فست کژوال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فست کژوال نوعی رستوران است و نخست در ایالات متحده آمریکا بنیان نهاده شد، این نوع رستوران ارائه دهنده سرویس کلی (خدمات) سر میز مشتری نمی‌باشد اما متعهد و مدعی ارائه خوراک (غذا) با بالاترین کیفیت، تهیه شده از محصولات تازه بصورت روزانه و در حضور مشتری می‌باشد و فقط بنا به سفارش مشتری اقدام به پخت و ارائه خوراک (غذا) می‌نماید.

در رستورانهای فست کژوال بر خلاف فست فودها، از مواد غذایی منجمد (یخ زده) استفاده نمی‌شود و همچنین میزان استفاده از مواد اولیه فرآوری شده بسیار کم و نزدیک به صفر است.

فست کژوال یک مفهوم متوسط میان فست فود به انگلیسی: (Fast Food) و کژوال داینینگ به انگلیسی: (Casual Dining) می‌باشد و معمولاً بر این اساس تعیین سطح قیمتی می‌شود. این دسته (فست کژوال) توسط رستورانهای زنجیره‌ای ذیل بکار گرفته و اجرا شده است: بوستون مارکت به انگلیسی: (Boston Market) بروگرز به انگلیسی: (Bruegger's) چیپوتله مکزیکن گریل به انگلیسی: (Chipotle Mexican Grill) کالورس به انگلیسی: (Culvers) ال پلو لوکو به انگلیسی: (El Pollo Loco) زوپ به انگلیسی: (Zoup) فایو گایز به انگلیسی: (Five Guys) فردیز فروزن & کاستارد استیک برگرز به انگلیسی: (Freddy's Frozen Custard & Steakburgers) نوکز ایتری به انگلیسی: (Newk's Eatery) نودلز & کو به انگلیسی: (Noodles & Co) پنرا برد به انگلیسی: (Panera Bread) پیزا رنچ به انگلیسی: (Pizza Ranch) و وَپینو به انگلیسی: (Vapiano)

تاریخچه[ویرایش]

مفهوم (فست کژوال) در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۹۰ در میان مردم آمریکا شناخته و عمومی شد اما تا اواخر دهه ۲۰۰۰ و اوایل دهه ۲۰۱۰ متدوال و مرسوم نشد.

در خلال رکود اقتصادی که در سال ۲۰۰۷ آغاز شد غذا خوری‌های فست کژوال شاهد افزایش فروش به رده‌های سنی بین ۱۸ تا ۳۴ سال بودند. مشتریانی با هدف محدود کردن هزینه وعده‌های غذایی و در عین حال سالم‌تر بودن آن، تمایل زیادی برای استفاده از این دسته رستورا‌نها دارند.

منابع[ویرایش]