لباس عروس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
ژاکلین کندی در لباس عروس

لباس عروس لباسی است که عروس در مهمانی عروسی یا در هنگام سفره عقد به تن می‌کند. رنگ و مدل لباس عروس به فرهنگ و رسوم قومیتی بستگی دارد.[۱]

لباس عروس همواره در طول تاریخ اهمیت فراوانی داشته‌است. همه عروس‌ها، مایل بودند زیباتر به نظر برسند. گاهی جواهرات نصب شده بر لباس عروس از لباس وی پراهمیت تر بوده‌است و لباس عروس چنان با جواهرات پوشیده می‌شد، که فقط جواهرات به چشم می‌آمد. برای مثال زیاده روی در این کار باعث شد تا در قرن پانزدهم میلادی در انگلستان، شاهزاده مارگریت مجبور شود به دلیل سنگینی لباسش، برای راه رفتن از دو همراه کمک بگیرد.[۲]

در ایران تا جایی که می‌توان به خاطر آورد، جدیدترین لباس عروس سفید و بلند بوده است. اما مثلا در کشوری همچون آمریکا این لباس در سال‌های اخیر هر نوع شکل و رنگی را به خود دیده .

در دهه ۱۸۰۰ میلادی در کشوری همچون آمریکا، لباس عروس همیشه سفید نبوده است. در آن زمان لباس عروسِ «سفید» فقط مختص ثروتمندان بود زیرا شستن این لباس با دست تقریبا غیرممکن بشمار می‌رفت.

به دلایلی که در بالا ذکر کردیم، مردم عادی بهترین و گران‌قیمت‌ترین لباس خود را به‌عنوان لباس عروسی به تن می‌کردند و لزوما لباس عروشی‌شان سفید نبوده است.[۳]

رسم پوشیدن لباس عروس به رنگ سفید، به انگلستان در دوره ملکه ویکتوریا بازمی‌گردد.[۴] با وجود فراگیر شدن رنگ سفید در برخی از کشورها، عروس‌های هندی، چینی، ویتنامی و ژاپنی همچنان از رنگ‌های ملی خود برای لباس عروس استفاده می‌کنند.[۱]

فرهنگ غرب [۵][ویرایش]

در قرون وسطی و کمی پس از آن، ازدواج تنها پیوند میان دو انسان نبود، بلکه اتحاد دو خانواده، دو تجارت یا حتی دو کشور محسوب می شد. خیلی از ازدواج ها بخصوص در بین اشراف و طبقات بالای جامعه، بیشتر بر پایه اهداف سیاسی بودند تا عشق. به همین خاطر عروس تنها نماینده خود نبود؛ بلکه می بایست به گونه ای لباس می پوشید که معرف خانواده و موقعیت اجتماعی اش باشد. عروس های خانواده های ثروتمند اغلب لباس هایی با رنگ تند و جنس خاص به تن می کردند و استفاده از رنگ های شاد و پارچه هایی از خز، مخمل و ابریشم در بین آنان امری عادی محسوب می شد. بسته به وسع خانواده ها، گرانترین لوازم و مواد اولیه برای دوختن لباس عروس به سبک آخرین مدل روز فراهم می شد. فقیرترین عروس ها بهترین لباس مخصوص رفتن به کلیسایشان را در روز عروسی به تن می کردند. مقدار و قیمت مواد اولیه یک لباس عروسی، نشان دهنده شأن اجتماعی عروس بود و میزان ثروت خانواده را به رخ مهمانان می کشید.

اولین نمونه ثبت شده لباس عروس سفید شاهزادگان، متعلق به فیلیپا، شاهدخت انگلیسی است که در سال 1406 با اریک، شاهزاده پومرانیا ازدواج کرد. لباس عروسی وی یک تونیک بود که روی آن شنلی از ابریشم سفید داشت و لبه هایش از خز بود. گرچه رنگ سفید در آن زمان رنگ لباس عزاداری ملکه های فرانسه بود اما ماری، ملکه اسکاتلند در سال 1559 در مراسم ازدواج با همسر اولش، فرانسیس پسر ارشد پادشاه فرانسه، لباس عروسی به رنگ سفید پوشید؛ چرا که به این رنگ علاقه داشت.

اما همچنان پوشیدن لباس عروس سفید در بین مردم جا نیفتاده بود: پیش از دوره ویکتوریا عروس اجازه داشت به هر رنگی که می خواهد لباس بپوشد. در اسکاندیناوی رنگ مشکی محبوبیت خاصی داشت. اما رنگ سفید از سال 1840 و پس از ازدواج ملکه ویکتوریا با آلبرت ساکس بورگ رواج پیدا کرد. ملکه ویکتوریا در مراسم عروسی اش لباس سفید توردار به تن کرده بود و نقاشی هایی از این مراسم در بین مردم پخش شد که باعث شد خیلی از عروس ها مثل ملکه، رنگ سفید را انتخاب کنند.

تا مدت ها پس از آن دوره، لباس های عروس با همان رنگ و در سبک های جدیدتر عرضه می شدند. در اوایل دهه 1990 تزئینات زیادی چون تور و نوارهای مخصوص حاشیه به لباس ها افزوده شدند و لباس های عروس نیز از این تزئینات بی نصیب نماندند. مثلا در دهه 1920 قسمت جلوی لباس عروس کوتاه تر و دنباله آن بلندتر بود و آن را به همراه یک کلاه کلوش مانندِ چسبان از جنس تور می پوشیدند. گرایش به دنبال کردن مُد روز همچنان ادامه پیدا کرد تا اینکه در اواخر دهه 1960 دوباره لباس عروس هایی با دامن های بلند و پشت و جلوی هم اندازه، همانند دوران ویکتوریا رواج یافت.

امروزه لباس های عروس غربی غالبا سفیدند اما همین رنگ سفید، انواعی چون سفید تخم مرغی، سفید اِکرو و سفید عاجی دارد.

بعدتر مردم با فرضیه پردازی به این نتیجه رسیدند که این مدل سفید، نماد باکرگی است؛ اما در ابتدا این طور نبود. در قدیم رنگ آبی را نشان دهنده خلوص، تقوا، ایمان و مریم مقدس می دانستند.

فرهنگ شرق[۵][ویرایش]

خیلی از لباس های عروس در چین، هند (ساریِ عروس)، پاکستان (شلوار و قمیص با گلدوزی بسیار، یا لهنگا) و ویتنام (فُرم سنتی آئودای) به رنگ قرمزند که در فرهنگ قدیم نماد خوش شانسی و خوش یمنی بوده است. امروزه زن های شرقی رنگ های دیگری را نیز برای لباس عروس استفاده می کنند. در عروسی های مدرنِ سرزمینِ اصلی چین، عروس لباسی به سبک غربی با رنگ دلخواه خود می پوشد و بعدتر در مراسم رسمی چای خوران، لباس سنتی به تن می کند.

در عروسی های مدرنِ تایوان، عروس معمولا لباس ابریشمیِ قرمز (طبق سنت چینی) یا سفید (غربی) می پوشد اما اکثر افراد، در هنگام انتخاب لباس  عروس، مدل سنتی قرمز را برای ضیافت پس از عروسی انتخاب می کنند. طبق رسوم قدیمی، پدر عروس میزبان مراسم مخصوص فامیل های عروس و مسئول تدارک نوشیدنی (شی جیو) در مهمانی فامیل های هر دو طرف است. در تایوان، خودِ مراسم عروسی طبق سلیقه زوج ها برگزار می شود اما ضیافت های پس از آن برای "تشکر" از کسانی است که عروس و داماد را تربیت کرده اند (مثلا پدربزرگ و مادربزرگ و عموها و دایی ها) یا کسانی که در آینده نیز به آنها کمک می کنند. به همین جهت برای احترام به بزرگترها، ضیافت عروسی به طور رسمی و سنتی برگزار می شود.

در فرهنگ هند، ساریِ عروسیِ قرمز لباس سنتی عروس هاست. جنس ساریِ سنتی از ابریشم بوده اما به مرور زمان در رنگ و جنس آن تنوع ایجاد شده است. امروزه ساری ها از جنس کرپ، جورجت، شارمیوز و ساتن و با رنگ هایی چون طلایی، صورتی، نارنجی، خرمایی، قهوه ای و زرد عرضه می شوند. عروس های هندی در کشورهای غربی هنگام عروسی ساری می پوشند و از آن پس لباس های سنتی هندی (مثل لهنگا، چولی و ...) را به تن می کنند.

لباس عروس ژاپنی یک کیمونوی سنتی ساده سفیدرنگ است که در مراسم رسمی پوشیده می شود و نماد خلوص و باکرگی است. عروس در مراسم های بعدی به نشانه خوش یمنی، کیمونوی قرمز می پوشد.

جاوه ای های اندونزی لباس عروسی به اسم کِبایا دارند که نوعی بلوز سنتی است و طرحی روی آن کشیده شده است.

در فیلیپین انواع خاصی از "باروت سایا" (لباس سنتی فیلیپینی) به رنگ سفید برای عروس و "بارونگ تاگالوگ" برای داماد در نظر گرفته شده است. قبیله های مختلف و مسلمانان اَشکال دیگری از لباس های سنتی را در مراسمات خود به تن می کنند.

مُد امروزی [۵][ویرایش]

حدود 75 درصد لباس های عروس موجود در بازار، دکُلته یا بدون آستین هستند؛ چون آماده کردن آنها برای طراحان آسان تر است و راحت تر با هر اندامی متناسب می شود. اما در چند سال اخیر لباس های بنددار و آستین دار محبوبیت بیشتری پیدا کرده اند. در مد امروزی استفاده از دسته گل و تاج عروس نیز مرسوم شده است.


نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Wikipedia, the free encyclopediaWedding dress (بازدید: ۱۳ نوامبر ۲۰۰۹)
  2. «تاریخچه لباس عروس»(فارسی)‎. سایت بیتوته. بازبینی‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۰۹. 
  3. «نگاهی به تغییرات لباس عروس در ۲۰۰ سال گذشته». مگ یاد. 
  4. Wikipedia, the free encyclopediaWedding (بازدید: ۸ نوامبر ۲۰۰۹)
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ رستمی، اویس. «لباس عروس | مدل لباس عروس»(fa-IR)‎. به کوشش طومار | مجله طومار | سایت طومار. 2018-02-06. بازبینی‌شده در 2018-06-11. 
Princess Madeleine of Sweden and Christopher O'Neill in their wedding clothes, Stockholm, 2013

A wedding dress or wedding gown is the clothing worn by a bride during a wedding ceremony. Color, style and ceremonial importance of the gown can depend on the religion and culture of the wedding participants. In Western cultures, brides often choose white wedding dress, which was made popular by Queen Victoria in the 19th century. In eastern cultures, brides often choose red to symbolize auspiciousness.

Western culture

White wedding dress from 1891

Weddings performed during and immediately following the Middle Ages were often more than just a union between two people. They could be a union between two families, two businesses or even two countries. Many weddings were more a matter of politics than love, particularly among the nobility and the higher social classes. Brides were therefore expected to dress in a manner that cast their families in the most favorable light and befitted their social status, for they were not representing only themselves during the ceremony. Brides from wealthy families often wore rich colors and exclusive fabrics. It was common to see them wearing bold colors and layers of furs, velvet and silk. Brides dressed in the height of current fashion, with the richest materials their families' money could buy. The poorest of brides wore their best church dress on their wedding day. The amount and the price of material a wedding dress contained was a reflection of the bride's social standing and indicated the extent of the family's wealth to wedding guests.

The woman to the far right is wearing a typical wedding dress from 1929. Until the late 1960s, wedding dresses reflected the styles of the day. From that time onward, wedding dresses have often been based on Victorian styles.

The first documented instance of a princess who wore a white wedding gown for a royal wedding ceremony is that of Philippa of England, who wore a tunic with a cloak in white silk bordered with squirrel and ermine in 1406, when she married Eric of Pomerania.[1][2] Mary, Queen of Scots, wore a white wedding gown in 1559 when she married her first husband, Francis, the Dauphin of France, because it was her favorite color, although white was then the color of mourning for French Queens.[3][4]

This was not a widespread trend, however: prior to the Victorian era, a bride was married in any color, black being especially popular in Scandinavia.[5]

White became a popular option in 1840, after the marriage of Queen Victoria to Albert of Saxe-Coburg, when Victoria wore a white gown trimmed with Honiton lace. Illustrations of the wedding were widely published, and many brides opted for white in accordance with the Queen's choice.[6]

Even after that, for a period, wedding dresses were adapted to the styles of the day. In the early 1900s, clothing included a lot of decorations, such as lace or frills. This was also adopted in wedding dresses, where decorative frills and lace was common. For example, in the 1920s, they were typically short in the front with a longer train in the back and were worn with cloche-style wedding veils. This tendency to follow current fashions continued until the late 1960s, when it became popular to revert to long, full-skirted designs reminiscent of the Victorian era.

Today, Western wedding dresses are usually white,[7] though "wedding white" includes shades such as eggshell, ecru and ivory.

Later, many people assumed that the color white was intended to symbolize virginity, though this was not the original intention: it was the color blue that was connected to purity, piety, faithfulness, and the Virgin Mary.[8]

Current fashion

About 75 percent of wedding dresses on the market are strapless dresses or sleeveless, in part because such dresses require less skill from the designers and are easier to alter to fit correctly.[9] However, the sleeved wedding gown as well as wedding gowns with straps have both become more popular in recent years.[10]

Eastern culture

Many wedding dresses in China, India (wedding sari), Pakistan (heavily embroidered shalwar qameez or lehngas) and Vietnam (in the traditional form of the Ao dai) are red, the traditional colour of good luck and auspiciousness. Nowadays, many women choose other colours besides red. In modern mainland Chinese weddings, the bride may opt for Western dresses of any colour, and later don a traditional costume for the official tea ceremony.

Qing dynasty styled traditional Chinese wedding dress with phoenix crown (鳳冠) headpiece still used in modern Taiwanese weddings.

In modern Taiwanese weddings, the bride generally picks red (following Chinese tradition) or white (more Western) silk for the wedding gown material, but most will wear the red traditional garment for their formal wedding banquets. Traditionally, the father of the bride is responsible for the wedding banquet hosted on the bride's side and the alcohol (specifically called "xi-jiu," confusingly the same as what the wedding banquet itself is called) consumed during both banquets. While the wedding itself is often based on the couple's choices, the wedding banquets are a symbolic gesture of "thanks" and appreciation, to those that have raised the bride and groom (such as grandparents and uncles) and those who will continue to be there to help the bride and groom in the future. Thus out of respect for the elders, wedding banquets are usually done formally and traditionally.

Red wedding saris are the traditional garment choice for brides in Indian culture. Sari fabric is also traditionally silk. Over time, colour options and fabric choices for Indian brides have expanded. Today fabrics like crepe, Georgette, charmeuse, and satin are used, and colors have been expanded to include gold, pink, orange, maroon, brown, and yellow as well. Indian brides in Western countries often wear the sari at the wedding ceremony and change into traditional Indian wear afterwards (lehnga, choli, etc.).

Japanese formal wedding dress still used today.

A Japanese wedding usually involves a traditional pure white kimono for the formal ceremony, symbolizing purity and maidenhood. The bride may change into a red kimono for the events after the ceremony for good luck.

The Javanese people of Indonesia wear a kebaya, a traditional kind of blouse, along with batik.

In the Philippines, variations of the Baro't saya adapted to the white wedding tradition are considered to be wedding attire for women, along with the Barong Tagalog for men. Various tribes and Muslim Filipinos don other forms of traditional dress during their respective ceremonies.

Native American culture

Apache bride

The indigenous peoples of the Americas have varying traditions related to weddings and thus wedding dresses. A Hopi bride traditionally had her garments woven by the groom and any men in the village who wished to participate. The garments consisted of a large belt, two all-white wedding robes, a white wedding robe with red stripes at top and bottom, white buckskin leggings and moccasins, a string for tying the hair, and a reed mat in which to wrap the outfit. This outfit also served as a shroud, since these garments would be necessary for the trip through the underworld.

A Pueblo bride wore a cotton garment tied above the right shoulder, secured with a belt around the waist.

In the traditions of the Delaware, a bride wore a knee-length skirt of deerskin and a band of wampum beads around her forehead. Except for fine beads or shell necklaces, the body was bare from the waist up. If it was a winter wedding, she wore deerskin leggings and moccasins and a robe of turkey feathers. Her face was painted with white, red and yellow clay.

The tribes of Northern California (which include the Klamath, the Modoc and the Yurok) had a traditional bridal dress woven in symbolic colors: white for the east, blue for the south, yellow (orange) for the west; and black for the north. Turquoise and silver jewelry were worn by both the bride and the groom in addition to a silver concho belt. Jewelry was considered a shield against evils including hunger, poverty and bad luck.

Gallery

Historical European wedding dresses

Wedding dresses from different areas of the world

Middle Eastern dresses

East Asian dresses

South Asian dresses

Modern Western-style dresses

See also

Notes

  1. ^ "Wedding white doesn't mean what you think it means". IBS. Retrieved 21 November 2014. Princess Philippa of England is the first recorded princess to have worn white during her wedding in 1406, with her attire consisting of a tunic and cloak in white silk but it wasn’t until Queen Victoria that the white dress would explode in popularity 
  2. ^ The History of Matrimony
  3. ^ "Mary, Queen of Scots' first wedding day". Retrieved 21 November 2014. Mary’s choice of a white wedding dress was an unusual one, particularly as white was more traditionally worn by royal ladies when they were in dieul blanc mourning but in this as in other things the strong willed Mary may well have been an innovator, keen to not just impress her own taste on her wedding day (after all, she hadn’t been allowed the privilege of choosing her groom) but also emphasise her virginity and show off her famously pale redheaded beauty, which would have been accentuated by a pure white dress. 
  4. ^ "Elizabeth I Facts". Retrieved 21 November 2014. Her favourite dress colours were white and black which symbolised purity. 
  5. ^ "Old Marriage Customs in Finland" Old Marriage Customs in Finland
  6. ^ "Royal Weddings 1840 - 1947: From Queen Victoria to Queen Elizabeth II" History of the Wedding Dress
  7. ^ PRINT Magazine, The Bride Wore Chartreuse: Why (Most) Wedding Dresses are White by Jude Stewart
  8. ^ Ashliman, DL (2004). Folk and Fairy Tales: A Handbook–Greenwood Folklore Handbooks. ABC-CLIO. p. 9. ISBN 9780313058592. 
  9. ^ Goldstein, Katherine (17 May 2012). "Say Yes to a Different Dress: Down with the strapless wedding gown". Slate.com. Retrieved 29 May 2012. 
  10. ^ "Spiffy dresses bring endless beauty". OACHY. 

External links