فشار جزئی دی اکسید کربن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فشار جزئی دی اکسید کربن (به انگلیسی: PCO2) بیانگر مقدار گاز دی اکسید کربن اندازه‌گیری شده در خون است.[۱] معمولاً شریان خون در سابقه وابسته است. ;نماد PCO2 در خون است PaCO2 است. اندازه‌گیری میزان PaCO2 در دستگاه گردش خون اثربخشی تهویه در ریه‌ها را نشان می‌دهد. در صورتِ افزایش فشار دی‌اکسید کربن جریان خون بافتی افزایش می‌یابد.

ارزش[ویرایش]

  • محدوده ۳۵ – ۴۵ میلیمتر جیوه بازهٔ قابل پذیرش و نرمال است.
  • اگر PCO2 کمتر از ۳۵ میلیمتر جیوه بیمار hyperventilatingو اگر pH (پتانسیل هیدروژن) بیشتر از ۷٫۴۵, مربوط به آلکالوز تنفسی است.
  • اگر PCO2 بالاتر از ۴۵ میلیمتر جیوه باشد بیمار است و اگر pH کمتر از ۷٫۳۵ است در اسیدوز تنفسیاست.[۲][۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «آزمایش گازهای خونی». تارنمای پزشکان بدون مرز. دریافت‌شده در ۱ فوریه ۲۰۱۷.
  2. Dugdale DC, Zieve D. Gasometría arterial.
  3. Leticia Godoy Dias Sanderson.