لخته‌سازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
استفاده از روش لخته‌سازی برای تصفه آب

لخته‌سازی یا فلوکولاسیون (به انگلیسی: flocculation) یکی از روش‌های انجام آزمایش‌های سرم‌شناسی است که بررسی پادتن‌های موجود در سرم خون می‌پردازد. تست VDRL برای بررسی سیفلیس یکی از معروفترین آزمایش‌های این روش است. در این روش آنتی ژن‌های کلوئیدی را ته‌نشین می‌کنند.

عامل لخته‌زداساز[ویرایش]

لخته‌زدا (به انگلیسی: Deflocculant) یا عامل لخته‌زداساز (به انگلیسی: deflocculating agent) عاملی‌ست که با افزایش دادن دافعهٔ بین ذرات به روش‌های شیمیایی و فیزیکی از فلوکوله‌شدن سوسپانسیون‌ها جلوگیری می‌کند.

توصیف آزمایش‌های سرم‌شناسی[ویرایش]

آزمایش‌های سرم‌شناسی اغلب براین اساس استوار هستند که به جای یافتن یک آنتی ژن یا عامل بیماریزا در بدن آسان‌تر است که پاسخ اختصاصی بدن به آن آنتی ژن (آنتی بادی) را جستجو کرد مثلاً به جای جستجوی ویروس ایدز، آنتی بادی علیه ویروس ایدز در بدن را سنجید؛ بالابودن سطوح آنتی بادی در خون نشانه مواجهه فرد با ویروس ایدز است.

واکنش‌های لخته‌سازی: وقتی آنتی ژن به‌صورت ذرات کلوئیدی باشد (مثل کاردیولیپین قلب در تست VDRL) واکنش را «لخته‌سازی» نامند.

در صنعت[ویرایش]

فلوکولاسیون یا لخته سازی یک روش تصفیه آب است که مواد شیمیایی مختلف مانند (آهک، آلومینیوم، فروس سولفات، پلی الکترولیت‌ها و ...) به مقادیر مناسب به آب اضافه گشته تا ذرات کوچک و کلوئیدی، سبک و غیرقابل ته‌نشینی، به ذرات بزرگتر، سنگین تر و قابل ته‌نشین تبدیل گشته و از طریق مکانیسم ته‌نشینی حذف گردند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ASTM Standard D 653, 2009, "Standard Terminology Relating to Soil, Rock, and Contained Fluids," ASTM International, West Conshohocken, PA, 2009, doi:10.1520/D0653-۰۹
  • "Deflocculation" in Arthur Dodd, Dictionary of ceramics, The Institute of Materials 1994. ISBN 0-901716-56-1