فهرست تلفات فرمول یک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

این فهرست از تلفات فرمول یک، رانندگانی را که در طول یکی از رویدادهای مسابقات جهانی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا) (شامل مراحل تمرین، تعیین خط و مسابقه) کشته شده‌اند، و رانندگانی که در حین راندن خودروهای فرمول یک مدرن یا قدیمی در خارج از مسابقات جهانی کشته شده‌اند را در بر می‌گیرد. مارشال‌های پیست و سایر حاضرین در مسابقات که در نتیجهٔ این حوادث کشته شده‌اند در اینجا فهرست نشده‌اند. پنجاه و دو راننده بر اثر حوادثی که در طول یک رویداد مسابقات جهانی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی رخ داده‌اند، و یا در حال راندن یک خودروی فرمول یک در رویدادی خارج از مسابقات جهانی، کشته شده‌اند، که نخستین آن‌ها کامرون ارل در سال ۱۹۵۲ بوده‌است. سی و دو نفر از این رانندگان بر اثر حادثه‌ای در یک گراند پری آخر هفته، که بخشی از مسابقات جهانی بوده، هفت نفر از آن‌ها در مراحل آزمایشی و دوازده نفر از آن‌ها در رویدادهای غیر قهرمانی فرمول یک کشته شده‌اند. پیست اتومبیل‌رانی ایندیاناپلیس بیشترین تعداد تلفات را به خود اختصاص داده‌است؛ در دورانی که مسابقات ایندیاناپلیس ۵۰۰ بخشی از مسابقات قهرمانی جهان بود، هفت راننده در این پیست کشته شدند. پانزده راننده در دههٔ ۱۹۵۰، چهارده راننده در دههٔ ۱۹۶۰، دوازده نفر در دههٔ ۱۹۷۰، چهار نفر در دههٔ ۱۹۸۰، و دو راننده در دههٔ ۱۹۹۰ جان خود را از دست دادند. پس از مرگ آیرتون سنا و رولند راتزنبرگر در روزهای متوالی در فصل ۱۹۹۴، و تا پیش از مرگ ژول بیانچی در سال ۲۰۱۵ بر اثر جراحات وارده در گراند پری ۲۰۱۴ ژاپن، برای مدت بیش از ۲۰ سال هیچ راننده‌ای در طول رویدادهای مسابقات قهرمانی جهان کشته نشده‌بود،[۱] اگرچه در سال‌های میان این دو حادثه، سه رانندهٔ دیگر نیز در حال رانندگی با خودروهای سابق فرمول یک (دو خودرو از دههٔ ۱۹۶۰، و یک خودرو از دههٔ ۱۹۹۰) در مسابقات خودروهای قدیمی و سایر رویدادهایی غیر مرتبط با مسابقات گراند پری قهرمانی جهان کشته شدند.[۲][۳][۴]

دو نفر از قهرمانان فرمول یک در حال مسابقه‌دادن یا تمرین برای مسابقه کشته شده‌اند: جوهن رایندت در سال ۱۹۷۰، و آیرتون سنا در سال ۱۹۹۴. رایندت تنها راننده‌ای است که پس از مرگ برندهٔ مقام قهرمانی شده‌است.[۵]

ژول بیانچی یکی از آخرین رانندگانی است که اخیراً در یک مسابقهٔ گراند پری به‌شدت مجروح شده‌است. او نه ماه پس از وارد شدن صدمات جدی به سرش در گراند پری ۲۰۱۴ ژاپن، در ژوئیه ۲۰۱۵ درگذشت.
آیرتون سنا، قهرمان سه‌بارهٔ مسابقات جهانی فرمول یک، در سال ۱۹۹۴ در پیست ایمولا دچار یک حادثهٔ مرگبار شده و کشته‌شد.

تلفات[ویرایش]

مسابقه یا آزمونی که بخشی از مسابقات قهرمانی فرمول یک جهان نبوده‌است نشانگر مسابقه یا آزمونی است که به‌عنوان بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک محسوب نمی‌شده است.
راننده تاریخ تصادف رویداد پیست خودرو مرحله منبع(ها).
 ارل, کامرونکامرون ارل (بریتانیا) ۱۸ ژوئن ۱۹۵۲ آزمون میرا ئی‌آرای آزمون [۶]
 میلر, چتچت میلر (ایالات متحده) ۱۵ مهٔ ۱۹۵۳ ایندیاناپلیس ۵۰۰[ی ۱] پیست اتومبیل‌رانی ایندیاناپلیس کرتیس کرافت تمرین [۸]
 تورناکو، شارلشارل دی تورناکو (بلژیک) ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۳ گراند پری مودنامسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است پیست اتومبیل‌رانی مودنا فراری تیپو ۵۰۰ تمرین [۹]
 ماریمون, آنوفرهآنوفره ماریمون (آرژانتین) ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۴ گراند پری آلمان نوربورگ‌رینگ مازراتی ۲۵۰اف تمرین [۸]
 البورگتی, ماریوماریو البورگتی (ایتالیا) ۱۱ آوریل ۱۹۵۵ گراند پری پومسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است پیست پو مازراتی ۴سی‌ال‌تی مسابقه [۱۰]
 آیولو, مانیمانی آیولو (ایالات متحده)[ی ۲] ۱۶ مهٔ ۱۹۵۵ ایندیاناپلیس ۵۰۰[ی ۱] پیست اتومبیل‌رانی ایندیاناپلیس کرتیس کرافت تمرین [۸]
 ووکوویچ, بیلبیل ووکوویچ (ایالات متحده) ۳۰ مهٔ ۱۹۵۵ مسابقه
 کستلوتی, یوجینیویوجینیو کستلوتی (ایتالیا) ۱۴ مارس ۱۹۵۷ آزمون پیست اتومبیل‌رانی مودنا فراری ۸۰۱ آزمون [۱۲]
 اندروز, کیثکیث اندروز (ایالات متحده) ۱۵ مهٔ ۱۹۵۷ ایندیاناپلیس ۵۰۰[ی ۱] پیست اتومبیل‌رانی ایندیاناپلیس کرتیس کرافت تمرین [۸]
 اوکانر, پتپت اوکانر (ایالات متحده) ۳۰ مهٔ ۱۹۵۸ ایندیاناپلیس ۵۰۰[ی ۱] پیست اتومبیل‌رانی ایندیاناپلیس کرتیس کرافت مسابقه [۸]
 موسو, لوییجیلوییجی موسو (ایتالیا) ۶ ژوئیه ۱۹۵۸ گراند پری فرانسه رنس-گو فراری ۲۴۶ اف۱ مسابقه [۸]
 کالینز, پیترپیتر کالینز (بریتانیا) ۳ اوت ۱۹۵۸ گراند پری آلمان نوربورگ‌رینگ فراری ۲۴۶ اف۱ مسابقه [۱۳]
 لوییس-اوانز, استوارتاستوارت لوییس-اوانز (بریتانیا)[ی ۳] ۱۹ اکتبر ۱۹۵۸ گراند پری مراکش پیست عین-دیاب ون‌وال مسابقه [۸]
 آنسر جونیور, جریجری آنسر جونیور (ایالات متحده)[ی ۴] ۲ مهٔ ۱۹۵۹ ایندیاناپلیس ۵۰۰[ی ۱] پیست اتومبیل‌رانی ایندیاناپلیس کوزما تمرین [۸]
 کورتنر, بابباب کورتنر (ایالات متحده) ۱۹ مهٔ ۱۹۵۹ کورنیس
 شل, هریهری شل (ایالات متحده) ۱۳ مهٔ ۱۹۶۰ جام بین‌المللی بی‌آردی‌سیمسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است پیست سیلورستون کوپر تی۵۱ تمرین [۸]
 بریستو, کریسکریس بریستو (بریتانیا) ۱۹ ژوئن ۱۹۶۰ جایزه بزرگ بلژیک بلژیک[ی ۵] پیست اسپا-فرانکورشان کوپر تی۵۱ مسابقه [۸]
 استیسی, آلنآلن استیسی (بریتانیا) لوتوس ۱۸
 سامرز, شینشین سامرز (بریتانیا) ۱ ژوئن ۱۹۶۱ جام سیلور سیتیمسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است برندز هچ کوپر تمرین [۱۴]
 کابیانکا, جولیوجولیو کابیانکا (ایتالیا)[ی ۶] ۱۵ ژوئن ۱۹۶۱ آزمون پیست اتومبیل‌رانی مودنا کوپر تی۵۱ آزمون [۱۵]
 تریپس، ولفگانگولفگانگ فون تریپس (آلمان)[ی ۷] ۱۰ سپتامبر ۱۹۶۱ گراند پری ایتالیا پیست ناتزیوناله مونتزا فراری ۱۵۶ اف۱ مسابقه [۱۷]
 رودریگز, ریکاردوریکاردو رودریگز (مکزیک) ۱ نوامبر ۱۹۶۲ گراند پری مکزیکdagger پیست هرمانوس رودریگز لوتوس ۲۴ تمرین [۱۸]
 هاکینگ, گریگری هاکینگ (رودزیا و نیاسالند) ۲۱ دسامبر ۱۹۶۲ گراند پری ناتالمسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است پیست وست‌مید لوتوس ۲۴ تمرین [۸]
 گودین دی بوفورت, کارلکارل گودین دی بوفورت (هلند)[ی ۸] ۱ اوت ۱۹۶۴ گراند پری آلمان نوربورگ‌رینگ پورشه ۷۱۸ تمرین [۸]
 تیلور, جانجان تیلور (بریتانیا)[ی ۹] ۷ اوت ۱۹۶۶ گراند پری آلمان نوربورگ‌رینگ برابام مسابقه [۲۰]
 باندینی, بورنزوبورنزو باندینی (ایتالیا)[ی ۱۰] ۷ مهٔ ۱۹۶۷ گراند پری موناکو پیست موناکو فراری ۳۱۲ مسابقه [۲۱]
 اندرسون, بابباب اندرسون (بریتانیا) ۱۴ اوت ۱۹۶۷ آزمون پیست سیلورستون برابام آزمون [۲۲]
 اشلسر, یویو اشلسر (فرانسه) ۷ ژوئیه ۱۹۶۸ گراند پری فرانسه قوایه-لیس-سارتس هوندا آرای۳۰۲ مسابقه [۲۳]
 میتر, جراردجرارد میتر (آلمان) ۱ اوت ۱۹۶۹ گراند پری آلمان نوربورگ‌رینگ ب‌ام‌و تمرین [۸]
 برین, مارتینمارتین برین (بریتانیا) ۲۵ مهٔ ۱۹۷۰ همایش کلوپ خودروهای اسپورت ناتینگهاممسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است پیست سیلورستون کوپر مسابقه [۲۴][۲۵]
 کارج, پیرسپیرس کارج (بریتانیا) ۲۱ ژوئن ۱۹۷۰ جایزه بزرگ هلند پیست پارک زاندفورت دتوماسو مسابقه [۲۶]
 رایندت, جوهنجوهن رایندت (اتریش) ۵ سپتامبر ۱۹۷۰ گراند پری ایتالیا پیست ناتزیوناله مونتزا لوتوس ۷۲ تعیین خط [۵]
 سیفرت, جوجو سیفرت (سوئیس) ۲۴ اکتبر ۱۹۷۱ مسابقه پیروزی قهرمانی جهانمسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است برندز هچ بی‌آرام پی۱۶۰ مسابقه [۲۷]
 ویلیامسن, راجرراجر ویلیامسن (بریتانیا) ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۳ جایزه بزرگ هلند پیست پارک زاندفورت مارچ مسابقه [۸]
 سورت, فرانسوافرانسوا سورت (فرانسه) ۶ اکتبر ۱۹۷۳ گراند پری ایالات متحده واتکینز گلن تایرل تعیین خط [۲۸]
 روسون, پیترپیتر روسون (ایالات متحده) ۲۲ مارس ۱۹۷۴ آزمون کیالامی شدو دی‌ان۳ آزمون [۲۹]
 کوینیگ, هلموتهلموت کوینیگ (اتریش) ۶ اکتبر ۱۹۷۴ گراند پری ایالات متحده واتکینز گلن سرتیز مسابقه [۳۰]
 دونوهو, مارکمارک دونوهو (ایالات متحده)[ی ۱۱] ۱۷ اوت ۱۹۷۵ جایزه بزرگ اتریش آسترایش‌رینگ مارچ تمرین [۸]
 پرایس, تامتام پرایس (بریتانیا)[ی ۱۲] ۵ مارس ۱۹۷۷ گراند پری آفریقای جنوبی کیالامی شدو دی‌ان۸ مسابقه [۳۲]
 مک‌گوایر, برایانبرایان مک‌گوایر (استرالیا)[ی ۱۳] ۲۹ اوت ۱۹۷۷ راند ۱۱ سری بین‌المللی شل‌اسپورتمسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است برندز هچ مک‌گوایر بی‌ام۱ تمرین [۳۳]
 پیترسن, رونیرونی پیترسن (سوئد)[ی ۱۴] ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۸ گراند پری ایتالیا پیست ناتزوناله مونتزا لوتوس ۷۸ مسابقه [۳۵]
 دیپلر, پاتریکپاتریک دیپلر (فرانسه) ۱ اوت ۱۹۸۰ آزمون هوکنهایمرینگ آلفا رومئو ۱۷۹ آزمون [۳۶]
 ویلنوو, ژیلژیل ویلنوو (کانادا) ۸ مهٔ ۱۹۸۲ جایزه بزرگ بلژیک پیست زولده فراری ۱۲۶سی تعیین خط [۳۷]
 پالیتی, ریکاردوریکاردو پالیتی (ایتالیا) ۱۳ ژوئن ۱۹۸۲ جایزه بزرگ کانادا پیست ژیل ویلنوو اوسلا مسابقه [۸]
 آنجلیس، الیوالیو دو آنجلیس (ایتالیا)[ی ۱۵] ۱۴ مهٔ ۱۹۸۶ آزمون پیست پل ریکارد برابام بی‌تی۵۵ آزمون [۳۹]
 راتزنبرگر, رولندرولند راتزنبرگر (اتریش) ۳۰ آوریل ۱۹۹۴ گراند پری سان مارینو پیست اتومبیل‌رانی انزو دینو فراری سیمتک اس۹۴۱ تعیین خط [۴۰]
 سنا, آیرتونآیرتون سنا (برزیل) ۱ مهٔ ۱۹۹۴ ویلیامز اف‌دبلیو۱۶ مسابقه
 داوسون-دیمر, جانجان داوسون-دیمر (بریتانیا)[ی ۱۶] ۲۴ ژوئن ۲۰۰۰ فستیوال سرعت گودوودمسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است تپه‌نوردی گودوود لوتوس ۶۳ مسابقه [۲]
 گلتز, فلیتزفلیتز گلتز (اتریش) ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۲ سوپرپریکس چکمسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است پیست موست فوت‌وورک اف‌ای۱۷ مسابقه [۳][۴۲]
 ولش, دنیسدنیس ولش (بریتانیا) ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۴ جام یادبود جک براباممسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است پیست سیلورستون لوتوس ۱۸ مسابقه [۴]
 بیانچی, ژولژول بیانچی (فرانسه)[ی ۱۷] ۵ اکتبر ۲۰۱۴ گراند پری ژاپن پیست سوزوکا ماراشا ام‌آر۰۳ مسابقه [۱]
 فرر, دیویددیوید فرر (فرانسه)[ی ۱۸] ۲ سپتامبر ۲۰۱۷ گراند پری تاریخیمسابقه بخشی از مسابقات جهانی فرمول یک نبوده‌است پیست پارک زاندفورت مارچ ۷۰۱ مسابقه [۴۳]

بر پایه ملیت[ویرایش]

تلفات بر پایهٔ ملیت
ملیت مجموع نخستین آخرین
 بریتانیا ۱۴ ۱۹۵۲ ۲۰۱۴
 ایالات متحده آمریکا ۱۰ ۱۹۵۳ ۱۹۷۵
 ایتالیا ۷ ۱۹۶۶ ۱۹۸۶
 فرانسه ۵ ۱۹۶۸ ۲۰۱۷
 اتریش ۴ ۱۹۷۰ ۲۰۰۲
 آلمان ۲ ۱۹۶۱ ۱۹۶۹
 آرژانتین ۱ ۱۹۵۴
 استرالیا ۱۹۷۷
 بلژیک ۱۹۵۳
 برزیل ۱۹۹۴
 کانادا ۱۹۸۲
 مکزیک ۱۹۶۲
 هلند ۱۹۶۴
 فدراسیون رودزیا و نیاسالند ۱۹۶۲
 سوئد ۱۹۷۸
  سوئیس ۱۹۷۱

بر پایه پیست[ویرایش]

تلفات بر پایه پیست
پیست مجموع نخستین آخرین
ایالات متحده آمریکا پیست اتومبیل‌رانی ایندیاناپلیس ۷ ۱۹۵۳ ۱۹۵۹
آلمان نوربورگ‌رینگ ۵ ۱۹۵۴ ۱۹۶۹
بریتانیا پیست سیلورستون ۴ ۱۹۶۰ ۲۰۱۴
ایتالیا پیست اتومبیل‌رانی مودنا ۳ ۱۹۵۳ ۱۹۶۱
بریتانیا برندز هچ ۱۹۶۱ ۱۹۷۷
ایتالیا پیست ناتزیوناله مونتزا ۱۹۶۱ ۱۹۷۸
هلند پیست پارک زاندفورت ۱۹۷۰ ۲۰۱۷
بلژیک پیست اسپا-فرانکورشان ۲ ۱۹۶۰ ۱۹۶۰
ایالات متحده آمریکا واتکینز گلن ۱۹۷۳ ۱۹۷۴
آفریقای جنوبی کیالامی ۱۹۷۴ ۱۹۷۷
ایتالیا پیست انزو دینو فراری ۱۹۹۴ ۱۹۹۴
بریتانیا میرا ۱ ۱۹۵۲
فرانسه پیست پو ۱۹۵۵
فرانسه رنس-گو ۱۹۵۸
مراکش پیست عین-دیاب ۱۹۵۸
مکزیک پیست هرمانوس رودریگز ۱۹۶۲
آفریقای جنوبی پیست وست‌مید ۱۹۶۲
موناکو پیست موناکو ۱۹۶۷
فرانسه قوایه-لیس-سارتس ۱۹۶۸
اتریش آستراش‌رینگ ۱۹۷۵
آلمان هوکنهایمرینگ ۱۹۸۰
بلژیک پیست زولده ۱۹۸۲
کانادا پیست ژیل ویلنوو ۱۹۸۲
فرانسه پیست پل ریکارد ۱۹۸۶
بریتانیا تپه‌نوردی گودوود ۲۰۰۰
جمهوری چک پیست موست ۲۰۰۲
ژاپن پیست سوزوکا ۲۰۱۴

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰، مسابقه ایندیاناپلیس ۵۰۰ بخشی از مسابقات قهرمانی رانندگان جهان بود.[۷]
  2. آیولو یک روز پس از تصادف خود، در ۱۷ مهٔ ۱۹۵۵ درگذشت.[۱۱]
  3. لوییس-اوانز ۶ روز پس از تصادف خود، در ۲۵ اکتبر ۱۹۵۸ بر اثر شدت سوختگی درگذشت.[۸]
  4. آنسر پانزده روز پس از تصادف خود، در ۱۷ مهٔ ۱۹۵۹ بر اثر شدت سوختگی درگذشت.[۸]
  5. بریستو و استیسی در تصادف‌های جداگانه کشته شدند.[۸]
  6. کابیانکا که به علت نقص فنی قادر به کاهش سرعت خودروی خود نبود، از میان یک دروازهٔ باز وارد جادهٔ عمومی شد و با چندین خودروی دیگر برخورد کرد. او به‌همراه سه نفر دیگر در این حادثه کشته شد.[۱۵]
  7. خودروی فون تریپس که با خودروی جیم کلارک برخورد کرده‌بود، از مسیر اصلی پیست خارج شد و همزمان که در هوا در حال چرخیدن بود، با یک حصار سیمی و افرادی که پشت آن تجمع کرده‌بودند برخورد کرد. فون تریپس، که از خودرو به بیرون پرتاب شده‌بود، به همراه پانزده تماشاچی در این حادثه کشته شد.[۱۶]
  8. گودین دی بوفورت یک روز پس از تصادف خود، در ۲ اوت ۱۹۶۴ درگذشت.[۱۹]
  9. تیلور سی و دو روز پس از تصادف خود، در ۸ سپتامبر ۱۹۶۶ بر اثر سوختگی ۵۰ درصدی درگذشت.[۲۰]
  10. باندینی سه روز پس از تصادف خود، در ۱۰ مهٔ ۱۹۶۷ درگذشت.[۲۱]
  11. پس از آنکه یکی از تایرهای خودروی دونوهو پنچر شد، او به سمت حصارهای نگهدارنده و چندین بیلورد تبلیغاتی و یک پست پشتیبانی، که احتمالاً به کلاه ایمنی او برخورد کرده‌بود، منحرف شد. او به همراه مانفرد شالر، یکی از مارشال‌های پیست که مورد اصابت قطعات پرت شدهٔ خودرو قرار گرفته‌بود، دو روز پس از حادثه در ۱۹ اوت ۱۹۷۵ درگذشت.[۳۱]
  12. پرایس، به همراه فردریک جانسن فن وورن، که یک مارشال ایمنی داوطلب نوجوان بود، هنگامی که جانسن فن وورن برای خاموش کردن یک آتش در حال عبور از میانهٔ پیست بود، با سرعت بالا با یکدیگر برخورد کردند و هر دو کشته شدند.[۳۲]
  13. مک‌گوایر که بواسطهٔ یک نقص فنی مکانیکی کنترل خودروی خود را از دست داده‌بود، با یکی از جایگاه‌های مارشال‌ها برخورد کرد. او به‌همراه جان تورپ، یکی از مارشال‌های میدان مسابقه کشته‌شد.[۳۳]
  14. پیترسن یک روز پس از تصادف خود، در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۸ بر اثر آمبولی چربی در بیمارستان درگذشت.[۳۴]
  15. دو آنجلیس یک روز پس از تصادف خود در ۱۵ مهٔ ۱۹۸۶ درگذشت.[۳۸]
  16. داوسون-دیمر در خط پایان با یک ستون چوبی برخورد کرد. این حادثه منجر به کشته شدن یکی از مارشال‌ها به‌نام اندرو کارپنتر و وارد شدن صدمات شدید به یک مارشال دیگر شد. این رانندهٔ ۵۹ ساله احتمالاً پیش از اینکه کنترل خودروی خود را از دست بدهد، دچار حملهٔ شدید قلبی شده‌بود.[۴۱]
  17. بیانچی پیش از آنکه در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۵ تسلیم جراحات وارده بر اثر تصادف شود، پس از تصادفش بیش از ۹ ماه در بیمارستان در حالت کما به‌سر می‌برد.[۱]
  18. فرر پنج روز پس از تصادف خود، در ۷ سپنامبر ۲۰۱۷ درگذشت.[۴۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ DiZinno, Tony (July 17, 2015). "Jules Bianchi dies at age 25, his family confirms". NBC Sports. Archived from the original on 2015-09-06.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Savill, Richard (June 26, 2000). "Brother of Earl dies in Goodwood hill climb". The Daily Telegraph. London. Archived from the original on 2016-03-14.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ "Grave incident mars Czech Superprix". Motorsport.com. July 16, 2002. Archived from the original on 2018-10-21.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "Historic racer Denis Welch dies in Silverstone Classic accident". Autosport. July 28, 2014. Archived from the original on 2018-10-21.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Benson, Andrew (March 13, 2012). "Formula 1's greatest drivers. Number 20: Jochen Rindt". BBC Sport. Archived from the original on 2016-08-26.
  6. "Killed while testing racing car". The Times. London. June 19, 1952. p. 4.
  7. "F1: A brief history of the US Grand Prix". F1.com. Archived from the original on 2018-10-21 – via Racing News.
  8. ۸٫۰۰ ۸٫۰۱ ۸٫۰۲ ۸٫۰۳ ۸٫۰۴ ۸٫۰۵ ۸٫۰۶ ۸٫۰۷ ۸٫۰۸ ۸٫۰۹ ۸٫۱۰ ۸٫۱۱ ۸٫۱۲ ۸٫۱۳ ۸٫۱۴ ۸٫۱۵ ۸٫۱۶ ۸٫۱۷ ۸٫۱۸ Williamson, Martin. "Deaths in Formula One". ESPN UK. Archived from the original on 7 April 2015. Retrieved 25 September 2019.
  9. "Charles de Tornaco". ESPN UK. Archived from the original on 2015-12-25.
  10. "XVI Grand Prix de Pau". Motor Sport. Teesdale Publishing. XXXI (5): 264–265. May 1955.
  11. "Crash injuries fatal to Indianapolis racer". The Pittsburgh Press. United Press. May 17, 1955.
  12. Diepraam, Mattijs; Muelas, Felix (2001). "The dashing Milanese that stayed young forever". 8W. Archived from the original on 2012-10-15 – via Forix.com/8w.
  13. "Silverstone '58 – Hawthorn & Collins' all-English affair". Formula1.com. July 6, 2010. Archived from the original on 2013-10-29.
  14. "Racing driver dies after crash". The Times. London. June 2, 1961. p. 23.
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ "Four die in Italian race car crash". The Times. London. June 16, 1961. p. 13.
  16. Collantine, Keith (September 10, 2011). "50 years ago today: F1's worst tragedy at Monza". RaceFans. Archived from the original on 2015-10-27.
  17. Williams, Richard (September 5, 2011). "When motor racing really was a matter of life and death". TheGuardian.com. Archived from the original on 2013-10-30.
  18. "Ricardo Rodríguez". ESPN UK. Archived from the original on 2015-12-26.
  19. Diepraam, Mattijs (May 24, 2000). "The last knight of Grand Prix racing". 8W. Archived from the original on 2016-03-07 – via Forix.com/8w.
  20. ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ "John Taylor". ESPN UK. Archived from the original on 2015-12-22.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ "Lorenzo Bandini". ESPN UK. Archived from the original on 2016-05-02.
  22. "Bob Anderson". ESPN UK. Archived from the original on 2015-12-25.
  23. "Schlesser dies in experimental Honda at Rouen". ESPN UK. Archived from the original on 2018-02-15.
  24. "Racing car death". The Times. London. May 26, 1970. p. 2.
  25. "Martin Brain". Motorsport Memorial. Retrieved 2019-09-25.
  26. Edworthy, Sarah (July 19, 2003). "Piers Courage lived life to the full and was tipped for GP greatness". The Daily Telegraph. London. Archived from the original on 2012-09-10.
  27. "Jo Siffert". ESPN UK. Archived from the original on 2015-12-24.
  28. "François Cevert". ESPN UK. Archived from the original on 2015-07-15.
  29. "Peter Revson". ESPN UK. Archived from the original on 2016-05-12.
  30. Katz, Michael (October 7, 1974). "Driver is killed as Fittipaldi wins title at Watkins Glen". The New York Times. p. 45. Archived from the original on 2018-07-23.
  31. "Donohue dies after surgery". Eugene Register-Guard. Associated Press. August 20, 1975.
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ "Plaque to commemorate F1 winner". BBC News Online. June 11, 2009. Archived from the original on 2012-10-19.
  33. ۳۳٫۰ ۳۳٫۱ "News in brief: Brands Hatch crash kills 2". The Times. London. August 30, 1977. p. 1.
  34. "Ronnie Peterson". ESPN UK. Archived from the original on 2015-07-22.
  35. "F1's greatest drivers – 19 Ronnie Peterson". Autosport. Archived from the original on 2012-12-09.
  36. "Patrick Depailler". ESPN UK. Archived from the original on 2015-07-15.
  37. Benson, Andrew (July 4, 2012). "Formula 1's greatest drivers. Number 12: Gilles Villeneuve". BBC Sport. Archived from the original on 2016-08-26.
  38. "Racer dies of crash injuries". Boca Raton News. May 16, 1986.
  39. "Elio de Angelis". ESPN UK. Archived from the original on 2015-07-13.
  40. Benson, Andrew (April 21, 2004). "A death that shocked the world". BBC Sport. Archived from the original on 2010-11-24.
  41. Harding, Thomas (June 27, 2000). "Driver 'died of heart attack before crash'". The Daily Telegraph. London. Archived from the original on 2018-02-14.
  42. "Fritz Glatz". Grandprix.com. July 19, 2002. Archived from the original on 2018-10-21.
  43. ۴۳٫۰ ۴۳٫۱ Pye, Marcus; Benyon, Jack (September 7, 2017). "French driver David Ferrer dies after Zandvoort Historic GP crash". Autosport. Archived from the original on 2018-10-12.

پیوند به بیرون[ویرایش]