قائم‌مقام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از قائم مقام)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قائم‌مقام امروزه به معنی پست دوم یک نهاد یا سازمان دارای اختیارات جانشینی رئیس سازمان می‌باشد. بنابرین به نوعی به معنی جانشین، نایب مناب، نایب رئیس، معاون اول و ... نزدیک می‌باشد.

قائم‌مقام لقبی قاجاری است. لقب قائم‌مقام در سال ۱۲۱۳ زمانی که عباس میرزا به حکومت آذربایجان منصوب شد به وجود آمد و به میرزا عیسی فراهانی اعطا شد که وزیر و نایب ولیعهد در تبریز بود. در دوران قاجار این لقب به وزرای حکمرانان ایالت آذربایجان داده می‌شد.

منابع[ویرایش]

  • بایوردی، حسین. قائم‌مقام‌ها. مجله وحید، شماره ۷۶ (فروردین ۱۳۴۹): ص۴۱۹–۴۲۵