فضیلت اخلاقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

از دیدگاه ارسطو :سعادت انسان در عمل به اخلاقیات است. او عقیده دارد همه کارهایی که انسان انجام می‌دهد، برای سود و خیری است که آن را مطلوب می‌شمارد. هر کسی به چیزی میل دارد؛ اما اگر درست توجه شود، می‌بینیم هیچ موضوعی به‌غایت و خیر اصلی خود نمی‌رسد، مگر اینکه همواره وظیفه‌ای را که برای آن به وجود آمده است، به بهترین نحو اجرا کند. فضیلت یا خیر یا نیکویی همان آراستگی ایست که در اثر بدست آوردن چیزی بواسطه عملی در ما بوجود می‌آید.

از دیدگاه استاد الهی؛ معنویت اصیل به منزله طب روح می‌باشد. طب روح عبارت از علمی است که موضوع مورد بررسی و مطالعه آن روح است و آن عبارت از مجموعه قوانین و اصولی است که ناظر بر رشد طبیعی روح است. از دیدگاه ایشان انسان وجودی صرفاً مادی نیست و همان‌طور که بهرام الهی در کتاب طب روح در این باره توضیح می‌دهند انسان یک ارگانیسم روحی -روانی است که دارای ساختارهای روحی است. هر یک از این ساختارها؛ از مجموعه‌ای از صفات روحی بوجود می‌آیند؛ و نیز هریک از این ساختارها با تعامل با یکدیگر صفات مرکب روحی بوجود می‌آورند. صفات روحی می‌توانند در اثر اراده و آگاهی تغییر یافته یا خلق شوند و نیز همین صفات هستند که اخلاق را بوجود می‌آورند. درنتیجه خودشناسی و عمل به اخلاقیات اصیل می‌توانیم صفات اخلاقی را به فضایل اخلاقی تبدیل کنیم.