فیلیپ سیدنی

سر فیلیپ سیدنی
سر فیلیپ سیدنی
	تصویری متأخر از سیدنی، بر پایهٔ چهره‌نگاری حدود ۱۵۷۶، مجموعهٔ نگارخانه ملی پرتره
زادهٔ	۳۰ نوامبر ۱۵۵۴; پنزهرست، کنت، پادشاهی انگلستان
درگذشت	۱۷ اکتبر ۱۵۸۶ (۳۱ سال); آرنهم، جمهوری هلند
آرامگاه	کلیسای جامع قدیم سنت پل، لندن
ملیت	انگلیسی
تحصیلات	مدرسهٔ شروزبری; کرایست چرچ، آکسفورد
پیشه‌ها	شاعر; نویسنده; منتقد ادبی; درباری; دیپلمات; نظامی;
دوران	عصر الیزابت
همسر(ها)	فرانسیس والسینگهام، ازدواج در ۱۵۸۳
فرزندان	الیزابت سیدنی
والدین	سر هنری سیدنی (پدر); مری دادلی، لیدی سیدنی (مادر);
خویشاوندان	مری سیدنی، کنتس پمبروک، خواهر
	پیشهٔ نویسندگی
زبان(ها)	انگلیسی نو نخستین
سبک(های) نوشتاری	سونت; رمانس منثور; نقد ادبی; شعر شبانی;
جنبش ادبی	رنسانس انگلستان
کار(های) برجسته	آرکادیای کنتس پمبروک; آستروفیل و استلا; دفاع از شعر;

سر فیلیپ سیدنی (به انگلیسی: Sir Philip Sidney)، زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۵۵۴ و درگذشتهٔ ۱۷ اکتبر ۱۵۸۶، شاعر، نویسنده، منتقد ادبی، درباری، دیپلمات و نظامی انگلیسی بود. او از برجسته‌ترین نویسندگان عصر الیزابت و از چهره‌های اثرگذار رنسانس انگلستان به شمار می‌رود. شهرت ادبی سیدنی بیش از همه بر رمانس منثور آرکادیای کنتس پمبروک، مجموعهٔ غزل‌واره‌ای آستروفیل و استلا و رسالهٔ نظری دفاع از شعر استوار است. هیچ‌یک از آثار عمدهٔ او در زمان حیاتش به صورت کتاب منتشر نشد و جایگاه ادبی او عمدتاً با انتشار نوشته‌هایش در دههٔ ۱۵۹۰، به کوشش خواهرش مری سیدنی و دیگر نزدیکانش، تثبیت شد.^[۱]^[۲]

زندگی و فعالیت سیاسی

سیدنی در خانهٔ خانوادگی خود در پنزهرست، در شهرستان کنت، به دنیا آمد. پدرش، سر هنری سیدنی، از مدیران بلندپایهٔ حکومت الیزابت یکم در ایرلند و ولز بود و مادرش، مری دادلی، به خانوادهٔ بانفوذ دادلی تعلق داشت. سیدنی از سال ۱۵۶۴ در مدرسهٔ شروزبری تحصیل کرد و در آنجا با فلک گریویل، نویسنده و سیاستمدار آینده، دوستی پایداری یافت. او در سال ۱۵۶۸ وارد کرایست چرچ در دانشگاه آکسفورد شد، اما مانند بسیاری از اشراف‌زادگان هم‌عصرش بدون دریافت مدرک دانشگاه را ترک کرد. در ۱۵۷۲ به همراه یک هیئت دیپلماتیک انگلیسی به فرانسه رفت و هنگام کشتار سن‌بارتلمی در پاریس حضور داشت. پس از خروج از فرانسه، نزدیک به سه سال را در شهرهایی از آلمان، اتریش و ایتالیا گذراند و با اندیشمندانی چون اوبر لانگه، متفکر هوگنو، ارتباط برقرار کرد.^[۳]^[۱]

سیدنی در ۱۵۷۵ به انگلستان بازگشت و دو سال بعد در مقام فرستادهٔ الیزابت یکم به دربار رودلف دوم، امپراتور مقدس روم، و چند شاهزادهٔ پروتستان آلمانی اعزام شد. او از شکل‌گیری اتحادی میان دولت‌های پروتستان اروپا در برابر قدرت اسپانیا پشتیبانی می‌کرد. سیدنی در ۱۵۷۹ نامه‌ای صریح به ملکه نوشت و با ازدواج پیشنهادی او با فرانسوا، دوک آنژو و آلنçon، مخالفت کرد. این نامه برای مدتی موقعیت او را در دربار دشوار ساخت، اما برخلاف ادعای متن پیشین، سیدنی برای همیشه از سیاست کناره‌گیری نکرد و در سال‌های بعد همچنان در پارلمان، دربار و مأموریت‌های دولتی فعالیت داشت. او در ۱۵۸۳ لقب شوالیه گرفت و همان سال با فرانسیس والسینگهام، دختر فرانسیس والسینگهام، وزیر و رئیس شبکهٔ اطلاعاتی ملکه، ازدواج کرد.^[۱]^[۳]

آثار و اندیشهٔ ادبی

سیدنی احتمالاً نخستین نسخهٔ آرکادیا را میان سال‌های ۱۵۷۸ و ۱۵۸۰، هنگام اقامت در خانهٔ خواهرش مری سیدنی در ویلتشر، نوشت. این اثر آمیزه‌ای از رمانس، روایت شبانی، ماجراجویی، سیاست و بحث‌های اخلاقی بود و به خواهرش، کنتس پمبروک، تقدیم شد. سیدنی بعدها بازنویسی گسترده‌ای از آن را آغاز کرد که ناتمام ماند. نسخهٔ بازنگری‌شده در ۱۵۹۰ و نسخه‌ای ترکیبی و تکمیل‌شده، با نظارت مری سیدنی، در ۱۵۹۳ منتشر شد. نسخهٔ دست‌نویس متن نخست که حدود سال ۱۵۸۵ به دست ریچارد رابینسون رونویسی شده است، امروزه در کتابخانهٔ فولجر شکسپیر نگهداری می‌شود.^[۴] مجموعهٔ آستروفیل و استلا نیز که در اوایل دههٔ ۱۵۸۰ نوشته و در ۱۵۹۱ منتشر شد، شامل ۱۰۸ سونت و ۱۱ ترانه است. این مجموعه با بهره‌گیری از سنت غزل‌واره‌های عاشقانهٔ پترارک، کشمکش میان میل، عقل و فضیلت را از زبان آستروفیل روایت می‌کند. شخصیت استلا به طور سنتی با پنه‌لوپه دورو پیوند داده شده است، اما پژوهشگران خواندن این مجموعه به عنوان زندگی‌نامهٔ مستقیم سیدنی را ساده‌انگارانه می‌دانند.^[۲]^[۳]

رسالهٔ دفاع از شعر که احتمالاً در ۱۵۸۱ و ۱۵۸۲ نوشته و در ۱۵۹۵ منتشر شد، از آثار بنیادین نقد ادبی به زبان انگلیسی است. این رساله تا اندازه‌ای پاسخی به کتاب مکتب سوءاستفاده نوشتهٔ استیون گاسن بود که شعر و نمایش را از نظر اخلاقی زیان‌بار معرفی می‌کرد. سیدنی با بهره‌گیری از مفاهیم ارسطو، افلاطون، هوراس و سنت بلاغی رنسانس، شاعر را «سازنده» می‌خواند و استدلال می‌کند که شعر با پیوند دادن آموزش و لذت می‌تواند مخاطب را به سوی کنش اخلاقی سوق دهد. بنابراین، معرفی سیدنی به عنوان مخالف کلی کلاسیسیسم درست نیست. او در نظریهٔ ادبی خود عمیقاً به منابع کلاسیک متکی بود و حتی نمایشنامه‌نویسان انگلیسی را به سبب بی‌توجهی به وحدت زمان، مکان و کنش نقد می‌کرد. همچنین اصطلاح و نظریهٔ موسوم به «عدالت بوطیقایی» از سیدنی نیست و نسبت دادن آن به او مبنای تاریخی ندارد.^[۵]^[۶] سیدنی علاوه بر این آثار، نمایش درباری بانوی ماه مه، چندین شعر پراکنده و ترجمهٔ منظوم بخشی از مزامیر را نوشت؛ خواهرش مری سیدنی ترجمهٔ مزامیر را پس از مرگ او ادامه داد و تکمیل کرد.^[۲]

جنگ، مرگ و میراث

در ۱۵۸۵، هم‌زمان با مداخلهٔ نظامی انگلستان در جنگ هشتادساله، سیدنی به فرمانداری فلیسینگن در جمهوری هلند منصوب شد. او در ۲۲ سپتامبر ۱۵۸۶، هنگام نبرد با نیروهای اسپانیایی در نبرد زوتفن، بر اثر اصابت گلوله به ران به شدت زخمی شد. سیدنی را برای درمان به آرنهم منتقل کردند، اما زخم او عفونی شد و در ۱۷ اکتبر، اندکی پیش از سی و دومین سالروز تولدش، درگذشت. پیکرش به انگلستان انتقال یافت و پس از مراسم تشییع عمومی مفصلی در فوریهٔ ۱۵۸۷ در کلیسای جامع قدیم سنت پل لندن به خاک سپرده شد.^[۱]^[۳]

فلک گریویل بعدها روایت کرد که سیدنی پس از زخمی شدن، ظرف آب خود را به سرباز مجروح دیگری بخشید. این حکایت، صرف نظر از میزان دقت تاریخی آن، در شکل‌گیری تصویر آرمانی سیدنی به عنوان درباری و جنگاوری فداکار نقش مهمی داشت. انتشار آثار او در دههٔ ۱۵۹۰ نیز هم‌زمان با مرثیه‌ها و یادنامه‌هایی بود که از وی چهره‌ای نمونه‌وار برای فرهنگ درباری پروتستان می‌ساختند. ادموند اسپنسر در مرثیهٔ آستروفل از او یاد کرد و خواهرش مری سیدنی در گردآوری، ویرایش و انتشار نوشته‌هایش نقشی اساسی داشت. آثار سیدنی بر گسترش غزل‌وارهٔ انگلیسی، رمانس منثور، نثر روایی و نظریهٔ ادبی دورهٔ الیزابت اثر گذاشت و دفاع از شعر همچنان یکی از متون اصلی تاریخ نقد ادبی انگلیسی به شمار می‌رود.^[۷]^[۲]

جستارهای وابسته

منابع

1 2 3 4 Brennan, Michael G. (2024). "Sidney's Life". The Oxford Handbook of Philip Sidney (in English). Oxford University Press. pp. 23–36. doi:10.1093/oxfordhb/9780198859451.013.2. ISBN 9780198859451.
1 2 3 4 Sidney, Philip (2008). Sir Philip Sidney: The Major Works (in English). به کوشش Katherine Duncan-Jones. Oxford University Press. ISBN 9780199538416.
1 2 3 4 "Sir Philip Sidney". Poetry Foundation (in English). Retrieved 22 مرداد 1405.
↑ "The Countess of Pembroke's Arcadia, manuscript, ca. 1585". Folger Shakespeare Library (in English). Retrieved 22 مرداد 1405.
↑ "Philip Sidney, The Defence of Poesy, 1595". Cambridge Core (in English). Cambridge University Press. 5 اوت 2016. doi:10.1017/CBO9781316091722.020. Retrieved 22 مرداد 1405.
↑ Mack, Michael (2024). "Sidney and Philosophy". The Oxford Handbook of Philip Sidney (in English). Oxford University Press. pp. 541–555. doi:10.1093/oxfordhb/9780198859451.013.32. ISBN 9780198859451.
↑ "Sir Philip Sidney". National Portrait Gallery (in English). Retrieved 22 مرداد 1405.

پیوند به بیرون

الگو:کنترل اعتبار

[Brennan-1] 1 2 3 4 Brennan, Michael G. (2024). "Sidney's Life". The Oxford Handbook of Philip Sidney (in English). Oxford University Press. pp. 23–36. doi:10.1093/oxfordhb/9780198859451.013.2. ISBN 9780198859451.

[MajorWorks-2] 1 2 3 4 Sidney, Philip (2008). Sir Philip Sidney: The Major Works (in English). به کوشش Katherine Duncan-Jones. Oxford University Press. ISBN 9780199538416.

[PoetryFoundation-3] 1 2 3 4 "Sir Philip Sidney". Poetry Foundation (in English). Retrieved 22 مرداد 1405.

[FolgerArcadia-4] "The Countess of Pembroke's Arcadia, manuscript, ca. 1585". Folger Shakespeare Library (in English). Retrieved 22 مرداد 1405.

[Defence-5] "Philip Sidney, The Defence of Poesy, 1595". Cambridge Core (in English). Cambridge University Press. 5 اوت 2016. doi:10.1017/CBO9781316091722.020. Retrieved 22 مرداد 1405.

[Philosophy-6] Mack, Michael (2024). "Sidney and Philosophy". The Oxford Handbook of Philip Sidney (in English). Oxford University Press. pp. 541–555. doi:10.1093/oxfordhb/9780198859451.013.32. ISBN 9780198859451.

[NPG-7] "Sir Philip Sidney". National Portrait Gallery (in English). Retrieved 22 مرداد 1405.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]