قاووت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از قوتو)
پرش به: ناوبری، جستجو
قُوَّتو کرمان. بالا چپ: قوتوی زنجبیلی، بالا راست: قوتوی خشخاش و هل باد، پایین: قوتوی خشخاش و کنجد

قاووت، که در لهجه کرمانی به آن قُووِتو و در بعضی از لهجه‌ها قُوَّتو، قُویت یا قُبیت ودرگویش چهاردولی به آن قاوییت می‌گویند، از سوغاتی‌های سیرجان، بم، زرند و کرمان است که قدمتی طولانی دارد. این پودر خوراکی که در واقع باید آن را نوعی شیرینی به حساب آورد در انواع مختلفی تولید می‌شود و طعم‌های متفاوتی دارد. یک نوع آن ترکیب نخود، نارگیل و شکر است، نوع دیگر به جای نخود از پسته استفاده می‌شود. اما معروفترین و کاملترین نوع قووتوی کرمان قهوه‌ای رنگ است و معمولاً شامل قهوه، شکر، تخم خرفه، خشخاش، جو، بذر کتان، گشنیز، روپاس، سیاه‌دانه، جدوا، هل باد، هل رسمی، موردانه، کنجد، تخم کاهو می‌باشد. برخی از این مواد را برشته کرده و سپس آنها را مخلوط و آسیاب می‌کنند.

با توجه به ترکیبات موجود در قاووت، این سوغات مغذی شیرین می ‌تواند منبع خوب اسیدهای چرب غیراشباع و ترکیبات ضداکساینده باشد. در سال‌ های اخیر به دلیل وجود ترکیبات مغذی شامل استرول‌ ها، ویتامین‌ ها، مواد معدنی، اسیدهای چرب، ترکیبات فنولیک و ... در بخش ‌های مختلف گیاهان دارویی و مغزی‌ها و تأثیرات مفید آن‌ها بر عملکرد قلب و عروق بدن، به خصوص در افراد با ریسک بالای بیماری‌های قلبی، توجه ویژه ‌ای به مصرف این گونه مواد غذایی معطوف شده است. ترکیبات پلی‌ فنولی گروه بزرگی از مواد طبیعی گیاهی می‌باشند که معمولا در میوه ‌ها، سبزی‌ ها، برگ‌ ها، آجیل‌ ها، دانه ‌ها، ریشه و سایر قسمتهای گیاه دیده می‌ شوند. ترکیبات فنولی با داشتن خاصیت ضداکسایشی و ضدرادیکالی می‌ توانند نقش مهمی در حفظ کیفیت مواد غذایی و سلامتی انسان ایفا نمایند.[۱] 

در حال حاضر قاووت به طور گسترده‌ای در استان کرمان مصرف داشته و بخاطر اجزاء تشکیل دهندهٔ آن با طیف وسیعی از اثرات درمانی به فروش می‌رسد که به نظر می‌رسد چنین خواصی جهت تأیید نیاز به مبانی معتبر علمی دارند. نتایج به دست آمده در پژوهشی نشان داد که نمونه‌های قاووت با داشتن مقادیر قابل توجهی ترکیبات فنولی دارای پتانسیل ضداکسایشی مطلوبی می‌باشند که می‌تواند به عنوان منبع مناسب ترکیبات ضداکسایشی مورد استفاده قرار گیرد.[۲]

طرز استفاده[ویرایش]

معمولاً روزانه چند قاشق از قووتو را مصرف می‌کنند برخی نیز آن را در آب جوش می‌ریزند و استفاده می‌کنند. گرچه می‌توان آن را با شیر یا چایی نیز مصرف کرد. معمولاً رسم است هنگامی که خانمی زایمان می‌کند به او قووتو می‌دهند و از میهمانانش نیز با قووتو پذیرایی می‌کنند.

منابع[ویرایش]