پرش به محتوا

فهرست میراث جهانی در اتریش

بررسی‌شده
صفحه با تغییرات در انتظار سطح ۱ حفاظت شده‌است
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اطلاعات
کشوراتریش
تاریخ ثبت۱۸ دسامبر ۱۹۹۲
آثار ثبت شده۱۲
  • فرهنگی (۱۱)
  • طبیعی (۱)
فهرست آزمایشی۲
میراث در خطر۱
وبگاه

میراث جهانی در اتریش شامل ۱۰ اثر از مکان‌های تاریخی فرهنگی و طبیعی در اتریش می‌باشد. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است.[۱] اتریش این پیمان‌نامه را در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۹۲ پذیرفت و مکان‌های تاریخی سرزمین اتریش را برای ورود به این فهرست واجد شرایط دانست.[۲]

مکان‌های اتریش برای اولین بار در بیستمین نشست کمیته میراث جهانی، که در مریدا، مکزیک در سال ۱۹۹۶ برگزار شد ثبت شدند. در آن جلسه، دو مکان مرکز تاریخی سالزبورگ، و کاخ و باغ‌های شون‌برون به عنوان نخستین آثار این کشور ثبت رسیدند.[۳] از سال ۲۰۲۱، اتریش دارای ۱۲ مکان ثبت شده و ۱۰ میراث دیگر در فهرست آزمایشی آن است. پنج سایت میراث جهانی اتریش با کشورهای دیگر مشترک است. در سال ۲۰۱۷، سایت مرکز تاریخی وین به دلیل ساخت ساختمان‌های مرتفع جدید برنامه‌ریزی شده در فهرست میراث جهانی در معرض خطر ثبت شد.[۴] گراتس مرکز استان استایرا و دومین شهر بزرگ اتریش با ۳۳۱۵۶۲ نفر جمعیت است. این شهر در حدود ۱۳۰ کیلومتر مربع در دره رودخانه مور، در دامنه کوه‌های آلپ گسترش یافته‌است. مرکز تاریخی در سال ۱۹۹۹ تحت معیارهای (ii) و (iv) در فهرست میراث جهانی ثبت شده‌است. مرکز تاریخی گراتس و دژ اگنبرگ ترکیبی هماهنگ از سبک‌های معماری و جنبش‌های هنری هستند که از قرون وسطی تا قرن هجدهم در بسیاری از مناطق همسایه اروپای مرکزی و مدیترانه جانشین یکدیگر شده‌اند. آن‌ها مجموعه‌ای متنوع و بسیار جامع از نمونه‌های معماری، تزئینی و منظره‌ای از این تبادلات تأثیر را در خود جای می‌دهند. گزارش‌های وضعیت حفاظت که بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ به کمیته میراث جهانی ارائه شد مسائل مربوط به فشارهای توسعه شهری و چارچوب‌های مدیریتی ناقص را نمایان ساخت. پس از اعزام یک مأموریت مشترک تخصصی یونسکو/ایکوموس به این ملک در اکتبر ۲۰۰۶، دولت عضو از توصیه‌های این مأموریت پیروی کرد و یک طرح مدیریتی و یک طرح جامع برای اموال میراث جهانی و همچنین جزئیات بیشتر در مورد پروژه‌های توسعه پیشنهادی و در حال انجام ارائه کرد. در سال ۲۰۱۰، مرزهای سایت میراث جهانی گسترش یافت و شامل قلعه اگنبرگ و محور تاریخی است که مرکز شهر را به قلعه متصل می‌کند.[۵]

مرکز تاریخی شهر سالزبورگ در سال ۱۹۹۶ تحت معیارهای (ii), (iv) و (vi) در فهرست میراث جهانی ثبت شد. سالزبورگ توانسته‌است بافت شهری فوق‌العاده غنی را حفظ کند، که در طول دوره قرون وسطی تا قرن ۱۹ توسعه یافته‌است. گزارش‌های وضعیت حفاظتی که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۱ به کمیته میراث جهانی ارائه شده‌است، مسائل جاری را در مورد چارچوب قانونی و مدیریتی، به ویژه در مورد ساخت و ساز توسعه جدید به گونه‌ای که ارزش جهانی برجسته سایت حفظ شود و مقیاس شهری موجود حفظ شود را مطرح کرد. الگوهای تاریخی سال ۲۰۲۱، کمیته میراث جهانی تعدادی از پروژه‌های گسترش شهر را بررسی کرد که برخی از آنها قبل از توافق بر سر طرح‌هایشان تکمیل شدند. به گفته مدیر سایت، برخی از چالش‌های پیش روی این سایت شامل فشارهای توسعه شهری، گردشگری انبوه، ترافیک، زیرساخت‌ها، چارچوب قانونی طولانی مدت (تدوین شده در سال ۱۹۶۷) و بازنگری در برنامه مدیریت است. از سوی دیگر، این شهر میراث فرهنگی خود را منبع فرصت‌هایی مانند سنت جشنواره و رویدادهای فرهنگی خود می‌بیند.[۶]

میراث جهانی

[ویرایش | ویرایش متنی | اشتراک‌گذاری]

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.[۷]

   میراث فرهنگی
   میراث طبیعی
   میراث در خطر
   سایت‌های فراملی
# نگاره نام موقعیت سال ش ثبت
معیارها		 شرح م
۱ مرکز تاریخی سالزبورگ زالتسبورگ ۱۹۹۶ ۷۸۴
ii, iv, vi		 سالزبورگ نقش مهمی در تبادل بین فرهنگ ایتالیایی و آلمانی ایفا کرد که در نتیجه شکوفایی این دو فرهنگ و تبادل طولانی مدت بین آنها انجام شد که به ویژه در معماری باروک قابل مشاهده است. سالزبورگ نمونه بارز یک دولت-شهر کلیسایی اروپایی است که در نتیجه بسیاری از ساختمان‌های مهم، چه سکولار و چه مذهبی، از معماری گوتیک تا قرن بیستم در آن ساخته شده‌است. این شهر همچنین به دلیل ارتباط با هنر، به ویژه با آهنگساز ولفگانگ آمادئوس موتسارت، به خوبی شناخته شده‌است. [۸][۹]
۲ کاخ شون‌برون وین ۱۹۹۶ ۷۸۶
i, iv		 شون‌برون از قرن ۱۸ تا ۱۹۱۸ محل اقامت دودمان هابسبورگ بود. این بنا به سبک روکوکو به عنوان یک پروژه واحد و یکپارچه ساخته شد. این باغ توسط معماران یوهان برنهارد فیشر فن ارلاخ و نیکولاس پاکاسی طراحی شده‌است و محل قدیمی‌ترین باغ‌وحش جهان است. [۱۰]
۳ Hallstatt town at the lake سالزکامرگوت زالتسبورگ ۱۹۹۷ ۸۰۶
iii, iv		 استخراج معادن نمک که از هزاره دوم قبل از میلاد مورد بهره‌برداری قرار گرفت، رونق را برای منطقه به ارمغان آورد. نام این شهر به فرهنگ هالشتات، جامعه‌ای عصر آهن نسبت داده شده‌است. این منطقه همچنین به دلیل رشته‌کوه‌ها و غارهایش معروف است که طولانی‌ترین آنها به طول ۸۱ کیلومتر (۵۰ مایل) می‌رسد. [۱۱]
۴ سمرینگ گلوگنیتس، سومرینگ، اتریش ۱۹۹۸ ۷۸۵
ii, iv		 راه‌آهن سمرینگ بین سال‌های ۱۸۴۸ و ۱۸۵۴ ساخته شد و ۴۱ کیلومتر از کوه‌های ناهموار را پوشش می‌دهد. این پروژه در روزهای اولیه ساخت راه‌آهن انجام شد و نیاز به چند نوآوری داشت. تونل‌ها، گذرراه‌ها و سازره‌های دیگر امروزه همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرند. [۱۲]
۵ مرکز تاریخی گراتس و قلعه اگنبرگ گراتس ۱۹۹۹ ۹۳۱
ii, iv		 شاخه‌ای از خانواده هابسبورگ قرن‌ها در گراتس زندگی می‌کردند. هابسبورگ‌ها و دیگر اشراف محلی، گراتس را در طول قرن‌ها زیبا و گسترش دادند و به شهری با ساختمان‌های بزرگ به سبک‌های مختلف منتهی شدند. [۱۳]
۶ چشم‌انداز فرهنگی واخائو نیدراسترایش ۲۰۰۰ ۹۷۰
ii, iv		 واخائو دره‌ای به طول ۴۰ کیلومتر در امتداد رودخانه دانوب بین ملک و کرمس آن در دوناو است. این دره در دوران ماقبل تاریخ سکونت داشته و از آن زمان به بعد منطقه‌ای مهم بوده‌است. این شهر خانه تعدادی شهرک تاریخی، روستا، صومعه، قلعه و خرابه است. [۱۴]
۷ فرتو[A] بورگن‌لاند ۲۰۰۱ ۷۷۲
v		 ناحیه دریاچه فرتو به مدت هشت هزار سال توسط مردمان مختلف مسکونی بوده‌است. شبکه اصلی شهرها و روستاها مربوط به قرن ۱۲ و ۱۳ است. چندین کاخ در قرن ۱۸ و ۱۹ نیز در ان ساخته شد. این سایت به‌طور مشترک با مجارستان به ثبت رسید. [۱۵]
۸ مرکز تاریخی وین وین ۲۰۰۱ ۱۰۳۳
ii, iv, vi		 وین، پایتخت پادشاهی هابسبورگ، مدتهاست که به عنوان پایتخت موسیقی اروپا شناخته شده‌است. مرکز تاریخی شهر غنی از مجموعه‌های معماری به سبک‌های مختلف، از جمله قلعه‌ها و باغ‌های باروک، و همچنین رینگ‌اشتراسه در اواخر قرن نوزدهم است. در سال ۲۰۱۷، این مکان به دلیل ساخت ساختمان‌های مرتفع جدید برنامه‌ریزی شده در فهرست میراث جهانی در معرض خطر ثبت شد. [۱۶][۱۷]
۹ آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ[B] آترزی ام آترزی، کویچاخ امسی، موندسی و سیوالشن ام آترزی ۲۰۱۱ ۱۳۶۳
iv, v		 این سایت شامل بقایای سکونتگاه‌های پیش از تاریخ انباشته‌ای در داخل و اطراف آلپ است که از حدود ۵۰۰۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد در حاشیه دریاچه‌ها، رودخانه‌ها یا تالاب‌ها ساخته شده‌اند و حاوی انبوهی از اطلاعات در مورد زندگی و تجارت در فرهنگ‌های کشاورزی نوسنگی و عصر برنز در اروپای آلپی هستند. از این مجموعه پنج سایت در اتریش ثبت شده‌است. این مجموعه به‌طور مشترک بین فرانسه، آلمان، ایتالیا، اسلوونی و سوئیس به ثبت رسیده‌است. [۱۸][۱۹]
۱۰ جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا[C] دورنشتاین و پارک ملی کالکالپن ۲۰۱۷ ۱۱۳۳
ix		 جنگل‌های کهنسال راش کارپات برای مطالعه گسترش درخت راش (Fagus sylvatica) در نیمکره شمالی در محیط‌های مختلف جنگل استفاده می‌شوند. این سایت برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ در اسلواکی و اوکراین ثبت شد. در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱ گسترش یافت تا جنگل‌های ۱۸ کشور را شامل شود. پنج جنگل در اتریش در سال ۲۰۱۷، یک جنگل در دورنشتاین و چهار جنگل در کالکالپن در این کشور ثبت شدند. [۲۰]
۱۱ Map of Danubian Limes in Austria لیمس دانوبی[D] نیدراسترایش، اوبراسترایش، وین ۲۰۲۱ ۱۶۰۸
ii, iii, iv		 لیمس دانوبی، شبکه‌ای از استحکامات در امتداد رودخانه دانوب است که از مرزهای امپراتوری روم محافظت می‌کرد. بخش موجود در اتریش ۳۵۷٫۵ کیلومتر (۲۲۲٫۱ مایل) طول دارد و شامل سایت‌هایی در ۴۶ مکان است. این سایت با آلمان و اسلواکی مشترک ثبت شده‌است. [۲۱]
۱۲ Park entrance in Baden bei Wien شهرهای آبگرم طبیعی مهم اروپا[E] بادن بی وین ۲۰۲۱ ۱۶۱۳
ii, iii, iv, vi		 شهرهای بزرگ آبگرم اروپا شامل ۱۱ شهرک آبگرم در هفت کشور اروپایی است که قبل از توسعه داروهای صنعتی در قرن ۱۹ از آب معدنی برای اهداف درمانی و دارویی استفاده می‌شد. شهر بادن بی وین در اتریش از جمله شهرهای بزرگ آبگرم اروپا است. [۲۲]

موقعیت جغرافیایی

[ویرایش | ویرایش متنی | اشتراک‌گذاری]
مکانهای میراث جهانی در اتریش:
: فرهنگی
: طبیعی[nb ۱]


فهرست آزمایشی

[ویرایش | ویرایش متنی | اشتراک‌گذاری]

علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.[۲۳]

# نگاره نام موقعیت سال ش ثبت
معیارها		 شرح م
۱ Steyr معدن ارزبرگ و شهر قدیمی اشتایر اوبراسترایش ۲۰۰۲ ۲۰
i, ii, iii, iv		 منطقه ارزبرگ، بین شهرهای لئوبن و هایفلاو در اشتایر، محل ذخایر بزرگ سنگ آهن است. استخراج معادن روباز دامنه‌های کوه را دگرگون کرده‌است، در حالی که این منطقه دارای چندین تأسیسات مرتبط با گدازگری آهن و فعالیت‌های تجاری است. شهر قدیمی اشتایر یکی از مهم‌ترین شهرک‌های صنعتی تاریخی در اتریش است که در محل تلاقی دو رودخانه قرار دارد که هم صنعت آهن را رونق می‌داد و هم مسیرهای حمل و نقل را فراهم می‌کرد. [۲۴]
۲ Grossglockner road جاده کوهستانی گروسگلاکنر کرنتن، زالتسبورگ ۲۰۱۶ ۶۰۷۴
i, ii, iv		 این جاده در دهه ۱۹۳۰ پس از محبوبیت گردشگری در منطقه آلپ بالا در یک منظره کوهستانی بکر ساخته شد تا برای عموم مردم قابل دسترسی باشد. این جاده توسعه فنی ساخت جاده‌های کوهستانی مرتفع و مدیریت مکان‌های گردشگری در اوایل قرن بیستم را به نمایش می‌گذارد. [۲۵]

میراث مشترک

[ویرایش | ویرایش متنی | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ به‌طور مشترک با  مجارستان
  2. ↑ به‌طور مشترک با  فرانسه,  آلمان,  ایتالیا,  اسلوونی و  سوئیس
  3. ↑ به‌طور مشترک با  آلبانی,  بلژیک,  بوسنی و هرزگوین,  بلغارستان,  کرواسی,  فرانسه,  آلمان,  ایتالیا,  مقدونیه شمالی,  لهستان,  جمهوری چک,  رومانی,  اسلواکی,  اسلوونی,  اسپانیا,  سوئیس و  اوکراین
  4. ↑ به‌طور مشترک با  آلمان و  اسلواکی
  5. ↑ به‌طور مشترک با  بلژیک,  فرانسه,  آلمان,  ایتالیا,  بریتانیا و  جمهوری چک

یادداشت

[ویرایش | ویرایش متنی | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ از ۱۱۱ مکان مجزا در شش کشور پراکنده شده‌است که پنج مورد از آن در اتریش است. جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا شامل ۷۸ سایت مجزا است که در دوازده کشور پراکنده شده‌اند. ۴۶ سایت لیمس دانوبی در اتریش وجود دارد که روی نقشه نشان داده نشده‌اند.

منابع

[ویرایش | ویرایش متنی | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ "The World Heritage Convention". UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 7 July 2019.
  2. ↑ "Austria – Properties inscribed on the World Heritage List". UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 7 July 2019.
  3. ↑ "Report of the Rapporteur". UNESCO World Heritage Centre. March 10, 1997. Archived from the original on May 11, 2002. Retrieved July 12, 2014.
  4. ↑ "Historic Centre of Vienna inscribed on List of World Heritage in Danger". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 8 July 2017. Retrieved 6 July 2017.
  5. ↑ Centre, UNESCO World Heritage (2017-10-11). "Pedestrianisation of historic streets and public spaces in Graz (Austria)". UNESCO World Heritage Centre (in English). Retrieved 2021-12-30.‏
  6. ↑ Centre, UNESCO World Heritage (2017-10-11). "Establishing a dialogue between site management and residents in the Historic Centre of Salzburg (Austria)". UNESCO World Heritage Centre (in English). Retrieved 2021-12-30.‏
  7. ↑ "UNESCO World Heritage Centre – The Criteria for Selection". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 12 June 2016. Retrieved 17 August 2018.
  8. ↑ "UNESCO World Heritage List: This is Salzburg". salzburg.info. Archived from the original on 6 June 2017. Retrieved 7 July 2019.
  9. ↑ "Historic Centre of the City of Salzburg". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 4 November 2005. Retrieved 7 July 2019.
  10. ↑ "Palace and Gardens of Schönbrunn". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 22 July 2005. Retrieved 7 July 2019.
  11. ↑ "Hallstatt-Dachstein / Salzkammergut Cultural Landscape". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 December 2005. Retrieved 7 July 2019.
  12. ↑ "Semmering railway". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 27 November 2005. Retrieved 7 July 2019.
  13. ↑ "City of Graz – Historic Centre and Schloss Eggenberg". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 19 November 2005. Retrieved 7 July 2019.
  14. ↑ "Wachau Cultural Landscape". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 8 December 2005. Retrieved 7 July 2019.
  15. ↑ "Fertö / Neusiedlersee Cultural Landscape". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 10 November 2011. Retrieved 7 July 2019.
  16. ↑ "Unesco puts Vienna's historic centre on 'in danger' list – The Local". Thelocal.at. Archived from the original on 19 October 2018. Retrieved 7 July 2019.
  17. ↑ "Historic Centre of Vienna". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 December 2005. Retrieved 7 November 2011.
  18. ↑ "Prehistoric Pile dwellings around the Alps". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 26 February 2012. Retrieved 14 February 2012.
  19. ↑ "Prehistoric Pile Dwellings around the Alps – Maps". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 3 October 2020. Retrieved 7 July 2019.
  20. ↑ "Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 2 March 2012. Retrieved 7 September 2017.
  21. ↑ "Frontiers of the Roman Empire – The Danube Limes (Western Segment)". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 31 July 2021. Retrieved 1 August 2021.
  22. ↑ "The Great Spa Towns of Europe". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 28 July 2021. Retrieved 1 August 2021.
  23. ↑ "Tentative Lists". UNESCO. Retrieved July 12, 2014.
  24. ↑ "Iron Trail with Erzberg and the old town of Steyr". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 3 October 2020. Retrieved 7 July 2019.
  25. ↑ "Großglockner High Alpine Road / Großglockner Hochalpenstraße". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 3 October 2020. Retrieved 7 July 2019.

پیوند به بیرون

[ویرایش | ویرایش متنی | اشتراک‌گذاری]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=فهرست_میراث_جهانی_در_اتریش&oldid=44052925»