فهرست برندگان جام اینترتوتو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هامبورگ، در کنار شالکه ۰۴، اشتوتگارت و ویارئال به صورت مشترک با دو بار قهرمانی در جام اینترتوتو رکورددار هستند.

جام اینترتوتو (به انگلیسی: UEFA Intertoto Cup) نام رقابت‌های فوتبالی بود که در طول تابستان برای باشگاه‌های اروپایی که نتوانسته بودند در لیگ قهرمانان اروپا یا جام یوفا شرکت کنند برگزار می‌شد. این رقابت‌ها مرحله مقدماتی جام یوفا محسوب می‌شدند.[۱] اینترتوتو تا قبل از سال ۱۹۹۵، زیر نظر یوفا برگزار نمی‌شد. برگزاری این رقابت‌ها در سال ۲۰۰۸ میلادی متوقف شد.[۲]

اولین دوره مسابقات دو برنده داشت که هر دو تیم مجوز حضور در جام یوفا ۹۶–۱۹۹۵ را به دست آوردند؛ استراسبورگ و بوردو. از فصل ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵، هر فصل سه قهرمان داشت که تیم‌های فرانسوی موفقترین بودند.[۳] از سال ۲۰۰۶ به بعد، شکل برگزاری مسابقات اصلاح شد تا یازده تیم بتوانند در مرحلهٔ دوم انتخابی جام یوفا صعود کنند و جام قهرمانی هم به تیمی که بیشترین پیشرفت را در این مسابقات داشته‌باشد، اهدا می‌شد.[۴] مسابقات به صورت رفت و برگشتی برگزار می‌شد شامل یک بازی در خانهٔ هر تیم.[۱]

هامبورگ، ویارئال، شالکه ۰۴ و اشتوتگارت هر کدام با دو بار قهرمانی در جام اینترتوتو رکورددار هستند. دو تیم شالکه و ویارئال تنها تیم‌هایی هستند که از عنوان قهرمانی خود دفاع کردند (در دو سال متوالی یعنی ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴). تیم‌های فرانسوی با ۱۲ عنوان قهرمانی رکورددار این رقابت‌ها هستند.

برندگان[ویرایش]

کلید
dagger برنده در وقت اضافه مشخص شده‌است.
* برنده پس از وقت اضافه در ضربات پنالتی مشخص شده‌است.
برندگان جام اینترتوتو
سال کشور قهرمان نتیجه نائب قهرمان کشور ورزشگاه مکان
۱۹۹۵  فرانسه بوردو ۲–۰ کارلسروهه  آلمان ویلد پارک کارلسروهه، آلمان
 فرانسه بوردو ۲–۲ کارلسروهه  آلمان شابان-دلمس بوردو، فرانسه
بوردو در مجموع ۴–۲ برنده شد
۱۹۹۵  فرانسه استراسبورگ ۱–۱ تیرول اینسبروک  اتریش تیوولی نوی اینسبروک، اتریش
 فرانسه استراسبورگ ۶–۱ تیرول اینسبروک  اتریش ده لا مینو استراسبورگ، فرانسه
استراسبورگ در مجموع ۷–۲ برنده شد
۱۹۹۶  آلمان کارلسروهه ۰–۱ استاندارد لیژ Flag of Belgium.svg بلژیک موریس دوفراسن لیژ، بلژیک
 آلمان کارلسروهه ۳–۱ استاندارد لیژ Flag of Belgium.svg بلژیک ویلد پارک کارلسروهه، آلمان
کارلسروهه در مجموع ۳–۲ برنده شد
۱۹۹۶  فرانسه گنگام ۲–۱ روتور ولگوگراد  روسیه مرکزی ولگوگراد، روسیه
 فرانسه گنگام ۱–۰ روتور ولگوگراد  روسیه رودورو گنگام، فرانسه
گنگام با نتیجه ۲–۲ با قانون گل زده در خانه حریف برنده شد
۱۹۹۶  دانمارک سیلکبورگ ۲–۱ سجستا  کرواسی گرادسکی سیساک، کرواسی
 دانمارک سیلکبورگ ۱–۰ سجستا  کرواسی سیلکبورگ سیلکبورگ، دانمارک
سیلکبورگ با نتیجه ۲–۲ با قانون گل زده در خانه حریف برنده شد
۱۹۹۷  فرانسه اوسر ۰–۰ دویسبورگ  آلمان ودائواشتادیون دویسبورگ، آلمان
 فرانسه اوسر ۲–۰ دویسبورگ  آلمان دو لابه-دشان اوسر، فرانسه
اوسر در مجموع ۲–۰ برنده شد
۱۹۹۷  فرانسه باستیا ۱–۰ هالمستاد  سوئد اوریانس وال هالمستاد، سوئد
 فرانسه باستیا ۱–۱dagger هالمستاد  سوئد آرماند سزاری باستیا، فرانسه
باستیا در مجموع ۲–۱ برنده شد
۱۹۹۷  فرانسه المپیک لیون ۱–۰ مون‌پلیه  فرانسه استاد دو لا موسون مون‌پلیه، فرانسه
 فرانسه المپیک لیون ۳–۲ مون‌پلیه  فرانسه ژرلان لیون، فرانسه
لیون در مجموع ۴–۲ برنده شد
۱۹۹۸  اسپانیا والنسیا ۲–۰ آستریا زالتسبورگ  اتریش لهن زالتسبورگ، اتریش
 اسپانیا والنسیا ۲–۱ آستریا زالتسبورگ  اتریش مستایا والنسیا، اسپانیا
والنسیا در مجموع ۴–۱ برنده شد
۱۹۹۸  آلمان وردر برمن ۱–۰ وویوودینا  صربستان و مونته‌نگرو وزراشتادیون برمن، آلمان
 آلمان وردر برمن ۱–۱ وویوودینا  صربستان و مونته‌نگرو کاراجورجه نووی ساد، صربستان، یوگسلاوی
وردربرمن در مجموع ۲–۱ برنده شد
۱۹۹۸  ایتالیا بولونیا ۱–۰ روخ خوژوف  لهستان رناتو دلارا بولونیا، ایتالیا
 ایتالیا بولونیا ۲–۰ روخ خوژوف  لهستان شهری خوژوف خوژوف، لهستان
بولونیا در مجموع ۳–۰ برنده شد
۱۹۹۹  فرانسه مون‌پلیه ۱–۱ هامبورگ  آلمان استاد دو لا موسون مون‌پلیه، فرانسه
 فرانسه مون‌پلیه ۱–۱ هامبورگ  آلمان فولکسپارک هامبورگ، آلمان
در مجموع ۲–۲، مون‌پلیه ۳–۰ در ضربات پنالتی برنده شد *
۱۹۹۹  ایتالیا یوونتوس ۲–۰ رن  فرانسه دل آلپی تورین، ایتالیا
 ایتالیا یوونتوس ۲–۲ رن  فرانسه روازون پارک رن، فرانسه
یوونتوس در مجموع ۴–۲ برنده شد
۱۹۹۹  انگلستان وستهام یونایتد ۰–۱ متس  فرانسه بولین گراند لندن، انگلستان
 انگلستان وستهام یونایتد ۳–۱ متس  فرانسه استاد سن سیمفورین متس، فرانسه
وستهام یونایتد در مجموع ۳–۲ برنده شد
۲۰۰۰  ایتالیا اودینزه ۲–۲ سیگما اولوموتس  جمهوری چک اندرو اولوموتس، جمهوری چک
 ایتالیا اودینزه ۴–۲dagger سیگما اولوموتس  جمهوری چک فریولی اودینه، ایتالیا
اودینزه در مجموع ۶–۴ برنده شد
۲۰۰۰  اسپانیا سلتاویگو ۲–۱ زنیت سن پترزبورگ  روسیه بالایدوس بیگو، اسپانیا
 اسپانیا سلتاویگو ۲–۲ زنیت سن پترزبورگ  روسیه پتروسکی سن پترزبورگ، روسیه
سلتاویگو در مجموع ۴–۳ برنده شد
۲۰۰۰  آلمان اشتوتگارت ۲–۰ اوسر  فرانسه دو لابه-دشان اوسر، فرانسه
 آلمان اشتوتگارت ۱–۱ اوسر  فرانسه مرسدس بنز آرنا اشتوتگارت، آلمان
اشتوتگارت در مجموع ۳–۱ برنده شد
۲۰۰۱  انگلستان استون ویلا ۱–۱ بازل  سوئیس سنت یاکوب پارک بازل، سوئیس
 انگلستان استون ویلا ۴–۱ بازل  سوئیس ویلا پارک بیرمنگام، انگلستان
استون ویلا در مجموع ۵–۲ برنده شد
۲۰۰۱  فرانسه پاری سن ژرمن ۰–۰ برشا  ایتالیا پارک ده پرنس پاریس، فرانسه
 فرانسه پاری سن ژرمن ۱–۱ برشا  ایتالیا ماریو ریگامونتی برشا، ایتالیا
پاری سن ژرمن با نتیجه ۱–۱ با قانون گل زده در خانه حریف برنده شد
۲۰۰۱  فرانسه تروا ۰–۰ نیوکاسل یونایتد  انگلستان استاد دو لوب تروا، فرانسه
 فرانسه تروا ۴–۴ نیوکاسل یونایتد  انگلستان سنت جیمز پارک نیوکاسل، انگلستان
تروا با نتیجه ۴–۴ با قانون گل زده در خانه حریف برنده شد
۲۰۰۲  اسپانیا مالاگا ۱–۰ ویارئال  اسپانیا ال مادریگا ویارئال، اسپانیا
 اسپانیا مالاگا ۱–۱ ویارئال  اسپانیا ال روسالدا مالاگا، اسپانیا
مالاگا در مجموع ۲–۱ برنده شد
۲۰۰۲  انگلستان فولام ۲–۲ بولونیا  ایتالیا رناتو دلارا بولونیا، ایتالیا
 انگلستان فولام ۳–۱ بولونیا  ایتالیا لوفتوس رود لندن، انگلستان
فولام در مجموع ۵–۳ برنده شد
۲۰۰۲  آلمان اشتوتگارت ۰–۱ لیل  فرانسه گریمونپرز جوریس لیل، فرانسه
 آلمان اشتوتگارت ۲–۰ لیل  فرانسه مرسدس بنز آرنا اشتوتگارت، آلمان
اشتوتگارت در مجموع ۲–۱ برنده شد
۲۰۰۳  آلمان شالکه ۰۴ ۲–۰ پاشینگ  اتریش والداشتادیون پاشینگ، اتریش
 آلمان شالکه ۰۴ ۰–۰ پاشینگ  اتریش فلتینس آرنا گلزنکیرشن، آلمان
شالکه ۰۴ در مجموع ۲–۰ برنده شد
۲۰۰۳  اسپانیا ویارئال ۲–۱ هیرنفین  هلند آبه لنسترا هیرن‌فین، هلند
 اسپانیا ویارئال ۰–۰ هیرنفین  هلند ال مادریگا ویارئال، اسپانیا
ویارئال در مجموع ۲–۱ برنده شد
۲۰۰۳  ایتالیا پروجا ۱–۰ وولفسبورگ  آلمان رناتو کوری پروجا، ایتالیا
 ایتالیا پروجا ۲–۰ وولفسبورگ  آلمان فولکس‌واگن آرنا وولفسبورگ، آلمان
پروجا در مجموع ۳–۰ برنده شد
۲۰۰۴  فرانسه لیل ۰–۰ لیریا  پرتغال لیل متروپل لیل، فرانسه
 فرانسه لیل ۲–۰dagger لیریا  پرتغال ورزشگاه دکتر ماگالهیز پسوآ لیریا، پرتغال
لیل در مجموع ۲–۰ برنده شد
۲۰۰۴  آلمان شالکه ۰۴ ۲–۱ اسلوان لیبرتس  جمهوری چک فلتینس آرنا گلزنکیرشن، آلمان
 آلمان شالکه ۰۴ ۱–۰ اسلوان لیبرتس  جمهوری چک یو نیسی لیبرتس، جمهوری چک
شالکه ۰۴ در مجموع ۳–۱ برنده شد
۲۰۰۴  اسپانیا ویارئال ۲–۰ اتلتیکو مادرید  اسپانیا ال مادریگا ویارئال، اسپانیا
 اسپانیا ویارئال ۰–۲ اتلتیکو مادرید  اسپانیا ویسنته کالدرون مادرید، اسپانیا
در مجموع ۲–۲، ویارئال ۳–۱ در ضربات پنالتی برنده شد *
۲۰۰۵  فرانسه لانس ۱–۱ سی‌اف‌آر کلوژ  رومانی ورزشگاه دکتر کنستانتین رادولسکو کلوژ-نپوکا، رومانی
 فرانسه لانس ۳–۱ سی‌اف‌آر کلوژ  رومانی بولارت دللیس لانس، فرانسه
لانس در مجموع ۴–۲ برنده شد
۲۰۰۵  فرانسه المپیک مارسی ۰–۲ دپورتیوو لاکرونیا  اسپانیا ریازور لاکرونیا، اسپانیا
 فرانسه المپیک مارسی ۵–۱ دپورتیوو لاکرونیا  اسپانیا ولودروم مارسی، فرانسه
المپیک مارسی در مجموع ۵–۳ برنده شد
۲۰۰۵  آلمان هامبورگ ۱–۰ والنسیا  اسپانیا فولکسپارک هامبورگ، آلمان
 آلمان هامبورگ ۰–۰ والنسیا  اسپانیا مستایا والنسیا، اسپانیا
هامبورگ در مجموع ۱–۰ برنده شد
۲۰۰۶[الف]  انگلستان نیوکاسل یونایتد ۱–۱ لیلستروم  نروژ سنت جیمز پارک نیوکاسل، انگلستان
 انگلستان نیوکاسل یونایتد ۳–۰ لیلستروم  نروژ آراسن لیلستروم، نروژ
نیوکاسل یونایتد در مجموع ۴–۱ برنده شد
۲۰۰۷[ب]  آلمان هامبورگ ۱–۱ داسیا کیشیناو  مولداوی ورزشگاه جمهوری کیشیناو، مولداوی
 آلمان هامبورگ ۴–۰ داسیا کیشیناو  مولداوی فولکسپارک هامبورگ، آلمان
هامبورگ در مجموع ۵–۱ برنده شد
۲۰۰۸[پ]  پرتغال براگا ۲–۰ سیواس‌اسپور  ترکیه ۴ سپتامبر سیواس سیواس، ترکیه
 پرتغال براگا ۳–۰ سیواس‌اسپور  ترکیه شهری براگا براگا، پرتغال
براگا در مجموع ۵–۰ برنده شد
  1. ^ نیوکاسل یونایتد پس از پیشروی در میان ۱۱ تیمی که از طریق جام اینترتوتو راهی جام یوفا شدند، فاتح جام اینترتوتو ۲۰۰۶ شد. مسابقه نشان داده شده، مسابقه نهایی آنها در جام اینترتوتو است.
  2. ^ هامبورگ پس از پیشروی در میان ۱۱ تیمی که از طریق جام اینترتوتو راهی جام یوفا شدند، فاتح جام اینترتوتو ۲۰۰۷ شد. مسابقه نشان داده شده، مسابقه نهایی آنها در جام اینترتوتو است.
  3. ^ براگا پس از پیشروی در میان ۱۱ تیمی که از طریق جام اینترتوتو راهی جام یوفا شدند، فاتح جام اینترتوتو ۲۰۰۸ شد. مسابقه نشان داده شده، مسابقه نهایی آنها در جام اینترتوتو است.

عملکرد[ویرایش]

بر پایهٔ تیم[ویرایش]

باشگاه قهرمان نائب قهرمان سال قهرمانی سال نائب قهرمانی
هامبورگ ۲ ۱ ۲۰۰۵، ۲۰۰۷ ۱۹۹۹
اشتوتگارت ۲ ۰ ۲۰۰۰، ۲۰۰۲
شالکه ۰۴ ۲ ۰ ۲۰۰۳، ۲۰۰۴
ویارئال ۲ ۰ ۲۰۰۳، ۲۰۰۴
کارلسروهه ۱ ۱ ۱۹۹۶ ۱۹۹۵
اوسر ۱ ۱ ۱۹۹۷ ۲۰۰۰
بولونیا ۱ ۱ ۱۹۹۸ ۲۰۰۲
والنسیا ۱ ۱ ۱۹۹۸ ۲۰۰۵
مون‌پلیه ۱ ۱ ۱۹۹۹ ۱۹۹۷
لیل ۱ ۱ ۲۰۰۴ ۲۰۰۲
نیوکاسل یونایتد ۱ ۱ ۲۰۰۶ ۲۰۰۱
براگا ۱ ۰ ۲۰۰۸
بوردو ۱ ۰ ۱۹۹۵
استراسبورگ ۱ ۰ ۱۹۹۵
گنگام ۱ ۰ ۱۹۹۶
سیلکبورگ ۱ ۰ ۱۹۹۶
باستیا ۱ ۰ ۱۹۹۷
المپیک لیون ۱ ۰ ۱۹۹۷
وردر برمن ۱ ۰ ۱۹۹۸
وستهام یونایتد ۱ ۰ ۱۹۹۹
یوونتوس ۱ ۰ ۱۹۹۹
سلتاویگو ۱ ۰ ۲۰۰۰
اودینزه ۱ ۰ ۲۰۰۰
تروا ۱ ۰ ۲۰۰۱
پاری سن ژرمن ۱ ۰ ۲۰۰۱
استون ویلا ۱ ۰ ۲۰۰۱
فولام ۱ ۰ ۲۰۰۲
مالاگا ۱ ۰ ۲۰۰۲
پروجا ۱ ۰ ۲۰۰۳
المپیک مارسی ۱ ۰ ۲۰۰۵
لانس ۱ ۰ ۲۰۰۵
تیرول اینسبروک ۰ ۱ ۱۹۹۵
روتور ولگوگراد ۰ ۱ ۱۹۹۶
سجستا ۰ ۱ ۱۹۹۶
استاندارد لیژ ۰ ۱ ۱۹۹۶
هالمستاد ۰ ۱ ۱۹۹۷
دویسبورگ ۰ ۱ ۱۹۹۷
وویوودینا ۰ ۱ ۱۹۹۸
روخ خوژوف ۰ ۱ ۱۹۹۸
آستریا زالتسبورگ ۰ ۱ ۱۹۹۸
متس ۰ ۱ ۱۹۹۹
رن ۰ ۱ ۱۹۹۹
زنیت سن پترزبورگ ۰ ۱ ۲۰۰۰
سیگما اولوموتس ۰ ۱ ۲۰۰۰
بازل ۰ ۱ ۲۰۰۱
برشا ۰ ۱ ۲۰۰۱
هیرنفین ۰ ۱ ۲۰۰۳
وولفسبورگ ۰ ۱ ۲۰۰۳
پاشینگ ۰ ۱ ۲۰۰۳
لیریا ۰ ۱ ۲۰۰۴
اتلتیکو مادرید ۰ ۱ ۲۰۰۴
اسلوان لیبرتس ۰ ۱ ۲۰۰۴
سی‌اف‌آر کلوژ ۰ ۱ ۲۰۰۵
دپورتیوو لاکرونیا ۰ ۱ ۲۰۰۵

بر پایهٔ کشور[ویرایش]

برندگان جام اینترتوتو بر پایه کشور
ملیت قهرمان نائب قهرمان
 فرانسه ۱۲ ۵
 آلمان ۸ ۴
 اسپانیا ۵ ۴
 ایتالیا ۴ ۲
 انگلستان ۴ ۱
 پرتغال ۱ ۱
 دانمارک ۱ ۰
 اتریش ۰ ۳
 جمهوری چک ۰ ۲
 روسیه ۰ ۲
Flag of Belgium.svg بلژیک ۰ ۱
 کرواسی ۰ ۱
 هلند ۰ ۱
 صربستان و مونته‌نگرو ۰ ۱
 لهستان ۰ ۱
 رومانی ۰ ۱
 سوئیس ۰ ۱
 سوئد ۰ ۱
 ترکیه ۰ ۱

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

عمومی[ویرایش]

  • Stokkermans, Karel (15 January 2010). "UEFA Intertoto Cup". Rec. Sport. Soccer Statistics Foundation (RSSSF). Retrieved 31 July 2012.

اختصاصی[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Competition format". UEFA. 2007-12-01. Archived from the original on 2008-03-06. Retrieved 2008-04-04.
  2. "Champions League changes agreed". UEFA. 2007-12-01. Archived from the original on 2008-03-09. Retrieved 2008-04-04.
  3. "UEFA Intertoto Cup History". یوفا. 2005-07-13. Archived from the original on 2008-03-07. Retrieved 2008-04-06.
  4. "Regulations of the Intertoto Cup, p.5" (PDF). یوفا. Archived from the original (PDF) on 2009-03-19. Retrieved 2008-04-06.

پیوند به بیرون[ویرایش]