پرش به محتوا

قالب (تولید)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

قالبْ‌فشاری‏ (به انگلیسی: Die) یک نوع ابزار است که در صنایع تولیدی برای برش یا شکل‌دادن مواد، عموماً جامد، بیشتر با استفاده از دستگاه پرس استفاده می‌شود. مانند قالب‌های متداول، قالبْ فشاری ها به‌طور کلی به‌شکل کالایی که با آنها تولید می‌شود تنظیم می‌شوند. محصولات ساخته شده با قالب از گیره کاغذ ساده گرفته تا قطعات پیچیده‌ای که در فناوری پیشرفته استفاده می‌شود، متفاوت هستند.

قالبْ‌فشاریِ پروگراسیو با نوار ضایعات و تمبر

قالب فشاری به‌طور معمول توسط سازندگان ابزار و قالب سازان ساخته می‌شدند و پس از نصب در دستگاه پرس به مرحله تولید می‌رسند. یک قالب فشاری شامل بلوک فلزی یا مجموعه ای است که برای تشکیل موادی مانند ورق فلز و پلاستیک استفاده می‌شود. برای شکل دهی در حالت خلاء ورق‌های پلاستیکی فقط از یک فرم واحد استفاده می‌شد، به‌طور معمول برای تشکیل ظروف پلاستیکی شفاف (به عنوان بسته‌های قرص) برای کالاها.

قطعات قالب پروگراسیو

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
مراحل مختلف شکل دهی یک قطعه با یک یا چند قالب فشاری
  • بلوک قالب فشاری: این قسمت اصلی است که تمام قسمت‌های دیگر به آن وصل شده‌اند.
  • صفحه پانچ: این قسمت از مشت‌های مختلف موجود در محل نگه داشته و پشتیبانی می‌کند.
  • پانچ خالی: این قسمت به همراه قالب خالی قسمت خالی تولید می‌کند.
  • سوراخ پانچ: این قسمت به همراه قالب سوراخ سوراخ قطعات را از قسمت تمام شده خالی شده خارج می‌کند.
  • صفحه استریپر: از این برای نگه داشتن مواد روی قالب خالی / سوراخ سوراخ شده و جدا کردن مواد از مشت‌ها استفاده می‌شود.
  • خلبان: این به شما برای قرار دادن دقیق ورق برای مرحله بعدی عملیات کمک می‌کند.
  • راهنما: سنج یا ایست انگشت - این قسمت‌ها برای اطمینان از اینکه مواد در حال کار روی هم قرار گرفته‌اند، به عنوان آخرین مورد در همان حالت قرار می‌گیرند.
  • بلوک تنظیم : این قسمت برای کنترل عمقی که پانچ به درون قالب می‌رود استفاده می‌شود.
  • قالب پولک‌زنی: پانچ خالی را ببینید
  • قالب سوراخ: سوراخ پانچ دار را ببینید.
  • ساقه: برای نگه داشتن در پرس‌ها استفاده می‌شود. باید تراز وسط قرار گیرد و در مرکز ثقل صفحه قرار داشته باشد.[۱]

استفاده از قالب‌های پولک‌زنی سه مزیت دارد: ظاهر: از آنجا که قطعه طی یک مرحله بریده می‌شود، لبه‌های آن یکدست و همگن از کار درمی‌آیند. صافی سطح: به‌دلیل فشردگیِ یکنواخت در فرایند پولک‌زنی، قطعۀ نهایی سطحی کاملاً صاف و هموار خواهد داشت.

  • عملیات مرکب: قالب‌های مرکب، چند کار را روی قطعه انجام می‌دهند؛ به این معنا که در هر چرخۀ پرس، بیش از یک عملیات روی ورق صورت می‌گیرد.
  • لبه‌لوله‌ای کردن: یکی از روش‌های شکل‌دهی ورق‌های فلزی است که لبه‌های ورق را به شکل حلقه‌ای توخالی درمی‌آورد (مانند لولای در).
  • برش جداکننده: قالب‌های برش برای جدا کردنِ مواد اضافی از انتهای قطعۀ نهایی، یا بریدنِ قطعه در طولِ ازپیش‌تعیین‌شده به کار می‌روند.
  • شکل‌دهی هیدرولیکی: روشی برای شکل‌دهی ورق‌های فلزی با استفاده از فشار مایعات است. مهم‌ترین کاربردِ آن در صنایع خودروسازی است.
  • لبه‌تراشی: تراشیدن و برداشتن لایۀ نازکی از مواد در لبه‌های قطعه، با هدفِ بهبود دقت و کیفیتِ آن.
  • کشش: عمل کشش شباهت زیادی به شکل‌دهی دارد، با این تفاوت که در آن، قطعه دچار تغییرشکلِ ماندگار (خمیری) شدیدی می‌شود.
  1. Degarmo‌ Black & Kohser 2003 .