قوم آینو (چین)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در زمان ساسانیان پس از هجوم اعراب به ایران، گروهی از مردم ایران به چین و شرق جایی که امروزه ژاپن نامیده می‌شود، مهاجرت کردند این مطلب مورد تأیید بسیاری از تاریخ نگاران از جمله پروفسور کریسیتن سن در کتاب ایرانیان در زمان ساسانیان می‌باشد. قومی به همین نام (مردم آینو یا عبدال(عبدالله)) در شرق چین زندگی می‌کنند این اقوام ایرانی هستند.[۱]

زبان آینو از ریشه ایرانی است و به خاطر تبعیض نژادی شدید در آستانه نابودی است. قومی که بنام (مردم آینو یا عبدال(عبدالله)) در غرب چین زندگی می‌کنند و ایرانی هستند؛ تلفظ شمارش اعداد آنها کاملا به فارسی است:[۱]

Äynu numerals are borrowed from Persian:

1 yäk, 2 du, 3 si, 4 čar, 5 pänǰ، 6 šäš، 7 häp(t)، 8 häš(t)، 9 noh, 10 dah, 20 bist, 100 säd, 1000 hazar

منابع[ویرایش]