قاسم سلیمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
قاسم سلیمانی
Qasem Soleimani.png
محل تولد روستای قنات ملک، شهرستان رابر، استان کرمان،  ایران
تاریخ تولد ۲۰ اسفند ۱۳۳۵
۱۱ مارس ۱۹۵۷(۱۹۵۷-03-۱۱) ‏(۵۸ سال)
لقب حاج قاسم، سردار، ژنرال
تابعیت  ایران
یگان‌های خدمت IRGC-Seal.svg سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
درجه 19- Sarlashgar-IRGC.png سردار سرلشکر پاسدار
فرماندهی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (از سال ۱۹۹۸ - تاکنون) کرمان
جنگ‌ها جنگ ایران و عراق
جنگ داخلی سوریه
حمله به شمال عراق (۲۰۱۴)
نشان‌های لیاقت نشان فتح ۳[۱]
عملیات‌های مهم والفجر ۸ (فتح فاو)
کربلای ۴
کربلای ۵
تک شلمچه

قاسم سلیمانی (۱۳۳۶، شهرستان رابر) فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران است.[۲] او در طول جنگ هشت ساله ایران و عراق فرمانده لشکر ۴۱ ثارالله کرمان بود.[۳] وی در ۴ بهمن ۱۳۸۹ درجهٔ سرلشکری دریافت کرد. آیت الله علی خامنه‌ای رهبر ایران در تقدیر از عملکرد قاسم سلیمانی از او به عنوان «شهید زنده» نام برده است.[۴]

طبق منابع غربی، سلیمانی نقش مهمی در دادن قدرت نظامی به حزب‌الله لبنان، عقب‌راندن اسرائیل از جنوب لبنان، جنگ افغانستان، شکل‌دهی به فضای سیاسی عراق پس از سرنگونی رژیم صدام، تغییر روند جنگ داخلی سوریه و مقابله با داعش در عراق داشته است. وی تا پیش از حضور علنی در جنگ علیه داعش در عراق، از حضور در انظار عمومی پرهیز می‌کرد؛ ولی حکومت ایران با معرفی و شناساندن وی از زمان حضورش در عراق در نبرد علیه داعش و انتشار تصاویر متعددش با مدافعان عراقی، جهان را شوکه کرد.[۵]

زندگی‌نامه

قاسم سلیمانی که در سال ۱۳۳۶ خورشیدی در شهرستان رابر از توابع کرمان به دنیا آمد، در نوجوانی به کار بنایی مشغول بود اما پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ به سپاه پاسداران پیوست.[۶]

عضویت در سپاه و جنگ ایران و عراق

وی پس از پیروزی انقلاب، درعین ادامه کار در سازمان آب کرمان، به عضویتِ مجموعهٔ «سپاه افتخاری»، که به وسیلهٔ پدرِ شهید قاضی تأسیس شده بود، درآمد.[۷] سلیمانی بیان می‌کند که به محض بازگشت از مهاباد به ریاست پادگان قدس سپاه در کرمان منصوب می‌شود. با حمله عراق به ایران، سلیمانی چندین گردان از سپاهیان کرمان را آموزش می‌دهد و به جبهه‌های جنوب اعزام می‌کند و کمی بعد، خود در رأس یک گروهان به سوسنگرد اعزام می‌شود تا جلوی پیشروی عراق در جبههٔ مالکیه را بگیرد. سلیمانی در بیشتر عملیات عمدهٔ نظامی دوران جنگ با عراق شرکت کرد.

با پایان یافتن جنگ در ۱۳۶۷، لشکر ۴۱ ثارالله به فرماندهی سلیمانی به کرمان بازگشت و درگیر جنگ با اشرار و قاچاقچیان بزرگ مواد مخدر شد که از مرزهای شرقی کشور هدایت می‌شدند. قاسم سلیمانی تا هنگام انتصاب به فرماندهی سپاه قدس، این سمت را عهده دار بود.[۷] قاسم سلیمانی یکی از امضا کنندگان نامه تهدیدآمیز فرماندهان سپاه در جریان وقایع ۱۸ تیر ۱۳۷۸ به محمد خاتمی رئیس جمهوری وقت ایران بود.[۸]

انتصاب به فرماندهی نیروی قدس

قاسم سلیمانی در سال ۱۳۷۶، هم‌زمان با اوج‌گیری طالبان در افغانستان، به فرماندهی نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منصوب شد.[۷] انتصاب سلیمانی به فرماندهی سپاه قدس همزمان با قدرت گرفتن طالبان یک پیش‌آمد محض نبود. او از این رو انتخاب شد که بومیِ یک منطقه کوهستانی به نام رابر در کرمان بود و با نظام سیاسی جوامع قبیله‌ای به طور کلی و با جامعه افغانستان به ویژه آشنایی نزدیک داشت. او با تجربه‌ای که از جنگ داخلی کردستان داشت نیز گزینهٔ مناسبی بود، چون بنا بود در افغانستانِ عصر طالبان که درگیر جنگ‌های داخلی بود وارد عمل شود. از همه مهم‌تر این‌که سلیمانی در هشت سال جنگ با عراق و نیز مبارزه با باندهای مواد مخدر در مناطق مرزی ایران و افغانستان تا پیش از انتصابش به فرماندهی سپاه قدس تجربهٔ بی‌مانندی اندوخته بود.[۷]

مئیر داگان رئیس سابق موساد می‌گوید «او با هر گوشه از نظام رابطه دارد. او کسی است که من به آن می‌گویم باهوش از نظر سیاسی.»[۹]

در عراق

موفق الربیعی سیاست‌مدار و وزیر سابق امنیت ملی عراق در مصاحبه‌ای با روزنامه الشرق الاوسط، سلیمانی را «بدون شک قدرت‌مندترین مرد در عراق» خوانده است.[۱۰] به گفتهٔ او سپاه قدس به فرماندهی سلیمانی در تمامی زمینه‌های سیاسی، اقتصادی و امنیتی و به ویژه در منطقه سبز بغداد (که سفارت‌خانه‌های غربی و عربی و ادارات و خانه‌های مقامات دولتی و اعضای پارلمان عراق در آن قرار دارد) نفوذ دارد.[۱۱][۱۲] نیروی قدس به رهبری سلیمانی نقش تأثیرگذاری در روند جنگ عراق داشته است.

در ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۰۷، استنلی مک‌کریستال ژنرال آمریکایی مطلع شد محمدعلی جعفری فرمانده سپاه و قاسم سلیمانی از طریق چند خودرو در حال حرکت به مرز ایران و عراق هستند. در عراق آمریکایی‌ها در حال تعقیب آن‌ها بودند. کاروان خودروها وارد ساختمان ناشناخته‌ای در شهر اربیل کردستان عراق شدند که روی آن فقط نوشته بود «کنسولگری»، که نشان می‌داد افراد داخل ساختمان تحت پوشش دیپلماتیک عملیات انجام می‌دهند. نظامیان آمریکایی وارد ساختمان شدند و ۵ ایرانی که همگی پاسپورت دیپلماتیک داشتند را دستگیر کردند، اما اثری از محمدعلی جعفری و قاسم سلیمانی نبود. به گفتهٔ مک‌کریستال، هر پنج نفر از اعضای سپاه قدس بودند. ۹ روز بعد از این واقعه، ۹ تا ۱۲ شبه نظامی به رهبری گروه شبه نظامی شیعهٔ عصائب اهل الحق طی حمله‌ای به مقر فرماندهی نظامیان آمریکا در کربلا که در بین مراکز فرماندهی پلیس عراق واقع است، سوار بر تعدادی خودروی نظامی با گذشتن از چندین لایهٔ امنیتی، به ساختمان اصلی فرماندهی که در آن هنگام ۳۰ آمریکایی در آن مستقر بود نفوذ کردند و ۴ نظامی آمریکایی را اسیر گرفتند و از منطقه خارج شدند و به نزدیکی رود فرات رفتند، در نهایت با تعقیب هلیکوپترهای آمریکایی شبه نظامیان فرار کردند و در مجموع پنج نظامی آمریکایی کشته شدند. این عملیات «برجسته‌ترین و پیچیده‌ترین عملیات در طول چهار سال جنگ» در عراق توصیف شده و افسران آمریکایی و مقامات عراق ادعا کرده‌اند ایران در آن نقش داشته و پاسخی به اسارت ۵ ایرانی در اربیل بوده است. این نخستین بار بود که آمریکایی‌ها مستقیماً به قاسم سلیمانی و نقش او در عراق اشاره کردند.[۹]

در سال ۲۰۰۹، گزارشی افشا شد که کریستوفر رابرت هیل ‏(en) و ریموند تی اودیرنو ‏(en) (بالاترین مقامات آمریکا در بغداد در آن هنگام) در دفتر جلال طالبانی (که از دهه‌ها پیش با سلیمانی ارتباط داشته است) با قاسم سلیمانی ملاقات کرده‌اند. هیل و اودیرنو بعداً این خبر را رد کردند.[۱۳]

در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۰، جیمز جفری (سفیر آمریکا در عراق) و لوید آستین (فرمانده ارشد نظامیان آمریکا در عراق)، در بیانیه‌ای تشکیل دولت جدید عراق به رهبری نوری المالکی را تبریک گفتند. به گفتهٔ سران عراقی، هنگام انتشار این بیانیه، آمریکایی‌ها خودشان می‌دانستند که در واقع سلیمانی آن‌ها را از عراق بیرون کرده است. حزب ایاد علاوی سیاست‌مدار سکولار طرف‌دار آمریکا، اکثریت اعضای پارلمان را داشت ولی در نهایت به قدرت نرسید چون آمریکا او را به نفع نوری المالکی کنار زد. به گفتهٔ خود علاوی، اگر او نخست‌وزیر می‌شد نیازمند حمایت آمریکا بود، اما آمریکا مایل بود عراق را ترک کند، و «عراق را به ایران داد». درنهایت جلال طالبانی و نوری المالکی که هر دو از نزدیکان و کاندیداهای مورد ترجیح سلیمانی بودند، به قدرت رسیدند. رهبر سابق عراق می‌گوید «ما به آمریکایی‌ها می‌خندیدیم ... سلیمانی کاملاً آن‌ها را ضربه‌فنی کرد، و آمریکایی‌ها در ظاهر تشکیل دولت جدید را به یکدیگر تبریک می‌گفتند.»[۹]

گفته شده است سلیمانی پیامکی را از طریق جلال طالبانی برای دیوید پترائوس ژنرال آمریکایی و رئیس سازمان سیا فرستاده است با این محتوا که: «پترائوس عزیز، شما باید بدانید که من سیاست‌های ایران در قبال عراق، لبنان، غزه و افغانستان را کنترل می‌کنم. در واقع سفیری که در بغداد است از اعضای نیروی قدس است. شخصی که قرار است جایگزین او شود هم از اعضای نیروی قدس است.»[۹]

سلیمانی خود در نشست مقدماتی «کنفرانس جوانان و بیداری اسلامی» گفت: «ایران در جنوب لبنان و عراق نیز حضور دارد. در واقع این مناطق به نوعی تحت تأثیر عملکرد و تفکر جمهوری اسلامی ایران هستند.» اما تعدادی از نمایندگان پارلمان عراق در بیانیه‌ای سخنان سلیمانی را محکوم کرده و وی را دچار توهم خواندند.[۱۴]

فرماندهی ارتش عراق

پس از یورش پیکارجویان افراطی دولت اسلامی عراق و شام (داعش) در ژوئن ۲۰۱۴ (خرداد ۱۳۹۳) به شمال عراق و تصرف برخی از شهرهای این کشور از جمله موصل و تکریت و از هم پاشیدن ارتش عراق و ناتوانی نیروهای مسلح این کشور در نبرد با داعش و پس از جدی شدن خطر تصرف بغداد (پایتخت عراق) توسط این گروه تروریستی، روزنامه ساندی تایمز انگلیس، وال‌استریت ژورنال و نیویورک تایمز مدعی شدند ایران فرماندهی ارتش از هم فروپاشیده عراق را برعهده گرفته تا با نیروهای گروه تروریستی داعش مقابله کند. ژنرال قاسم سلیمانی فرمانده سپاه قدس ایران، عملیات دفاع از بغداد پایتخت عراق را در مقابل حملات نیروهای گروه تروریستی داعش، فرماندهی می‌کند. یک منبع عراقی مدعی شد: سردار سلیمانی با ۶۷ مشاور ارشد خود به عراق سفر کرد و فرماندهی عملیات‌ها را برعهده گرفت و بر استقرار نیروهای عراقی و برنامه‌ریزی برای عملیات، نظارت دارد.[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹]

در کردستان عراق

در تابستان ۱۳۹۳ به دنبال هک شدن ایمیل نماینده اقلیم کردستان عراق در ایران مکاتباتی افشا شد که این مقام باسابقه کرد در تهران را مقابل پرسش رسانه‌ها قرار داد. در این مکاتبات، به یک مقام ایرانی بیش از بقیه اشاره شده بود: قاسم سلیمانی. این نخستین بار بود که یک مقام ارشد حکومت اقلیم کردستان عراق با صراحت و با جزئیات به نقش تعیین‌کننده فرماندهی می‌پرداخت که سال‌ها پیش رسانه‌های عراق به او لقب "ژنرال بی‌سایه" داده بودند. در بسیاری از این نامه‌ها از شخص سومی با اسم اختصاری "حاجی" یاد می‌شود؛ فردی که آقای دباغ در برنامه اخیر تلویزیونی خود، او را این‌گونه معرفی کرد: "طبیعتاً وقتی اسم سپاه قدس می‌آید، در رأس آن نام قاسم سلیمانی نیز تداعی می‌شود؛ او شخصِ اول خاورمیانه است."[۲۰] سردار امیرعلی حجازی سرپرست واحد هوافضای سپاه پاسداران مهر ماه ۱۳۹۳ طی گفتگویی تأیید کرد که آقای سلیمانی و ۷۰ نفر از سربازان او به جنگجویان کرد عراقی کمک کردند مانع پیشروی داعش شدند.[۴]

جنگ داخلی سوریه

جان مگوایر افسر سابق سیا گفته است نبرد القصیر (۲۰۱۳) ‏(en) که منجر به بازپس‌گیری شهر استراتژیک القصیر توسط ارتش سوریه و نقطهٔ عطفی در جنگ بود، تحت نظارت و فرماندهی سلیمانی بوده است و این نبرد را «یک پیروزی بزرگ» برای او خوانده است.[۹]

پس از وقوع یک انفجار مهیب در دمشق که به کشته و زخمی شدن چندین مقام سوری انجامید رسانه‌های جهان گزارش دادند که قاسم سلیمانی نیز در میان کشته‌شدگان قرار دارد و شایعه دخالت ایران در سوریه و کمک به بشار اسد برای سرکوب مخالفان قوت گرفت. چند روز پس از این ادعا قاسم سلیمانی در دیدار مسئولان نظام ایران با سید علی خامنه‌ای در تهران حضور یافت.

مجلهٔ وایرد او را در نخستین جایگاه فهرست «خطرناک‌ترین مردم جهان» قرار داده است.[۲۱] نشریه نیویورکر وی را تاثیرگذارترین فرمانده نظامی جنگ داخلی سوریه لقب داده است.[۲۲] قاسم سلیمانی روز پنجشنبه ۲۹ ژانویه ۲۰۱۵ دو روز پس از حمله اسرائیل به کاروان نظامی مشترک ایران و حزب‌الله در قنیطره که به کشته شدن جهاد مغنیه فرزند عماد مغنیه منجر شد در بیروت حاضر شده و پس از ملاقات با حسن نصرالله به زیارت مزار جهاد مغنیه رفت، که احتمالات درباره نقش مؤثر وی در برنامه ریزی برای عکس العملی موشکی حزب‌الله دربرابر اسرائیل را تقویت می‌کند.[۲۳] به گزارش ایسنا، جهاد مغنیه خواهرزادهٔ سلیمانی بوده است.[۲۴]

تحریم و تهدید به ترور

مقامات وزارت امورخارجه ایالات متحده آمریکا وی را متهم به همکاری با نیروهای امنیتی سوریه در جریان اعتراضات در این کشور و سرکوب مخالفان بشار اسد کرده‌است. در پی این اتهام وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا وی را تحریم کرده‌است.[۲۵]

پس از تکرار بسیار نام قاسم سلیمانی در رسانه‌های جهان، خبرگزاری فرانسه خبری را منتشر ساخت که از احتمال ترور وی توسط دولت آمریکا پرده بر می‌داشت. بر اساس این خبر جک کین فرمانده سابق نیروی زمینی ارتش آمریکا که در نشست استماع کنگره آمریکا حضور داشت با اشاره به طرح ترور مقامات ایرانی به ویژه مقامات ارشد سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران، گفت: چرا آن‌ها را به قتل نرسانیم؟ آنها قریب به هزار آمریکایی را کشته‌اند، چرا ما عامدانه آنها را ترور نکنیم؟ نمی‌گویم که اقدام نظامی انجام دهیم، من پیشنهاد می‌دهم عملیات محرمانه انجام دهیم. باید فشارهای شدیدی روی آن‌ها اعمال کنیم. همچنین رویل مارک گریچ از کارشناسان مؤسسه به دفاع از دموکراسی اظهار داشت: آنان به اندازه ما دارای منطق نیستند، فکر نمی‌کنم بتوانید بدون به قتل رساندن یکی از آن‌ها، مرعوب‌شان کنید. قاسم سلیمانی خیلی زیاد سفر می‌کند، بروید او را دستگیر کنید یا به قتل برسانید! به گزارش خبرگزاری فرانسه در ادامه این اظهارت برخی از نمایندگان آمریکایی اعلام کردند ما انجام هرگونه اقدامی درباره ایران را دور از ذهن نمی‌دانیم اما از ابراز موافقت با اظهارات جک کین سر باز زدند.[۲۶]

در رسانه‌های داخلی

گروه موسیقی سنتی ایرانی نبض در مراسمی که روز ۲۳ بهمن ۱۳۹۳ به مناسبت سالگرد انقلاب اسلامی در دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار شد، ترانه‌ای را به سلیمانی تقدیم کرد. این کلیپ توسط خبرگزاری فارس منتشر شد. بسیاری از وب سایت‌های اصولگرای ایرانی این کلیپ را بازنشر کردند. شعر این ترانه به تلاش‌های سلیمانی برای نجات کشورهای عربی از دست داعش، و همچنین «آزادی» بیت المقدس و غزه می‌پردازد. در صفحه‌ای که پشت سر خواننده است، عکسی از آقای سلیمانی در کنار فرمانده شبه نظامیان شیعه سپاه بدر، رزمندگان کرد و دیگر جنگجویان دیده می‌شود.[۲۷]

در رسانه‌های غربی

  • نیویورک تایمز، در سپتامبر ۲۰۱۳ او را به عنوان «دشمنی که هم مورد تنفر و هم مورد تحسین است» توصیف کرد. جان مگوایر افسر سابق سازمان سیا در عراق می‌گوید «او قوی‌ترین مأمور مخفی در خاورمیانه است ... و هیچ‌کس او را نمی‌شناسد.»[۹]
  • خبرگزاری فرانسه از او به عنوان «چهره‌ای مرموز» نام برد.
  • هفته‌نامه آمریکایی نیوزویک در نسخه بین‌المللی خود در ۳ دسامبر ۲۰۱۴ تصویری از قاسم سلیمانی را بر روی جلد خود چاپ کرد و در کنار تصویر وی بر روی جلد خود نوشت: «اول با آمریکا می‌جنگید، الان داعش را درهم می‌کوبد، او فرد باهوشی و عاشق جنگ است و خودش هم می‌داند که زبده این کار است.»[۲۸][۲۹]

در رسانه‌های عربی

ترانه‌ای برای ترساندن اسرائیل و داعش

شماری از کاربران یوتیوب ترانه‌ای عربی را منتشر کردند. شعر این ترانه که از آبان تا دی ۱۳۹۳ از سوی وب سایت‌های ایرانی بازنشر شد، را علی برکت خواننده لبنانی طرفدار حزب‌الله سروده است. او در سال ۱۳۹۳ برای مدت کوتاعی به دلیل اشعار ضد سعودی اش بازداشت شد. بسیاری از وب سایت‌های ایرانی این ترانه را تحت عنوان «ترانه‌ای برای ترساندن اسرائیل و داعش» منتشر کرده‌اند.[۳۰]

شعری برای فرمانده حاج قاسم سلیمانی

شاکر العبودی، خواننده عراقی، در مدح سلیمانی ترانه‌ای به عربی خوانده که در بهمن ماه ۱۳۹۳ در YouTube منتشر شد. بسیاری از وب سایت‌ها و وبلاگ‌های ایرانی این ترانه را بازنشر کردند. این کلیپ در یوتیوب توسط کاربری بنام «محمد الاعقابی» منتشر شد و عنوان آن «شعری برای فرمانده حاج قاسم سلیمانی» است.[۳۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13921029000489
  2. «زندگی نامهٔ سردار قاسم سلیمانی». aei.org. بازبینی‌شده در ۸ اکتبر ۲۰۱۱. 
  3. [www.mashreghnews.ir/fa/news/۷۷۶۰۵ «ژنرال آفتاب سوخته‌ای که کابوس آمریکایی‌ها شد»]. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ قاسم سلیمانی فرمانده سپاه قدس و ترانه‌های فارسی و عربی بی‌بی‌سی فارسی
  5. Foreign Ploicy The Dark Knight Rises
  6. ««احتمال ورود قاسم سلیمانی به عرصه سیاست داخلی ایران»». رادیوزمانه، ۲۸ اسفند ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۲۰ مارس ۲۰۱۵. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ «زندگی نامهٔ سردار قاسم سلیمانی». http://www.aei.org. بازبینی‌شده در ۸ اکتبر ۲۰۱۱. 
  8. . http://www.teribon.ir/archives/114391/متن-کامل-نامه-فرماندهان-سپاه-به-خاتمی.html. 
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ ۹٫۴ ۹٫۵ Filkins, Dexter (30 September 2013). "The Shadow Commander". The New Yorker. Retrieved 7 February 2014. 
  10. Chulov, Martin (28 July 2011). "Qassem Suleimani: the Iranian general 'secretly running' Iraq". The Guardian. Retrieved 7 February 2014. 
  11. عراق در چنگال ژنرال وحشت
  12. الکشف عن وجود عناصر من فیلق القدس فی المنطقة الخضراء الشرق الأوسط
  13. Iraq and its neighbours: A regional cockpit The Economist
  14. ژنرال بدون سایه خامنه‌ای
  15. «ساندی تایمز ادعا کرد: سردار سلیمانی، فرمانده ارتش از هم فروپاشیده عراق و عملیات دفاع از بغداد». وبگاه انتخاب. بازبینی‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۴. 
  16. ساندی تایمز: قاسم سلیمانی فرماندهی دفاع از بغداد را برعهده گرفته است دویچه‌وله فارسی
  17. سایه قاسم سلیمانی در کردستان عراق بی‌بی‌سی فارسی
  18. وال‌استریت ژورنال: قاسم سلیمانی با حرکت‌های آمریکا مقابله می‌کند
  19. جزئیات نیویورک تایمز از نقش قاسم سلیمانی در عراق بی‌بی‌سی فارسی
  20. http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2014/06/140609_l39_soleymani_kurdistan_ghoreishi
  21. http://www.wired.com/dangerroom/2012/12/most-dangerous-people/#slide-131361
  22. Meet The Iranian Commander Pulling Strings In Syria's War
  23. "قاسم سلیمانی به زیارت مقبره جهاد مغنیه در ضاحیه جنوبی رفت". MehrNews. 
  24. «سردار دیگر تابو نیست». ایسنا. ۲۰۱۵-۰۳-۲۰. بازبینی‌شده در ۲۰۱۵-۰۳-۲۰. 
  25. «تحریم دو فرمانده سپاه قدس به دلیل سرکوب معترضان سوری». رادیو فردا، ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۰. 
  26. «Iran summons Swiss envoy to protest over US 'threats». یاهو نیوز، Nov ۳, ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در Nov ۶, ۲۰۱۱. 
  27. «سردار ایرانی» اثری جدید با موضوع سردار قاسم سلیمانی، از گروه موسیقی نبض است که چندی پیش رونمایی شد خبرگزاری فارس
  28. قاسم سلیمانی بر روی جلد نشریه آمریکایی «نیوزویک» رادیو فردا
  29. تلاش‌ها در مقابل تشیع شکست خواهد خورد رادیو فردا
  30. " ترانه‌ای برای ترساندن اسرائیل و داعش" YouTube
  31. شعری برای فرمانده حاج قاسم سلیمانی یوتیوب

پیوند به بیرون

Qasem Soleimani
Qasem Soleimani.png
Nickname(s) The Shadow Commander[1][2][3][4][5]
Born (1957-03-11) 11 March 1957 (age 58)
Rabor, Iran
Allegiance Iran Islamic Republic of Iran
Service/branch IRGC-Seal.svg Revolutionary Guard
Years of service 1980—present
Rank 19- Sarlashgar-IRGC.png Major General
Unit Quds Force
Commands held 41st Sarallah Division of Kerman
Quds Force
Battles/wars

Kurdish Rebellion (1979)
Iran–Iraq War

KDPI insurgency (1989–96)
South Lebanon conflict
Invasion of Afghanistan[6]
Iraq War

Sa'dah War
Iran–Israel proxy conflict

Syrian Civil War

War on ISIL

Awards Fath Medal.jpg Fath Medal of Honor[9]

Qasem Soleimani (Persian: قاسم سلیمانی‎, born 11 March 1957) is a major general in the Iranian Army of the Guardians of the Islamic Revolution (IRGC) and since 1998 commander of its Quds Force—a division primarily responsible for extraterritorial military and clandestine operations.[10] A veteran of Iran–Iraq war, he has been active in many conflicts from Afghanistan to the Levant. His methods have been a blend of military intervention through ideological proxies and hard-nosed strategic diplomacy. The Quds Force has long provided military assistance to Hezbollah in Lebanon and Hamas in the Palestinian Territories. After US invasion of Iraq, Suleimani gained increasing political and military influence in the country through al-Maliki's government and the Shia militia, which are equipped and directed by Quds Force. Beginning in 2012, Soleimani helped bolster the Syrian government, a key Iranian ally, during the Syrian Civil War. Soleimani also assisted in the command of combined Iraqi government and Shia militia forces that advanced against the Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL) in 2014–2015.[11] Largely an unknown figure before 2013 and taking a higher profile recently during the War on ISIL, "emerging from obscurity has proved as much blessing and curse because now he is now associated with Iran’s setbacks as much as with its advances”.[12]

Name

Soleimani's name is also variously spelled as Qassem, Ghasem, and Ghassem. Likewise, his surname is also variously spelled as Soleymani, Suleimani, and Sulaimani.[note 1]

Early life and education

Soleimani was born in Rabor, Kerman Province, to an impoverished peasant family. He has a high school education.[13] In his youth, he moved to Kerman and worked as a construction worker to help repay a debt his father owed. In 1975, he began working as a contractor for the Kerman Water Organization.[14] When not at work, he spent his time lifting weights in local gyms and attending the sermons of a traveling preacher by the name of Hojjat Kamyab – a protege of Ayatollah Khomeini.[13]

Career and activities

Soleimani joined the Revolutionary Guard (IRGC) in 1979 following the Iranian Revolution, which saw the Shah fall and Ayatollah Khomeini take power. Reportedly, his training was minimal, but he advanced rapidly. Early in his career as a guardsman, he was stationed in northwestern Iran, and participated in the suppression of a Kurdish separatist uprising in West Azerbaijan Province.[13]

On 22 September 1980, when Iraq launched an invasion of Iran, setting off the Iran–Iraq War, Soleimani was a Lieutenant in the ranks of the IRGC. During the war, from 1980 to 1988, he was stationed at the southern front, commanding the 41st Sarallah Division[15] while still in his 20s.

On July 17, 1985, Suleimani opposed the IRGC leadership’s plan to deploy forces to two islands in western Arvandroud (Shatt al-Arab).[16]

After the war, during the 1990s, he was an IRGC commander in Kerman Province.[15] In this region, which borders Afghanistan, Afghan-grown opium travels to Turkey and onto Europe. Soleimani's military experience helped him earn a reputation as a successful fighter against drug trafficking.[13]

During the 1999 student revolt in Tehran, Soleiman was one of the IRGC officers who signed a letter to President Mohammad Khatami. The letter stated that if Khatami did not crush the student rebellion the military would, and might also launch a coup against Khatami.[13][17]

Command of Quds Force

The exact date of his appointment as commander of the IRGC's Quds Force is not clear, but Ali Alfoneh cites it as between 10 September 1997 and 21 March 1998.[14] He was considered one of the possible successors to the post of commander of the IRGC, when General Yahya Rahim Safavi left this post in 2007. In 2008, he led a group of Iranian investigators looking into the death of Imad Mughniyah. Suleimani helped arrange a ceasefire between the Iraqi Army and Mahdi Army in March 2008.[18]

Following the September 11 attacks of 2001, Ryan Crocker, a senior State Department official in the United States, flew to Geneva to meet with Iranian diplomats who were under the direction of Soleimani with the purpose of collaborating to destroy the Taliban, which had targeted Shia Afghanis.[13] This collaboration was instrumental in defining the targets of bombing operations in Afghanistan and in capturing key Al Qaeda operatives, but abruptly ended in January 2002, when George W Bush named Iran as part of the "Axis of evil" in his State of the Union address.[13]

In 2009, a leaked report stated that General Soleimani met Christopher R. Hill and General Raymond T. Odierno (America’s two most senior officials in Baghdad at the time) in the office of Iraq’s president, Jalal Talabani (who has known General Soleimani for decades). Hill and General Odierno denied the occurrence of the meeting.[19]

On 24 January 2011, Soleimani was promoted to Major General by Supreme Leader Ali Khamenei.[15][20] Khamenei is described as having a close relationship with him, helping him financially and has called Soleimani a "living martyr".[13]

Soleimani has been described as "the single most powerful operative in the Middle East today" and the principal military strategist and tactician in Iran's effort to combat Western influence and promote the expansion of Shiite and Iranian influence throughout the Middle East.[13] In Iraq, as the commander of the Quds force, he is believed to have strongly influenced the organization of the Iraqi government, notably supporting the election of previous Iraqi Prime Minister Nuri Al-Maliki.[13][21] Soleimani has even been described as being "Iran’s very own Erwin Rommel".[22]

According to some sources, Soleimani is the principal leader and architect of the military wing of the Lebanese Shia party Hezbollah since his appointment as Quds commander in 1998.[13]

Syrian Civil War

A map of Al-Qusayr and its environs. The Al-Qusayr offensive was allegedly masterminded by Suleimani[23]

According to several sources, including Riad Hijab, a former Syrian premier who defected in August 2012, he is also one of the staunchest supporters of the Syrian government of Bashar al-Assad in the Syrian Civil War.[13][21] In the later half of 2012, Soleimani assumed personal control of the Iranian intervention in the Syrian civil war, when Iranians became deeply concerned about the Assad government's lack of ability to fight the opposition, and the fallout to the Islamic Republic if the Syrian government fell. In Damascus he is reported to have coordinated the war from a base in Damascus at which a Lebanese Hezbollah commander and an Iraqi Shiite militia coordinator have been mobilized, in addition to Syrian and Iranian officers. Brigadier General Hossein Hamadani, the Basij’s former deputy commander helps to run irregular militias that the Soleimani hopes to continue the fight if Assad falls.[13] Under Soleimani the command has "coordinated attacks, trained militias, and set up an elaborate system to monitor rebel communications". According to a Middle Eastern security official Dexter Filkins talked to, thousands of Quds Force and Iraqi Shiite militiamen in Syria are "spread out across the entire country.”[13] The retaking of Qusayr in May 2013 from Syrian rebels was, according to John Maguire, a former CIA officer in Iraq, "orchestrated" by Soleimani.[13]

He is widely credited with delivering the strategy that has helped President Bashar al-Assad turn the tide against rebel forces and recapture key cities and towns.[24] The details of his involvement however are little known but many events from the training of government allied militias and coordination of decisive military offensives[13] to the sighting of Iranian UAVs & spy-drones in Syria, strongly suggest that his command (the Qods force) is heavily involved in many aspects of the civil war.[13] In a visit to the Lebanese capital Beirut on Thursday 29 Jan 2015, Soleimani laid wreaths at the graves of the slain Hezbollah members, including Emad Mughniyah, the son of late Hezbollah commander Imad Mughniyah which strengthens some possibilities about his role in Hizbollah military reaction on Israel.[25]

Suleimani helped in formation of the National Defence Forces (NDF) in Syria.

War on ISIS in Iraq

The east of Saladin Province in Iraq where Qasem Soleimani was involved in breaking the Siege of Amirli by ISIS[26]

Qasem Soleimani was in the Iraqi city of Amerli, to work with the Iraqi forces to push back militants from ISIS.[27][28] According to The Los Angeles Times, which reported that Amerli was the first town to successfully withstand an ISIS invasion, it was secured thanks to "an unusual partnership of Iraqi and Kurdish soldiers, Iranian-backed Shiite militias and U.S. warplanes". The US acted as a force multiplier for a number of Iranian-backed arm groups — at the same time that was present on the battlefield.[29]

A senior Iraqi official told the BBC that when the city of Mosul fell, the rapid reaction of Iran, rather than American bombing, was what prevented a more widespread collapse.[6] Qasem Soleimani also seems to have been instrumental in planning the operation to relieve Amirli in Saladin province where ISIS had laid siege to an important city.[26] In fact the Qods force operatives under Soleimani's command seem to have been deeply involved with not only the Iraqi army and Shi'ite militias but also the Kurdish in the battle of Amirli,[30] not only providing liaisons for intelligence sharing but also the supply of arms and munitions in addition to "providing expertise".[31]

In Operation Ashura, he was reportedly "present on the battlefield". Some Shia militia commanders described Soleimani as “fearless” — one pointing out that the Iranian general never wears a flak jacket, even on the front lines.[32]

Soleimani was also intimately involved in the planning & execution of the operation to liberate Tikrit[33][34]

Hadi al-Amiri, the former Iraqi minister of transportation and the head of the Badr Organization [an official Iraqi political party whose military wing is one of the largest armed forces in the country] highlighted the pivotal role of General Qasem Soleimani in defending Iraq's Kurdistan Region against the ISIL terrorist group, maintaining that if it were not for Iran, Heidar al-Ebadi’s government would have been a government on exile right now.[35] and he adds there was no Iraq if Gen. Soleimani hadn't help us.[36]

There were reports by some Western sources that Soleimani has been seriously wounded in action against ISIL in Samarra. The claim was rejected by Iranian Deputy Foreign Minister for Arab and African Affairs Hossein Amir-Abdollahian.[37]

Soleimani played an integral role in the organisation and planning of the crucial operation to retake the city of Tikrit in Iraq from ISIS. The city of Tikrit rests on the left bank of the Tigris river and is the largest and most important city between Baghdad and Mosul, gifting it a high strategic value. The city fell to ISIS during 2014 when ISIS made immense gains in northern and central Iraq. After months of careful preparation and intelligence gathering an offensive to encircle and capture Tikrit was launched in early March 2015.[34] Soleimani is directing the operations on the eastern flank from a village about 35 miles from Tikrit called Albu Rayash, captured over the weekend. The offensive is the biggest military operation in the Salahuddin region since last summer, when Isis fighters killed hundreds of Iraq army soldiers who had abandoned their military base at Camp Speicher outside Tikrit. His planned operation failed, and only after the request of American air power the battle was finally won. Soleimani record as a military commander was darkened after Tikrit and his failed operations in Syria.[34]

Sanctions

In March 2007, Soleimani was included on a list of Iranian individuals targeted with sanctions in United Nations Security Council Resolution 1747.[38] On 18 May 2011, he was sanctioned again by the United States along with Syrian president Bashar Assad and other senior Syrian officials due to his alleged involvement in providing material support to the Syrian government.[39]

On 24 June 2011, the Official Journal of the European Union said the three Iranian Revolutionary Guard members now subject to sanctions had been "providing equipment and support to help the Syrian government suppress protests in Syria".[40] The Iranians added to the EU sanctions list were two Revolutionary Guard commanders, Soleimani, Mohammad Ali Jafari, and the Guard's deputy commander for intelligence, Hossein Taeb.[41] Soleimani was also sanctioned by the Swiss government in September 2011 due to the same grounds cited by the European Union.[42]

He is listed by the United States as a known terrorist, which forbids U.S. citizens from doing business with him.[18][43] The list, published in the EU's Official Journal on 24 June 2011, also includes a Syrian property firm, an investment fund and two other enterprises accused of funding Assad's government. The list also includes Mohammad Ali Jafari and Hossein Taeb.[44] According to Newsweek, Iran, beside sending weapons, uniforms and pilots to Iraq, sent their military mastermind, Qasem Soleimani, leader of the Quds Force, whom many military leaders regard as an excellent, and highly strategic commander.[45]

Notes

  1. ^ Persian pronunciation: [ɢɒːˈseme solejmɒːˈni].

References

Qasem Soleimani website : http://qasemsoleimani.ir/

  1. ^ Dexter Filkins (30 September 2013). "The Shadow Commander". The New Yorker. Retrieved 31 March 2015. 
  2. ^ Joanna Paraszczuk (16 October 2014). "Iran's 'Shadow Commander' Steps Into the Light". The Atlantic. Retrieved 31 March 2015. 
  3. ^ Kambiz Foroohar. "Iran's Shadow Commander". Retrieved 31 March 2015. 
  4. ^ "RealClearWorld - Syria's Iranian Shadow Commander". Retrieved 31 March 2015. 
  5. ^ "Iran’s 'shadow commander' steps into the spotlight". The Observers. Retrieved 31 March 2015. 
  6. ^ a b "El iraní Qasem Soleimani, "el hombre más poderoso en Irak"". Terra. 
  7. ^ "Pictures reportedly place Iranian general in Daraa". Retrieved 31 March 2015. 
  8. ^ "Iran's Revolutionary Guards executes 12 Assad's forces elements - Iraqi News". Iraq news, the latest Iraq news. Retrieved 31 March 2015. 
  9. ^ "عکس/ مدال های فرمانده نیروی قدس سپاه". Retrieved 11 February 2015. 
  10. ^ "Iran's Spymaster Soleimani Counters U.S. Moves in the Mideast - WSJ". WSJ. 6 April 2012. 
  11. ^ "From the east, Iran-backed force advances on Tikrit". The Daily Star. Retrieved 31 March 2015. 
  12. ^ Siegel, Jacob (5 June 2015). "The Myth of Iran's Military Mastermind". The Daily Beast. Retrieved 5 June 2015. 
  13. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q Filkins, Dexter (30 September 2013). "The Shadow Commander". The New Yorker. Retrieved 6 February 2014. 
  14. ^ a b Alfoneh, Ali (January 2011). "Brigadier General Qassem Suleimani: A Biography" (PDF). Middle Eastern Outlooks 1. Retrieved 18 February 2013. 
  15. ^ a b c Alfoneh, Ali (March 2011). "Iran’s Secret Network: Major General Qassem Suleimani’s Inner Circle" (PDF). Middle Eastern Outlooks 2. Retrieved 18 February 2013. 
  16. ^ http://www.aei.org/files/2011/07/13/MEO-2011-07-No-4-g.pdf
  17. ^ "News & Views". The Iranian. July 1999. Retrieved 17 February 2013. 
  18. ^ a b "Iranian who brokered Iraqi peace is on U.S. terrorist watch list". McClatchy Newspapers. 31 March 2008. Retrieved 7 April 2008. 
  19. ^ Iraq and its neighbours: A regional cockpit The Economist
  20. ^ "The Islamic Republic's 13 generals". Iran Briefing. 3 February 2011. Retrieved 13 August 2013. 
  21. ^ a b Abbas, Mushreq (12 March 2013). "Iran's Man in Iraq and Syria". Al Monitor. Retrieved 13 March 2013. 
  22. ^ Bret Stephens (16 March 2015). "Bret Stephens: What Assad Knows - WSJ". WSJ. Retrieved 31 March 2015. 
  23. ^ Dexter Filkins (30 September 2013). "The Shadow Commander". The New Yorker. 
  24. ^ "BBC News - Iran's Qasem Soleimani wields power behind the scenes in Iraq". BBC News. 
  25. ^ "Iran's Soleimani pays tribute to fallen Hezbollah fighters". MehrNews. 
  26. ^ a b "Suleimani was present during battle for Amerli - Business Insider". Business Insider. 3 September 2014. 
  27. ^ "Iraqi and Kurdish troops enter the sieged Amirli". BBC. Retrieved 31 August 2014. 
  28. ^ "So hilft Israels Todfeind den USA im Kampf gegen ISIS!". Bild. Retrieved 4 September 2014. 
  29. ^ "In Iraq, residents of Amerli celebrate end of militant siege". The Los Angeles Times. Retrieved 5 September 2014. 
  30. ^ "Waging Desperate Campaign, Iraqi Town Held Off Militants". The New York Times. Retrieved 11 February 2015. 
  31. ^ "Iranians play role in breaking ISIS siege of Iraqi town". Reuters. 
  32. ^ "Iran general said to mastermind Iraq ground war". The Times of Israel. 
  33. ^ "Iranian General Again in Iraq for Tikrit Offensive". 2 March 2015. Retrieved 3 March 2015. 
  34. ^ a b c "Iraqi army and militias surround Isis in major offensive in the battle for Tikrit". The Independent. Retrieved 31 March 2015. 
  35. ^ "Iraq owes many victories against ISIL to Iran". MehrNews. 
  36. ^ "هادي العامري: لولا ايران وسليماني لما كانت الحكومة العراقية موجودة في بغداد". وكالة مهر للانباء. 
  37. ^ "PressTV-Major General Soleimani not injured: Iran". Retrieved 11 February 2015. 
  38. ^ "United Nations Security Council Resolution 1747" (PDF). United Nations. 24 March 2007. Retrieved 7 April 2008. 
  39. ^ Alfoneh, Ali (July 2011). "Iran’s Most Dangerous General" (PDF). Middle Eastern Outlooks 4. Retrieved 18 February 2013. 
  40. ^ "COUNCIL IMPLEMENTING REGULATION (EU) No 611/2011 of 23 June 2011". 
  41. ^ "Syria: Deadly protests erupt against Bashar al-Assad". BBC News. 24 June 2011. 
  42. ^ "Ordinance instituting measures against Syria" (PDF). Federal Department of Economy. Retrieved 24 February 2013. 
  43. ^ "Designation of Iranian Entities and Individuals for Proliferation Activities and Support for Terrorism". United States Department of State. 25 October 2007. Archived from the original on 12 March 2008. Retrieved 7 April 2008. 
  44. ^ "EU expands sanctions against Syria". Al Jazeera. Retrieved 17 February 2013. 
  45. ^ "Nemesis: The Shadowy Iranian Training Shia Militias in Iraq". newsweek. Retrieved 27 November 2014. 

External links

Military offices
Preceded by
Ahmad Vahidi
Chief commander of
Quds Force

1998–present
Succeeded by
Incumbent