فلفل سفید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فلفل سفید
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: گیاهان گلدار
راسته: Piperales
تیره: Piperaceae
سرده: Piper
گونه: P. nigrum
نام علمی
Piper nigrum

فلفل سفید (و سیاه) درختچه‌ای بالا رونده‌ای است که به حالت خودرو و وحشی در مناطق مختلف هند می‌روید. گل‌های آن سفید و به صورت سنبله و میوه آن گرد و کوچکتر از نخود، ابتدا به رنگ سبز و پس از رسیدن به رنگ قرمز تیره در می‌آید و به شکل خوشه‌ای از ساقه آویزان می‌شود.

A cartoon centipede

برای به دست آوردن فلفل سفید، دانه‌ها هنگام برداشت باید کاملا رسیده و به رنگ کبود متمایل به قرمز تیره باشند. دانه‌ها را در آب قرار می‌دهند تا خیس بخورند. سپس تنها مغز دانه‌ها باقی می‌مانند که در جریان خشک شدن رنگ سفید متمایل به زرد پیدا می‌کنند.

محتویات

خواص دارویی[ویرایش]

فلفل سفید از گیاهان دارویی بسیار قدیم جهان است و دارای طبع گرم و خشک می‌باشد.

رقیق کنندهٔ خون، ضدبلغم، ضدنفخ و ضدسرفه است.

از فلفل سفید برای تسکین درد دندان، قطره قطره آمدن ادرار، تقویت کبد، تنگی نفس، تقویت حافظه، مسمومیت و تقویت معده نیز استفاده می‌کنند.

۲. مقوی معده و بادشکن می‌باشد.[ویرایش]
۳. زیاده‌روی در خوردن فلفل باعث ایجاد افزایش ترشحات معده می‌گردد.[ویرایش]
۴. کسانی که ناراحتی معده دارند در خوردن آن افراط نکنند.[ویرایش]
۵. گرد آن باعث فرار حشرات می‌گردد و برای جلوگیری از بیدزدگی لباس در میان لباس‌ها بپاشند.[ویرایش]
۶. فلفل مقوی حافظه و اعصاب می‌باشد.[ویرایش]
۷. مسکن دردهای عصبی است.[ویرایش]
۸. جهت رفع رطوبت دماغ و معده فلفل با مویز جویده و میل شود.[ویرایش]
۹. جهت فلج و بی‌حسی اعضای بدن با روغن فلفل ماساژ دهند.[ویرایش]
۱۰. فلفل خون غلیظ را سبک می‌کند.[ویرایش]
۱۱. کسانی که جذام دارند از فلفل در برنامه غذایی خود استفاده کنند.[ویرایش]
۱۲. جهت رفع سفیدک ناخن ضماد فلفل بگذارند.[ویرایش]
۱۳. جهت رویاندن موی گری فلفل را با آب پیاز و نمک مخلوط کرده به محل ریخته شده مو بمالند.[ویرایش]
۱۴. کسی که تریاک خورده است تا زمان رساندن به پزشک به او جوشانده فلفل بدهید تا استفراغ کند.[ویرایش]
۱۵. جهت عقرب گزیده تا رساندن به پزشک مانند شماره ۱۴ استفاده کنند.[ویرایش]
۱۶. اسراف در خوردن فلفل باعث تاریکی چشم می‌شود.[ویرایش]
۱۷. مصرف زیاد فلفل برای بیماری‌های دستگاه گوارش، مجاری ادرار، سل، بواسیر، سودا، کلیه، جگر و کسانی که کم‌خونی دارند مفید نمی‌باشد.[ویرایش]
۱۸. جهت موخوره فلفل سفید را با پیاز و نمک مخلوط نموده بمالند.[ویرایش]
۱۹. جهت تسکین درد رماتیسم فلفل سیاه را با روغن زیتون مخلوط نموده بمالند.[ویرایش]
۲۰. [ویرایش]
۲۱. جهت درمان سنگ در مجاری ادرار از دمکرده برگ فلفل استفاده شود.[ویرایش]
۲۲. جهت رویاندن ناخن که در اثر چرک انگشت از بین رفته باشد فلفل را با حنا مخلوط کرده به صورت ضماد بگذارند.[ویرایش]
۲۳. جهت رفع بلغم و بلغم لزج فلفل و مویز میل شود.[ویرایش]
۲۴. جهت ساکت کردن درد دندان یک حبه قند را در یک قاشق فلزی قرار داده با آتش آن را ذوب کنند سپس کمی فلفل اضافه نموده در حفره دندان کرم خورده بریزند درد آن ساکت شده و از کرم خوردگی دندان جلوگیری می‌کند.[ویرایش]
۲۵. جهت درمان خنازیر به صورت ضماد بگذارند.[ویرایش]
۲۶. کسانی که ورم پروستات دارند در خوردن فلفل زیاده‌روی نکنند.[ویرایش]
۲۷. کسانی که تصلب شرائین دارند و سکته مغزی کرده‌اند نباید فلفل زیاد استفاده کنند.[ویرایش]
۲۸. بیماران سوزاک و سیفیلیس و کسانی که ناراحتی مجاری ادرار دارند از خوردن فلفل سیاه خودداری کنند.[ویرایش]
۲۹. زنان حامله‌ای که عفونت مجاری ادرار دارند از خوردن فلفل سیاه خودداری کنند.[ویرایش]

مضرات[ویرایش]

منابع[ویرایش]