قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت از قطعنامه‌های شورای امنیت است که در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۷ (میلادی) در نشست ۱۳۸۲ به اتفاق آراء تصویب شد.

شورای امنیت سازمان ملل متحد در روز ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ خواستار آتش بس بین اعراب و اسرائیل شده بود. اما با حمایت آمریکا، انگلیس و فرانسه از اسرائیل در خواست عقب نشینی نکرد.[نیازمند منبع]

در نتیجه قطعنامه ۲۴۲ سازمان ملل صادر گردید و به موجب آن از اسرائیل خواست به مرزهای قبل از جنگ ۱۹۶۷ عقب نشینی کند و بلندی‌های جولان همراه با کرانه باختری رود اردن و نوار غزه را به سوریه، اردن و فلسطین مسترد نماید.


شورای امنیت سازمان ملل متحد در بند اول با تاکید بر پایداری صلح در خاورمیانه دور طرف را موظف به خاتمه مجادله کرد:

  • الف: خروج نيروهاي مسلح اسراييل از سرزمينهاي اشغالي در جنگ اخير.
  • ب: خاتمه وضعيت جنگي, احترام و شناسايي اصل حاكميت, استقلال و تماميت ارضي هريك از كشورهاي منطقه و حق آنها بر زندگي صلح‌آميز و در مرزهاي امن و شناخته شده و به دور از تهديد يا توسل به زور.

در بند دوم ضررورت رعایت اصول زیر را زمینه حفظ صلح دانسته بود:

  • الف: تضمين آزادی كشتيراني در آب‌های بين‌المللي منطقه
  • ب: حل عادلانه مساله آوارگان
  • پ: تضمين مصونيت سرزمين‌ها و استقلال سياسی همه كشورهای منطقه از راه اقداماتی مانند ايجاد مناطق غیرنظامی.

و در بند سوم و چهارم از دبيركل درخواسته شده بود تا نماينده ويژه‌ای برای حفظ تماس بین کشورهای درگیر در جنگ کند و پيشرفت تلاش‌های نماينده ويژه را، هرچه سريع‌تر به شورای امنیت سازمان ملل متحد گزارش كند.

و در نهایت این بیانیه در یک هزارو سیصد و هشتاد و دومین نشست به اتفاق آراء تصويب شد.

پیوند به بیرون[ویرایش]