قالی ورامین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قالی ورامین گونه‌ای قالی ایرانی و از صنایع دستی منطقه ورامین است که امروزه و در گذشته تولید می‌شده‌است. معمولاً مردمان قبیله‌ای که در ورامین یا اطراف آن زندگی می‌کنند آنها را می‌بافند. قالی‌ها و فرش‌های ورامین در اندازه‌های مختلف بافته می‌شوند، امّا معمولاً در ابعاد متوسط هستند. قهوه‌ای تیره یا قرمز تیره بر روی زمینهٔ خاکی یا آبی تیره، معمول‌ترین رنگ‌ها در فرش ورامین هستند.

نوع بافت[ویرایش]

بافنده‌های روستاها و کارگاه‌ها معمولاً فارس بافت کار می‌کنند ولی عشایر با توجه به نژادشان هم از ترک بافت و هم از فارس بافت استفاده می‌کنند.[۱]

نقوش[ویرایش]

قالی‌ها و فرش‌های ورامین دارای طرح‌های هندسی با تکرار هستند. این نقشها روی زمینهٔ آبی رنگ قالی که معمولاً عاری از لچک و ترنج می‌باشند، قرار می‌گیرند که این نقش‌ها به نوعی حالت یک شبکه گل آذین را تشکیل می‌دهند.[۲]

فرش ورامین از طرح‌ها و نقش‌های مختلف نظیر مینا خانی، شاه عباسی، پاشتری، طرح حوضی، طرح ظل‌السلطان جدید و قدیم، طرح لچک ترنج و طرح قلم مشکی برخوردار است که از این میان، طرح میناخانی به دلیل قدمت، منحصر به فرد بودن و آمیختگی با فرهنگ منطقه شناخته تر شده‌است و در ایران به سمت ملی رسیده‌است. عموم قالیبافان ورامین در طرح قالی و فرش خود، از طرح میناخانی استفاده می‌کنند و همین مسئله سبب شده که فرش ورامین با طرح میناخانی شناخته و در ایران معرفی شود.[۳] در طرح میناخانی، گل کوچک چند پری که در اطراف آن چهار عدد گل سفید که یادآور گل نرگس است قرار دارد و نقش‌های مختلف روی این قالی‌ها توسط یک حرکت شاخه‌های نازک به همدیگر متصل شده‌اند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. (انگلیسی) "Varamin carpets in Little Persia". www.little-persia.com. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «فرش ورامین با نقش میناخانی به ثبت جهانی رسید». خبرگزاری جمهوری اسلامی، ۱۷ فروردین ۱۳۹۷. 
  3. «طرح میناخانی فرش ورامین ثبت ملی شد». جام‌جم آنلاین، ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۳. 
  • فرش ایران. فضل‌الله حشمتی رضوی. چاپ سوم. دفتر پژوهش‌های فرهنگی. تهران. ۱۳۸۰