قربانی حیوانات در هندوئیسم

بزی که در جشنواره معبدی در تامیل نادو قربانی می‌شود.

قربانی حیوانات در هندوئیسم یکی از آیین‌های مذهبی باستانی است که ریشه در متون ودایی دارد و در برخی مناطق هند و نپال همچنان اجرا می‌شود. با گذشت زمان و تأکید بر اصل آهیمسا (پرهیز از خشونت)، این آیین در بسیاری از جوامع هندو کاهش یافته یا به‌طور کامل کنار گذاشته شده است.^[۱]^[۲]

پیشینه و متون مقدس

در متون ودایی، به‌ویژه در یاجورودا، آیین‌هایی مانند ااشوامدا (قربانی اسب) و پشومدهه (قربانی جانور^[الف]) توصیف شده‌اند. این مراسم‌ها غالباً در سطح سلطنتی انجام می‌شدند و هدف آن‌ها جلب رضایت خدایان و تحکیم قدرت سیاسی و اجتماعی شاهان بود.^[۳]

تغییر نگرش در دوران‌ بعدی

با رشد مکاتب فلسفی نظیر ودانته و گسترش آیین باکتی، نگرش به قربانی حیوانات تغییر یافت. اصل آهیمسا، که در آیین‌هایی همچون جین‌گرایی و بودیسم نیز ریشه دارد، در هندوئیسم نیز جایگاه بالاتری یافت و باعث افول بسیاری از آیین‌های خشونت‌آمیز شد.

در برخی پورانه‌ها، آمده است که در عصر حاضر (کالی یوگا^[ب])، انجام قربانی حیوانی دیگر پذیرفته‌شده نیست و تنها نیت پاک و پیشکش‌های ساده مطلوب است.^[۴]

مراسم‌ امروزی

در قرون اخیر و حتی امروز، برخی جوامع محلی به‌ویژه در ایالت‌هایی چون اودیشا، آسام، بنگال غربی و نپال، هنوز به اجرای آیین قربانی حیوانات ادامه می‌دهند. در این آیین‌ها معمولاً بز، گاومیش یا پرندگان به عنوان پیشکش برای الهه‌ای محلی (معمولاً نماد شاکتی) قربانی می‌شوند.

مراسم‌هایی نظیر جشنواره گادهیمای در نپال که هر پنج سال یک‌بار برگزار می‌شود، از جمله نمونه‌های بزرگ این آیین است. در دوره‌هایی از این جشن، ده‌ها هزار حیوان قربانی می‌شوند.^[۶]

دیدگاه‌های انتقادی

فعالان حقوق حیوانات، گروه‌های محیط‌زیستی و برخی اصلاح‌گران دینی، آیین قربانی حیوانات را مورد انتقاد قرار داده و خواهان ممنوعیت کامل آن شده‌اند. برخی ایالت‌های هند قوانینی برای محدود کردن یا ممنوع کردن این گونه مراسم وضع کرده‌اند.

از سوی دیگر، مدافعان این آیین‌ها، آن را بخشی از «درمه» و هویت فرهنگی و دینی خود می‌دانند و معتقدند که این سنت‌ها قرن‌ها حفظ شده و باید با احترام ادامه یابند.^[۷]

نتیجه‌گیری

هرچند هندوئیسم طیفی گسترده از نگرش‌ها و آیین‌ها را در بر می‌گیرد، اما روند کلی در سده‌های اخیر به سوی ترک خشونت و جایگزینی آیین‌های نمادین به‌جای قربانی واقعی پیش رفته است. با این حال، بقایای سنت‌های قربانی در برخی مناطق همچنان بازتابی از پیوند عمیق دین، فرهنگ و زندگی روزمره در جوامع محلی است.^[۱]

جستارهای وابسته

پانویس

↑ معادل انگلیسی: Pashubandha (Animal Sacrifice) Wisdom Library توضیح: پشومدهه، که به عنوان «پشوبندها» نیز شناخته می‌شود، یکی از آیین‌های ودایی بود که در آن حیواناتی مانند گاو، بز یا گوسفند به عنوان پیشکش به خدایان قربانی می‌شدند. این مراسم بخشی از آیین‌های «هاویریاگنا» بود و با هدف کسب سعادت و رفاه در زندگی انجام می‌شد.
↑ توضیح: کالی‌یوگا در هندوئیسم به‌عنوان چهارمین و آخرین دوره از چرخهٔ چهارگانهٔ زمان (یُگاها) شناخته می‌شود. این دوره پس از دوپارایوگا آغاز شده و به‌عنوان «عصر تاریکی» یا «عصر نزول اخلاقی» توصیف می‌شود. ویژگی‌های اصلی کالی‌یوگا شامل کاهش فضایل اخلاقی، افزایش فساد، و دوری انسان‌ها از ارزش‌های معنوی است. بر اساس متون پورانیک، کالی‌یوگا در ۱۷ یا ۱۸ فوریهٔ ۳۱۰۲ قبل از میلاد، هم‌زمان با مرگ کریشنا، آغاز شده است. این دوره به مدت ۴۳۲٬۰۰۰ سال ادامه دارد و در پایان آن، ظهور آواتار کالکی پیش‌بینی شده است که با بازگرداندن درمه (نظم کیهانی)، دورهٔ جدیدی به نام ستیا یوگا یا عصر طلایی را آغاز خواهد کرد. Wikipedia

منابع

این یک مقالهٔ خرد هندوئیسم است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

1 2 Mukhopadhyay, K. (2020). Food and Power: Expressions of Food-Politics in South Asia. SAGE Publications. p. 240. ISBN 978-93-5388-377-5. Retrieved 2022-06-10. mostly practised in Shakti cult, while Puranas and the Gita forbid animal sacrifice.
↑ Laxmi Narayan Chaturvedi (1991). The Teachings of Bhagavad Gita. Sterling Publishers. p. 140. ISBN 978-81-207-1272-0. But in this Kaliyuga, all fire sacrifices involving the animal slaughter are prohibited as stated in the Brahma-Vaivarta-Purana, ashvamedham gavalambham, sannyasam palpaitrakam, devarena sutotpattim, kalau pafich vivarjayet.
↑ Mukhopadhyay, Kanchan (2020). Food and Power: Expressions of Food-Politics in South Asia. SAGE Publications. p. 240. ISBN 978-93-5388-377-5. Retrieved 2022-06-10. mostly practised in Shakti cult, while Puranas and the Gita forbid animal sacrifice.
↑ Laxmi Narayan Chaturvedi (1991). The Teachings of Bhagavad Gita. Sterling Publishers. p. 140. ISBN 978-81-207-1272-0. But in this Kaliyuga, all fire sacrifices involving the animal slaughter are prohibited as stated in the Brahma-Vaivarta-Purana, ashvamedham gavalambham, sannyasam palpaitrakam, devarena sutotpattim, kalau pafich vivarjayet.
↑ Christopher John Fuller (2004). The Camphor Flame: Popular Hinduism and Society in India. Princeton University Press. p. 141. ISBN 978-0-691-12048-5.
↑ BBC News. "Nepal's Gadhimai festival: Mass animal slaughter begins". 2014.
↑ Kemmerer, L.; Nocella, A.J. (2011). Call to Compassion: Reflections on Animal Advocacy from the World's Religions. Lantern Books. p. 260. ISBN 978-1-59056-281-9. Retrieved 2022-06-10.

[3] معادل انگلیسی: Pashubandha (Animal Sacrifice) Wisdom Library توضیح: پشومدهه، که به عنوان «پشوبندها» نیز شناخته می‌شود، یکی از آیین‌های ودایی بود که در آن حیواناتی مانند گاو، بز یا گوسفند به عنوان پیشکش به خدایان قربانی می‌شدند. این مراسم بخشی از آیین‌های «هاویریاگنا» بود و با هدف کسب سعادت و رفاه در زندگی انجام می‌شد.

[5] توضیح: کالی‌یوگا در هندوئیسم به‌عنوان چهارمین و آخرین دوره از چرخهٔ چهارگانهٔ زمان (یُگاها) شناخته می‌شود. این دوره پس از دوپارایوگا آغاز شده و به‌عنوان «عصر تاریکی» یا «عصر نزول اخلاقی» توصیف می‌شود. ویژگی‌های اصلی کالی‌یوگا شامل کاهش فضایل اخلاقی، افزایش فساد، و دوری انسان‌ها از ارزش‌های معنوی است. بر اساس متون پورانیک، کالی‌یوگا در ۱۷ یا ۱۸ فوریهٔ ۳۱۰۲ قبل از میلاد، هم‌زمان با مرگ کریشنا، آغاز شده است. این دوره به مدت ۴۳۲٬۰۰۰ سال ادامه دارد و در پایان آن، ظهور آواتار کالکی پیش‌بینی شده است که با بازگرداندن درمه (نظم کیهانی)، دورهٔ جدیدی به نام ستیا یوگا یا عصر طلایی را آغاز خواهد کرد. Wikipedia

[قربانی_حیوانات-1] 1 2 Mukhopadhyay, K. (2020). Food and Power: Expressions of Food-Politics in South Asia. SAGE Publications. p. 240. ISBN 978-93-5388-377-5. Retrieved 2022-06-10. mostly practised in Shakti cult, while Puranas and the Gita forbid animal sacrifice.

[2] Laxmi Narayan Chaturvedi (1991). The Teachings of Bhagavad Gita. Sterling Publishers. p. 140. ISBN 978-81-207-1272-0. But in this Kaliyuga, all fire sacrifices involving the animal slaughter are prohibited as stated in the Brahma-Vaivarta-Purana, ashvamedham gavalambham, sannyasam palpaitrakam, devarena sutotpattim, kalau pafich vivarjayet.

[Mukhopadhyay-4] Mukhopadhyay, Kanchan (2020). Food and Power: Expressions of Food-Politics in South Asia. SAGE Publications. p. 240. ISBN 978-93-5388-377-5. Retrieved 2022-06-10. mostly practised in Shakti cult, while Puranas and the Gita forbid animal sacrifice.

[6] Laxmi Narayan Chaturvedi (1991). The Teachings of Bhagavad Gita. Sterling Publishers. p. 140. ISBN 978-81-207-1272-0. But in this Kaliyuga, all fire sacrifices involving the animal slaughter are prohibited as stated in the Brahma-Vaivarta-Purana, ashvamedham gavalambham, sannyasam palpaitrakam, devarena sutotpattim, kalau pafich vivarjayet.

[7] Christopher John Fuller (2004). The Camphor Flame: Popular Hinduism and Society in India. Princeton University Press. p. 141. ISBN 978-0-691-12048-5.

[8] BBC News. "Nepal's Gadhimai festival: Mass animal slaughter begins". 2014.

[9] Kemmerer, L.; Nocella, A.J. (2011). Call to Compassion: Reflections on Animal Advocacy from the World's Religions. Lantern Books. p. 260. ISBN 978-1-59056-281-9. Retrieved 2022-06-10.

[۱]

[۲]

[الف]

[۳]

[ب]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]