قانون هالدین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قانون هالدین، مشاهداتی در مورد مرحله ی اولیه ی گونه زایی است که در سال 1922توسط J.B.S Haldane، زیست شناس تکاملی بریتانیایی مطرح شد. او اظهار داشت که اگر در یک گونه ی دورگه فقط یک جنس از ادامه ی زندگی و بقا ناتوان بوده و یا عقیم باشد، آن جنس به احتمال زیاد جنس هتروگامتیک است. جنس هتروگامتیک دارای دو کروموزوم جنسی مختلف است. بطور مثال، در پستانداران این جنس هتروگامتیک مرد می­باشد.

هالدین این قانون را بدین صورت شرح داد: هنگامی که یک جنس در اولین نسل فرزندان حاصل از دو نژاد مختلف از حیوانات مختلف وجود ندارد، یا نادر و یا عقیم است، آن جنس، جنس هتروزیگوت است. قانون هالدین به تعداد زیادی از ارگانیسم های هتروگامتیک گفته میشود که شامل مواردی است که در آن دو گونه دومین تماس را در ناحیه ای که باهم همپوشانی دارند(sympatry)  ایجاد میکنند که بعد از شکل گیری آلوپاتریک رخ می دهد. این قانون شامل هر دو نوع هتروگامتیک نر و ماده می باشد که هتروگامتیک نر XY  یا XO در پستانداران و دروزوفیلا و مگس میوه یافت می شود و هتروگامتیک ماده  (ZW) که در پرندگان و پروانه ها و بعضی از گیاهان دوپایه یافت می شود.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. «Haldane's rule». ۶ ژوئیه ۲۰۱۹.