پرش به محتوا

فهرست‌های میراث فرهنگی ناملموس یونسکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
توزیع بر اساس کشور از سال ۲۰۱۸

یونسکو فهرست‌های میراث فرهنگی ناملموس خود را با هدف تضمین حفاظت بهتر از میراث‌های ناملموس مهم در سراسر جهان و افزایش آگاهی از اهمیت آن‌ها ایجاد کرد.[۱] این فهرست توسط کمیته بین دولتی برای حفاظت از میراث ناملموس فرهنگی منتشر می‌شود که اعضای آن توسط کشورهای طرف در مجمع عمومی برگزیده می‌شوند.[۲] از طریق مجموعه‌ای از گنجینه‌های مختلف شفاهی و ناملموس بشریت در سراسر جهان، این برنامه هدف دارد تا توجه به اهمیت حفاظت از میراث ناملموس را جلب کند، چیزی که یونسکو آن را به عنوان یک مؤلفه اساسی و یک مخزن تنوع فرهنگی و ابراز خلاقانه شناسایی کرده است.[۳][۴]

فهرست در سال ۲۰۰۸ هنگامی که کنوانسیون برای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس ۲۰۰۳ اجرایی شد، تأسیس گردید.

تا تاریخ ۲۰۱۰، این برنامه سه فهرست را گردآوری می‌کند.

  1. فهرست بلند فهرست نماینده میراث فرهنگی ناملموس بشریت شامل «آیین‌ها و ابرازهایی است که [آنها] کمک می‌کنند تنوع این میراث را نشان دهند و آگاهی در مورد اهمیت آن را افزایش دهند.»
  2. فهرست کوتاه‌تر فهرست میراث فرهنگی ناملموس در معرض خطر فوری شامل عناصری است که جوامع و کشورهای مربوط آن‌ها را نیازمند اقدام فوری برای حفظ زنده نگه داشتن آن‌ها می‌دانند.[۵][۶]
  3. فهرست سوم فهرست شیوه‌های خوب پاسداری است.

در سال ۲۰۱۳، چهار عنصر در فهرست میراث فرهنگی ناملموس در معرض خطر فوری ثبت شدند، که به کشورهای طرف کمک می‌کند تا همکاری و کمک‌های بین‌المللی را برای اطمینان از انتقال این میراث با مشارکت جوامع مربوط جلب کنند. فهرست پاسداری فوری اکنون شامل ۳۵ عنصر است. کمیته بین‌دولتی همچنین ۲۵ عنصر را در فهرست نماینده میراث فرهنگی ناملموس بشریت ثبت کرد که هدف آن افزایش آگاهی از میراث ناملموس و اعطای شناخت به سنت‌ها و مهارت‌های جوامع است که تنوع فرهنگی آن‌ها را منعکس می‌کند. این فهرست هیچ استاندارد برتری یا انحصاری را نسبت نمی‌دهد یا شناسایی نمی‌کند. مجموع تمام فهرست‌ها شامل ۶۷۶ عنصر است که مربوط به ۱۴۰ کشور تا تاریخ آوریل ۲۰۲۳.[۷]

عناصری که در فهرست‌ها ثبت می‌شوند به‌عنوان تجلی‌های مهم میراث ناملموس بشریت، بالاترین افتخار برای میراث ناملموس در سطح جهانی در نظر گرفته می‌شوند.

برپایه کشور

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

میراث فرهنگی ناملموس برپایه کشور تا پایان سال ۲۰۲۴:[۸]

کشورمیراث ناملموس
چین۴۳
ترکیه۳۰
فرانسه۲۸
اسپانیا۲۵
ایران۲۴
ج.آذربایجان۲۳
کرواسی، ژاپن، کره جنوبی۲۲
ایتالیا۱۹
بلژیک۱۸
هند، قرقیزستان، مغولستان، ویتنام، امارات متحده عربی، ازبکستان۱۵
کلمبیا، مراکش، عمان، پرو۱۴
اندونزی، قزاقستان، عربستان سعودی۱۳
مکزیک۱۲
الجزایر، اتریش۱۱
چک، آلمان، یونان، پرتغال، رومانی، سوئیس۱۰
بولیوی، برزیل، مجارستان، مالی، اسلواکی، ونزوئلا۹
ارمنستان، بلغارستان، مصر۸
قبرس، مالزی، نیجریه، اسلوونی، تونس۷
کامبوج، کوبا، مالاوی، موریتانی، فلسطین، فیلیپین، لهستان، سوریه، اوگاندا۶
بنگلادش، بلاروس، بوسنی و هرزگوین، استونی، کنیا، لوکزامبورگ، هلند، اوکراین، زامبیا۵
جمهوری دومینیکن، اکوادور، فنلاند، گواتمالا، ایرلند، ساحل عاج، کویت، لیتوانی، موریس، مولداوی، کره شمالی، قطر، تایلند، یمن۴
آلبانی، آندورا، بحرین، بوتسوانا، لتونی، ماداگاسکار، موزامبیک، پاکستان، سوئد۳
  1. مقایسه: "کنوانسیون برای محافظت از میراث ناملموس فرهنگی 2003". یونسکو. Retrieved 2009-09-05. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |نقل‌قول= صرف‌نظر شد (کمک)
  2. "عملکردهای مجمع عمومی کشورهای طرف کنوانسیون 2003". Retrieved 30 نوامبر 2018.
  3. "یونسکو نخستین اعلامیه آثار هنری شفاهی و میراث ناملموس را صادر کرد". یونسکو پرس. 2001-05-18. {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |آرشیو-URL= صرف‌نظر شد (کمک); از پارامتر ناشناخته |آرشیو-تاریخ= صرف‌نظر شد (کمک)
  4. "سامبای رادا و راملیلا به‌عنوان آثار هنری شفاهی و میراث ناملموس بشری اعلام شدند". یونسکو پرس. 2005-11-25. Retrieved 2009-09-05.
  5. "فهرست‌های میراث ناملموس". یونسکو پرس. Retrieved 2010-11-16.
  6. "معیارها و زمان‌بندی ثبت در فهرست میراث فرهنگی ناملموس در معرض خطر فوری". یونسکو پرس. Retrieved 2010-11-16.
  7. "یونسکو – مرور فهرست‌های میراث فرهنگی ناملموس و فهرست شیوه‌های خوب پاسداری". {{cite web}}: از پارامتر ناشناخته |وب‌سایت= صرف‌نظر شد (کمک)
  8. Heruela, Clarriza (2024-01-30). "UNESCO's Intangible Cultural Heritage List". Tomedes (in English). Retrieved 2025-01-28.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]