لقمان (ایلخانی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

لقمان پادشاه ابن طغاتیمورخان ابن ... جوجی قسار، برادر چنگیزخان (۷۶۱ تا ۷۹۰) از مدعیان تاج و تخت در دوره ایلخانی بود.

این مرد را امیرولی که پس از طغاتیمور سربداران را از جرجان رانده بود در سال ۷۶۱ عنوان سلطنت جرجان داد، ولی کمی بعد چون او را لایق ندید از این مقام عزل کرد. سپس امیرتیمور که در سال ۷۸۶ جرجان را از امیر ولی گرفت لقمان را به حکومت جرجان گمارد و او تا سال ۷۹۰ در این مقام باقی بود و چون بمرد پسرش پیرک به تصویب امیرتیمور، پادشاه جرجان شد.[۱]

منابع[ویرایش]

  • لغتنامه دهخدا: لقمان.
  1. تاریخ مغول صص ۴۷۷–۴۷۸