی و کمیاب با گزینه‌های ارزانتر و در دسترس تر جایگزین شد.

ایوانف در کتاب خاطرات خود گفته است: گرچه دستور اصلی این سالاد و سس آن با خود لوسین اولیویه به خاک سپرده شد و درست است که دزدی رو نمی‌توان زیاد توجیه کرد ولی خب دیدم اولیویه هرگز قصد دادن آموزش دادن دستور این سالاد رو ندارد و هرگز هم نداد، پس مجبور شدم خودم دست به کار بشوم؛ و سرقت را انجام بدهم.[۱]

سرانجام کار[ویرایش]

لوسیِن اولیویه در سن ۴۳ سالگی (نوامبر ۱۸۸۳ میلادی) فوت کرد و در گورستان وِدِنسکویی به خاک سپرده شد، اما رستوران هرمیتاژ که او در سال ۱۸۶۰ میلادی افتتاح کرده بود، بعد از مرگ او و تا انقلاب ۱۹۱۷ (سرنگونی تزارها و روی کار آمدن کمونیست‌ها) برپا بود؛ و تا آخر عمر وی راز دستور پخت سالاد الویه فاش نشده بود.

ساختمان این رستوران در مرکز شهر مسکو قرار دارد، در حال حاضر این رستوران به تئاتر مدرسه نمایشنامه معاصر مسکو تبدیل شده.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. ویکی‌پدیای روسی
  2. منبع ویکی‌پدیا انگلیسی