لوئی-لئوپولد بوآلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لوئی-لئوپولد بوآلی
Lille PBA Boilly autoportrait.jpg
لوئی-لئوپولد بوآلی، خودنگاره
نام اصلی Louis-Léopold Boilly
زادهٔ ۵ ژوئیه ۱۷۶۱
لا بسه، فرانسه
درگذشت ۴ ژانویهٔ ۱۸۴۵ (۸۳ سال)
پاریس، پادشاهی فرانسه
فرزندان ادوارد بوآلی
ژولین لئوپولد بوآلی
ملّیت فرانسوی فرانسه
حوزهٔ فعالیت نقاشی، حکاک
رشته چهره‌نگاری مینیاتور
آثار برجسته پنج هزار پرتره و پانصد صحنه ژانر
تأثیرپذیرفته از شارل-الکساندر-ژوزف کوله
جایزه‌ها مدال طلا در سال ۱۸۰۴
شوالیه لژیون دونور
عضو بنیاد فرانسه در سال ۱۸۳۳

لوئی-لئوپولد بوآلی (فرانسوی: Louis-Léopold Boilly‎; فرانسوی: [bwɑji]; ۵ ژوئن ۱۷۶۱ – ۴ ژانویه ۱۸۴۵) نقاش و طراح فرانسوی بود. طبعی نیکو در خلق آثار پرتره‌نگاری عمومی داشت و همچنین تعداد زیادی نقاشی با درون مایهٔ جنبه‌های زندگی روزمره اجتماعی طبقه متوسط فرانسه پدیدآورد. زندگی و کار او در دوره‌های سلطنتی فرانسه، انقلاب فرانسه، امپراتوری اول فرانسه، بازگشت بوربون‌ها و سلطنت ژوئیه سپری شد.

زندگی و شغل[ویرایش]

پیروزی مارا, ۱۷۹۴
ورود یک کالسکهٔ پستی به محوطهٔ رد و بدل پیام‌ها, ۱۸۰۳, موزه لوور[۱]
درس جغرافیا (پرترهٔ موسیو گودری و دخترش)، ۱۸۱۲

بوآلی در لا بسه در شمال فرانسه متولد شد،[۲] پدرش یک مجسمه‌ساز محلی بود که از چوب مجسمه می‌ساخت.[۳] نقاشی خودآموخته بود و کار خود را از سنین بسیار پایین آغاز و اولین اثرش را در سن دوازده یا سیزده سالگی خلق کرد.[۱] او در سال ۱۷۷۴ کارهایش را نزد محفل سنت آگوستین در دوئه برده و ایشان را آشکارا تحت تأثیر قرار داد: در طی سه سال، حدود سیصد اثر کوچک پرتره تولید کرد.[۱]وی قبل از عزیمت به پاریس در حدود سال ۱۷۸۷ دستورالعمل نقاشی ترامپلویی را از دومینیک دونکر (۱۸۲۰–۱۷۴۳) دریافت کرد.[۴][۱]

در اوج دوران ترور انقلاب فرانسه در سال ۱۷۹۴، بوآلی توسط کمیتهٔ نجات خلق به خاطر ته رنگ شهوانی موجود در زمینه کار خود محکوم شد. این جرم با خلق اثر ساعت یازدهم دربارهٔ اقدامات میهن پرستانهٔ مارا (اکنون در موزه هنرهای زیبا) واقع در شهر لیل، بخشیده شد و بوآلی را از تحمل مجازات‌های سنگین نجات داد.

بوآلی نقاش محبوب و مشهور زمان خود بود. او از نخستین هنرمندانی بود که چاپ سنگی را ارائه کرد و از فروش چاپ‌ها و نقاشی‌های خود ثروتمند شد. وی در سال ۱۸۰۴ به خاطر اثر خود ورود یک کالسکهٔ پستی به محوطهٔ رد و بدل پیام‌ها از سالن پاریس جایزه دریافت کرد. در سال ۱۸۳۳ موفق به دریافت مدال شوالیه لژیون دونور شد.[۱]

بوآلی در ۴ ژانویه ۱۸۴۵ (۸۳ سالگی) در پاریس درگذشت.[۱] جوانترین فرزند او، آلفونس بوآلی (۱۸۶۷–۱۸۰۱)، حکاک حرفه ای و شاگرد اشر براون دوران در نیویورک بود.[۵]

سبک و کارها[ویرایش]

ورودی باغ ترکیه، ۱۸۱۲
رژهٔ ان کرویابل‌ها، ۱۷۹۷
اساتید هنرهای زیبا، حدود ۱۸۲۳–۱۸۲۸، لیتوگراف با رنگ آمیزی دست

آثار اولیه بوآلی، بیشتر موضوعات عشق و نصایح اخلاقی را دربرداشت. اثر هدیهٔ خواستگار مانند بسیاری از کارهای او در دهه ۱۷۹۰ بی نظیر است. نقاشی‌های او در مقیاس کوچک با رنگ آمیزی دقیق و جزئیات بسیار یادآور سبک خرده نقاشان عصر طلایی قرن هفدهم، مانند: گابریل متسو (۱۶۲۹–۱۶۶۷)، ویلم وان میرس و خرارت تر بورخ (۱۶۱۷–۱۶۸۱) می‌باشد.

آثار منتخب[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ Léonce Bénédite (1910). Great painters of the XIXth century and their paintings. London: Sir I. Pitman and sons. pp. 51–52. OCLC 4537324. Retrieved 2 August 2011.
  2. Rose Georgina Kingsley (1899). A history of French art, 1100–1899. London: Longmans, Green. p. 378. OCLC 3677192. Retrieved 2 August 2011.
  3. "The J. Paul Getty Museum: Louis-Léopold Boilly". J. Paul Getty Trust. 2011. Archived from the original on 6 December 2009. Retrieved 2 August 2011.
  4. Armelle Baron; Pierre Baron (1986). L'art dentaire à travers la peinture (به French). Paris: ACR. p. 231. ISBN 978-2-86770-016-3. Retrieved 2 August 2011. Il a été élève du peintre de trompe-lœil Dominique Doncre.
  5. Kenneth Myers; Hudson River Museum (1987). The Catskills: painters, writers, and tourists in the mountains, 1820–1895. Hudson River Museum. p. 103. ISBN 978-0-943651-05-7. Retrieved 2 August 2011.

خواندن بیشتر[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]