قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت از قطعنامه‌های شورای امنیت است که در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۷ (میلادی) در نشست ۱۳۸۲ به اتفاق آراء تصویب شد.

شورای امنیت سازمان ملل متحد در روز ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ خواستار آتش بس بین اعراب و اسرائیل شده بود. اما باحمایت آمریکا، انگلیس و فرانسه از اسرائیل در خواست عقب نشینی نکرد.

در نتیجه قطعنامه ۲۴۲ سازمان ملل صادر گردید و به موجب آن از اسرائیل خواست به مرزهای قبل از جنگ ۱۹۶۷ عقب نشینی کند و بلندی‌های جولان همراه با کرانه باختری رود اردن و نوار غزه را به سوریه، اردن و فلسطین مسترد نماید.

آمریکا و انگلیس به همراه سایر کشورهای غربی از قطعنامه پیشنهادی مبنی بر عقب نشینی بی قید و شرط اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی در جنگ ۱۹۶۷ ممانعت به عمل آوردند و عقب نشینی از اسرائیل را مشروط به شناسایی رسمی اسرائیل توسط کشورهای عربی نمودند. شورای امنیت سازمان ملل متحد بر اساس پیشنهاد آمریکا و انگلیس عمل کرد و عقب نشینی اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی را مشروط به شناسایی اسرائیل از سوی اعراب دانست.

قطعنامه ۲۴۲ حقوقی حق تعیین سرنوشت را از فلسطینی‌ها سلب کرد و آن را به اعمال کشورهای عرب موکول کرد.

پیوند به بیرون[ویرایش]