قاعده تروتن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قاعدهٔ تروتون که اولین بار توسط فردریک توماس تروتون مطرح شد چنین می‌گوید که آنتروپی تبخیر مایعات مختلف همیشه مقداری تقریباً ثابت و نزدیک به ۸۵ تا ۸۸ ژول بر کلوین مول است.[۱] آنتروپی تبخیر به صورت نسبت آنتالپی تبخیر به دمای جوش تعریف می شود.

به صورت ریاضی قاعده ی تروتون به فرم زیر نوشته می شود:

که در آن R ثابت گازها می باشد.

قاعده ی تروتن برای بسیاری از مایعات قابل استفاده است. به عنوان نمونه آنتروپی تبخیر برای تولوئن برابر با 87.30 ژول بر کلوین بر مول می باشد و همین کمیت برای بنزن و کلروفرم به ترتیب مقادیر 89.4 و 87.92 ژول بر کلوین بر مول را دارا می باشد. از قاعده ی تروتن به سبب فرم ریاضی ساده ای که دارد برای تخمین آنتالپی تبخیر مایعات با نقطه ی جوش معین استفاده می شود.

با این همه این قاعده دارای استثنائاتی می باشد.برای نمونه آنتروپی تبخیر برای آب ، اتانول ، فرمیک اسید و هیدروژن فلوئوربد با مقادیری که قاعده ی تروتن پیش بینی می کند تفاوت بزرگی دارد.

پانویس[ویرایش]

  1. Levine , Ira N(2009) . Physical chemistry McGraw-Hill ISBN 978-0-07- 253862 -5