فرودگاه صحرایی بویینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فرودگاه صحرایی بویینگ
Boeing Field
BFI - FAA airport diagram.png
یاتا: BFIایکائو: KBFI
خلاصه
نوع فرودگاه همگانی
مکان  ایالات متحده آمریکا
ارتفاع ۲۱ فوت / ۶ متر
مختصات ۴۷°۳۱′۴۸″ شمالی ۱۲۲°۱۸′۰۷″ غربی / ۴۷.۵۳۰۰۰°شمالی ۱۲۲.۳۰۱۹۴°غربی / 47.53000; -122.30194
وب‌گاه www.kingcounty.gov/transportation/kcdot/Airport.aspx
باند فرودگاه
جهت طول سطح
فوت متر
13R/31L ۱۰۰۰۰ ۳۰۴۸

فرودگاه صحرایی بویینگ (به انگلیسی: Boeing Field) (به زبان بومی: Boeing Field) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BFI است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۴۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است.

نگارخانه[ویرایش]

شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی[ویرایش]

مسافری[ویرایش]

شرکت‌های هواپیمایی مقصدهای پروازی
کنمور ایر جزیره اورکاس، بندر جمعه
فصلی: جزیره لوپز
TCS & Starquest Expeditions
اجرا توسط TAG Aviation
چارتر فصلی: تد استیونز انکوریج

Previous airline service[ویرایش]

Boeing Field had scheduled passenger flights اجرا توسط West Coast Airlines with مک‌دانل داگلاس دی‌سی-۹ jets, Fairchild F-27 turboprops and داگلاس دی‌سی-۳ prop aircraft to Idaho, Oregon, Washington state, northern California, western Montana, northern Utah and Calgary in Alberta. According to the ۲۸ آوریل ۱۹۶۸ West Coast Airlines system timetable, the airline was operating nonstop flights from the airport to ابردین، واشینگتن/هوکویام، واشینگتن، بویزی، آیداهو، اولمپیا، واشینگتن، پاسکو، واشینگتن، پورتلند، اورگن، سالت‌لیک‌سیتی، اسپوکن، تاکوما، واشینگتن، وناتچی، واشینگتن and یاکیما، واشینگتن.[۱] The airline was operating DC-9 jets at this time on nonstop flights from Boeing Field to Boise, Pasco, Portland, Salt Lake City, Spokane and Yakima.[۲] Direct, no change of plane DC-9 jet service was also operated from the airport to سان فرانسیسکو، یوجین، اورگن and مدفود، اورگن, and direct one stop F-27 propjet service was flown to کلگری in Canada.

West Coast, which had its headquarters in the Seattle area and operated all of its flights from Boeing Field, merged with Pacific Air Lines and Bonanza Air Lines to form Air West (which was later renamed Hughes Airwest) with these successor air carriers continuing to serve Seattle via Boeing Field with DC-9 jets and F-27 propjets until Hughes Airwest moved all of its flights to سیاتل-تاکوما in 1971.

Aeroamerica, an airline based at Boeing Field from 1971 to 1982 which operated بوئینگ ۷۰۷ and بوئینگ ۷۲۰ jetliners, flew nonstop service at one point to اسپوکن.[۳]

Air Oregon, a commuter airline, operated scheduled passenger flights in 1979 from the airport to its hub in پورتلند، اورگن (PDX) with Swearingen Metro propjets.[۴]

Helijet, a helicopter airline based at ونکوور in British Columbia, operated scheduled سیکورسکی اس-۷۶ twin engine helicopter flights to the Victoria Harbour Heliport in British Columbia with direct one stop service to Helijet's Vancouver Harbour Heliport adjacent to downtown Vancouver, B.C. before ceasing flights on the route.

باری[ویرایش]

Boeing Field with the Seattle skyline in the distance
شرکت‌های هواپیمایی مقصدهای پروازی
Airpac Airlines محلی اسکجت، ولیام ر. فیرچایلد، پورتلند، سکرامنتو اکزکیوتیو، پایگاه هوایی پین، اسپوکن، صحرایی فلتز، ونکوور، ترمینال هوایی یاکیما
ایر ترنسپورت اینترنشنال لس‌آنجلس، پورتلند
Ameriflight بلینگهم، محلی اسکجت، کچیکان، شهرستان لوئیزتون - نزپرس، شهرستان گرنت، منطقه‌ای الیمپیا، فروگاه اومک، پورتلند، پایگاه هوایی پین، اسپوکن، تاکوما نروز، تری-سیتیز، محلی والا والا، پاننگبورن مموریال، ترمینال هوایی یاکیما
دی‌اچ‌ال اوییشن
اجرا توسط ای‌بی‌ایکس ایر
سینسیناتی/کنتاکی شمالی، پورتلند، ونکوور
کالیتا ایر لس‌آنجلس
اسکای‌لینک اکسپرس ونکوور
یوپی‌اس ایرلاینز شیکاگو راکفرد، دنور، لوئیویل، انتاریو، پورتلند، اسپوکن، ونکوور، تد استیونز انکوریج
Western Air Express پورتلند

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.departedflights.com, ۲۸ آوریل ۱۹۶۸ West Coast Airlines system timetable
  2. http://www.timetableimages.com, ۲۸ آوریل ۱۹۶۸ West Coast Airlines system timetable
  3. http://www.aeroamerica.net
  4. http://www.departedflights.com, Aug. 5, 1979 Air Oregon route map