قطار واگن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
قطارهای واگن در مسیر اورگن
یک واگن سرپوشیده، موزه دانشگاه آرکانزاس

قطار واگن (انگلیسی: Wagon train) عنوان گروهی از واگن‌ها است که در معیت یکدیگر و به صورت گروهی سفر می‌نمایند. قبل از مرسوم شدن استفادهٔ گسترده از وسایل حمل‌ونقل عمومی و نظامی، قطارهای واگن وظیفهٔ جابجایی مسافرین، مرسولات و همین‌طور مهمات را بر عهده داشتند. در غرب وحشی، مهاجران و پیشگامان آمریکایی در واگن‌های سرپوشیده با گذر از دشت‌ها، گذرگاه‌ها و کوهستان‌ها خود را به مناطق غربی می‌رساندند. قطارهای واگن در غرب ایالات متحده، مسیرهای مختلفی را طی می‌کردند که مبدأ غالب آنها ایندیپندنس، میزوری بود.[۱] این احتمال وجود دارد که مشهورترین مسیر قطار واگن، مسیر اورگن بوده‌است که مسافتی بالغ بر ۲٬۰۰۰ مایل (۳٬۲۰۰ کیلومتر) را شامل می‌گردید.[۲]

هر چند قطارهای واگن به صورت یک خط پیوسته طی مسافت می‌نمودند، با همهٔ این احوال، بسیاری از آنها به واسطهٔ پرهیز از گرد و غبار ایجاد شده، از گروه اصلی جدا می‌شدند و به تنهایی طی طریق می‌نمودند. سفرهای متشکل از قطار واگن، در میان دهه‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۸۰ متداول شد و پس از اتمام اولین راه‌آهن بین‌قاره‌ای، سفرهای مبتنی بر قطار واگن کاهش چشمگیری یافت. برخی از مسیرهای قطارهای واگن، امروزه نیز وجود داشته و قابل مشاهده است.[۱] در طول شب، قطارهای واگن غالباً به منظور ایجاد سرپناه از باد یا شرایط جوی نامساعد و همین‌طور در راستای مقابله با حیوانات درنده احتمالی یا سرقت توسط سرخ‌پوستان، به صورت دایره‌ای یا مربع در کنار یکدیگر توقف می‌نمودند.[۳]

در دوران مهاجرت[ویرایش]

مهاجران و پیشگامان سرزمین‌های جدید و ناشناخته، به سرعت متوجه شدند که گروه‌های کوچک‌تر از قطار واگن مشتمل بر ۲۰ تا ۴۰ عددی، قابل کنترل‌تر از گروه‌های بزرگ‌تر بود و دیگر نیازی به راهبران واگن حرفه‌ای نداشت. بسیاری از این گروه‌ها ملزم به رعایت اصولی دموکراتیک بودند. اغلب آنها ضمن ایجاد آیین‌نامه، اقدام به انتخاب کاپیتان یا رئیس گروه می‌نمودند هر چند، کاپیتان‌ها اختیارات محدودی داشتند و نقش عمدهٔ آنها بیشتر بر حول محور حرکت دسته‌جمعی صبحگاهی و همین‌طور انتخاب مکان اتراق در شب برای اردو زدن می‌چرخید.[۴]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Billock, Jennifer (October 3, 2016). "Nine Places Where You Can Still See Wheel Tracks from the Oregon Trail". Smithsonian magazine. Retrieved May 18, 2019.
  2. Brown, Dee Alexander, and Martin Ferdinand Schmitt. The American West. New York: Scribner, 1994. Print.
  3. Gregory, Leland (Jun 15, 2009). "Stupid History: Tales of Stupidity, Strangeness, and Mythconceptions Through the Ages". Andrews McMeel Publishing. p. 209. Retrieved 2 December 2013.
  4. "Life and Death on the Oregon Trail, "Provisions for births and lethal circumstances", OCTA." Oregon-California Trails Association (OCTA) - Oregon Trail History. Oregon-California Trails Association, n.d. Web. 4 Oct. 2013. <http://www.octa-trails.org/learn/people_places/articles_life_death.php>.

پیوند به بیرون[ویرایش]