لری هولمز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لری هولمز
هولمز در سال ۱۹۹۶
مشخصات
لقبقاتل ایستون
دستهسنگین‌وزن
قد۶ فوت ۳ اینچ (۱٫۹۱ متر)
گسترهٔ دست‌ها۸۱ اینچ (۲۰۶ سانتیمتر)
ملیتAmerican
زادروز۳ نوامبر ۱۹۴۹ ‏(۷۰ سال)
کاتبرت، جورجیا، U.S.
طرز ایستادنOrthodox
اطلاعات بوکس
تعداد مبارزه‌ها۷۵
تعداد برد۶۹
برد با ناک‌اوت۴۴
باخت۶

لری هولمز (به انگلیسی: Larry Holmes) (متولد ۳ نوامبر ۱۹۴۹) بوکسور آمریکایی و قهرمان سابق بوکس حرفه‌ای بود. او در ایستون پنسیلوانیا رشد کرد و به او لقب «ایستون قاتل» داده بودند.

هولمز، که عنوان برترین ضربه چپ را در بین بهترین‌های تاریخ بوکس جهان کسب کرده‌است، عنوان قهرمان سنگین‌وزن جهان را از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳، مجله رینگ و عناوین سنگین‌وزن را از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵، و عنوان افتتاحیه IBF سنگین‌وزن از سال ۱۹۸۳ تا سال ۱۹۸۵ را در اختیار داشت. در دوران سلطنت خود، وی از ۱۹ عنوان مبارزه دفاع کرد، دومین نفر در تاریخ پس از پشت جو لوئیس. او همچنین رکورد طولانی‌ترین رکورد عنوان قهرمانی نیمه سنگین‌وزن را در تاریخ بوکس مدرن دارد. هولمز از بین ۵ بوکسور برتر دنیا (جو فریزر، کن نورتون، لئون اسپینکز و تروور بربیک به همراه خودش) که برای غلبه بر محمد علی کلی در مبارزه شرکت کرده و به روی رینگ رفته‌اند، "تنها کسی است که محمد علی کلی را متوقف کرده‌است".

همچنین لری هولمز نتوانست هیچگاه در دو مسابقه رفت و برگشت از سد مایکل اسپینکز بگذرد.

هولمز ۴۸ مسابقه اول دوران حرفه ای اش را برنده شده‌است، از جمله پیروزی بر کن نورتون، محمد علی، ارنی شاورز، مایک ویور، گری کانی، تیم ویترسپون، کارل ویلیامز و مارویس فرازیر پیروز شد. وقتی که در سال ۱۹۸۵ او برای شکست رکورد شغلی راکی مارسیانو (۴۹–۰) یورش برد و به مصاف مایکل اسپینکز رفت، در اثر مصدومیت موفق به کسب پیروزی نشد. هولمز پس از از دست دادن یک مسابقه برگشت به اسپینکز در سال بعد بازنشسته شد، اما باز هم شکست تکرار شد. وی در سه تلاش دیگر (علیه مایک تایسون در سال ۱۹۸۸، ایواندر هالیفیلد در ۱۹۹۲ و الیور مک کال در ۱۹۹۵) برای به دست آوردن عنوان سنگین‌وزن جهان ناموفق بود. هولمز برای آخرین بار در سال ۲۰۰۲، در سن ۵۲ سالگی، مقابل اریک اش (به انگلیسی: Eric Esch) مبارزه کرد و کار خود را با رکورد ۶۹ برد و ۶ باخت به پایان رساند. وی غالباً به عنوان یکی از بزرگترین قهرمان‌های سنگین‌وزن در تمام دوران شناخته می‌شود و در تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس و تالار مشاهیر جهانی بوکس عضو شده‌است.

اوایل زندگی[ویرایش]

هولمز چهارمین از دوازده فرزند جان و فلوسی هولمز بود. پس از انتقال خانواده به ایستون، پنسیلوانیا در سال ۱۹۵۴، پدر هولمز به کانکتیکات رفت. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۰ به عنوان یک باغبان در آنجا مشغول به کار بود. او هر سه هفته یکبار به خانواده اش سر می‌زد. فلوسی هولمز می‌گفت: "او ما را رها نکرد." "او فقط چیزی برای دادن نداشت."

لری برای کمک به حمایت از خانواده خود، وقتی در کلاس هفتم بود ترک تحصیل کرد و با مزد یک دلار در ساعت در یک کارواش به کار پرداخت. وی بعداً راننده یک کامیون کمپرسی شد و در معادن کار کرد.

دوره آماتور[ویرایش]

وقتی هولمز نوزده ساله شد، شروع به بوکس کرد. وی در بیست و یکمین مسابقه خود، در بیستم و یکمین مسابقه خود، در نیمه نهایی رقابت‌های ملی المپیک ۱۹۷۲ در فورت ورث، تگزاس، مقابل نیک ولز قرار گرفت. ولز، با بیشترین تعداد برد با ناک اوت در راند اول، در راند اول مقابل هولمز با نتیجه ناک اوت متوقف شد. با این وجود، هولمز توسط کمیته مقامات ملی المپیک انتخاب شد تا در بوکس آف المپیک در وست پوینت، نیویورک مبارزه کند، جایی که وی در مقابل دوان بابیک (Duane Bobick) قرار گرفت. هولمز در راند اول با ضربه راست به سرش به زمین افتاد. او از برخاست و از فاصله دور شروع به رقص پا کرد و چندین ضربه فرود آورد. بابیک در دور دوم هولمز را دفع کرد اما نتوانست او را متوقف کند. داور دو بار به هلمز اخطار داد. در راند سوم، بابیک شروع به زدن هولمز کرد. سرانجام، هولمز باخت.

دوره حرفه ای[ویرایش]

سال‌های اول

هولمز پس از گردآوری سابقه بوکس آماتوری (۱۹ برد و ۳ باخت)، در ۲۱ مارس ۱۹۷۳ به یک بوکسور حرفه ای تبدیل شد و در مقابل رودل دوپری در یک مسابقه ۴ راندی پیروز شد. در اوایل کار خود به عنوان حریف تمرینی محمد علی، جو فریزر، ارنی شاورز و جیمی یانگ کار کرد. او خوب آبدیده و صیقلی شد و چیزهای زیادی آموخت.

هولمز اولین پیروزی و اعتبار خود را در مارس ۱۹۷۸ با پیروزی مقابل ارنی شاورز به دست آورد. هولمز طی یک ست دوازده راندی پیروز شد و این پیروزی مسیر هولمز را برای عنوان قهرمان سنگین‌وزن WBC (شورای جهانی بوکسکن نورتون در لاس وگاس در ۹ ژوئن سال ۱۹۷۸، هموار کرد.

قهرمانی سنگین‌وزن WBC: هولمز در مقابل نورتون

لری هولمز در سال ۱۹۷۹

جنگ بین هولمز و نورتون یک جنگ سخت و رقابتی بود. پس از چهارده راند، هر سه داور مسابقه در هر دو مسابقه حتی در هر ۷ مسابقه به گل رسیدند. هولمز در اواخر پانزدهم به مصاف هم رفت تا در دو کارت امتیازی به پیروزی برسد و عنوان را با تصمیم تقسیم برنده کند.

در دو دفاع اول عنوان خود، هولمز به راحتی آلفردو اوانجلیستا (Alfredo Evangelista) و اوسی اوکاسیو (Ossie Ocasio) را ناک اوت کرد. دفاع سوم از عنوانش برای او دفاع سختی بود. در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۷۹، هولمز با مایک ویور (Mike Weaver) قهرمان آینده وزن سنگین‌وزن WBA روبرو شد، که فکر می‌کرد به راحتی که با یک رکورد غیرقابل تحمل ۱۹–۸ وارد جنگ شود. هولمز پس از ده راند سخت، ویور را با یک آپرکات راست در اواخر راند یازده انداخت. در راند دوازدهم، هولمز بلافاصله حمله را انجام داد، ویور را روی طناب‌ها انداخت و او را با قدرت هر چه تمام زیر مشت گرفت تا اینکه داور آن را متوقف کرد. هولمز گفت: "این مرد شیطان بیرون منو ناک اوت کرد" "این مرد ممکن است قبل از امشب اعتباری نداشته باشد، اما شما اکنون به او احترام قائلید".

سه ماه بعد، در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹، هولمز با ارنی شاورز یک بازی برگشت داشت. شاورز کن نورتون در راند اول ناک اوت کرده بود. هولمز در شش راند اول جلو بود، اما در هفتمین راند، شاورز هولمز را با یک راست قوی انداخت. هولمز برخاست، آن راند را تمام کرد و در راند یازدهم بر شاورز غلبه کرد.

سه دفاع بعدی وی ناک اوت لورنزو زانون، لروی جونز و اسکات لدوکس بود.

در تاریخ ۲ اکتبر ۱۹۸۰ در هتل سزار پالاس لاس وگاس، هولمز از عنوان خود در برابر محمد علی کلی دفاع کرد که در تلاش برای تبدیل شدن به اولین قهرمان چهار وزن جهانی سنگین‌وزن از بازنشستگی خارج شد. هولمز از ابتدا تا پایان بر علی مسلط شد و در هر رده‌بندی برنده هر دور شد. در پایان دور دهم، مربی علی، آنجلو داندی، مبارزه را متوقف کرد. این تنها باخت علی بدون «اعلام باخت» داور بود. بعد از مبارزه، هولمز توسط مجله رینگ به عنوان قهرمان جهانی سنگین‌وزن شناخته شد.

علی عملکرد ضعیف خود را مربوط داروهای تیروئیدی که مصرف کرده بود ربط داد و ادعا کرد که این امر به کاهش وزن کمک کرده‌است (وزن او ۲۱۷ درجه بود، کمترین وزن وی از زمان جنگ با جورج فورمن در ۱۹۷۴).

به نظر می‌رسید که هولمز در مجازات علی در حین مبارزه، علائم پشیمانی یا حداقل غم و اندوه را نشان می‌داد. او در مصاحبه پس از مبارزه با چشمان اشکبار ظاهر شد. وقتی از وی سؤال شد که چرا گریه می‌کند، گفت که او به علی «کلّی» احترام قائل و «او امروز یکی از بدترین مسابقات سنگین وزن جهان را انجام داد، و شما نمی‌توانید از اعتبار او (محمد علی) چیزی کم کنید».

بعد از هشت ناک اوت متوالی، هولمز مجبور شد برای دفاع از عنوان قهرمانی خود به روی رینگ برود و در ۱۱ آوریل ۱۹۸۱ با موفقیت در برابر قهرمان آینده WBC سنگین‌وزن، تروو بربیک (Trevor Berbick) بایستد. ۲ ماه بعد در مسابقه بعدی، هولمز در سه راند قهرمان غیرقابل انکار جهانی رده سنگین‌وزن، لئون اسپینکز را در راند سوم ناک اوت کرد. در ۶ نوامبر ۱۹۸۱، هولمز رنالدو اسنیپز را در راند یازدهم حذف کرد.

هولمز در مقابل جری کوونی

در ۱۱ ژوئن ۱۹۸۲، هولمز از عنوان خود در برابر جری کوونی (به انگلیسی: Gerry Cooney)، نامزد شماره ۱ نامزد و ایرلندی-آمریکایی دفاع کرد. پیشروی این مبارزه غلبه‌های نژادی زیادی داشت. هولمز گفت که اگر کوونی سفید نبود، او همان کیف پول قهرمانی را بدست نمی‌آورد (هر دو بوکسور ۱۰ میلیون دلار برای این دوره از مسابقات دریافت کردند). اگرچه کوونی تلاش کرد تا سوالات مربوط به نژاد را از بین ببرد، اعضای هواداران وی پیراهن‌هایی را پوشیدند که رویش نوشته بود: "نه یک مرد سفید، بلکه مرد درست" ("Not the White Man, but the Right Man"). رئیس‌جمهور رونالد ریگان یک تلفن در رختکن کوونی نصب کرده بود تا در صورت پیروزی در این جنگ بتواند با او تماس بگیرد. سرانجام، طبق سنت بوکس که نام قهرمان در آخر اعلام می‌شود، رقیب کوونی، در آخر معرفی شد.

این دوره از مسابقات در سالن ۳۲۰۰۰ نفری هتل-قصر سزار پالاس برگزار شد و میلیون‌ها نفر دیگر در سراسر جهان تماشا کردند. هولمز پس از یک راند اول بی نظیر، در ثانیه‌های اول راند دوم، هولمز، کوونی را با ضربه راست انداخت. کوونی در دو دور بعدی به خوبی برگشت، هولمز را با هوک چپ قدرتمند خود جبران کرد. هولمز بعداً گفت که کوونی "مشت لعنتی رو به شدت به من زد، من صدای "بوووم" رو تو استخوان‌هایم احساس کردم" در راند دهم، آنها مشتاقانه صرباتی رد و بدل کردند. در پایان راند، این دو با احترام دستهاشون رو به یکدیگر گره زدند. کوونی به دلیل ضربات کم در یازدهم، امتیاز دیگری را از دست داد. در آن زمان، هولمز با سهولت در حال فرود آمدن بود. در راند سیزدهم، با یک ضربه راست مستقیم کوونی افتاد. او برخاست، اما مربی وی، ویکتور وال، پا به رینگ گذاشت و مبارزه را متوقف کرد.

پس از مبارزه، هولمز و کوونی دوستان خیلی صمیمی هم شدند.

زندگی بعد از بوکس[ویرایش]

هولمز در سال ۲۰۱۰

هولمز پولی را که از بوکس کسب کرده بود سرمایه‌گذاری کرد و در زادگاهش ایستون مستقر شد. هنگامی که از بوکس بازنشسته شد، هولمز بیش از ۲۰۰ نفر را از طریق دارایی‌های مختلف تجاری خود استخدام کرد. در سال ۲۰۰۸، او صاحب دو رستوران و یک کلوپ شبانه، یک مرکز آموزشی، یک مجتمع اداری، یک تولید غذای میان‌وعده و اسلات بود.

در سال ۲۰۱۴، هولمز مجموعه تجاری خود را در ایستون به کارآفرین تجاری جرالد گورمن، مدیرعامل Lawyer.com فروخت.

در سال ۲۰۱۶، بعنوان بازیگر مهمان در اپیزودی از زندگی و اسرار مایک تایسون عنوان «موقعیت‌های حل نشده» در نقش خود بازی کرد.

افتخارات[ویرایش]

در سال ۲۰۰۸ هولمز به عضویت تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس نائل شد.

کارنامه بوکس حرفه ای[ویرایش]

خلاصه بوکس حرفه ای
۷۵ مبارزه ۶۹ بُرد ۶ شکست
با ناک‌اوت ۴۴ ۱
با تصمیم داور ۲۵ ۵
ردیف نتیجه رکورد حریف ثبت زاند، زمان تاریخ مکان شرح
۷۵ Win ۶۹–۶ اریک اش UD ۱۰ Jul 27, 2002 Scope, Norfolk, Virginia, U.S.
۷۴ Win ۶۸–۶ مایک ویور TKO 6 (10), ۰:۴۵ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۰ Coast Coliseum, Biloxi, Mississippi, U.S.
۷۳ Win ۶۷–۶ جیمز اسمیت TKO 8 (10), ۲:۰۰ ۱۸ ژوئن ۱۹۹۹ Crown Coliseum, Fayetteville, North Carolina, U.S.
۷۲ Win ۶۶–۶ مائوریس هریس SD ۱۰ Jul 29, 1997 The Theater at Madison Square Garden, New York City, New York, U.S.
۷۱ Loss ۶۵–۶ رایان نلسون SD ۱۲ ۲۴ ژانویه ۱۹۹۷ Brøndby Hall, Copenhagen, Denmark For IBO heavyweight title
۷۰ Win ۶۵–۵ آنتونی ویلیس KO 8 (10), ۱:۱۳ ۱۶ ژوئن ۱۹۹۶ Casino Magic, Bay St. Louis, Mississippi, U.S.
۶۹ Win ۶۴–۵ Quinn Navarre UD ۱۰ ۱۶ آوریل ۱۹۹۶ Casino Magic, Bay St. Louis, Mississippi, U.S.
۶۸ Win ۶۳–۵ Curtis Sheppard KO 4 (10), ۲:۴۱ ۹ ژانویه ۱۹۹۶ Casino Magic, Bay St. Louis, Mississippi, U.S.
۶۷ Win ۶۲–۵ اد دونالدسون UD ۱۰ ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۵ Casino Magic, Bay St. Louis, Mississippi, U.S.
۶۶ Loss ۶۱–۵ الیور مک کال UD ۱۲ Apr 8, 1995 Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. For WBC heavyweight title
۶۵ Win ۶۱–۴ جس فرگوسون UD ۱۰ ۸ سپتامبر ۱۹۹۴ Mystic Lake Casino Hotel, Shakopee, Minnesota, U.S.
۶۴ Win ۶۰–۴ Garing Lane UD ۱۰ ۸ مارس ۱۹۹۴ Foxwoods Resort Casino, Ledyard, Connecticut, U.S.
۶۳ Win ۵۹–۴ خوزه ریبالتا UD ۱۰ ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۳ Casino Magic, Bay St. Louis, Mississippi, U.S.
۶۲ Win ۵۸–۴ Paul Poirier RTD 6 (10), ۳:۰۰ ۱۸ مه ۱۹۹۳ Casino Magic, Bay St. Louis, Mississippi, U.S.
۶۱ Win ۵۷–۴ Ken Lakusta RTD 7 (10), ۳:۰۰ ۱۳ آوریل ۱۹۹۳ Casino Magic, Bay St. Louis, Mississippi, U.S.
۶۰ Win ۵۶–۴ Rocky Pepeli RTD 4 (10), ۳:۰۰ ۹ مارس ۱۹۹۳ Casino Magic, Bay St. Louis, Mississippi, U.S.
۵۹ Win ۵۵–۴ Everett Martin UD ۱۰ ۵ ژانویه ۱۹۹۳ Coast Coliseum, Biloxi, Mississippi, U.S.
۵۸ Loss ۵۴–۴ ایواندر هالیفیلد UD ۱۲ Jun 19, 1992 Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. For WBA, WBC, and IBF heavyweight titles
۵۷ Win ۵۴–۳ ری مرسر UD ۱۲ Feb 7, 1992 Convention Hall, Atlantic City, New Jersey, U.S.
۵۶ Win ۵۳–۳ Jamie Howe TKO 1 (10), ۱:۵۷ ۱۲ نوامبر ۱۹۹۱ Coliseum, Jacksonville, Florida, U.S.
۵۵ Win ۵۲–۳ Art Card UD ۱۰ ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۱ Marriott's World Center, Orlando, Florida, U.S.
۵۴ Win ۵۱–۳ Michael Greer KO 4 (10), ۱:۱۸ ۲۴ اوت ۱۹۹۱ Neal S. Blaisdell Arena, Honolulu, Hawaii, U.S.
۵۳ Win ۵۰–۳ ادی گونزالس UD ۱۰ ۱۳ اوت ۱۹۹۱ Hyatt Regency, Tampa, Florida, U.S.
۵۲ Win ۴۹–۳ Tim Anderson TKO 1 (10), ۲:۰۳ ۷ آوریل ۱۹۹۱ The Diplomat, Hollywood, Florida, U.S.
۵۱ Loss ۴۸–۳ مایک تایسون TKO 4 (12), ۲:۵۵ Jan 22, 1988 Convention Hall, Atlantic City, New Jersey, U.S. For WBA, WBC, and IBF heavyweight titles
۵۰ Loss ۴۸–۲ مایکل اسپینکز SD ۱۵ ۱۹ آوریل ۱۹۸۶ Las Vegas Hilton, Winchester, Nevada, U.S. For IBF, and The Ring heavyweight titles
۴۹ Loss ۴۸–۱ مایکل اسپینکز UD ۱۵ ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۵ Riviera, Winchester, Nevada, U.S. Lost IBF, and The Ring heavyweight titles
۴۸ Win ۴۸–۰ کارل ویلیامز UD ۱۵ ۲۰ مه ۱۹۸۵ Lawlor Events Center, Reno, Nevada, U.S. Retained IBF, and The Ring heavyweight titles
۴۷ Win ۴۷–۰ دیوید بی TKO 10 (15), ۲:۵۸ ۱۵ مارس ۱۹۸۵ Riviera, Winchester, Nevada, U.S. Retained IBF, and The Ring heavyweight titles
۴۶ Win ۴۶–۰ جیمز اسمیت TKO 12 (15), ۲:۱۰ ۹ نوامبر ۱۹۸۴ Riviera, Winchester, Nevada, U.S. Retained IBF, and The Ring heavyweight titles
۴۵ Win ۴۵–۰ مارویس فریزر TKO 1 (12), ۲:۵۷ ۲۵ نوامبر ۱۹۸۳ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. Retained The Ring heavyweight title
۴۴ Win ۴۴–۰ Scott Frank TKO 5 (12), ۱:۲۸ ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۳ Broadway by the Bay Theater, Atlantic City, New Jersey, U.S. Retained WBC, and The Ring heavyweight titles
۴۳ Win ۴۳–۰ تیم ویترسپون SD ۱۲ ۲۰ مه ۱۹۸۳ Dunes, Paradise, Nevada, U.S. Retained WBC, and The Ring heavyweight titles
۴۲ Win ۴۲–۰ Lucien Rodriguez UD ۱۲ ۲۷ مارس ۱۹۸۳ Watres Armory, Scranton, Pennsylvania, U.S. Retained WBC, and The Ring heavyweight titles
۴۱ Win ۴۱–۰ راندال کوب UD ۱۵ ۲۶ نوامبر ۱۹۸۲ Astrodome, Houston, Texas, U.S. Retained WBC, and The Ring heavyweight titles
۴۰ Win ۴۰–۰ گری کانی TKO 13 (15), ۲:۵۲ Jun 11, 1982 Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. Retained WBC, and The Ring heavyweight titles
۳۹ Win ۳۹–۰ رنالدو اسپینز TKO 11 (15), ۱:۰۵ ۶ نوامبر ۱۹۸۱ Civic Arena, Pittsburgh, Pennsylvania, U.S. Retained WBC, and The Ring heavyweight titles
۳۸ Win ۳۸–۰ لئون اسپینکز TKO 3 (15), ۲:۳۴ ۱۲ ژوئن ۱۹۸۱ Joe Louis Arena, Detroit, Michigan, U.S. Retained WBC, and The Ring heavyweight titles
۳۷ Win ۳۷–۰ تروور بربیک UD ۱۵ ۱۱ آوریل ۱۹۸۱ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. Retained WBC, and The Ring heavyweight titles
۳۶ Win ۳۶–۰ محمد علی کلی RTD 10 (15), ۳:۰۰ Oct 2, 1980 Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. Retained WBC heavyweight title;
Won vacant The Ring heavyweight title
۳۵ Win ۳۵–۰ اسکات لدوکس TKO 7 (15), ۲:۰۵ Jul 7, 1980 Metropolitan Sports Center, Bloomington, Minnesota, U.S. Retained WBC heavyweight title
۳۴ Win ۳۴–۰ لروی جونز TKO 8 (15), ۲:۵۶ ۳۱ مارس ۱۹۸۰ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. Retained WBC heavyweight title
۳۳ Win ۳۳–۰ Lorenzo Zanon KO 6 (15), ۲:۳۹ ۳ فوریه ۱۹۸۰ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. Retained WBC heavyweight title
۳۲ Win ۳۲–۰ ارنی شاورز TKO 11 (15), ۲:۰۰ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. Retained WBC heavyweight title
۳۱ Win ۳۱–۰ مایک ویور TKO 12 (15), ۰:۴۴ ۲۲ ژوئن ۱۹۷۹ Madison Square Garden, New York City, New York, U.S. Retained WBC heavyweight title
۳۰ Win ۳۰–۰ اوکی اوکاسیو TKO 7 (15), ۲:۳۸ ۲۳ مارس ۱۹۷۹ Hilton, Winchester, Nevada, U.S. Retained WBC heavyweight title
۲۹ Win ۲۹–۰ آلفرودو اوانگلیستا KO 7 (15), ۲:۱۴ ۱۰ نوامبر ۱۹۷۸ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. Retained WBC heavyweight title
۲۸ Win ۲۸–۰ کن نورتون SD ۱۵ ۹ ژوئن ۱۹۷۸ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S. Won WBC heavyweight title
۲۷ Win ۲۷–۰ ارنی شاورز UD ۱۲ ۲۵ مارس ۱۹۷۸ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S.
۲۶ Win ۲۶–۰ Ibar Arrington TKO 10 (10), ۱:۳۸ ۵ نوامبر ۱۹۷۷ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S.
۲۵ Win ۲۵–۰ Fred Houpe TKO 7 (10), ۰:۴۷ ۱۴ سپتامبر ۱۹۷۷ Caesars Palace, Paradise, Nevada, U.S.
۲۴ Win ۲۴–۰ Horace Robinson TKO 5 (10) ۱۷ مارس ۱۹۷۷ Roberto Clemente Coliseum, San Juan, Puerto Rico
۲۳ Win ۲۳–۰ Tom Prater UD ۸ ۱۶ ژانویه ۱۹۷۷ یواس‌اس Lexington, Pensacola, Florida, U.S.
۲۲ Win ۲۲–۰ Roy Williams UD ۱۰ ۳۰ آوریل ۱۹۷۶ Capital Centre, Landover, Maryland, U.S.
۲۱ Win ۲۱–۰ Fred Askew TKO 2 (10), ۲:۱۸ ۵ آوریل ۱۹۷۶ Capital Centre, Landover, Maryland, U.S.
۲۰ Win ۲۰–۰ Joe Gholston TKO 8 (10), ۲:۳۲ ۲۹ ژانویه ۱۹۷۶ Allan P. Kirby Field House, Easton, Pennsylvania, U.S.
۱۹ Win ۱۹–۰ بیلی جوینر TKO 3 (10), ۲:۲۹ ۲۰ دسامبر ۱۹۷۵ Roberto Clemente Coliseum, San Juan, Puerto Rico
۱۸ Win ۱۸–۰ Leon Shaw KO 1 (10) ۹ دسامبر ۱۹۷۵ D.C. Armory, Washington, D.C., U.S.
۱۷ Win ۱۷–۰ Rodney Bobick TKO 6 (10), ۲:۴۶ ۱ اکتبر ۱۹۷۵ Araneta Coliseum, Quezon City, Philippines
۱۶ Win ۱۶–۰ Charlie James PTS ۱۰ ۲۶ اوت ۱۹۷۵ International Center, Honolulu, Hawaii, U.S.
۱۵ Win ۱۵–۰ Obie English TKO 7 (10) ۱۶ اوت ۱۹۷۵ Catholic Youth Center, Scranton, Pennsylvania, U.S.
۱۴ Win ۱۴–۰ Ernie Smith KO 3 (8) ۱۶ مه ۱۹۷۵ Convention Center, Winchester, Nevada, U.S.
۱۳ Win ۱۳–۰ Robert Yarborough KO 4, ۲:۵۸ ۲۶ آوریل ۱۹۷۵ Maple Leaf Gardens, Toronto, Ontario, Canada
۱۲ Win ۱۲–۰ اولیور رایت TKO ۳ ۹ آوریل ۱۹۷۵ International Center, Honolulu, Hawaii, U.S.
۱۱ Win ۱۱–۰ Charley Green KO 1 (8), ۱:۵۷ ۲۴ مارس ۱۹۷۵ Coliseum, Richfield, Ohio, U.S.
۱۰ Win ۱۰–۰ Joe Hathaway TKO 1 (8), ۲:۴۷ ۱۱ دسامبر ۱۹۷۴ Catholic Youth Center, Scranton, Pennsylvania, U.S.
۹ Win ۹–۰ Bob Mashburn TKO 7 (8) ۲۹ مه ۱۹۷۴ Catholic Youth Center, Scranton, Pennsylvania, U.S.
۸ Win ۸–۰ Howard Darlington TKO 4 (6), ۲:۲۳ ۲۴ آوریل ۱۹۷۴ Catholic Youth Center, Scranton, Pennsylvania, U.S.
۷ Win ۷–۰ Kevin Isaac TKO 3 (6), ۱:۰۵ ۲۸ نوامبر ۱۹۷۳ Cleveland Arena, Cleveland, Ohio, U.S.
۶ Win ۶–۰ Jerry Judge PTS ۶ ۱۴ نوامبر ۱۹۷۳ Catholic Youth Center, Scranton, Pennsylvania, U.S.
۵ Win ۵–۰ Bob Bozic PTS ۶ ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۳ Madison Square Garden, New York City, New York, U.S.
۴ Win ۴–۰ Don Branch PTS ۶ ۲۲ اوت ۱۹۷۳ Catholic Youth Center, Scranton, Pennsylvania, U.S.
۳ Win ۳–۰ Curtis Whitner TKO 1 (4), ۲:۱۴ ۲۰ ژوئن ۱۹۷۳ Catholic Youth Center, Scranton, Pennsylvania, U.S.
۲ Win ۲–۰ Art Savage TKO 3 (4), ۱:۳۲ ۲ مه ۱۹۷۳ Catholic Youth Center, Scranton, Pennsylvania, U.S.
۱ Win ۱–۰ Rodell Dupree PTS ۴ ۲۱ مارس ۱۹۷۳ Catholic Youth Center, Scranton, Pennsylvania, U.S.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]