قواعد استنتاج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قواعد استنتاج، در منطق، قاعده‌های نحوی یا توابعی هستند که ارزشی را از فرض‌های اولیه (صغری) دریافت می‌کنند و ارزشی را به عنوان نتیجه‌گیری (کبری) بازمی‌گردانند.