فریدون بیگلری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فریدون بیگلری
فریدون بیگلری
زادروز مارس ۱۹۷۰
۱۳۴۸ خورشیدی
قصرشیرین، کرمانشاه
محل زندگی تهران
ملیت ایرانی
تحصیلات لیسانس و فوق لیسانس باستان‌شناسی، دانشگاه آزاد
از دانشگاه دکترا، دانشگاه بوردو ۱
پیشه باستان‌شناسی
نهاد موزه ملی ایران
نقش‌های برجسته یکی از بنیانگذاران بخش پارینه‌سنگی موزه ملی، بنیانگذار موزه پارینه سنگی کرمانشاه، سردبیر مجله بین‌المللی باستان‌شناسی ایران
وبگاه
Fereidoun Biglari - Sites - Google


فریدون بیگلری باستان‌شناس و موزه‌دار، مسئول بخشپارینه‌سنگی در موزهٔ ملی ایران و سردبیر مجله بین‌المللی باستان‌شناسی ایران است.

پژوهش‌ها[ویرایش]

پژوهشهای وی متمرکز بر باستان‌شناسی دورهٔ‌های پارینه سنگی قدیم و پارینه سنگی میانی در ایران و مناطق همسایه است. وی از اواسط دهه ۱۳۶۰ بررسی‌های باستان‌شناسی در مکان‌های پارینه سنگی کرمانشاه را آغاز کرد که باعث شناسایی مکان‌هایی پارینه‌سنگی جدیدی در بیستون، شمال شهر کرمانشاه، روانسر و قوری‌قلعه شد.[۱] بیگلری بررسی مکان‌های پارینه سنگی را بطور مشترک با تیمهای باستان‌شناسی در دشت اسلام‌آباد، ایلام و لرستان ادامه داد که در دو دهه گذشته به سایر مناطق ایران مانند کردستان، آذربایجان، اصفهان، کاشان، هرمزگان و گیلان نیز گسترش یافته است. از مهمترین کاوشهای باستان‌شناسی وی کاوش در غارهای قلعه بزی در مبارکه اصفهان و کاوش غار دربند رشی در گیلان است. کاوشهای وی در غار دربند رشی باعث شناسایی قدیمی‌ترین سکونتگاه انسان با تاریخ‌گذاری مطلق در ایران شده که بر اساس آزمایش سال‌یابی بیش از دویست هزار سال قدمت دارد.[۲]

فعالیتها[ویرایش]

وی در سال ۱۳۸۷ اولین موزه اختصاصی پارینه سنگی ایران تحت عنوان موزهٔ تخصصی پارینه سنگی زاگرس را با همکاری اداره کل میراث فرهنگی کرمانشاه و مشارکت علیرضا مرادی، سونیا شیدرنگ و مرجان مشکور در شهر کرمانشاه راه‌اندازی کرد.

وی در سال ۱۳۸۵ با همکاری دو باستان‌شناس فرانسوی و بلژیکی نخستین گردهمایی تخصصی باستان‌شناسی پارینه سنگی ایران را در کنگره بین‌المللی پیش از تاریخ جهان در کشور پرتقال برگزار کرد که سخنرانانی از مراکز و سازمانهای پژوهشی ایران، آلمان، بلژیک، ایالت متحده و چند کشور دیگر در آن نتایج جدیدترین پژوهشهای خود را در این زمینه ارایه کردند که نتایج آن در یک مجلد با عنوان پارینه سنگی ایران در تابستان سال ۱۳۸۸ در بریتانیا منتشر شد.[۳]

وی همچنین تاکنون چند همایش باستان‌شناسی را در موزه ملی ایران برگزار کرده که از میان آنها می‌توان به برگزاری نشست علمی یکروزه با عنوان «باستان‌شناسی و مردم‌شناسی اقوام کوچگر در ایران» در بهمن ماه 1391[۴] و نشست علمی یکروزه با عنوان «بررسی ارتباط انسان و جانوران از نگاه باستان‌شناسی و تنوع زیستی» در شهریور ۱۳۹۲ اشاره کرد.[۵]

انتشارات[ویرایش]

وی تاکنون مقالات متعددی در نشریات تخصصی بین‌المللی و ملی منتشر ساخته‌است که عنوان برخی از مقالات فارسی به این شرح است:

  • ۱۳۷۹، گزارش مکان‌های نویافته دیرینه سنگی در بیستون، مجله باستان‌شناسی و تاریخ، شماره پیاپی۲۸، ص۶۰–۵۰
  • ۱۳۸۰، گزارش بررسی مقدماتی پناهگاه صخره‌ای خل وشت در منطقه عمارلو گیلان، مجله باستان‌شناسی و تاریخ، شماره پیاپی ۲۹–۳۰، صص ۷۲–۶۸
  • ۱۳۸۰، کشف آثار پارینه سنگی جدید در غارهای مرکولیان و مردالان روانسر، روانسر: باستانشناسی، زمین‌شناسی، جغرافیا و فرهنگ، به کوشش کمال طاهری، صص۲۷–۷، مجموعه روانسر پژوهی ۱، شورای اسلامی شهر روانسر.
  • ۱۳۸۲، گزارش بررسی مقدماتی محوطه‌های پارینه سنگی منطقه کاشان. نقره کاران سیلک، به کوشش صادق ملک شهمیرزادی، صص ۱۶۸–۱۵۱, پژوهشکده باستان‌شناسی، سازمان میراث فرهنگی کشور، تهران
  • ۱۳۸۴، گزارش مقدماتی کشف صنایع سنگی پارینه سنگی میانی در نزدیکی مراغه، جنوب شرقی دریاچه ارومیه، مجموعه مقالات همایش بین‌المللی باستان‌شناسی ایران: حوزه شمال غرب، به کوشش مسعود آذرنوش، صص: ۱۶–۱۷. پژوهشکده باستان‌شناسی
  • ۱۳۸۶، غار دربند: شواهدی نویافته از دوره پارینه سنگی قدیم در گیلان، مجله باستان‌شناسی و تاریخ، شماره پیاپی ۴۱، صص ۳۷–۳۰
  • ۱۳۹۱، تاریخچه پژوهش‌های پارینه‌سنگی ایران از آغاز تا اواخر دهه هفتاد، در مجموعه مقالات هشتاد سال باستان‌شناسی ایران، به کوشش یوسف حسن‌زاده، جلد ۲، صص. ۴۸–۷، نشر پازینه با همکاری موزه ملی ایران و پژوهشکده باستان‌شناسی، تهران
  • ۱۳۹۱، غار دواشکفت و الگوهای تأمین و استفاده از منابع سنگی طی دوره پارینه سنگی میانی در دشت میانکوهی کرمانشاه، گزارش‌های باستان‌شناسی (۸)؛ ویژه مجموعه مقالات همایش بین‌المللی باستان‌شناسی ایران: حوزة غرب، کرمانشاه، صص. ۳۰–۱۱، پژوهشکده باستان‌شناسی، پژوهشگاه میراث فرهنگی، تهران
  • ۱۳۹۲، استقرارهای اواخر پارینه‌سنگی در کوهپایه‌های غربی زاگرس، گزارش مقدماتی بررسی غارها و پناهگاه‌های سرقلعه باویسی (ازگله)، استان کرمانشاه، باستان‌شناسی ایران ۳، صص. ۲۸–۹.
  • ۱۳۹۳، گمانه زنی در مکان پارینه سنگی قدیم غار دربند رشی، رودبار، گیلان ۱۳۹۱، مجموعه مقالات کوتاه دوازدهمین گردهم آیی سالانهٔ باستان‌شناسی ایران، صص. ۱۰۴–۱۰۱، پژوهشکده باستان‌شناسی، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران

برای مقاله‌های انگلیسی و فرانسه اینجا را ببینید[۶]

منابع[ویرایش]