قارا قارایف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قارا قارایف
Stamp of Azerbaijan 517.jpg
تمبر یادبود ۸۰امین سالگرد تولد قارا قارایف - جمهوری آذربایجان - ۱۹۹۸
اطلاعات
نام اصلی قارا ابوالفضل اوغلو قارایف
تولد ۵ فوریهٔ ۱۹۱۸(۱۹۱۸-02-0۵)
باکو
ملیت آذربایجانی
مرگ ۱۳ مه ۱۹۸۲ میلادی (۶۴ سال)
مسکو
جایزه(ها) جایزه استالین (۱۹۴۶، ۱۹۴۸)

قارا ابوالفضل اوغلو قارایف (به ترکی آذربایجانی: Qara Əbülfəz oğlu Qarayev) (به روسی: Кара Абульфазович Караев، کارا ابوالفضلویچ کارایف) (۵ فوریه ۱۹۱۸، باکو - ۱۳ مه ۱۹۸۲، مسکو) آهنگساز شوروی-آذربایجانی بود. قارایف همزمان در دو رشته در کنسرواتوار موسیقی باکو پذیرفته شد. او پیانو را از پروفسور گئورگی شارویف و تئوری آهنگسازی را از پروفسور لئونید رادولف فرا گرفت. سپس در سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶ به کنسرواتوار دولتی مسکو رفت که در آنجا بیشتر وقتش را با دیمیتری شوستاکویچ گذراند. در سال ۱۹۴۵ هنگامی که هنوز در حال تحصیل در کنسرواتوار دولتی مسکو بود، وی به همراه جودت حاجی‌یف برندهٔ جایزهٔ استالین برای اپرای وطن شد. قارایف در ۳۰ سالگی دوباره جایزه استالین را برای پوئم سمفونیک لیلی و مجنون خود که بر پایهٔ اشعار نظامی نوشته‌شده بود، بدست آورد. یک فیلم مستند در مورد زندگی وی در سال ۱۹۷۰ به کارگردانی اوقتای میرقاضیموف ساخته شده‌است.

زندگیش[ویرایش]

قارا قارایف در ۵ ماه فوریه سال ۱۹۱۸ میلادی در شهر باکو در خانوادۀ پزشک متخصص اطفال «ابوالفضل قارایف» و «سنا اسکندرقیزی» چشم به دنیا گشوده است. پدرش اصالتا اهل روستای «فاطمایی» باکو و پدر مادرش «اسکندر بیگ» از دودمان معروف شهر «شاماخی» بودند.[۱] وی در سال ۱۹۳۰ در کنسرواتوار دولتی آذربایجان پذیرفته شده است. از سال ۱۹۳۰ میلادی در کلاس آموزش پیانو «جورجی شارویف» و از سال ۱۹۳۵ میلادی نیز در کنسرواتوار دولتی آذربایجان در رشته های آهنگسازی (معلمش لئوپولد رودلف بوده است) و مبانی موسیقی سنتی آذربایجانی (معلمش عُذیر حاجی بیگف بوده است) به تحصیل پرداخته است.

از سال ۱۹۳۷ در اتحادیۀ آهنگسازان آذربایجان عضو شده است. از سال ۱۹۳۸ الی ۱۹۴۰ در کنسرواتوار مسکو به نام «پ.ای.چایکوویسکی» دانشجوی کلاس آهنگسازی (نام معلمش «آ.ن.آلکساندروف») بوده و در سال ۱۹۴۱ به باکو بازگشته و سمت مدیر هنری فیلارمونیک دولتی آذربایجان به نام «مسلم ماگومایف» را بر عهده گرفته است. وی در سال ۱۹۴۴ به پست معاون رئیس هیئت مدیره اتحادیه آهنگسازان آذربایجان منصوب گشته است. وی بین سال های۱۹۴۴- ۱۹۴۶ مجددا در کنسرواتوار دولتی مسکو به تحصیل پرداخته است. در این دوره از تحصیلشان معلم ایشان «دمیتری شوستاکوویچ» بوده است.

قطعه ای از باله «هفت پیکر»

قارا قارایف در سال ۱۹۴۶ به عنوان معلم در کلاس آهنگسازی در کنسرواتوار دولتی آذربایجان شروع به کار نموده، در همان سال بخاطر اپرای «وطن» که همراه با «جودت حاجی اف» سروده بود، برندۀ جایزۀ دولتی شوروی شده، در اتحادیۀ آهنگسازان شوروی به عضویت درآمده و جایزۀ «برای شجاعت در کار» را ازان خود نموده است. وی در سال ۱۹۴۸ به عضویت در هیئت مدیرۀ اتحادیۀ آهنگسازان شوروی پذیرفته و برندۀ جایزۀ دولتی برای پوئم سمفونیک «لیلی و مجنون» شد. قارا قارایف در طول همان سال دانشیار کنسرواتوار دولتی آذربایجان و رئیس قسمت موسیقی دانشکدۀ معماری و هنر آکادمی علوم آذربایجان شده است. وی بین سال های ۱۹۴۹-۱۹۵۳ رئیس کنسرواتوار دولتی آذربایجان بوده است. در سال ۱۹۵۰ عضو کمیتۀ دولتی اعطای جوایز شوروی تحت شورای وزیران اتحادیه جماهیر شوروی تعیین شده، در سال ۱۹۵۲ فرمان مدیرت اتحادیۀ آهنگسازان آذربایجان را به دست گرفته است.

اولین نمایش بالۀ «هفت پیکر» در سال ۱۹۵۳ برگزار شده است. وی از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۸۲ عضو کمیتۀ جوایز «لِلین» و دولتی شوروی بوده است. در سال های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۸ به ترتیب برندۀ اسامی «چهره ماندگار در عرضه هنر» و « هنرمند مردمی» گشته است.

وی بین سالهای ۱۹۵۶- ۱۹۷۳ نخست معاون اتحادیه آهنگسازان آذربایجان بوده، در سال ۱۹۵۷ به عضویت در اتحاد کارمانان فیلم ساز اتحادیۀ جماهیر سوسیالیستی شوروی در آمده، برندۀ جایزه اولین جشنوارۀ سرتاسری اتحادیه افلام شوروی اتحادیۀ جماهیر سوسیالیستی شوروی برای موسیقی فیلم «دو پسر در یک محله» شده و تا سال ۱۹۶۲ عضو اتحادیه آهنگسازان شوروی بوده است. در میان سال های ۱۹۵۵- ۱۹۷۶ نمایندۀ هفتمین و نهمین مجلس عالی شوروی بوده است.

قارا قارایف در سال ۱۹۵۹ نام «هنرمند مردمی» را مال خود نموده و پروفسور کرسی آهنگسازی کنسرواتوار دولتی آذربایجان شده است. وی در سال های مختلفی جهت شرکت در جشنواره ها و رویداد های متنوع با هیئت های مسوقی زیادی به کشور هایی همچون آمریکا، اسپانیا، مصر، ژاپن، آلمان، ترکیه و غیره مسافرت نموده است.

وی در ۱۳ ماه می سال ۱۹۸۲ میلادی در شهر مسکو زندگی را بدرود گفته و در باکو دفن شده است.

آثار[ویرایش]

بیش از ۱۱۰ قطعه موسیقی باله، سمفونیک، تکنوازی پیانو و ... از وی به جا مانده است. [۲]

منابع[ویرایش]

  1. Kayzen.az – Böyük musiqiçilər: Qara Qarayev
  2. Azad Sharifov. "Remembering Gara Garayev: A Legend in His Own Time - 80th Jubilee", in Azerbaijan International, Vol. 6:3 (Autumn 1998), pp. 24-32

پیوند به بیرون[ویرایش]