فیزوستیگمین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Physostigmine
فیزوستیگمین
فیزوستیگمین
نام آیوپاک (۳aR,8aS)- ۱٬۳a,۸-trimethyl- ۱H,2H,3H,3aH,8H,8aH- pyrrolo [۲٬۳-b] indol-۵-yl N-methylcarbamate
شمارهٔ CAS ۵۷-۴۷-۶
فرمول شیمیایی C15H21N3O۲
گروه دارویی پاراسمپاتومیمتیک‌ها
طبقه بندی درمانی شیمیایی تشریحی S01EB05 V03AB۱۹
PubChem ۵۹۸۳
جرم مولی (گرم بر مول) ۲۷۵٫۳۴۶

فیزوستیگمین (به انگلیسی: Neostigmine)

رده درمانی: مهارکننده استیل کولین استراز .

اشکال دارویی:

(دیگر نام‌ها:ایسراین، فیزوستیگمینی سالیسیلاس، ایزرین سالیسیلات)

موارد مصرف[ویرایش]

از داروهایی است که در درمان آلزایمر، میاستنی گراویس و آب سیاه استفاده می‌شوند. فیزوستیگمین به عنوان پادزهر یا آنتی دوت مسمومیت با داروهای آنتی کولینرژیک مانند هیوسین و بلادونا نیز به کار می رود.

مکانیسم اثر[ویرایش]

فیزوستیگمین از هیدرولیز استیل کولین به وسیله استیل کولین استراز جلوگیری می‌کند و در نتیجه با افزایش سطح استیل کولین در سیناپس عصبی، انتقال تکان‌های عصبی در محل اتصال عصب – عضله را تسهیل می‌نماید.

جستارهای وابسته[ویرایش]

استیل کولین

فیزوستیگمین

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی