فلورانس اسکاول شین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فلورانس اسکاول شین (به انگلیسی: Florence Scovel Shinn)‏ (۲۴ سپتامبر ۱۸۷۱–۱۷ اکتبر ۱۹۴۰) تصویرگر کتاب و هنرمند آمریکایی بود که از میانه عمرش به فرقه اندیشه نو پیوست و به‌عنوان نویسنده‌ای متافیزیکی کتبی در ترویج دیدگاه‌های این فرقه نوشت.

فلورانس اسکاول شین
Photo Florence Scovel Shinn.jpg
در اوایل دهه ۱۹۰۰
زادروز۲۴ سپتامبر ۱۸۷۱
کمدن، نیوجرسی، ایالات متحده
درگذشت۲۷ اکتبر ۱۹۴۰ (۶۹ سال)
ملیتفیلادلفیایی
پیشههنرمند - مبلغ - خطیب - آموزگار - نویسنده
مذهبفرقه تفکر نو

او در یک خانوادهٔ کهن «فیلادلفیایی» به دنیا آمد و سالیان بسیار در مقام نقاش و متافیزیسین و سخنران، نامی پرآوازه داشت و با خدمت بزرگِ شفا بخشیدن، هزاران تن از مردمان را در گشودن گره‌ها و از بین بردن دشواری‌های زندگی‌شان، یاری نمود. وی سال‌ها در نیویورک، دانش الهی را تدریس می‌کرد. افراد بی‌شماری در کلاس‌هایش شرکت می‌کردند و از این راه، پیام معنویت را به بخش گسترده‌ای از مردم می‌رساند. بزرگ‌ترین راز موفقیتش این بود که همواره خودش بود، ساده و صمیمی و بی‌تکلف و شوخ‌طبع. هرگز نخواست قراردادی و ادیب‌مآب یا دارای نفوذی تحمیلی باشد. از این رو هزاران تن که نتوانسته بودند از طریق سنت‌های قدیمی‌تر یا حتی شامخ‌تر، پیام معنویت را دریابند _یا دست‌کم در آغاز راه، کتاب‌های متعارف مابعدالطبیعه برایشان چندان جذابیتی نداشت_ به او پناه می‌آوردند. هرچند بسیار معنوی و روحانی بود، معمولاً معنویت و روحانیتش در پس برخورد ساده و راحت با موضوع مورد بحث پنهان می‌شد. گرایش فنی و فرهنگستانی نداشت و با مثال‌های آشنا، عملی و روزمره آموزش می‌داد. پیش از آن‌که آموزگار حقیقت شود برای کتاب‌ها نقاشی می‌کرد.

آثار[ویرایش]

طرحی از اسکاول شین چاپ شده در مجله هاپر، اوت ۱۹۰۳

کتاب‌های اسکاول شین در آمریکا، و برخی کشورهای اروپایی و ایران چاپ شده‌است.[۱] انتشارات کتابسرا از سال ۱۳۷۳ و همچنین نشر پیکان از سال ۱۳۸۱ به نشر این کتاب به زبان فارسی پرداخته‌اند.[۲]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • بازی زندگی و شیوه آن (۱۹۲۵)
  • گفتار تو چوب جادوی توست (۱۹۲۸)
  • راهی نهان به‌سوی پیروزی (۱۹۴۰)

آثار منتشرشده پس از مرگ:

  • قدرت کلام (۱۹۴۵)
  • چهار اثر از اسکاول شین (۱۹۸۹)
  • افسون گذرگاه شهود (۲۰۱۳)

نقد[ویرایش]

امت فاکس(Emmet Fox)دربارهٔ فلورانس اسکاول شین می‌گوید: بزرگترین راز موفقیت او همیشه خودش بود همواره ساده، بی‌تکلف، صمیمی و شوخ‌طبع.[۳] دیدگاه‌های وی، دارای نواقصی دربرداشت از ادیان ابراهیمی است.[۴][۵][۶][۷]

بیشترین و اصلی‌ترین میزان تضاد وی با ادیان ابراهیمی اعم از مسیحیت و یهود اعتقاد به تناسخ است.[۸]

اولین بار و چندی پیش از این فرقه، انجمن تئوصوفی تلاش کرد تا تناسخ را در میان مسیحیان رواج دهد.[۹]

چند جمله از این نویسنده[ویرایش]

  • هر آنچه آدمی احساس یا به روشنی مجسم کند بر ذهن نیمه هشیار اثر می‌گذارد و مو به مو در صحنه زندگی ظاهر می‌شود.
  • جز تردید و هراس، هیچ چیز نمی‌تواند میان انسان و بزرگ‌ترین آرمان‌ها یا مرادهای دلش فاصله ایجاد کند.
  • اصولاً هر مرضی حاصل ذهنی ناآرام است.
  • شر زاییده خیالات نادرست آدمی است و حاصل اعتقاد به دو قدرت: خیر و شر به جای اعتقاد به یک قدرت یعنی خدا.
  • تنها آن چیزهایی را به خود جذب می‌کنید که بی‌نهایت به آن می‌اندیشید.
  • جایی هست که غیر از تو هیچ‌کس نمی‌تواند آن را پر کند و کاری هست که غیر از تو هیچ‌کس نمی‌تواند آن را انجام دهد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «زندگینامه فلورانس اسکاول شین». مریم فودازی. ۲۰ فروردین ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۰ فروردین ۱۳۹۳.
  2. فلورانس اسکاول شین (۱۳۸۶چهار اثر از فلورانس اسکاول شین، تهران: نشر پیکان
  3. فلورانس اسکاول شین (۱۳۸۶چهار اثر از فلورانس اسکاول شین، تهران: نشر پیکان
  4. «آسیب‌شناسی اندیشه و عرفان اسکاول شین/ بخش دوم؛ اسکاول شین میراث پیامبران را چگونه فهمیده‌است». خبرگزاری رسا. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ ژوئن ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۵ ژوئن ۲۰۱۴.
  5. «معیشت در اسلام و عرفانهای کاذب!». پرسمان. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۵ ژوئن ۲۰۱۴.
  6. «تایید یا عدم تأیید مطالب کتاب 4 اثر». پاسخگو. دریافت‌شده در ۵ ژوئن ۲۰۱۴.
  7. «روایات اسلامی و فال مطرح در قانون جذب». وبگاه آوینی. دریافت‌شده در ۵ ژوئن ۲۰۱۴.
  8. ناصح،، علی احمد (۱۳۸۵). «تناسخ از نگاه قرآن و برهان». مجله پژوهش‌های فلسفی - کلامی. دریافت‌شده در ۵ ژوئن ۲۰۱۴.
  9. New Thought Primer, Origin, History and Principles of the Movement: A Lesson. "Now" Folk. ۱۹۰۳. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  • کتاب «چهار اثر از فلورانس اسکاول شین» ترجمه گیتی خوشدل

پیوند به بیرون[ویرایش]