قاسم افتخاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
قاسم افتخاری
زادهٔ۱۳۱۳
خوی
ملیتایرانی
تحصیلاتدکترای روابط بین الملل
محل تحصیلدانشگاه مشهد
دانشگاه کاتولیک آمریکا
پیشهپژوهشگر
استاد دانشگاه
سال‌های فعالیت۱۳۴۹ تا ۱۳۸۵
منصباستاد دانشگاه تهران

قاسم افتخاری ( زاده ۱۳۱۳ در خوی) پژوهشگر و استاد بازنشسته علوم سیاسی و روابط بین‌الملل ایرانی است. او عضو بازنشسته هیات علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیل دانشگاه کاتولیک آمریکا است. تاریخ روابط بین‌الملل، سیاست خارجی و روش شناسی علمی از جمله حوزه‌های مطالعاتی او به شمار می‌رود.[۱]

زندگی[ویرایش]

قاسم افتخاری در سال ۱۳۱۳ در خوی استان آذربایجان غربی متولد شد. او در سال ۱۳۳۷ برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی وارد دانشگاه مشهد شد. او سپس با گرفتن بورس تحصیلی به واشنگتن دی سی رفت و به صورت همزمان در دو رشته کتابداری و زبان انگلیسی به تحصیل پرداخت. افتخاری پس از فارغ‌التحصیلی در مقطع ارشد به تحصیل در مقطع دکترا مشغول شد و با مدرک دکتری روابط بین‌الملل از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.[۲][۳]

قاسم افتخاری پس از فارغ‌التحصیلی به ایران بازگشت و در سال ۱۳۴۹ به عضویت هیات علمی دانشگاه تهران در آمد و در سال ۱۳۸۵ بازنشسته شد. افتخاری در دوران بازنشتگی به عنوان استاد مهمان دانشگاه تهران و عضو و عضو هیات مدیره انجمن علوم سیاسی ایران فعالیت می‌کند.[۴]

فعالیت‌ها[ویرایش]

او اغلب در رسانه‌ها به عنوان کارشناس روابط خارجی و تحلیل‌گر قدرت‌های بزرگ شناخته می‌شود.[۵][۶][۷]

افتخاری از جمله استادان علوم سیاسی در ایران است در تحولات این رشته اثرگذار بوده است.[۸][۹] قاسم افتخاری در کنار حمید عنایت و هوشنگ مقتدر سه استاد دانشگاه تهران در دهه ۴۰ و ۵۰ بود که از دانشگاه‌های آنگلوساکسون فارغ‌التحصیل شده بودند. آن‌ها تاکید ویژه‌ای بر استقلال روشی علوم سیاسی از رشته حقوق داشتند که غالبا تحت تاثیر سیستم آموزشی فرانسوی بود.[۱۰][۱۱]

قاسم افتخاری از جمله استادان علوم سیاسی و روابط بین‌الملل در ایران است که شیوه‌های پوزیتیویستی در تحقیق برای علوم سیاسی را ترویج می‌کند. [۱۲][۱۳][۱۴]

آثار[ویرایش]

کتاب «روش‌ شناسی فهم کنش اجتماعی انسان» از جمله آثار مکتوب قاسم افتخاری است. از این استاد بازنشته دانشگاه تهران تا کنون ۱۵ مقاله به زبان فارسی نیز منتشر شده است.[۱۵]

منابع[ویرایش]

  1. «کرونا و گذار از سامانه ی بین المللی وستفالی». انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  2. «قاسم افتخاری». rasekhoon.net. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  3. «پاسداشت حمید عنایت و قاسم افتخاری». تاریخ ایرانی. ۱۸ فروردین ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  4. «ترکیب هیات مدیره انجمن علوم سیاسی ایران». انجمن علوم سیاسی ایران. ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  5. «گفتگو با قاسم افتخاری». روزنامه اعتماد. ۱۳ آبان ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  6. «چرا مذاکرات هسته‌ای به نتیجه نمی‌رسد؟». دیپلماسی ایرانی. ۲۰ آذر ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  7. «تحلیلگر مسائل بین المللی در گفت‌وگو با ایرنا». ایرنا. ۱۳ شهریور ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  8. «قاسم افتخاری: دانشگاه ها در دانش روابط بین الملل دچار عقب گرد شده اند». ایرنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  9. «افتخاری: انجمن علوم سیاسی باید از توصیف واقعیت‌های اجتماعی به نقد اجتماعی بپردازد». ایرنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  10. «مصاحبه با قاسم افتخاری». ایرنا. ۱۳ مرداد ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  11. تجلی، تانیا (۱۸ اسفند ۱۳۹۰). «یادکرد قاسم افتخاری و حمید عنایت». روزنامه شرق: ۱۲.
  12. «رسم فکر: گفتگو با قاسم افتخاری». فراتاب. ۲۰۱۷-۰۱-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  13. «افتخاری: نظم در کتاب «روش‌‌های پژوهش در روابط بین‌الملل» دیده نمی‌شود». عطنا. ۲۸ اسفند ۱۳۹۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  14. جهانگیر معینی علمداری. «بررسي و نقد كتاب «روش فهم و كنش اجتماعي انسان»». روزنامه اعتماد. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.
  15. «مقالات قاسم افتخاری». علوم انسانی. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۲۵.