فرماندار پرایتوری
| دورهها |
|---|
|
| قانون اساسی روم |
| کلانتریهای عادی |
| کلانتریهای فوقالعاده |
| عناوین و افتخارات |
| سابقه و قانون |
| مجامع رومی |

فرماندار پرایتوری (به لاتین: Praefectus Praetorio) عنوان افسر ارشد در امپراتوری روم بود که ابتدا برای فرماندهٔ گارد پرتورین به کار میرفت و بهتدریج کارکردهای قانونی و اداری میگرفت و دارندگان این منصب معاونان ارشد امپراتور میشدند. در زمان کنستانتین یکم از قدرت این منصب به حد قابل توجهی کاسته شد و به یک سمت غیرنظامی صرف تقلیل یافت، در حالیکه در زمان جانشینان او فرمانداری پرایتوری همچون بالاترین تقسیمبندی اداری امپراتوری ظهور کرد و فرمانداران پرایتوری بار دیگر بهعنوان وزرای ارشد دولت خدمت کردند بهطوری که بسیاری از قوانین به نام آنها بود. در این نقش، فرمانداران پرایتوری از سوی امپراتوری روم شرقی (و پادشاهی استروگوتها) منصوب میشدند تا اینکه در دوران هراکلیوس، امپراتور بیزانس در سده هفتم میلادی، این امپراتور با اصلاحاتی دامنهدار قدرتشان را کاهش داد و آنان را به ناظران صرف ادارات استانی بدل کرد. آخرین رد و نشانها از فرماندار پرایتوری در همین امپراتوری بیزانس و در دهه ۸۴۰ میلادی ناپدید شدند.
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Praetorian prefect». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۱.