فیفا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیpolski

مختصات: ۴۷°۲۲′۵۳″ شمالی ۸°۳۴′۲۸″ شرقی / ۴۷٫۳۸۱۳۹°شمالی ۸٫۵۷۴۴۴°شرقی / 47.38139; 8.57444

فدراسیون بین‌المللی فوتبال
Flag of FIFA.svg
بنیان‌گذاری ۲۱ مه ۱۹۰۴ میلادی
گونه ورزشی
هدف ایجاد صلح در کشورهای جهان با ورزش
جایگاه زوریخ، سوئیس
گسترهٔ کاری بین‌المللی
رئیس جانی اینفانتینو
نایب‌رئیس علی بن حسین (شاهزاده اردنی)
جیم بویس
سازمان‌های وابسته کمیته بین‌المللی المپیک
شعار برای بازی، برای جهان

فدراسیون بین‌المللی فوتبال (به فرانسوی: Fédération Internationale de Football Association) معروف به فیفا نهاد اداره‌کنندهٔ مسائل فوتبال، فوتسال و فوتبال ساحلی در سطح جهان است. محل استقرار این فدراسیون در زوریخ، سوئیس است و رئیس آن در حال حاضر جیانی اینفانتینو می‌باشد.

فیفا مسؤول سازماندهی و نظارت بر اکثر تورنمنت‌های بین‌المللی فوتبال، به ویژه جام جهانی فوتبال است که از سال ۱۹۳۰ برگزار می‌شود. فیفا داری ۲۰۹ عضواست[۱] که ۱۶ عضو بیشتر از سازمان ملل و ۴ عضو بیشتر از کمیته بین‌المللی المپیک دارد ولی با این حال تعداد اعضای آن در مقایسه با فدراسیون بین‌المللی ورزشکاران ۵ عضو کمتر است.

تاریخچه[ویرایش]

با افزایش محبوبیت مسابقات بین‌المللی در اوایل قرن بیستم، نیاز به یک سازمان واحد برای سرپرستی و نظارت بر بازی‌های جهانی احساس شد، بنابراین فیفا در ۲۱ می۱۹۰۴ از سوی انجمن ملی فوتبال کشورهای:بلژیک، دانمارک، فرانسه٬هلند٬اسپانیا سوئد و سوئیس در پاریس تأسیس شد. (اسم فرانسوی فیفا هم به همین دلیل است و حتی در کشورهای غیر فرانسوی زبان هم استفاده می‌شود) و اولین رئیس آن هم روبرت گیرین بود.

فیفا ریاست اولین مسابقات بین‌المللی فوتبال را در سال ۱۹۰۶ بر عهده داشت، اما موفقیت کمی به دست آورد. این مسائل به همراه مسائل مالی، منجر به جایگزینی سریع دنیل بورلی وولفال انگلیسی به جای روبرت گیرین شد. با وجود عدم حضور بازیکنان حرفه‌ای فوتبال در المپیک (طبق قوانین فیفا) مسابقات فوتبال در المپیک ۱۹۰۸ لندن موفقیت بیشتری نسبت به قبل به دست آورد.

با در خواست عضویت آفریقای جنوبی در سال ۱۹۰۹، آرژانتین و شیلی در سال ۱۹۱۲ و کانادا و آمریکا در سال ۱۹۱۳ اعضای فیفا از اروپا فراتر رفت.

همراهی تعداد زیادی از بازیکنان در جنگ ومحدود شدن امکان مسافرت برای بازی‌های بین‌المللی باعث شد فیفا با مشکلات زیادی روبرو باشد. بعد از جنگ، با مرگ دنیل بورلی وولفال سازمان به وسیله هیرشمن کارل آلمانی به کار خود ادامه داد. سازمان از انقراض نجات پیدا کرد اما انگلیس به عنوان خانه فیفا (به انگلیسی: Home Nations‍) در آن زمان با اظهار بی میلی از شرکت در مسابقات بین‌المللی با دشمنان اخیر خود در زمان معزی سوم ازآن کناره‌گیری کرد. بعدها فیفا دوباره اعضای خود را به دست آورد. مجموعه فیفا توسط موزه بین‌المللی فوتبال در انگلیس نگهداری می‌شود.

رئسای فیفا[ویرایش]

فیفا از بدو تأسیس تاکنون توسط ۹ رئیس اداره شده‌است.[۲]

رئیس کشور سال‌های ریاست.
رابرت گوئرین  فرانسه ۱۹۰۴–۱۹۰۶
دنیل برلی وولفال  انگلستان ۱۹۰۶–۱۹۱۸
ژول ریمه  فرانسه ۱۹۲۱–۱۹۵۴
رادولف سیلدرایرس Flag of Belgium.svg بلژیک ۱۹۵۴–۱۹۵۵
آرتور دروری  انگلستان ۱۹۵۵–۱۹۶۱
استنلی راس  انگلستان ۱۹۶۱–۱۹۷۴
ژائو هاولانژ  برزیل ۱۹۷۴–۱۹۹۸
سپ بلاتر  سوئیس ۱۹۹۸–۲۰۱۵
جانی اینفانتینو  سوئیس ۲۰۱۵-اکنون

استعفای سب پلاتر[ویرایش]

در ۲ ژوئن ۲۰۱۵ سب پلاتر پس از ۴ روز از انتخابش به عنوان رئیس فیفا، از این سمت استعفاء داد، البته وی تا زمان انتخابات بعدی هم‌چنان به عنوان رئیس فیفا باقی ماند و به کارش ادامه داد. بلاتر از سال ۱۹۹۸ ریاست فیفا را در دست داشت و در سال‌های آخر حضور در این مسند، چالش‌های زیادی را به خصوص پس از انتخاب روسیه و قطر به عنوان میزبان جام‌های جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ تجربه کرد.[۳]

ساختار[ویرایش]

نقشه جهان و شش کنفدراسیون فوتبال

آئین‌نامه[ویرایش]

فیفا سازمانی است که تحت قوانین کشور سوییس تأسیس شده‌است ومحل استقرار آن نیز در سوییس است. کنگره فیفا بالاترین نهاد فیفاست، و ترکیبی است از نمایندگان فدراسیون‌های کشورهای عضو فیفا. کنگره در شرایط معمول نشست سالانه دارد اما این نشست در شرایط فوق‌العاده نیز بنا به درخواست سالی یکبار تشکیل می‌شود. تنها کنگره می‌تواند با تصویب قوانین در فیفا تغییرات به وجود آورد. کنگره رئیس فیفا، دبیر کل و دیگر اعضای کمیته اجرایی فیفا را انتخاب کند. رئیس و دبیر کل جزء مقامات اصلی فیفا هستند که مسئولیت اداره امور جاری فیفا را به عهده دهرند که این کار را با دبیر خانه کل که حدود ۲۸۰ عضو دارد انجام می‌دهند.

کمیته اجرایی فیفا که تحت ریاست رئیس فیفاست مهم‌ترین بخش تصمیم گیرنده سازمان در فاصله زمانی بین دو کنگره‌است. ساختار سازمانی جهانی فیفا شامل ۷ بخش دیگر هم می‌باشد که یا تحت اختیار کمیته اجرایی است یا به وسیله کنگره به عنوان کمیته دائمی تشکیل شده‌است. از جمله کمیته مالی، کمیته انضباطی، کمیته داوری و غیره.

۶ کنفدراسیون و ۲۰۹ فدراسیون ملی[ویرایش]

به غیر از سازمان جهانی فیفا، فیفا کنفدراسیون‌هایی در قاره‌ها و مناطق مختلف برای سرکشی بازی‌ها تشکیل داده‌است. لازم است ذکر شود که فدراسیون‌های کشورها عضو فیفا هستند نه کنفدراسیون‌ها، کنفدراسیون‌ها به وسیله فیفا تشکیل می‌شوند. فدراسیون‌های کشورها باید هم عضو فیفا و هم عضو کنفدراسیونی باشند که کشورشان از نظر جغرافیایی در حوزه آن قرار گرفته تا اجازه شرکت در مسابقات فیفا را به دست آورند. (لیست این کنفدراسیون‌ها با کمی استثنائات جغرافیایی در زیر آمده‌است)

     کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC؛ ۴۶ عضو) درامور آسیا و استرالیا
     کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF؛ ۵۴ عضو)
     کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی و مرکزی (CONCACAF؛ ۴۱ عضو)
     کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (CONMEBOL؛ ۱۰ عضو)
     کنفدراسیون فوتبال آقیانوسیه (OFC؛ ۱۱ عضو)
     کنفدراسیون فوتبال اروپا (UEFA؛ ۵۳ عضو)

مرزهای بین بعضی از کشورها باعث شده بود تا هم‌زمان عضو دو قاره باشند، در نتیجه شماری از کشورها مثل روسیه، ترکیه، قبرس، ارمنستان، آذربایجان و گرجستان خواستار عضویت در یوفا (UEFA)شدند اگرچه که قسمت زیادی از خاک آن‌ها در آسیا قرار داشت. با این که اسرائیل به‌طور کامل در قاره آسیا قرار داشت اما چون هیچ پیوندی با کشورهای آسیایی نداشت در سال ۱۹۹۴ به یوفا پیوست. قزاقستان نیز در سال ۲۰۰۲ از ای اف سی به یوفا پیوست؛ و استرالیا آخرین کشوری بود که در ژانویه ۲۰۰۶ ازاو اف سی به ای اف سی رفت. کشورهای گویان و سورینام با این که در آمریکای جنوبی قرار داشتند اما همچنان به عضویت خود در کونکاکاف(CONCACAF) ادامه دادند.

هیچ تیمی از OFC توانایی پیروزی در مسابقات انتخابی جام جهانی را نداشت. در دور اخیر انتخابی جام جهانی برنده OFC مجبور شد بازی پلی‌آف را در مقابل کشوری از کنمبل(CONMEBOL) انجام بده که این مانع همیشه باعث عدم حضور استرالیا در جام جهانی می‌شد. در تلاش برای بهبود تیم‌های ملی و داخلی کشورها، استرالیا در سال ۲۰۰۶ به کنفدراسیون فوتبال آسیا پیوست. بر این اساس استرالیا می‌تواند در تورنمنت‌های آسیایی مثل جام فوتبال آسیا ولیگ قهرمانان آسیا بازی کند. تنها چند ماه پس از این جا به جایی استرالیا توانست با پیروزی در بازی پلی آف در مقابل اروگوئه (در ضربات پنالتی) به جام جهانی ۲۰۰۶ راه یابد.

به‌طور کلی فیفا ۲۰۹ فدراسیون ملی به همراه تیم‌های ملی مردان این کشورها و همچنین ۱۲۹ تیم ملی زنان را به رسمیت می‌شناسد. جالب این جاست که تعداد اعضای فیفا از سازمان ملل بیشتر است چرا که فیفا چندین دولت مستقل را به عنوان کشور مستقل به رسمیت می‌شناسد که بارزترین آن‌ها چهار کشوردر بریتانیای کبیر (انگلیس، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی) هستند. رنکینگ جهانی فیفا به‌طور ماهانه به روز می‌شود و رتبه هر تیم بر اساس عملکرد آن تیم در مسابقات بین‌المللی، مسابقات انتخابی و بازی‌های دوستانه تعیین می‌شود. همچنین رنکینگ جهانی برای فوتبال زنان نیز سالی یکبار به روز می‌شود.

نظارت و توسعه بازی‌ها[ویرایش]

قوانین فوتبال[ویرایش]

وضع قوانین فوتبال و تغییر آن‌ها تنها بر عهده فیفا نیست. این قوانین توسط هیئت بین‌المللی فوتبال وضع می‌شود. فیفا در این هیئت ۴ عضو دارد و ۴ عضو دیگر از اتحادیه‌های فوتبال انگلیس، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی هستند (عضویت این اعضا به خاطر سهم منحصربه‌فرد این کشورها در خلق و پیشینه بازی‌های فوتبال است). تغییر در قوانین بازی‌ها با موافقت حداقل ۶ نماینده از ۸ نماینده صورت می‌گیرد. البته این قانون به تازگی لغو شده و فقط انگلیس حق رأی دارد.

بیشتر اوقات فیفا نقش فعالی در کارکرد ورزش و توسعه و پیشرفت بازی‌ها در سراسر دنیا دارد.

نظم و انضباط فدراسیون‌های کشورها[ویرایش]

یکی از سیاست‌های منحصربه‌فرد فیفا تعلیق تیم‌ها و اعضای وابسته به آن‌ها از حضور در مسابقات بین‌المللی است وقتی که دولت هایشان در عملکرد فدراسیون فوتبالشان دخالت می‌کند یا هنگامی که فدراسیون مربوطه وظایف خود را به درستی انجام نمی‌دهد.

یکی از شاخص‌ترین موارد در همین اواخر تعلیق فدراسیون فوتبال یونان به خاطر دخالت‌های سیاسی کشورشان در امور فوتبال بود، دیگری مربوط به کنیا بود که به علت مناسب نبودن روند اجرایی بازی‌ها تعلیق شد، و همچنین عراق.

بخش آسیایی فیفا یعنی ای اف سی نیز به تازگی ۲۲فدراسیون‌های خود را مجبور کرده که شفافیت در امور، تعدادمسابقات، کیفیت در آموزش وکیفیت ساختار لیگ‌ها را افزایش دهند. هر فدراسیونی که با این اصلاحات کلی همکاری نکند تعلیق خواهد شد. یکی از فدراسیون‌هایی که در این باره تعلیق شد استرالیا بود کشوری که تنها تیم‌های خاصی می‌توانستند در لیگ حرفه‌ای آن بازی کنند و راه برای عضویت دیگران بسته بود، این سیستم بیشتر در آمریکای شمالی مشاهده شده بود.

تیم ملی فوتبال عراق هم در می۲۰۰۸ به خاطر دخالت‌های دولتش و منحل کردن فدراسیون فوتبال کشورشان توسط دولتش معلق شد اما این حکم نیزدر پی انصراف دولت عراق از انحلال فدراسیونش پس گرفته شد.

قانون ممنوعیت بازی در مناطق مرتفع از سطح دریا توسط فیفا[ویرایش]

در آپریل ۲۰۰۷ فیفا مبادرت به تهیه قانونی کرد که طبق آن هیچ مسابقه بین‌المللی فوتبال در آینده نتواند در ارتفاع بیشتر از ۲۵۰۰ متر از سطح دریا (۸۲۰۰ فوت) برگزار شود. بر اساس این طرح در کشور بولیوی شهر La Paz(۳۶۰۰ متر)، در اکوادر شهر Quito (۲۸۰۰ متر) و در کلمبیا شهر Bogotá(۲۶۴۰ متر) نمی‌توانستند هیچ مسابقه بین‌المللی برگزار کنند. با این حال پس از اعتراض‌های بین‌المللی فیفا از این تصمیم منصرف شد و تحت فشارهای سیاسی از طرف کشورهای عضو کنمبل در ژوئن ۲۰۰۷ این ارتفاع را به ۲۸۰۰ متر یعنی ۹۱۹۰ فوت افزایش داد بنابراین دو شهر Quito و Bogota یکبار دیگر اجازه برگزاری بازی‌های بین‌المللی را یافتند و پس از آن نیز در ژوئیه ۲۰۰۷ به La Pazاین اجازه داده شد.

سرود فیفا[ویرایش]

از جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ مانند لیگ قهرمانان اروپا فیفا سرودی را که توسط یک آهنگساز آلمانی (Franz Lambert)ساخته شده بود را به عنوان سرود رسمی خود معرفی کرد. سرود فیفا در آغاز مسابقات فوتبال و تورنمنت‌هایی مثل مسابقات دوستانه بین‌المللی، جام جهانی فوتبال، جام جهانی فوتبال زنان و جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال نواخته می‌شود.

حامیان مالی[ویرایش]

فساد مالی در سال ۲۰۱۵ میلادی[ویرایش]

در ماه مه ۲۰۱۵، چهارده نفر از جمله تعدادی از مقامات عالی رتبه فیفا به اتهام فساد مالی در زوریخ سوئیس بازداشت شدند. حکم جلب این افراد به درخواست وزارت دادگستری ایالات متحده توسط دادگاهی در نیویورک صادر شده بود. اتهام آن‌ها اخاذی، کلاهبرداری و پولشویی عنوان شد. جفری وب، اوگنیو فیگیردو اهل اروگوئه نایب رئیس فیفا و عضو هیئت اجرایی، خوزه ماریا مارن، عضو کمیته باشگاهی فیفا اهل برزیل، ادواردو لی، رئیس فدراسیون فوتبال کاستاریکا و رافائل اسکیوِل، رئیس فدراسیون فوتبال ونزوئلا، خولیا روکا، رئیس فدراسیون فوتبال نیکاراگوئه و جک وارنر، رئیس سابق کنفدراسیون فوتبال کونکاکاف و نایب رئیس سابق فیفا هم در ارتباط با فساد مالی در فیفا دستگیر شدند.[۹]

دریافت رشوه از کشورها در قبال اعطای میزبانی مسابقات بزرگ و به ویژه جام جهانی، از مهم‌ترین اتهامات به مقام‌های فیفا بوده‌است. این اخبار باعث شدند تا شایعاتی در زمینه میزبانان جام‌های جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ یعنی کشورهای روسیه و قطر و احتمال تغییر میزبان‌ها مطرح شود. به تازگی رسانه‌ها در این زمینه مدعی شدند که هنگام رأی‌گیری برای انتخاب میزبان جام جهانی ۲۰۱۰، مراکش به جای آفریقای جنوبی برنده شده بود.

روزنامه دیلی تلگراف چاپ انگلیس در این زمینه عنوان داشت: جک وارنر عضو سابق کمیته اجرایی فیفا نقش اصلی را در تغییر نتیجه این رأی‌گیری داشت به‌طوری‌که ابتدا یک میلیون دلار در ازای حمایت از پیشنهاد مراکش دریافت کرده بود اما اندکی بعد با پیشنهاد بالاتری از آفریقای جنوبی روبرو شد.[۱۰]

پیامدها[ویرایش]

سپ بلاتر تحت فشار نخست وزیر وقت انگلیس دیوید کامرون و همین‌طور میشل پلاتینی رئیس اتحادیه فوتبال اروپا بعد از کمتر از یک هفته از منسوب شدن به ریاست فیفا از سمت خود استعفاء داد.[۱۱]

انتخابات ۲۰۱۶[ویرایش]

در ۷ اسفند ۱۳۹۴ (۲۶ فوریه) انتخابات تعیین رئیس جدید فیفا با حضور ۲۰۹ عضو از ۲۱۱ عضو برگزار شد که در پایان دور سوم رأی‌گیری، جانی اینفانتینو (ایتالیایی-سوئیسی) به مدت سه سال برای ریاست فیفا برگزیده شد. کنفدراسیون‌های کویت و اندونزی به دلیل تعلیق نتوانستند در این رأی‌گیری شرکت کنند.[۱۲]

تورنمنت‌های فیفا[ویرایش]

محل برگزاری تورنمنت‌های فیفا (مردان و زنان)

دارندگان عنوان‌های فعلی[ویرایش]

جام جهانی[ویرایش]

جام جهانی فوتبال جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال جام جهانی فوتبال زیر ۱۷ سال
مردان  فرانسه (۲۰۱۸)  فرانسه (۲۰۱۳)  نیجریه (۲۰۱۳)
زنان  ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۵) آلمان (۲۰۱۴)  ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۴)

المپیک[ویرایش]

المپیک تابستانی المپیک تابستانی جوانان
مردان  مکزیک (۲۰۱۲)  پرو (۲۰۱۴)
زنان  ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۲)  چین (۲۰۱۴)

کنفدراسیون[ویرایش]

باشگاه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.fifa.com/about-fifa/who-we-are/index.html. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  2. «رئیسان فیفا». وبگاه رسمی فیفا.
  3. «سپ بلاتر استعفاء داد». ایسنا. ۱۲ خرداد ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۴.
  4. «آدیداس». وبگاه رسمی فیفا. دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۴.
  5. «کوکا کولا». وبگاه رسمی فیفا. دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۴.
  6. «گازپروم». وبگاه رسمی فیفا. دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۴.
  7. «گروه هیوندای موتور». دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۴.
  8. «ویزا کارت». وبگاه رسمی فیفا. دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۴.
  9. «بازتاب اتهام‌های فساد مالی علیه فیفا». یورونیوز فارسی.
  10. فساد در فیفا: مراکش برنده میزبانی جام جهانی 2010 شده بود . [خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) http://irna.ir]
  11. http://www.bbc.co.uk/persian/sport/2015/06/150531_fifa_blatter_victime_conspiracy. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  12. http://fna.ir/P77XE4
Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej
Fédération Internationale de Football Association
{{{nazwa}}}
World Map FIFA2.svg
Podział państw członkowskich FIFA na federacje regionalne
Język roboczy angielski
francuski
hiszpański
niemiecki
Siedziba Zurych
Członkowie 211 narodowych federacji
Przewodniczący FIFA Gianni Infantino
Sekretarz Generalny Fatma Samoura
Utworzenie 21 maja 1904
Strona internetowa

FIFA (Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej, skrót od fr. Fédération Internationale de Football Association) – międzynarodowa organizacja pozarządowa, zrzeszająca 211 narodowych federacji piłki nożnej: 185 państw, 3 państwa nieuznawane, 9 autonomii i 14 terytoriów zależnych (według stanu na 13 maja 2016)[1]. Oprócz reprezentacji w piłce nożnej mężczyzn istnieje jeszcze 178 reprezentacji w piłce nożnej kobiet[2].

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Siedziba FIFA, Zurych
Biuletyn FIFA (1905 r.)

FIFA organizuje różnego typu pojedynki piłkarskie (turnieje olimpijskie, mistrzostwa świata kobiet i mężczyzn oraz grup młodzieżowych itp.) oraz ustala przepisy gry w piłkę nożną. Organizacja ta utrzymuje się głównie ze sprzedaży praw telewizyjnych, kontraktów reklamowych oraz biletów na mecze [3]. Organizacja ta przeznacza pieniądze z Programu Pomocy Finansowej na rozwój techniczny w grze, rozwój futbolu młodzieżowego oraz medycynę sportową także i na futsal dla ubogich krajowych federacji piłkarskich[4].

FIFA jest nadrzędną organizacją wobec federacji regionalnych:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

FIFA została założona w Paryżu dnia 21 maja 1904 przez reprezentantów następujących krajów (federacji):

Pierwsze międzynarodowe mecze towarzyskie miały miejsce już w XIX wieku, więc musiała powstać organizacja, która będzie to wszystko kontrolować. Główną rolę w przyszłej federacji chciała odgrywać federacja angielska, która powstała już w roku 1863. Carl Hirschmann zaakceptował taką propozycję, jednak komitet wykonawczy Angielskiej Federacji Piłki Nożnej (FA) oraz Federacje Szkocji, Walii i Irlandii zwlekały z wydaniem opinii na ten temat. Francuz Robert Guérin oraz dziennikarz Matin stwierdzili, że dalsze oczekiwanie nie ma sensu. Po spotkaniu z belgijskim przedstawicielem Louisem Muhlinghausem ustalono, że FA nie będzie dyktowała warunków i rozesłano zaproszenia na spotkanie w sprawie kształtu przyszłej federacji, która miała być na wyższym poziomie niż FA.

Pierwszy statut FIFA określał następujące zasady:

  • uznanie federacji innych krajów,
  • zakaz gry zawodników dla różnych narodów,
  • ujednolicenie zasad rozgrywania meczów,
  • każda federacja musiała zapłacić 55 FF na rzecz FIFA,
  • przejęcie przez FIFA obowiązku nadzorowania meczów międzypaństwowych.

I Kongres[edytuj | edytuj kod]

Na pierwszym kongresie FIFA (2324 maja 1904) przewodniczącym został wybrany Robert Guérin. Victor E. Schneider i Carl Hirschmann zostali jego zastępcami. Louis Muhlinghaus został głównym sekretarzem i skarbnikiem, a jego asystentem Ludvig Sylow. 14 kwietnia 1905 roku Komitet Wykonawczy przyłączył do FIFA Anglię (FA). Był to pierwszy duży sukces nowej organizacji.

II Kongres[edytuj | edytuj kod]

Drugi kongres odbył się również w Paryżu pomiędzy 1012 czerwca 1905 roku. W międzyczasie[5] do FIFA przyłączyły się:

Na tym kongresie Hirschmann zaproponował rozegranie międzynarodowych mistrzostw, które miały odbywać się w czterech grupach:

Cały turniej zamierzano przeprowadzić w Szwajcarii. Jednak do ostatniego dnia składania zgłoszeń (31 sierpnia 1905) nie wpłynęła żadna oferta.

Kolejne kongresy[edytuj | edytuj kod]

Na kolejnym kongresie w Bernie pod nieobecność przewodniczącego Guerina, przeprowadzono rozmowy z Danielem Burleyem Woolfallem (prezes FA), którego wybrano na nowego przewodniczącego. On za priorytet wziął ujednolicenie przepisów gry w piłkę nożną. Jednak wciąż głównym problemem, który trzeba było rozwiązać, to zorganizować mistrzowskie zawody międzynarodowe. Pierwsza sposobność nadarzyła się z okazji letnich igrzysk olimpijskich w Londynie, jednak większość problemów nie została rozwiązana aż do kolejnych Igrzysk Olimpijskich w Sztokholmie. Do tego czasu mecze traktowane były tylko jako widowisko, a nie współzawodnictwo. Pod wodzą angielskiego prezydenta duży postęp zrobiono na kanwie administracyjnej. Po raz pierwszy wydano biuletyn informacyjny FIFA. Do 1909 roku w skład federacji wchodziły tylko kraje europejskie, jednak już na przełomie roku 1909 – 1910 do grona FIFA dołączyła Związek Południowej Afryki, w 1912 roku Rosja, w 1913 Argentyna, Chile i Kanada a w 1914 Stany Zjednoczone. To był pierwszy krok ku połączeniu całego świata piłkarskiego pod wodzą jednej federacji.

W 1914 wraz z wybuchem I wojny światowej nastąpiła przerwa w rozwoju organizacji, jednak i tak cały czas toczyły się rozgrywki międzypaństwowe, organizowane na neutralnych boiskach. W roku 1918 umiera Daniel Burley Woolfall, jego śmierć bardzo spowalnia dalszy rozwój federacji, która od tego czasu była pod rządami Carla Hirschmanna, który odegrał bardzo dużą rolą w swoim kraju oraz całym sercem oddał się pracy na rzecz FIFA. Pod koniec wojny, z inicjatywy Jules'a Rimeta zaczął prowadzić rozmowy ze wszystkimi krajami, które były już włączone do organizacji. On również powołał spotkanie w Brukseli w 1919 roku.Kolejne spotkanie odbyło się w Antwerpii w 1920 roku, gdzie wybrano nowy zarząd. Prezydentem został Jules Rimet, jego zastępcą Louis Oestrup oraz Carl Hirschmann jako Sekretarz Generalny. W roku 1921 FIFA liczyła 20 członków. Postanowiono, że turniej olimpijski będzie odbywał się zgodnie z zasadami ustalonymi przez FIFA i będzie uznawany za mistrzostwa świata amatorów. Już wtedy również pojawiła się myśl o organizacji turnieju mistrzostw świata. Na kolejnym kongresie w Amsterdamie 28 maja 1928 roku ustalono, że odbędą się pierwsze mistrzostwa świata w piłce nożnej. Gospodarz miał zostać wybrany spośród następujących krajów: Węgry, Włochy, Holandia, Hiszpania, Szwecja i Urugwaj. Od samego początku było wiadomo, że największe szanse ma Urugwaj, który był dwukrotnym mistrzem olimpijskim, a w roku 1930 obchodził 100 rocznicę odzyskania niepodległości.

Kongres w Barcelonie w 1929 roku zadecydował o tym, że Urugwaj będzie organizatorem I Mistrzostw Świata w piłce nożnej. Jednak ta decyzja nie była pozytywnie odebrana w Europie, która była w wielkim kryzysie gospodarczym, a podróż przez ocean była bardzo kosztowna. Nad turniejem pojawiły się czarne chmury.

I Mistrzostwa Świata[edytuj | edytuj kod]

Jednak ciężki wysiłek organizacyjny się opłacił i dnia 18 czerwca 1930 roku na stadionie Centenario w Montevideo odbyło się otwarcie I Mistrzostw Świata w piłce nożnej. W turnieju udział wzięło 13 zespołów:

  • 4 z Europy
  • 7 z Ameryki Południowej
  • 2 z Ameryki Północnej.

Turniej zakończył się wielkim sukcesem sportowym i finansowym. Ustalono, że mistrzostwa będą odbywały się co 4 lata.

Władze FIFA[edytuj | edytuj kod]

Przewodniczący FIFA[edytuj | edytuj kod]

L.p. Prezydent Federacja Kadencja Uwagi
1. Robert Guérin  Francja 1904–1906
2. Daniel Burley Woolfall  Anglia 1906–1918
3. Jules Rimet  Francja 1921–1954 mianowany Honorowym Przewodniczącym FIFA 21 czerwca 1954
4. Rodolphe Seeldrayers  Belgia 1954–1955
5. Arthur Drewry  Anglia 1955–1961
6. Sir Stanley Rous  Anglia 1961–1974 mianowany Honorowym Przewodniczącym FIFA 11 czerwca 1974
7. Dr João Havelange  Brazylia 1974–1998 mianowany Honorowym Przewodniczącym FIFA 8 czerwca 1998
8. Joseph Blatter  Szwajcaria 1998–2015
p.o. Issa Hayatou  Kamerun 2015–2016
9. Gianni Infantino  Szwajcaria 2016–

Wybory w 2016[edytuj | edytuj kod]

Wyniki głosowania na Przewodniczącego FIFA
Kandydat Federacja Runda 1[a] Runda 2[b]
Gianni Infantino  Szwajcaria 88 115
Salman Bin Ibrahim Al Khalifa  Bahrajn 85 88
Ali bin al-Hussein  Jordania 27 4
Jerome Champagne  Francja 7 0
Tokyo Sexwale  Południowa Afryka Wycofał się

Sekretarze Generalni FIFA[edytuj | edytuj kod]

L.p. Sekretarz Generalny Federacja Kadencja
1. Louis Muhlinghaus  Belgia 1904–1906
2. Cornelis August Wilhelm Hirschman  Holandia 1906–1931
3. Dr. Ivo Schricker  Niemcy 1932–1951
4. Kurt Gassmann  Szwajcaria 1951–1960
5. Dr. Helmut Käser  Szwajcaria 1961–1981
6. Sepp Blatter  Szwajcaria 1981–1998
7. Michel Zen-Ruffinen  Szwajcaria 1998–2002
8. Urs Linsi  Szwajcaria 2002–2007
9. Jérôme Valcke  Francja 2007–2015
p.o. Markus Kattner  Niemcy 2015-2016
10. Fatma Samoura  Senegal 2016-

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. About FIFA: Organisation – FIFA.com, www.fifa.com [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  2. The FIFA Women's World Ranking – FIFA.com Oprócz 34 członków FIFA Tuvalu, Wielkiej Brytanii
  3. FIFA zarobi na mundialu gigantyczne pieniądze, „PrzegladSportowy.pl” [dostęp 2017-10-31] (pol.).
  4. Microsoft
  5. Od 1904 do 1910 roku
  6. South African Government Information National Orders Awards 2004

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Do zwycięstwa trzeba było uzyskać 2/3 wszystkich głosów.
  2. Do zwycięstwa wystarczyło zdobycie powyżej 50% głosów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]