قدرت مردم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اصطلاح سیاسی
هدف‌هاتغییرات سیاسی، دموکراتیک شدن
تظاهرات گسترده در لیبی، ۲۰۱۱

قدرت مردم (به انگلیسی: People power) یک اصطلاح سیاسی است که بیانگر نیروی محرک پوپولیستی هر جنبش اجتماعی است که از اقتدار نظرات عمومی و اراده، معمولاً در تقابل با نیروهای سازمان یافته یا سیاسی سازمان یافته متعارف استفاده می‌کند. اعتراض قدرت مردم برای ایجاد تغییر در روند سیاسی یک ایالت معین - این به «انقلاب‌های ناشی از بسیج جامعه مدنی» اشاره دارد که منجر به پیکربندی مجدد قدرت سیاسی در یک ایالت معین می‌شود.[۱] همان‌طور که از نام آن مشخص است، این روش متکی به مشارکت مردمی «مبتنی بر غیرنظامی» است[۲] و بنابراین شامل اقدامات جداگانه یا اعتراض بدون سازمان فراگیر توسط گروهی از مردم نمی‌شود. قدرت مردم می‌تواند به عنوان یک اعتراض در مقیاس کوچک یا کارزار تغییر محله تجلی یابد[۳] یا به عنوان یک اقدام گسترده انقلابی که شامل تظاهرات خیابانی ملی، توقف کار و اعتصابات عمومی با هدف سرنگونی یک دولت و / یا نظام سیاسی موجود است. در رابطه با تاکتیک‌های مورد استفاده جنبش‌های مردم قدرت، از خشونت و خشونت در طول تاریخ استفاده شده‌است: همان‌طور که در انقلاب غیرخشونت آمیز فیلیپین ۱۹۸۶ که رژیم مارکوس را سرنگون کرد، یا قیام خشونت‌آمیز در لیبی در سال ۲۰۱۱ اتفاق افتاد.

همان‌طور که از نام آن مشخص است، جنبش‌های قدرت مردم متکی به مشارکت مردمی هستند و بنابراین توسط غیرنظامیان پشتیبانی می‌شوند،[۴] در مقابل یک سازمان دولتی یا شاخه نظامی. به همین سبب، دانشگاهیان و مورخان اغلب ماهیت مردمی جنبش‌های قدرت مردم را در نظر می‌گیرند،[۵] زیرا نارضایتی حاکمان را ابراز می‌کنند.

تاریخ[ویرایش]

ریشه‌های اولیه اعتراضات مردم اغلب در «جهان سوم، در نیمه دوم قرن بیستم» مشخص شده‌است.[۶] اوضاع اجتماعی - سیاسی و اقتصادی این دوره جنبش‌های مردمی را در جهان سوم رواج داد.[۷] این شرایط عبارتند از: روند کلی توجه روزافزون به حقوق بشر در سراسر جهان. پیشرفت در فناوری‌های ارتباطی که امکان انتشار ایده‌های انقلابی و قابلیت‌های سازمانی را فراهم می‌آورد. حداقل سانسور شهروندان توسط دولت؛[۸] در میان دیگران. جنبش «قدرت گل» در دهه ۱۹۶۰، که به‌طور خاص از قدرت مردم مشهور است، در مخالفت با جنگ ویتنام سازماندهی شد.

اهداف[ویرایش]

اجماع عمومی دانشگاهی این است که جنبش‌های قدرت مردم با هدف تغییر ساختار سیاسی موجود در یک کشور معین و در اکثر موارد با نصب یک سیستم سیاسی دموکراتیک اجرا می‌شود.[۹] ایدئولوژی سیاسی یا جنبش‌های نامنسجم و بدون هدف نهایی، از قدرت مردم خارج شمرده می‌شوند.

استراتژی ها[ویرایش]

با توجه به استراتژی های متعددی که توسط فعالان قدرت مردم انجام می شود، جنبش هایی از این دست ممکن است شامل خشونت و صلح‌جویی باشد. [۱۰] دانشمندان دانشگاهی تشخیص دهید که از آنجا که جنبش های قدرت مردم با هدف نهایی تغییر ساختار سیاسی موجود عمل می کند، اگر بخواهیم از خشونت استفاده کنیم، "عملی یا استراتژیک" خواهد بود [۱۱] به جای عدم خشونت اصولی. عدم خشونت عمل گرایانه می تواند شامل "فشارهای غیرفیزیکی" یا اقدامات دیگر برای "تضعیف قدرت مخالفان" باشد. [۱۲] به این ترتیب، مقوله قدرت مردم را نمی توان در اعتراضاتی که به خودی خود برای ترویج منحصر به فرد فلسفه بدون خشونت استفاده می شود، به کار برد. در عوض، قدرت مردم از راهبردهای خشونت آمیز یا بدون خشونت - یا هر دو - برای دستیابی به نتایج مطلوب با اهداف سیاسی خاص استفاده می کند. یک مورد قابل توجه انقلاب فیلیپین انقلاب ادسا EDSA در فیلیپین در ۱۸۹۶ (به اسپانیایی: Epifanio de los Santos Avenue) است، که اگرچه قصد داشت یک انقلاب مسالمت آمیز باشد ولی در واقع از تاکتیک های خشونت آمیزی استفاده کرد [۱۳]. با این حال، توجه به این نکته ضروری است که از نظر تاریخی، در مقایسه با مبارزات خشونت آمیز، موارد بیشتری از جنبش های قدرتمند "غیرخشونت آمیز" در دستیابی به اهداف سیاسی خود موفق شده اند زیرا با مخاطبان خارج از جنبش طنین بیشتری پیدا کرده اند. [۱۴]

سطح سازماندهی جنبش های قدرت مردم از "نسبتاً خودجوش ... تا از پیش برنامه ریزی شده و بسیار هماهنگ شده" متغیر است. [۱۵] یک روش خاص برای برنامه ریزی یا هماهنگی لازم برای جنبش قدرت مردم وجود ندارد: تا زمانی که تاکتیک های به کار گرفته شده نشان دهنده تلاش مستمر "مردم پایه" باشد. [۱۶] از نظر نمونه هایی از تاکتیک های مختلف به کار گرفته شده، طیف وسیعی از استراتژی های اعتراض و اقناع استفاده شده است. استراتژی هایی که توسط فعالان قدرت مردم مورد استفاده قرار می گیرد اغلب جمعیت وسیع تری را درگیر می کند تا مشارکت و مشارکت عمومی را به حداکثر برساند.[۱۷] در زیر فهرستی از استراتژی هایی است که نمونه ای از جنبش های قدرت مردم است.

نمونه های کوچک[ویرایش]

گردآوری امضا ۲۰۱۸
  • رسانه های اجتماعی و ارتباطات شبکه ای برای به اشتراک گذاشتن عکس ها، تصاویر و متون طولانی تر
  • امضای دادخواستها
  • جلسات و رویدادهای خانه
  • پوستر، نامه نگاری، تماس تلفنی
  • تماس با رسانه ها یا مطبوعات
  • نافرمانی مدنی
  • کمپین های گردآوری کمک های مالی و آموزشی
  • درخواست مستقیم از طریق پیامک و ایمیل
  • کمپین های جذب انبوه برای به حداکثر رساندن مشارکت در جوامع

نمونه های بزرگ[ویرایش]

  • سازماندهی شده "اقدامات خرابکارانه" [۱۸] علیه دولتی که درگیری های مسلحانه و خشونت آمیز را پیش بینی می کند.
  • اقدامات و کمپین های بدون خشونت [۱۹]
  • خشونت آمیز تظاهرات خیابانی و راهپیمایی ها
  • محاصره
  • اعتصاب
  • اعتصابات عمومی
  • اقدام قانونی
  • بایکوت، سرمایه گذاری یا سرمایه گذاری های بی ارزش


جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. فوکوکا، Y ۲۰۱۵، "چه کسی دیکتاتور را سرنگون کرد؟ ارزیابی مجدد انتقادی از انقلابهای موسوم به "قدرت مردم" در فیلیپین و اندونزی "، The Pacific Review، جلد ۲۸، شماره ۳، ص ۴۱۱
  2. شوک، K 2005، شورشهای غیرمسلح مردم جنبش‌های قدرتمند در کشورهای غیر دموکراتیک ، انتشارات دانشگاه مینه سوتا، مینیاپولیس، ایالات متحده، p.xvi.
  3. یک مثال استفاده از طومارها و تکنیک‌های رسانه ای رایج است، همان‌طور که توسط صلح سبز در استرالیا (۲۰۱۲) برای مخالفت با استقرار یک ترال ماهیگیری در اندازه بزرگ استفاده شد. مردم برنده قدرت می‌شوند! سوار تراول ممنوع در Greenpeace Australia Pacific، 2012
  4. هولنشتاینر، M 1976، "قدرت مردم: مشارکت جامعه در برنامه ریزی و اجرای سکونتگاه‌های انسانی"، "مطالعات فیلیپین"، جلد. ۲۴، شماره ۱، ص ۵.
  5. فوکوکا، Y 2015، "چه کسی دیکتاتور را سرنگون کرد؟ ارزیابی مجدد انتقادی از انقلابهای موسوم به "قدرت مردم" در فیلیپین و اندونزی "،" The Pacific Review "، جلد 28، شماره 3، ص 412.
  6. شوک، K 2005، شورش‌های غیر مسلح مردم جنبش‌های قدرتمند در کشورهای غیر دموکراتیک ، انتشارات دانشگاه مینه سوتا، مینیاپولیس، ایالات متحده، p.xxiii.
  7. Schock, K 2005، Insarrections Insarrections People Power Movement in Non-Democracies, University of Minnesota Press, Minneapolis، ایالات متحده آمریکا، ص ۱۷.
  8. شوک، K 2005، شورش‌های غیرمسلحانه مردم قدرت جنبش‌ها در غیر دموکراسی‌ها ، انتشارات دانشگاه مینه سوتا، مینیاپولیس، ایالات متحده، ص ۱۷.
  9. ویلسون، E 2017، جنبش‌های قدرت مردم و حقوق بین‌الملل بشر: ایجاد یک چارچوب حقوقی، "سری مونوگراف ICNC"، واشینگتن، ایالات متحده آمریکا، ص 11
  10. موسسه صلح ایالات متحده ۲۰۱۹، "شش راهکار برای دهه آینده مردم قدرت، "مشاهده ۱۱ مه ۲۰۲۱، https://www.usip.org/publications/2019/12/six-takeaways-next-decade-people-power
  11. ویلسون ، E ۲۰۱۷، جنبش های قدرت مردم و حقوق بشر بین المللی: ایجاد چارچوب حقوقی، "سری ICNC Monograph Series" ، واشنگتن، DC ایالات متحده، ص ۱۵.
  12. شوک، K ۲۰۰۵، شورش های غیرمسلحت مردم در جنبش های غیردموکراتیک، انتشارات دانشگاه مینه سوتا، مینیاپولیس، ایالات متحده، p.xvii.
  13. نقشه برداری از سازمان های شبه نظامی. "حزب کمونیست فیلیپین - ارتش جدید مردم". دانشگاه استنفورد. آخرین ویرایش اوت ۲۰۱۸. https://cisac.fsi.stanford.edu/mappingmilitants/profiles/communist-party-philippines-new-people-army ،۲۰ آوریل ۲۰۲۱ مشاهده شده است.
  14. کارتر، ۲۰۱۳، "قدرت مردم از ۱۹۸۰: بررسی دلایل گسترش، موفقیت و شکست آن" ، "Nomos Verlagsgesellschaf"، جلد ۳۱، شماره ۳، ص ۱۴۸.
  15. Schock، K ۲۰۰۵، شورش های غیر مسلح مردم در جنبش های غیردموکراتیک، انتشارات دانشگاه مینه سوتا، مینیاپولیس، ایالات متحده، p.xxii.
  16. هولنشتاینر، M ۱۹۷۶ ، "قدرت مردم: مشارکت جامعه در برنامه ریزی و اجرای سکونتگاه های انسانی" ، "مطالعات فیلیپین"، جلد. ۲۴، شماره ۱، ص ۵.
  17. کلارک، H ۲۰۰۹، "قدرت مردم: مقاومت غیر مسلح و همبستگی جهانی" ، پلوتو پرس ، لندن.
  18. شوک، K ۲۰۰۵، شورشهای غیر مسلح مردم جنبش های قدرتمند در کشورهای غیردموکراتیک، انتشارات دانشگاه مینه سوتا، مینیاپولیس، ایالات متحده، p.xxii.
  19. موسسه صلح ایالات متحده ۲۰۱۹، "شش راهکار برای دهه آینده قدرت مردم" ، ۱۱ مه ۲۰۲۱، https://www.usip.org/publications/2019 /12/six-takeaways-next-people-people-power

الگو:انطباق الگو:دستکاری رسانه