پرش به محتوا

فهرست نام روزهای ماه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در حوزهٔ تمدن ایرانی، هر ماه دارای سی روز بود که با اضافه کردن پنج روز در آخر سال (پنجه دزدیده)، سال به ۳۶۵ روز می‌رسید. و اکنون نام این روزها:

۱. اورمزد۲. بهمن۳. اردیبهشت۴. شهریور۵. سپندارمذ
۶. خرداد۷. امرداد۸. دی به آذر۹. آذر۱۰. آبان
۱۱. خور۱۲. ماه۱۳. تیر۱۴. گوش۱۵. دی به مهر
۱۶. مهر۱۷. سروش۱۸. رشن۱۹. فروردین۲۰. بهرام/ورهرام
۲۱. رام۲۲. باد۲۳. دی به دین۲۴. دین۲۵. ارد
۲۶. اشتاد۲۷. آسمان۲۸. زامیاد۲۹. مهراسپند/مانتره سپند۳۰. انارام


البته روزهای پنجه نیز نامی دارند که از نام گاتاهای زرتشت گرفته شده:

۱. اهنود۲. اشتود۳. سپنتمد۴. وهوخشتر۵. وهشتواش

روز ۳۶۶م سال در سالهای کبیسه، اورداد نام دارد.[۱]

ترتیب نام روز به اوستایی نام رایج معنی
۱اهورامزداههرمزدنام خداوند
۲وُهومَنَهبهمنمنش نیک
۳آشه‌وَهیشتَهاردیبهشتبهترین راستی
۴خششرهَ‌وَئیریَهشهریورشهریاری والا
۵سپنتا آرمیتیسپندارمذفروتنی، عشق و گسترش
۶هَئوروَتاتخردادکمال ایزدی
۷اَمرتاتامردادبی‌مرگی و نامیرایی
۸آفریدگاردی به آذرآفریدگار
۹آتَرآذرآتش
۱۰آپُوُآبانآب
۱۱خَورخشِیُتَهخورآفتاب و خورشید
۱۲ماهماهماه
۱۳تیشنریهتیرستارهٔ تیر و ایزد باران
۱۴گِئوش اوروانگوش یا گوشورونروان جهان، هستی و زندگی
۱۵آفریدگاردی به مهرآفریدگار
۱۶میثرهمهرنگهداشتن پیمان الهه ورهمهر
۱۷سرَوشَهسروشوخش ایزدی (الهام و وحی)
۱۸رشنورَشندادگری
۱۹فروَشی‌هافروردینفروهر و روان رفتگان
۲۰وِرثرغَنَهبهرام/ورهرامپیروزی
۲۱رامَنرامرامش و آشتی (صلح)
۲۲واتَهبادباد
۲۳آفریدگاردی به دینآفریدگار
۲۴دینادینوجدان بینش درونی
۲۵اَشیاردخوشبختی دارائی
۲۶اَرشتاتاشتادراستی
۲۷اَسمَنآسمانآسمان
۲۸زَمزامیادزمین
۲۹مَنثره سپنتهمهراسپند/مانتره سپندگفتار نیک
۳۰اَنغَرا رَرُچاهانارامروشنایی بی‌پایان

در ایران باستان هر گاه که نام روز و ماه یکی می شد آن روز را جشن بر پا می کردند.[۲]

پانویس

[ویرایش]
  1. تقویم سال ۱۴۰۳ خورشیدی، سال ۳۷۶۲ دینی زرتشتیان، چاپخانهٔ فروهر
  2. گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۸۱ تا ۸۵